مینا ؛ حیدو هدایتی

دلی داروم چو مینای شکسته
چو کشتی بر لب دریا نشسته 
همه میگن فولونی ساز بسته
صدام کی میدهد ساز شکسته 
سفر مشکل فراغ یار مشکل
به ناچاری نهم این بار بر دل 
ز کوه افزون بود بار فراغش
عجب دانم رسد مفتون به منزل 
مرا زاری دل بی سبب نیست
مرا آسودگی در روز و شب نیست 
ز هجرت اشک ریزم همچو باران
اگر خون آید از چشمم عجب نیست