یک ساله تو فکر اربعینم ؛ حسین ستوده

ای خورشید روزای سرد
دوری از تو هلاکم کرد
ای فانوس شب های من
آقای من آقای من

حسین با اسم تو دردا میشه فراموشم
حسین به چه اسمی که پیچیده توی گوشم

من روضه گرد روضه نشینم
یک ساله تو فکر اربعینم
آقای عالم میشناسی من رو
آره گدای ام البنینم

جانم حسین جان ...

هر جوری بود من اومدم
میدونم که میای آقا
زیر سنگ لحد تنهام
جون زهرا بیای آقا

حسین دلم تنگ شبهای کربلا میشه
حسین یعنی قبرم کجای کربلا میشه

دوست دارم آخه کوی حسینو
شاید ببینم روی حسینو
تربت بریزید میون قبرم
قبرم بگیره بوی حسینو

جانم حسین جان ...