اکبر عبدی مقابل احمدینژاد چه کرد؟
هنر بهتر از گوهر نابکار، که گیرد تو را مرد داننده خوار + فیلم
هنوز فراموش نکردهایم که عبدی حین دریافت جایزه جشنواره فجر از بخش نقدیاش سخن گفت و سیمرغ را به نوعی بیارزش خواند و پس از آن نیز در برنامه پارک ملت دوباره مباحث مالی را پیش کشید و حملات سختی را متوجه دهنمکی و شریفی نیا کرد که تاریخیترین جملهاش این بود: «اگر بیشتر پول میخواستم، شریفی نیا خودش را با چاقو میزد» اما سرانجام چند ماه بعد، اکبر عبدی نقش روحانی را در رسوایی بازی کرد!

به گزارش «تابناک»، محمود احمدی نژاد ظهر روز شنبه یکم تیر ماه در مراسم تجلیل از فرهیختگان و هنرمندان در تالار وحدت به اکبر عبدی و داریوش ارجمند، نشان درجه یک فرهنگ و هنر اعطا کرد؛ نشانی که پیش از این از سوی رئیس دولت دهم به اسفندیار رحیم مشایی نیز اهدا شده بود و در چند سال اخیر، بر سینه بسیاری نصب شده، ولی هنوز به بسیاری از بزرگان فرهنگ و هنر این مملکت که دهه هشتم و نهم عمرشان را پشت سر میگذارند، تعلق نگرفته است.
با این حال نمیتوان جایگاه این دو هنرمند و به ویژه اکبر عبدی را در سینمای ایران نادیده گرفت، چرا که این بازیگران سوابق چشمگیری در سینما و تلویزیون ایران دارند که شایسته تقدیر است و این تقدیر نه لطف، که تکلیف دولتهاست و در واقع نشانهای اینچنینی امانتهای در اختیار دولتهاست که به شکل محدود به اهالی فرهنگ این مملکت اهدا کردهاند. در واقع در دولتهای اخیر، به نوعی به سرآمدان هنر ایران در این حوزه ظلم نیز شده و بسیاری از مفاخر ادب و هنر کشورمان، بدون آنکه چنین نمادی بر سینهشان نقش ببندد، در فقر سر بر بالین خاک نهادهاند.
با این حال اکبر عبدی پس از دریافت نشان خود از دستان رییس جمهور، به گونهای رفتار کرد که انگار لطف بزرگی در حقش از سوی دولت شده است. عبدی با فیگوری خاص و در حالی که نقش پیرمردی عصاکش را بازی میکرد، پشت تریبون قرار گرفت و ضمن حمله به دولتهای پیشین گفت در دولتهای قبلی ممنوعالفعالیت شده اما در این دولت به شدت مورد توجه قرار گرفته و ضمن تشکر از احمدی نژاد افزود: دکتر احمدی نژاد تنها رییس جمهوری بود که حال من را هنگامی که بستری بودم، پرسید و مشاورش اسفندیار رحیم مشایی هم برای عیادتم به منزل ما آمد؛ اما در برخی دورهها چندین ماه از کار کردن محروم بودیم.

در این میان البته عبدی برای تجلیل از کارکرد این دولت در حوزه فرهنگ، تنها به همین جملات بسنده نکرده و سکههایی را (صدسکه) که به عنوان هدیه معمول نشانهای درجه یک به وی نیز اهدا شده، نشان دهنده اهمیت مسئولان دولت دهم به فرهنگ و هنر خواند و در پایان نیز بخشی از نقشش در فیلم اخراجیها را برای رئیسجمهور بازاجرا کرد که البته به هر ترتیب، نمیتوان درباره تشخیص این بازیگر پیرامون موقعیتی که در آن بوده و واکنشی که انجام داده، قضاوت کرد، ولی درباره گفتارها نقد جدی وارد است.
اکبر عبدی به عنوان یکی از تواناترین بازیگر کمدی ایران که تنوع پرسوناژهایی که بر عهده داشته از حدود تصور فراتر میرود، حقیقتاً در دوران بازیگریاش هیچ گاه محتاج نبوده و خوشبختانه یکی از بهترین دستمزدها را داشته و این موضوع نیز دقیقاً به تلاش و توانمندیهای فوق العاده خودش بازمیگردد؛ اما با این حال، همواره بخشی از گفتارش به پول برمیگشته و همین باعث شده در محافل سینمایی نیز بر همین موضوع تأکید شود که قطعاً در شأن چنین بازیگری نیست.
حقیقتاً نیز نمیتوان باور کرد که عبدی متوجه انگیزه مشایی از دیدار با او در دوران بیماریاش نشده باشد و یا اینکه درنیافته باشد چرا به او توجهات مالی شده و مثلاً این توجهات خاص به رضا کیانیان یا پرویز پرستویی نشده است؟
آیا محبوبیت آنها کمتر است و ارزش چنین سرمایه گذاری را نداشتهاند یا آنها لزوماً هر جا سکه بدهند، روی سن حاضر نمیشوند؟ آیا در میان بازیگران مشهور، تنها عبدی است که نیاز مالی دارد و دیگر بازیگران شاخص نیازمند چنین نشان، سکههای همراه نشان و سایر مزایایش نیستند یا از اینها بدشان میآیند یا موقعیت شناسی بهتری دارند؟!
هنوز فراموش نکردهایم که عبدی حین دریافت جایزه جشنواره فجر از بخش نقدیاش سخن گفت و سیمرغ را به نوعی بیارزش خواند و پس از آن نیز در برنامه پارک ملت دوباره مباحث مالی را پیش کشید و حملات سختی را متوجه مسعود دهنمکی و محمدرضا شریفی نیا کرد که تاریخیترین جملهاش این بود: «اگر بیشتر پول میخواستم، شریفی نیا خودش را با چاقو میزد» (نقل به مضمون) و البته بارها از این دست حملات در یک دوره زمانی متوجه دهنمکی و شریفینیا کرد تا جایی که دهنمکی نیز نیم خیزی برای کوبیدنش برداشت، ولی سرانجام چند ماه بعد اکبر عبدی نقش روحانی را در رسوایی بازی کرد!
گفتارِ نظامی «هنر بهتر از گوهر نابکار / که گیرد تو را مرد داننده خوار» که جزو مشقهای مشهور خطاطی است، بیشک با واژگان فارسی به نگارش درآمده؛ اما در تعریف اصالت هنر، رویکردی جهانی دارد.
تولستوی میگوید: «هنر خوب است؛ اگر احساسات خوب را ترویج کند، احساسات هنگامی خوب است که شعور ِ ممیز ِ نیک و بد به خوبی آنها حکم دهد و این شعور در میان مردم یک دوره مشترک است، هنر جهانی یک محک درونی دارد که پا برجا و بیخطاست و آن هم وجدان پاک نام دارد». آیا اکبر عبدی دوست دارد وقتی به نقش آفرینیاش در آینده خیره شدیم، یاد گفتارهایش درباره اهمیت سکههای طلا بیفتیم؟
اکبر عبدی را با همه نقدهایی که نسبت به این رفتارهایش وارد است، دوست داریم؛ اما اگر اندکی مراعات شأن خود و جامعه هنری را ـ آن هم در این روزها که دیگر، روغنِ چراغِ عمرِ این دولت رو به پایان است ـ بکند، چیزی از دست نخواهد داد و برای دریافت این نشانها نیز هیچ گاه دیر نمیشود که سکه زرین بازار چون چنین ایامی افت میکند، ولی ارزش سکه زرین محبوبیتِ صاحب هنر، همواره رو به فزونی مینهد، به ویژه که در دسترس هر خواهانی نباشد.
با این حال نمیتوان جایگاه این دو هنرمند و به ویژه اکبر عبدی را در سینمای ایران نادیده گرفت، چرا که این بازیگران سوابق چشمگیری در سینما و تلویزیون ایران دارند که شایسته تقدیر است و این تقدیر نه لطف، که تکلیف دولتهاست و در واقع نشانهای اینچنینی امانتهای در اختیار دولتهاست که به شکل محدود به اهالی فرهنگ این مملکت اهدا کردهاند. در واقع در دولتهای اخیر، به نوعی به سرآمدان هنر ایران در این حوزه ظلم نیز شده و بسیاری از مفاخر ادب و هنر کشورمان، بدون آنکه چنین نمادی بر سینهشان نقش ببندد، در فقر سر بر بالین خاک نهادهاند.
با این حال اکبر عبدی پس از دریافت نشان خود از دستان رییس جمهور، به گونهای رفتار کرد که انگار لطف بزرگی در حقش از سوی دولت شده است. عبدی با فیگوری خاص و در حالی که نقش پیرمردی عصاکش را بازی میکرد، پشت تریبون قرار گرفت و ضمن حمله به دولتهای پیشین گفت در دولتهای قبلی ممنوعالفعالیت شده اما در این دولت به شدت مورد توجه قرار گرفته و ضمن تشکر از احمدی نژاد افزود: دکتر احمدی نژاد تنها رییس جمهوری بود که حال من را هنگامی که بستری بودم، پرسید و مشاورش اسفندیار رحیم مشایی هم برای عیادتم به منزل ما آمد؛ اما در برخی دورهها چندین ماه از کار کردن محروم بودیم.

در این میان البته عبدی برای تجلیل از کارکرد این دولت در حوزه فرهنگ، تنها به همین جملات بسنده نکرده و سکههایی را (صدسکه) که به عنوان هدیه معمول نشانهای درجه یک به وی نیز اهدا شده، نشان دهنده اهمیت مسئولان دولت دهم به فرهنگ و هنر خواند و در پایان نیز بخشی از نقشش در فیلم اخراجیها را برای رئیسجمهور بازاجرا کرد که البته به هر ترتیب، نمیتوان درباره تشخیص این بازیگر پیرامون موقعیتی که در آن بوده و واکنشی که انجام داده، قضاوت کرد، ولی درباره گفتارها نقد جدی وارد است.
اکبر عبدی به عنوان یکی از تواناترین بازیگر کمدی ایران که تنوع پرسوناژهایی که بر عهده داشته از حدود تصور فراتر میرود، حقیقتاً در دوران بازیگریاش هیچ گاه محتاج نبوده و خوشبختانه یکی از بهترین دستمزدها را داشته و این موضوع نیز دقیقاً به تلاش و توانمندیهای فوق العاده خودش بازمیگردد؛ اما با این حال، همواره بخشی از گفتارش به پول برمیگشته و همین باعث شده در محافل سینمایی نیز بر همین موضوع تأکید شود که قطعاً در شأن چنین بازیگری نیست.
حقیقتاً نیز نمیتوان باور کرد که عبدی متوجه انگیزه مشایی از دیدار با او در دوران بیماریاش نشده باشد و یا اینکه درنیافته باشد چرا به او توجهات مالی شده و مثلاً این توجهات خاص به رضا کیانیان یا پرویز پرستویی نشده است؟
آیا محبوبیت آنها کمتر است و ارزش چنین سرمایه گذاری را نداشتهاند یا آنها لزوماً هر جا سکه بدهند، روی سن حاضر نمیشوند؟ آیا در میان بازیگران مشهور، تنها عبدی است که نیاز مالی دارد و دیگر بازیگران شاخص نیازمند چنین نشان، سکههای همراه نشان و سایر مزایایش نیستند یا از اینها بدشان میآیند یا موقعیت شناسی بهتری دارند؟!
هنوز فراموش نکردهایم که عبدی حین دریافت جایزه جشنواره فجر از بخش نقدیاش سخن گفت و سیمرغ را به نوعی بیارزش خواند و پس از آن نیز در برنامه پارک ملت دوباره مباحث مالی را پیش کشید و حملات سختی را متوجه مسعود دهنمکی و محمدرضا شریفی نیا کرد که تاریخیترین جملهاش این بود: «اگر بیشتر پول میخواستم، شریفی نیا خودش را با چاقو میزد» (نقل به مضمون) و البته بارها از این دست حملات در یک دوره زمانی متوجه دهنمکی و شریفینیا کرد تا جایی که دهنمکی نیز نیم خیزی برای کوبیدنش برداشت، ولی سرانجام چند ماه بعد اکبر عبدی نقش روحانی را در رسوایی بازی کرد!
گفتارِ نظامی «هنر بهتر از گوهر نابکار / که گیرد تو را مرد داننده خوار» که جزو مشقهای مشهور خطاطی است، بیشک با واژگان فارسی به نگارش درآمده؛ اما در تعریف اصالت هنر، رویکردی جهانی دارد.
تولستوی میگوید: «هنر خوب است؛ اگر احساسات خوب را ترویج کند، احساسات هنگامی خوب است که شعور ِ ممیز ِ نیک و بد به خوبی آنها حکم دهد و این شعور در میان مردم یک دوره مشترک است، هنر جهانی یک محک درونی دارد که پا برجا و بیخطاست و آن هم وجدان پاک نام دارد». آیا اکبر عبدی دوست دارد وقتی به نقش آفرینیاش در آینده خیره شدیم، یاد گفتارهایش درباره اهمیت سکههای طلا بیفتیم؟
اکبر عبدی را با همه نقدهایی که نسبت به این رفتارهایش وارد است، دوست داریم؛ اما اگر اندکی مراعات شأن خود و جامعه هنری را ـ آن هم در این روزها که دیگر، روغنِ چراغِ عمرِ این دولت رو به پایان است ـ بکند، چیزی از دست نخواهد داد و برای دریافت این نشانها نیز هیچ گاه دیر نمیشود که سکه زرین بازار چون چنین ایامی افت میکند، ولی ارزش سکه زرین محبوبیتِ صاحب هنر، همواره رو به فزونی مینهد، به ویژه که در دسترس هر خواهانی نباشد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
با سلام هنرمند قدر بیند و بر صدر نشیند یقینا اقای عبدی ارجمند ودیگران از مفاخر و از ارزشهای هنری مملکت وشناسنامه هنری ایرا ن امروزند هیچ جای گله نیست دم اکبر اقا گرم حقش بیش از ایناست ودوستانی که انتقاد میکنند از هنرمند و زندگی اش و مشکلات انان خبر ندارند عبدی عزیز هیچ اشتباهی نکرد وحرفش را مردانه زد هم تمجید وهم انتقاد در غالب هنر درود بر عبدی عزیز و دست ریاست جمهور و دولتین درد نکنه هر کاری برای هنر مندان عزیز بکنند کم کردند --یک فعال هنری در شمال کشور
به آقای عبدی بفرمایید:
مگه هر وقت مریض شدن باید رییس جمهور کشور از ایشون عیادت کنه؟
اگر یک بازیگر در زمانی ممنوع التصویر بشه و یا در زمان دیگری نشه به رییس جمهور ربط دارد؟
ضمن اینکه به رفتاری که با استاد گرامی آقای عزت الله انتظامی در زمان ثبت نام انتخابات شد رجوع کنند تا ببینند رفتار سیاستمداران با هنرمندان بنابر عشق آنان است یا مصلحتشان.
فاتحه سینما در این هشت سال خوانده شده آنوقت بازیگر ما دنبال عیادت رییس جمهور از خودش است. خودپسندی تا چه حد؟؟؟
علت اين موضوع انتظار زياد جامعه از بازيگران و ورزشكاران است كه متاسفانه به جز تعداد كمي از اين دو گروه انتظارات جامعه را پاسخ نمي دهند. اين دو گروه هستند كه زياد ديده مي شوند و آنهايي كه به موازات معروف شدن اسباب بزرگي(ادب و معرفت و دانش و...) را فراهم ميكنند همان هايي هستند كه تاثير مثبت فرهنگي بر جامعه ميگذارند.
تیری که تو چشمونرو نمیبینیم اونوقت خار توچش دیگرانو میبینیم
معجزه سینمای ایران که واقعا حیف شد
آقای تابناک
با سلام
اولا همانطور که به درستی و انصاف گفتید اکبر عبدی افتخار هنر سینمای ایران است . ثانیا هیچ کار و هنری مجانی نیست و ریال خودش را دارد . استاد کاشی کاری که ترمیم آثار باستانی می کند با یک کاشی کار معمولی که کاشی توالت می زند آنهم دو روز دیگر لق می شود و می افتد یکسان پول نمی گیرد یا نکند چون آن یکی کار هنری می کند دیگر نباید حرف پول را بزند ؟! . ثانیا در این فیلم ما حرف نا مربوطی از ایشان نشنیدیم که باعث نقد شود ؟!
گرچه با خيلي از صحبتهاش موافق نيستم ولي آخرش رو خوب اومد، ديگه بهتر از اين نميشد طرح يك ميليون به هر بچه رو به تمسخر گرفت
بنده ارادت خاصی نسبت به آقای عبدی داشتم و دارم ولی گفتار ایشان در مورد دولت احمدی نژاد و دریافت سکه ها،سخیف و در شان آقای عبدی نبوده و نیست و واقعا نظرم نسبت به ایشون تغییر کرده.از هنرمند جماعت بعیده...
آقای عبدی مطمئنا زندگی تو ودرآمد تو بطور کلی وضع اقتصادی تو ازیک کارمند و کارکر و معلم ......بهتره ولی من خودم را میگم که شامل این قشر هستم به راحتی در مقابل پول , کمر خم نمیکنم, راستی آیندگان چگونه قضاوت میکنن.من این را میدونم(هنر برتر از گوهر آمد پدید)
دکتر احمدی نژاد انصافا کار زیاد مثبتی برای ایران انجام داده: مانند: یارانه. سهام عدالت. مسکن مهر. زیر ساخت و کلی سد سازی و . . . . وسفرهای استانی که برکات زیادی داشت و ضعفهایی هم وجود داشت اما کارهای مثبت و منفی را در ترازو بگذاریم کارهای مثبش بیشتر بوده است. موفق باشید ایام تبریک
آفرین بر عبدی
فکر میکنم از آقای اکبر عبدی هیچ انتظاری نمیتوان داشت.
هنرمندان و مفاخری داشته اییم و داریم که امروز سخت تر از دیروز غم نان دارند نه غم هنر و دانش...
هر کدام از ما هر روزه چند نفر از هنرمندان و بزرگان خود را در صدا و سیما میبینیم که در سنین بالا در بستر بیماری هستند و از مردم استمداد کمک های مالی برای هزینه های درمان خود هستند....
رفتارهای آقای عبدی در بعضی موارد زیبا نبودند اما بنده یه سوال از دوستان منتقد دارم : در سالهای دوری آقای عبدی از بازیگری و ممنوع تصویر بودنشان ، کسی به فکر این بود که ایشان چطور گذران زندگی میکنند؟
مردمی هستیم که زود فراموش میکنیم...
سلام بر دکتر احمدینژاد و سلام بر اکبر عبدییییییییی
حقیقت رو گفت. هم انتقاد کرد از این دولت هم از دولتهای قبلی.
تو اول بگو با کیان دوستی پس انگه بگویم که تو کیستی هنر مندان قابل دیگری هم داشتیم که شایسته تقدیر بودند ولی به دلایل باندی وگروهی اغلب مورد تفقد قرار نمیگیرند ولی ملت قدر انهارا در حافظه تاریخیش میداند وانهارا پاس میدارد ونیازی هم به لوح ومدال وتیتر وعنوان هم ندارند انها مثل طلا وهمیشگی هستند نه مهره یکبار مصرف که بعد از گذشت تاریخ مصرفشان اغلب دور ریز میشوند وکوچه وبازاری میشوند
برای من سواله: در جامعه اسلامی ما دادن این سکه ها درسته!؟ اینها بیت المال نیست؟ مردمی که به نون شبشون محتاجن چی؟ اصلا گرفتن این پول درسته؟
کاری ندارم به کی داده شده این پول، اصلا به هرکسی. چه وزیر چه هنرمند. گرفتن و قبول کردن این پول گناه نیست؟ بیت المال نیست مگه؟
یکم در مورد نوع مصارف بیت المال تحقیق کن!
بیت المال رو خرج افرادی که عمرشون رو در جهت شادی مردم و سربلندی هنر این مملکت صرف کردن نمیشه خرج کرد؟ پس خرج چی باید کرد؟
(با اینکه حرفم سانسور میشه ولی خودتون بخونید تابی ها)
کاری به احمدی نژاد ندارم، اما تو کجای دنیا جلوی رئیس جمهور در یک مراسم رسمی، از این ادبیات استفاده می کنند؟ در ثانی خودشو مردمی مینامه ولی جوری میگه جود که انگار اونا ایرانی نیستند.
کلا برای آقای عبدی متاسفم.
*از کوزه همان برون تراود که دراوست*
سکههایی را (صدسکه) که به عنوان هدیه معمول نشانهای درجه یک به وی نیز اهدا شده،
نویسنده محترم شما که تینقدر باریک بین هستین کاش توانائی قلمتان را راجع به المانهای دیگر فرهنگ که سالهاست به پی این فرهنگ اب بسته اند هدایت میکردین امثال عبدی و ارجمند اگر راجع به پول حرف بزنند واقعا حقشان را میخواهند ولی در این مملکت فوتبالیستهائی وجود دارد که هرثانیه در تلوزیون ورادیو راجع به پولشان گزارش ارائه می دهند که به اندازه عبدی و ارجمند برای فرهنگ این مملکت تلاش نکرده اند و در بسیاری از مواقع فرهنگ این مملکت را نابود کرده اند از شما نویسنده محترم انتظار می رود ببیشتر منصف باشید متشکرم
اقا یون خانما!
چرانظر متفاوت بانظرخودتون روتحمل نمیکنیدومدام می فرمایید باید اینو میگفت ونباید اینو میگفت!
نباید بین هنرمندان اختلاف باشد چون الگو هستند و .....
اکبر عبدی در فیلم مادر و آدم برفی کجا و اکبر عبدی بعد از اخراجی ها و این روزهاش کجا، اصلا به مرام و مسلکش کار ندارم ولی انصافاً از یک هنرمند درجه یک به یک هنرپیشه معمولی تنزل کرد. فکر می کنم اتفاقی که برای غفوریان (با همه احترامی که براش قائلم) بعد از سری سوم بهروز خالی بند (ببخشید که اسم اصلی را یادم نیست) افتاد، برای عبدی هم در این چند سال افتاده. به هر حال هنوز هم بازی های ماندگارش را به شدت دوست دارم.
مطمئنا آقای اکبر عبدی از دریافت 100 سکه نمیتوانست بگذرد و وضعیت را نیز دریافته بود که این ولت با چه قصدی این جایزه را به ایشون اهدا می کند برای همین که نه سیخ بسوزد نه کباب هم سکه را گرفت هم آخرش دو جمله گفت که مثلا به این دولت یه نیشتری زده باشه موضوع کاملا واضح و مشخصه خوشبختانه همه بازیگران بزرگ کشورمان مثل ایشون فکر نمیکنن
بايد ديد در آيندهاي که خيلي هم دور نيست از هرکدام هنرمندان اين مرز و بوم چه نقشي بر ذهن و زبان ايرانيان باقي مونده
يه چيز خيلي مهم ديگه اينه که هنرمندان فقط بازيگران سينما نيستند
تو ابن کشور به هنرمندان رشته هاي تجسمي داره ظلم فراواني ميشه متاسفانه
تا مرد سخن نگفته باشد / عیب و هنرش نهفته باشد
این که اکبر عبدی دنبال مسایل مادی و پوله چیز بدی نیست اونم یکیه مثل همه ما. ولی این مساله تاسف باره که به این آدم نشان درجه یک فرهنگ و هنر رو اهدا کنند. از بین این همه هنرمند بزرگ مثل استاد شجریان، استاد انتظامی، استاد مشایخی، استاد مرتضی احمدی ..... کسی که این قدر فرهیختگی نداره که در یک جمع رسمی که رییس جمهور حضور داره شوخیهایی از نوع بایرام لودر میکنه. "هنرهای دستی" این طنز نیست این لوده بازیه
البته شان جلسه خیلی هم بالا نبود از اون کسایی که اون پایین جوری دست می زدند که انگار اومدند نمایش روحوضی معلوم بود.
مشکل اون کسایی هستند که حرمت جایگاه ریاست جمهوری رو با اعمال و حرفهاشون تا این حد پایین اوردند
تابناک عزیز چرا هرجا دوات بخصوص دکتر احمدی نژاد حرکت خوب همراه با امید وانگیزه برای هنر وغیره انجام میدهد شما حمله میکنید وساز مخالف میزنید
سلام من يك ايراني اقليت كليمي هستم و هميشه به ايراني بودن و سپس كليمي بودن خود افتخار ميكنم و اصلا فكر نميكردم كه آقاي عبدي با چنين ادبيات بدي در مورد كليمي ها صحبت كنه . من كاري به صهيونيستها ندارم كما اين كه ما هم از اين فرقه بيزاري خود را بارها نشان داده ايم ولي اين كه ايشان اين چنين كلمه جود را با حدت و شدت و غيظ دل و تنها براي خود شيريني بيان نمايد جاي شگفتي دارد.
آقاي كليمي محترم، شما كتاب تلمود را قبول داريد يا نه؟! ميدانيد كتاب تلمود شما در باره همه مردم غير يهودي (اعم از مسلمان و مسيحي و ...) چه تعبيري به كار برده...؟
اكبر عبدي صهيونيستهايي كه فلسطين را اشغال كردند مسخره كرد و فقط بخشي از واقعيت تلخ 60 ساله را در قالب طنز گفت. حالا شما كه ضد صهيونيست هستيد چرا ناراحت شديد؟!
دوست عزیز خوب کلیمی ام ایشان هم گفتند نه همه پس شما هم عفو کنید منظورشان همان صهیونیست ها بودند
خداونددولت غم دین خورد/که دنیابهرحال می گذرد/نخواهی که ملکت برآیدبهم/غم ملک ودین هردوبایدبهم/زرافشان چون دنیابخواهی گذشت/که سعدی دور افشانداگرزرنداشت
مرا به تجربه معلوم شد در آخر کار/ که قدر مرد به علم است و قدر علم به مال!(سعدی)
یکی دیگه صدتا سکه گرفته دعواشو شما میکنید؟
خوب راست گفته بنده خدا دولت های قبلی بهش پوب ندادن احمدی داده شما چرا می سوزی تابی؟
حرف درستی زد و کار خوبی کرد. درود بر اکبر عبدی
پاییز سال 81 بود که مهران غفوریان (بهروز خالی بند) سری دوم سریال "زیر اسمون شهر" رو ساخت و از اکبر عبدی هم در نقش عموی خودش که یک خلبان خالی بند بود استفاده کرد. اما عبدی بعد از همون قسمتهای اول کنار کشید و گفت نمی خواد ارزش کار طنز رو تا حد این کارای دم دستی پایین بیاره. برای من که یک جوون 20 ساله بودم خیلی لذت بخش بود شنیدن این حرف؛ چون من عبدی رو با فیلم دلشدگان و در کنار بزرگ مردی به نام علی حاتمی یا با فیلم "روز فرشته" و در کنار استاد عزت اله انتظامی می شناختم. اما به نظر من عبدی بعدش ثابت کرد که هنر براش چندان ارزشی نداره. آدمی با این همه قابلیت و استعداد به جایی رسیده که باید تو همه صحبتاش حرف تکراری بشنوی. البته من خودم خیلی بیشتر از ایشون دنبال پولم ولی فک نمی کنم یک هنرمند که مورد توجه مردمه، خودش رو تا این حد پایین بیاره. پولش رو دربیاره و برای گرفتن حقش هم بجنگه اما دیگه نباید همه جا اینجوری باشه. شان ایشون رو مقایسه کنیم با علی نصیریان یا جمشید مشایخی.
حق با شماست. اقای امیر حسین نقششون فرق داره ولی در حالتی که تو فیلم نیستند ادم هستند و ... و ... نیستند ایشون حتی یه لباس درست هم نپوشیده بقیه دنیا رو ببینید کسی که نشان افتخار میگیرد چطور عمل می کند و حرف میزند که الگو باشد.
آخه چرا دو تا جنس ناجور رو مقایسه می کنید؟ عبدی تو کار طنزه بعد شما میای با مشایخی که تو کار جدیه مقایسه می کنی؟ مثل اینه که یه دانشمند شیمی رو با یه دانشمند فیزیک مقایسه کنی.
راستش چی بگم
تو این اوضاع اقتصادی هنرمندای ما هم محتاج شدن
حقیقتا برای خودم و فرهنگمون متاسفم که سردمدارانش هم محتاج شدن
این قدرت پول رو نشون میده
اکبر عبدی یکی به نعل زد یکی به میخ!
به نظرم بهترین کاری که میشد انجام داد همین بود. یکم دقت کنین!!!
حتی اگر نظرش نسبت به احمدی نژاد و دولتش مثبته (که بعید میدونم اینجوری باشه)باید به عقیدش احترام گذاشت.
اکبر عبدی رو خیلی دوست دارم ولی نباید شأن خودش رو با حرف زدن بیش از حد درباره مسائل مادی پایین بیاره. نصف حرفاش درباره پول بود!
من یک تیکه فرش داشتم ، همیشه فکر می کردم خیلی خیلی می ارزه ولی وقتی یه نفر اومد یک مبلغ نسبتا خوب پیشنهاد داد کلی از خود بی خود شدم و اصلا قیمت اصلیش رو یادم رفت. بلاخره اینجوریه داداش
میشد مثل استاد پرستویی از قبل اون بالا نرفت و یه جیزایی رو گفت باکارش یا مثل استاد عبدی رفت و با کل کاراش یه جیزای رو آشکارکرد درضمن رعایت آداب رو اسمای دیگه روش نذارید
درکل پیشنهاد میکنم بدون ذهنیت قبلی به کاراین اساتید نگاه ودقت کنیم
کاری به عبدی ندارم. ولی جای خیلی از هنرمندان واقعی خالی بود. استاد انتظامی، پرویز پرستویی، معتمد آریا، علی نصریان و ....
واقعاً داریوش ارجمند از اینها سر تره؟
از استاد انتظامی هم در سالهای قبل تقدیر کردن
نه عزيزم استاد انتظامي فقط وقتي خوبه که بخوان برن وزارت کشور ثبت نام !!!!
منم صد سکه می گرفتم برای آقای ریس جمهور کله معلق می زدم
به نظر می رسه اونایی که مثبت دادن اگه نیم سکه هم میگرفتن بازم معلق می گرفتن .
ظاهرا مشکل ... تو این ممکلت تموم نمی شه
خب راست گفته دیگه، دروغ میگه؟
خداوکیلی اکبر عبدی واقعا تکه، به همه رنگی در میاد توی فیلما، پیرزن، روحانی، منگل، بچه، زن، لات و همه چی...
(دوستان دقت کنن )هنوز فراموش نکردهایم که عبدی حین دریافت جایزه جشنواره فجر از بخش نقدیاش سخن گفت و سیمرغ را به نوعی بیارزش خواند و پس از آن نیز در برنامه پارک ملت دوباره مباحث مالی را پیش کشید و حملات سختی را متوجه دهنمکی و شریفی نیا کرد که تاریخیترین جملهاش این بود: «اگر بیشتر پول میخواستم، شریفی نیا خودش را با چاقو میزد» اما سرانجام چند ماه بعد، اکبر عبدی نقش روحانی را در رسوایی بازی کرد!
احمدی نژاد دوست داریم.عبدی بیستی
انشاا... که تو جزء صدتاییها نیستی !
تحلیل مغرضانه ای بود
آخه الان که رفتن این دولت حتمی است عبدی چه نیازی به چاپلوسی داره ؟؟؟؟
چابلوس اونایی هستند که برای دکتر روحانی دارن نامه فدایت شوم مینویسند
أحسنت
احسنت.
زدی تو خال برادر.بعضی جمله ها چقدر به دل میشینه...
سعید جان درست متوجه نشدی. آقای عبدی تو این موقعیت نیازی به چاپلوسی برای دولت رو به اتمام ندارد. بلکه این آقای ...و دوستانشون هستند که به این حمایتها بشدت نیازمندند و ظاهرا خوب هم میدانند که سراغ چه کسانی بروند.
دقیقا، زنده باد!
افرین
به نظر من همش تیکه انداخت
عبدي هميشه داره درباره پول حرف ميزنه! مصاحبهاي كرده با مجله فيلم، نصف بيشترش درباره پوله! همهاش به پول فكر مي كنه! وضعش البته توپه! لابد چون از بس درباره پول حرف مي زنه اين جوري شده!
سلام بر زحمتکشان تابناک
از شما و همه خوانندگان محترم استدعا دارم نظری به مثبت و منفی ها و نیز مطالبی که خوانندگان محترم این مطلب نوشته اند بیندازند و بعد در مورد اصل مطلب قضاوت کنند.بنظرم بهترین قضاوت را مردم انجام می دهند.
رفتار عبدی در حد انتظار از او بود ولی به ان شوری که شما نوشتید نبود.
در اواخر صحبتهاش از احمدی نژاد به خاطر ندادن یک میلیون تومان برای هر بچه انتقاد کرد که شما هیچ صحبتی از ان نکردید انصاف بود که این نکته را هم در متنتان می اوردید
با اینکه عبدی رو خیلی دوست دارم و لی دم امثال پرستویی گرم که... دریافت این نشان به این شیوه را به جان نخریدند
دم استاد پرستویی و استاد کیانیان گرم...
اکبر عبدی مدلش اینجوریه، پرستویی هم خودش می دونه و بس
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.