پرش به محتوای اصلی

۰۹/آبان/۱۴۰۵

Saturday 31 October 2026

۱۰:۳۴

En

/

فا

En العربیة

گزارش تصویری: نگاهی به مهمترین رخدادهای سال ۲۰۱۲

سال بزرگ انتخابات در دنیا

کد خبر: ۲۹۴۸۹۴تاریخ انتشار: دوشنبه ۱۱ دی ۱۳۹۱ ۱۵:۵۸

۲۰۱۲ هم از جنگ و خونریزی گریزی نداشت و در این سال هم انسان‌های بی‌گناهی در سراسر دنیا کشته، زخمی و آواره شدند. ۲۰۱۲ سال برگزاری انتخابات در شش کشور بزرگ دنیا بود؛ سالی که سارکوزی، هوجین تائو و مدودف با قدرت خداحافظی کردند.

سال بزرگ انتخابات در دنیا

شامگاه ۲۷ فوریه ۲۰۱۲ در سالن کداک تئا‌تر لس آنجلس، برترین‌های یک سال سینما گرد هم آمدند؛ در این مراسم و در شبی خاطره‌انگیز برای ایرانی‌ها، فیلم «جدایی نادر از سیمین»، ساخته اصغر فرهادی، برنده اسکار بهترین فیلم خارجی این مراسم شد.

«از همه شما که به روسیه بزرگ «آری» گفتید، ممنونم... ما پیروز شدیم»؛ این جمله‌ای است که ولادیمیر پوتین در شامگاه چهاردهم اسفند ۱۳۹۰ (چهارم مارس ۲۰۱۲) در میدان «مانژنایا» مسکو با چشمانی اشکبار خطاب به هواداران خود گفت. نخستین تغییر در سران کشورهای جهان با برگزاری انتخابات ریاست جمهوری روسیه آغاز شد؛ تغییری که گویا از سال‌ها پیش همه از آن آگاه بودند. به هر حال انتخابات روسیه، باعث شد تا مدل «پوتین ـ مدودف» وارد ادبیات سیاسی کشور‌ها شود.

روز یکشنبه، هفدهم اردیبهشت ۱۳۹۱ (ششم می ‌۲۰۱۲) روزی بود که فرانسه پس از ۲۴ سال، بار دیگر یک سوسیالیست را رئیس جمهور خود می‌دید. انتخابات فرانسه، دومین انتخابات مهم سال ۲۰۱۲ بود که با شکست نیکولاسارکوزی همراه شد تا فرانسوا اولاند به عنوان نامزد حزب سوسیالیست، بتواند در لباس رئیس جمهور جدید این کشور، وارد الیزه شود.

سرانجام پس از یک سال از پیروزی انقلاب مصر و در حالی که مردم این کشور برای محاکمه دیکتاتورهای این کشور، لحظه شماری می‌کردند، رأی نهایی دادگاه عالی مصر درباره حسنی مبارک اعلام شد تا مبارک و حبیب العادلی، وزیر کشور سابق مصر به حبس ابد محکوم شوند. این حکم خشم مردم مصر را برانگیخت و آنان بار‌ها در خیابان‌های قاهره راهپیمایی کردند. در طول سال هم البته چندین و چند بار خبر وخامت حال مبارک و مرگ او مخابره شد که البته هیچ کدام تأیید نشد. مبارک در طول دادگاه خود، روی تخت بیمارستانی در دادگاه حاضر شد.

«جولین آسانژ»، مرد بدون سرزمینی که این روز‌ها طرفداران فراوانی دارد؛ وی پس از هشت ماه تلاش در دادگاه برای جلوگیری از بازگرداندن خود به سوئد، سرانجام در بیستم ژوئن (۳۱ خرداد) به سفارت اکوادور پناهنده شد تا در مقطعی از سال، روابط دو کشور را به تیرگی بکشاند. آسانژ بی‌گمان، یکی از نمادهای زندگی در این دوران است؛ زندگی در دورانی که «اطلاعات»، جدای از درست یا نادرست بودنش، «قدرت» به شمار می‌آید و چنین می‌شود که آسانژ، پادشاه بی‌تاج و تخت و کشور، این گونه به محل درگیری چند کشور تبدیل می‌شود. اکنون نزدیک به ۹ ماه از حضور آسانژ در سفارت اکوادور در لندن می‌گذرد و او تنها می‌تواند از روی پنجره سفارت با طرفدارانش سخن بگوید؛‌‌ همان جایی که امسال هم پیام کریسمسش را برای هوادارانش خواند و وعده انتشار یک میلیون سند جدید را در سال ۲۰۱۳ داد.

پس از کش‌و‌قوس‌های فراوان در مصر بر سر به دست گرفتن قدرت، مردم به محمد مرسی، نامزد اسلامگرای مصر رأی دادند و به این ترتیب، نخستین رئیس‌جمهور قانونی مصر برگزیده شد. این در حالی است که پیش از این و در فرایند انتخابات، به دلیل رد صلاحیت نامزد اخوان المسلمین، مصر صحنه درگیری‌های فراوانی بود، ولی با معرفی مرسی به عنوان نامزد اسلامگرای مصر، او توانست در رقابتی انتخاباتی ـ که در هفدهم ژوئن برگزار شد ـ بر ژنرال احمد شفیق پیروز شود. مرسی در مدت زمامداری خود و در جریان اجلاس عدم تعهد، یک بار به تهران سفر کرد که نخستین سفر یک مقام عالی رتبه مصری به ایران پس از قطع ارتباط دو کشور به شمار می‌آید. با حضور مرسی در قدرت اما مصر همچنان روی آرامش را ندید و در ماه‌های پایانی سال ۲۰۱۲ در جریان تصویب قانون اساسی این کشور درگیری‌های فراوانی در قاهره رخ داد.

سرانجام انتظار چهار ساله ورزشکاران به پایان رسید و جهان در لندن، شاهد رقابت ورزشکارانی از ۲۰۴ کشور دنیا شد. ایران در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ با کاروان ورزشی متشکل از ۵۳ ورزشکار در چهارده رشته ورزشی شرکت کرد که بنا بر سهمیه‌های به دست آمده در رقابت‌های انتخابی المپیک، هشت ورزشکار زن در کنار ۴۵ مرد ورزشکار به میدان رفتند. ایران در این المپیک با دوازده نشان، بهترین نتیجه خود را از لحاظ تعداد نشان به دست آورد و در رده هفدهم جهان قرار گرفت. صادق گودرزی، کشتی‌گیر ۷۴ کیلوگرم کشورمان، یکی از مدال آوران کاروان ما در آوردگاه لندن بود.

مریخ‌نورد کنجکاو،‏ هم‌اکنون در گودال گیل نزدیکی خط استوا مریخ، در حال کاوش است. این کاوشگر، پیچیده‌ترین کاوشگری است که سازمان فضایی آمریکا، ناسا، به سیاره سرخ فرستاده است. این مریخ‌نورد در تاریخ ۲۶ نوامبر ۲۰۱۱ توسط ناسا، سازمان فضایی آمریکا به مقصد مریخ پرتاب شد و نزدیک هشت ماه بعد در ششم اوت ۲۰۱۲ (۱۶ مرداد ۱۳۹۱) بر روی سطح این سیاره فرود آمد. مأموریت این مریخ نورد هنوز به پایان نرسیده و همچنان در حال کاوش بر سطح مریخ است.

روزهای شلوغ خیابان‌های تهران برای دیپلمات‌های پنج قاره، شانزدهمین نشست جنبش غیرمتعهد‌ها در تهران، باعث شد تا بیش از صد کشور عضو این جنبش، راهی تهران شوند. این اجلاس مهمترین رخداد دیپلماتیک ایران در سال گذشته است و ایران در این اجلاس، ریاست را به مدت چهار سال از مصر تحویل گرفت.

۲۲ شهریور ۱۳۹۱ (دوازدهم سپتامبر ۲۰۱۲) در پی ساخت فیلم موهن به ساحت پیامبر اسلام در ایالات متحده مسلمانان در سراسر دنیا به خشم آمده و به نشانه اعتراض به خیابان‌ها ریختند. این اعتراض‌ها در لیبی با سردمداری نیروهای القاعده، منجر به کشته شدن «کریستوفر استیونز»، سفیر ایالات متحده آمریکا در بنغازی لیبی شد.

این تصویر بیش از این که با نامی سیاسی شناخته شود، به عنوان تصویری فانتزی و طنز در وب‌سایت‌ها و رسانه‌های دنیا منتشر شده و شناخته می‌شود که آن هم مربوط به سخنرانی نتانیاهو در مجمع عمومی سازمان ملل است؛ جایی که با ماژیک قرمز و روی نقاشی یک بمب، زمان نزدیک شدن ایران به توسعه بمب هسته‌ای را نشان داد و البته خط مورد نظر خود را هم اشتباه کشید.

هشتمین و آخرین سخنرانی محمود احمدی‌نژاد در ششم مهر ماه ۱۳۹۱ (۲۷ سپتامبر ۲۰۱۲) به سخنرانی «زنده باد بهار» معروف شد؛ جایی که محمود احمدی‌نژاد سخنانش را با «زنده باد بهار، زنده باد بهار، زنده باد بهار» به پایان برد.

یکی دیگر از انتخابات‌های مهم در سال ۲۰۱۲، برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری ونزوئلا، یکی از کشورهای پرحاشیه آمریکای جنوبی بود که البته با پیروزی هوگو چاوز بر رقیب جوان خود «هنریکه کاپریلس» راست‌گرا همراه بود. چاوز که در روزهای آغازین ماه اکتبر به رغم بیماری خود توانست در انتخابات پیروز شود، در روزهای پایانی سال با وخامت حالش راهی کوبا شد تا خود را به دست پزشکان کوبایی سپارد.

انفجار مهیبی که بعدازظهر جمعه ۲۸ مهر (نوزدهم اکتبر) در منطقه اشرفیه بیروت، پایتخت لبنان روی داد، شماری کشته و زخمی بر جای گذاشت که یکی از آنان، «وسام حسن»، رئیس اداره اطلاعات سازمان امنیت لبنان بود؛ این انفجار روابط لبنان و سوریه را به حالت بحرانی درآورد و انگشت اتهام را به سوی سوریه نشانه رفت که البته هیچ‌ گاه سندی برای آن ارائه نشد.

توفان سندی در آمریکا، خرابی‌های گسترده‌ای به بار آورد و باعث مرگ نود نفر شد. این توفان مرگبار در تاریخ ۲۲ اکتبر ۲۰۱۲ (اول آبان ۱۳۹۱) از دریای کارائیب آغاز شد و با سرعت سواحل جامائیکا، هائیتی، باهاما، کوبا و جمهوری دومینیکن را پیمود و سپس به طرف سواحل شرقی و شمال شرقی آمریکا کشیده شد.

باراک اوباما با پیروزی بر میت رامنی، نامزد جمهوری‌خواه برای چهار سال دیگر، رئیس جمهور ایالات متحده در کاخ سفید باقی ماند. اوباما در این انتخابات بیش از ۲۷۰ رأی کالج انتخاباتی را از آن خود کرد.

در اواسط ماه نوامبر بود که رژیم صهیونیستی، بار دیگر جنگی را علیه مردم غزه آغاز کرد. پس از گذشت هفت روز نبرد و موشک‌باران غزه از سوی اسرائیل و پاسخ‌های کوبنده مقاومت به این حمله‌ها، سرانجام در یکم آذر ۱۳۹۱ (۲۱ نوامبر ۲۰۱۲) منابع خبری از پذیرش رسمی این آتش‌بس از سوی دو طرف خبر دادند. مفاد معاهده این آتش‌بس، از دست بالای فلسطینی‌ها در این ماجرا حکایت دارد.

در سال ۲۰۱۲، افزایش شدیدی در شمار حملات علیه نیروهای ناتو در افغانستان دیده شد. گفته می شود که تلفات این حملات، ۱۵ درصد از کل تلفات نیروهای ائتلافی را در این سال تشکیل داده است.

اواسط ماه نوامبر بود که کنگره سالانه حزب کمونیست چین در پکن آغاز به کار کرد؛ کنگره‌ای که مسئولیت مهم انتخاب رهبران جدید چین را به عهده داشت و سرانجام پس از چند روز، «شی جین پینگ» را به سمت رئیس جمهور جدید این کشور برای یک دوره ده ساله برگزید. وی در نخستین سخنرانی خود پس از انتخاب به این سمت، اولویت خود را بهبود بخشیدن به اوضاع اقتصادی چین دانسته است.

روز سی‌ام نوامبر ۲۰۱۲ میلادی (دهم آذر ۱۳۹۱) روز بزرگی برای مردم فلسطین به شمار می‌آید. در این روز و پس از مدت‌ها کش و قوس، اعضای سازمان ملل متحد به ارتقای وضعیت فلسطین در این سازمان به «کشور غیرعضو ناظر» رأی مثبت داد. این تصمیم با واکنش‌های فراوانی همراه بود، ولی هیچ کدام نتوانست جای شادی بزرگ ملت فلسطین را بگیرد.

درگیری در سوریه بین نیروهای ارتش این کشور و مخالفان بشار اسد، در زمستان ۲۰۱۲ وارد دومین سال خود شد. در این درگیری، هزاران نفر جان خود را از دست داده و صدها هزار نفر از این کشور گریخته‌اند.