دلایل گرایش به تک فرزندی
این افراد معتقدند تربیت صحیح فرزند تنها وابسته به خوب خوردن و خوب پوشیدن و داشتن امکانات رفاهی است و دیگر عوامل نظیر بودن در کنار هم سالان خود و داشتن برادر و خواهر و بودن در اجتماعات کوچک، نقشی در تربیت این فرزندان نخواهد داشت

به نوشته برهان، پایین آمدن نرخ باروری در جمهوری اسلامی ایران و عبور آن از مرز هشدار که به آن نرخ جانشینی نیز می گویند سبب شد تا زنگهای خطر برای دستگاههای متولی امر در حوزه جمعیت به صدا در آمده و همگی آنان برای کنترل و مدیریت بحرانی به نام «بحران کاهش جمعیت» دست به کار شوند. نرخ باروری کنونی در ایران رقمی پایین تر از 1.7 است در حالی که نرخ هشدار یا همان نرخ جانشینی 2.1 بوده و این نشان میدهد که در صورت عدم مدیریت وضع موجود، کشور ما با شیب تندی در حال افتادن در پرتگاهی به نام پرتگاه جمعیتی است.
با مطرح شدن مساله بحران جمعیت در کشور، دستگاه های متولی امر، یکی از راه های مهم برای خروج از این بحران را حرکت خانواده به سمت چند فرزندی و عبور از خانوادههای تک فرزندی معرفی کردند. در واقع پدید آمدن خانوادههای تک فرزند، آسیبی بود که به تدریج در کشورما شکل گرفت و توانست در بلند مدت سهم به سزایی در پایین آمدن نرخ باروری در کشور و در نتیجه ایجاد چنین بحرانی را داشته باشد.
عوامل دخیل در پدید آمدن بحرانی نظیر بحران کاهش و پیری جمعیت، ناشی از چندین عامل هستند که از مهم ترین آنان میتوان به شاخصهایی نظیر رغبت اقتصادی و رغبت فرهنگی در فرزندآوری اشاره کرد. اگرچه تصور برخی بر این است که آن چه خانوادهها را از داشتن فرزند بیشتر منع میکند، عدم وضعیت مطلوب اقتصادی آن خانواده است اما باید گفت در سالهای اخیر آن چه مانع از ازدیاد نسل در خانوادههای مرفه شده است، تغییر در طرز فکر و یا به عبارتی تغییر در سبک زندگی است. این خانوادهها تحت تاثیر شعارهای پوچ به سمت و سویی کشیده شده اند که تنها تمایل به داشتن یک یا حداکثر دو فرزند را دارند.
در این میان اما برخی افراد و مسئولین که بعضا دارای تریبونهایی در رسانه های کشور نیز هستند، از همان روزهای نخست مطرح شدن موضوع بحران جمعیت، اساسا این بحران را رد کرده و این موضوع را با ارقام نه چندان علمی و مستند منکر شدند، اما طولی نکشید که با اعتراف دستگاههای مختلف در این حوزه، این ادعای خود را کنار گذاشته اما همچنان مخالفت خود را در قالب مخالفت با راهکارهای پیشنهادی برای عبور از این بحران، ادامه دادند. از جمله استدلالهایی که جریان مذکور جهت مخالفت با بحث ازدیاد نسل در جامعه مجددا مطرح کردند، موضوع تک فرزندی است.
به اعتقاد این افراد خانواده ها به جای رسیدگی به چندین فرزند، به خیال تربیت بهتر تمام امکانات خود را در اختیار یک فرزند قرار داده و برای تربیت همان یک فرزند بکوشند. به عبارتی میتوان گفت این افراد معتقدند تربیت صحیح فرزند تنها وابسته به خوب خوردن و خوب پوشیدن و داشتن امکانات رفاهی است و دیگر عوامل نظیر بودن در کنار هم سالان خود و داشتن برادر و خواهر و بودن در اجتماعات کوچک، نقشی در تربیت این فرزندان نخواهد داشت. این استدلال اما متاسفانه سالهاست که بسیاری از خانوادهها را فریفته و آنان را به خیال تربیت بهتر فرزند از طریق فراهم کردن امکانات حداکثری باخود همراه ساخته است.
اگرچه فراهم آوردن امکانات کامل رفاهی امتیازی مثبت محسوب میشود و میتواند کمکی در تربیت بهتر فرزند باشد اما نه شرط لازم و نه شرط کافی برای تربیت فرزندی صالح است. تصور کنیم کودکی که از داشتن برادر و خواهر محروم بوده و تمام روز خود را در اتاقی پر از اسباب بازی و انیمیشن و کارتون به خیال داشتن امکانات و رفاه سپری می کند و به همین ترتیب از بودن و هم نشینی با افرادی که با وی پیوند خونی و عاطفی دارند و او را برادر یا خواهر خود می دانند برخوردار نیست، آیا چنین کودکی قابل مقایسه با کودک دیگری که به جای بازی کردن با اسباب بازی های پلاستیکی با خواهران و برادران خود بازی کرده، با آنا درد و دل میکند میخندد گریه و دعوا می کند، قابل مقایسه است؟ کدام یک از این دو کودک اجتماعی تر و مردمی تر رشد خواهد کرد؟
آن چه به خانوادههای تک فرزند گفته نشده این است که امکانات مادی نظیر داشتن بهترین لباس، وسایل بازی و خوارکی هیچ گاه جای داشتن موجود زندهای به نام خواهر و برادر را نخواهد گرفت و اگر کودک نیازهایی نظیر بازی، قهر، دعوا، ایثار و فداکاری و مواردی از این دست را در خانه خود و در کنار برادر و خواهر خود تجربه نکند؛ ضمن آنکه تبدیل به موجودی از درون منزوی خواهد شد، هیچ گاه مهارت های خوب زندگی کردن را به خوبی نخواهد آموخت و بعدها در زندگی شخصی خود در قبال همسر وفرزندان آینده خود نیز با مشکل رو به رو خواهد بود.
باید گفت داشتن چندفرزند هرگز منافی خوب زندگی کردن و برخورداری از امکانات نبوده و نیست، بسیاری از مادران ایرانی، لباسهای فرزندان بزرگ تر خود را برای فرزندان کوچکتر کنار می گذاشتند و به همین ترتیب وسایل بازی فرزندان بزرگتر به فرزندان کوچکتر می رسید. به بیانی دیگر اگر نحوه استفاده از امکانات و مدیریت خرج در خانواده ها اصلاح شود و بسیاری از خرج های فانتزی و بیهوده از لیست مخارج خانواده حذف شود، یک خانواده چند فرزندی هم میتواند امکانات مناسب را برای فرزندان خود فراهم کند، روشی که بسیاری از مادران ایرانی در گذشته و حال در مدیریت خانه خود به کار گرفتهاند.
طلاق، یکی از آسیبهای خانواده تک فرزند
همانطور که اشاره شد، تک فرزندی علاوه بر موثر بودن در پدید آمدن بحران جمعیتی، آسیب های فرهنگی و اجتماعی دیگری را نیز با خود به همراه دارد. فرزندانی که در خانوادههای تک فرزند رشد میکنند، به وضوح نسبت به سایر هم سالان خود که دارای خواهر و برادر هستند، دارای کمبودهایی در ابعاد روحی و فکری هستند. کودک متولد شده در خانواده تک فرزند، از داشتن دوستی در خانه که با او درد و دل کرده، مشورت کند و کمک بگیرد؛ محروم است. به دنبال این موارد، جامعه ای را تصور کنیم که اکثر جوانان آن کودکی و سپس بلوغ خود را در تنهایی و انزوا در خانه سپری کرده اند، شادابی و پویایی چنین جامعهای یقینا قابل قیاس با جامعهای که اکثر جوانان آن کودکی خود را در خانوادهای پرجمعیت گذارنده اند؛ نخواهد بود.
پژوهش ها چه میگویند
طبق پژوهشهای صورت گرفته، میان تعداد فرزند و میل به طلاق در زنان رابطه معکوسی وجود دارد. به عبارتی دیگر، در یک خانواده هرچه تعداد فرزندان بیشتر باشد میل مادرانی که به هر دلیل در فکر طلاق هستند، کاهش می باید و هرچه تعداد فرزند کمتر باشد، زنی که خواستار طلاق باشد؛ رغبت بیشتری برای گرفتن طلاق از خود نشان میدهد.
در تحقیق صورت گرفته متغیرهایی نظیر: اختلاف تحصیلی زوجین، اختلاف سن زوجین، سطح تحصیلات زن، درآمد و سن ازدواج زن با گرایش زنان به طلاق رابطه معنادار و مستقیمی داشتند به این معنی که با افزایش این متغیرها بر مقدار گرایش زنان به طلاق نیز افزوده می شود. و متغیرهای «تعداد فرزندان»، مدت زندگی مشترک، مدت شناخت و میزان شناخت همسر قبل از ازدواج با گرایش زنان به طلاق رابطه معنادار و معکوسی دارند به طوری که با افزایش مقدار این متغیرها از مقدار گرایش زنان به طلاق کاسته می شود.
آن چه در بالا آمد دلایلی بود بر رد شبهه موجود در جامعه مبنی بر اینکه داشتن یک فرزند و رسیدگی تمام و کمال به آن را به جای داشتن چند فرزند به خانواده ها توصیه میکرد. طبق آمار موجود، تعداد خانواده ای تک فرزند در ایران، 35درصد از کل خانواده ها بوده که رقم پایینی نیست و خطرات یاد شده را به دنبال خواهد داشت.
مکررا باید یادآور شد که انسان اجتماعی آفریده شده است و تنهایی و انزوا با او چندان سازگار نیست و آسیب های خاص خود را برای انسان به دنبال دارد، لذا خانواده تک فرزند نه تنها به خود آسیب زده بلکه موجب تضیعف تدریجی جامعه در ابعاد مختلف خواهد شد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
تو مجتمع ما تا يه بچه دوچرخه ميخرن فردا مي بيني همه اشون دوچرخه سوارن
تا يکيشون تبلت خريد فردا همه دستشونه
حالا فک کن من 4 تا بچه داشته باشم نتونم يه دوچرخه يا تبلت يا هر امکانات ديگه اي که بچه ميخواد براش بگيرم
حالا درست يا غلط اين فرهنگ بحث جداييه موضوع اينه که بچه مي بينه همه دارن و اون نميتونه داشته باشه
اونوقت من برم بهشون بگم "عزيزم تو اگه تبلت يا دوچرخه يا ... نداري عوضش خواهر و برادر داري !!!" اونم ميگه " حق با شماست و من خيلي خوشحالم !!!"
اين پدر و مادرهاي تک فرزند هيچکدوم دوست ندارن يه بچه داشته باشن و خوب ميدونن که خواهر و برادر داشتن نقش مهمي در تربيت بچه ها داره ولي لازمه اش شرايط اقتصادي مناسب هست ...
مخارج كمرشكن را چگونه بايد حل كرد. تا قبل از دبستان به يك نحو، بعد از آن هزينه دو ميليون تومان تا 6 ميليون تومان پيش دبستان و همينطور گرفته تا دبيرستان و دانشگاه. با كدام حقوق ميتوان اين بخش را مديريت كرد؟ آيا همه دكتر و مهندس اند؟ آيا رقمهاي ميليوني حقوق مي گيرند؟
در زمان تحصيل ما مدارس غيرانتفاعي نبود. اواخر امر هم كه ايجاد شد شهريه سال ما نهايتا به 300 يا 400هزارتومان مي رسيد كه البته براي زمان خودش نيز زياد بود. حال اينها غير از هزينههاي اجاره و خورد و خوراك است. مربوط به خانواده سالم و بدون مريض است..
ملاكهاي بسيار ديگر نيز نقش دارند
راهي براي اينها بيابيد
اصلاً نیازی به بررسی نداره، بی فرزندی یا تک فرزندی= درآمد کم، تورم،کافی نبودن بیمه ها، هزینه های مراقبت، بی حوصله گی برای نگهداری و ... بی پولی بی پولی، شما پنجاه میلیون تومان بدید ببینید پدر و مادران چه می کنند- تازه خبر منتشر شده یارانه متولدین جدید فعلاً پرداخت نمیشه
با سلام خواهشاً توجيح نكنيد من خودم يك فرزند دارم و خود و شوهرم كارمند هستيم با هزاران قرض و وام يك آپارتمان خريده ايم كه همه حقوقمان به اقساط مي رود حالا چطور بفكر فرزند دوم باشيم در حالي كه حتي بعضي مواقع نمي توانم غذاي روزانه مان را تهيه كنيم شما از كدام رفاه و تجمل و تفريح و زياده خواهي صحبت ميكنيد يا وضع شما خوب است و يا اينكه در اين مملكت زندگي نمي كنيد ما حتي از پس مايحتاج كم خود بر نمي آييم لطفاً فلسفه بافي نكنيد زيرا ما هم دلمان نمي خواهد فرزندمان بعد از مرگ ما تنها و بدون خواهر و برادر باشد.
تصور کنیم کودکی که از داشتن برادر و خواهر محروم بوده و تمام روز خود را در اتاقی پر از اسباب بازی و انیمیشن و کارتون به خیال داشتن امکانات و رفاه سپری می کند و به همین ترتیب از بودن و هم نشینی با افرادی که با وی پیوند خونی و عاطفی دارند و او را برادر یا خواهر خود می دانند برخوردار نیست، آیا چنین کودکی قابل مقایسه با کودک دیگری که به جای بازی کردن با اسباب بازی های پلاستیکی با خواهران و برادران خود بازی کرده، با آنا درد و دل میکند میخندد گریه و دعوا می کند، قابل مقایسه است؟ کدام یک از این دو کودک اجتماعی تر و مردمی تر رشد خواهد کرد؟
شما هم يك طرفه به قاضي رفته ايد مردم برخورداري كه كه به قول شما روي به تك فرزندي و يا حداكثر دو فرزند آورده اند چند درصد جمعيت را تشكيل مي دهند اكثر مردم همان تك فرزندشان اتاق شخصي پر از اسباب بازي و پلي استيشن و ... ندارند فرزند يا فرزند كنار والدين و فضايي كوچك و محدود بزرگ مي شوند سابق نيز جور نبودن فضا در خانه كوچه ها مي كشيدند كه امروزه اين مساله امكانپذير نيست و در كوچه جايي به جز فضاي پارك ماشين باقي نمانده است امكانات شهري پارك ها و ... جوابگوي جمعيت فعلي هم نيست همه اينها به علاوه مشكلات معيشتي افراد را ناگزير به سمت تك فرزندي سوق مي دهد البته اگر حاضر باشيد به نقش حكومت در اين سوق پي ببريد.
چرابه مشکلات داشتن فرزند بیشتر ازیکی اشاره نکرده اید فقط مواردی که به نظر خودتان مثبت رسیده ذکرنموده اید؟
با حلوا حلوا گفتن دهان شیرین نمی شود. با حقوق 800 هزار تومان چطور می شود چند بچه را بزرگ کرد؟
خلاصه ي چيزي كه نوشتين اينه كه اگر زنامونو تو سري خور بار بياريم در هر صورتي با شوهرش زندگي ميكنه!!وقتي نه تحصيلات داشته باشه نه درامد ديگه جرات طلاق نداره!!!
خواهر من برادر من دليل اصلي تك فرزندي شرايط اقتصاديه!!كي از بچه بدش مياد.همه زن و شوهر ها دوست دارن فرزند بيشتري داشته باشن حتي اگه خانون خانه تحصيل كرده و شاغل باشه!
منتها با خودشون فكر مي كنن اگر فرزند بيشتري بيارن همين كارهايي هم كه براي يه فرزند ميتونن انجام بدن ديگه نمي تونن انجام بدن.
ميگن بذار يكي داشته باشيم ولي حسرت چيزي رو نداشته باشه .
بجای این پژوهشها یکی جواب بده با چه درآمدی به فکر ازدیاد بچه باشیم بچه امکانات میخواد جا میخاد غذا میخاد و هزار کوفت وزهرماری دیگه آیا با 800 تومن در ماه میشه زندگی کرد
به نظرم به جای نظریه پردازی، پای صحبت زوج ها بنشینند. من 5 سال هست که ازدواج کردم و به دلیل مسائل مالی، مسکن، تهدید شغلی و ... تصمیم به داشتن تنها 1 فرزند در آینده دارم
نیاز به بررسی نداره. نبود امنیت روانی، اجتماعی و اقتصادی مهمترین عامل است.
وقتی حقوق شوهر کفاف اجاره خانه را هم نمیده و زن هم مجبور است کل روز را بیرون از خانه کار کنه، وقت و اعصابی برای بچهداری باقی نمیمونه. تازه توی یه خانه شصت متری که شاید با هزار قرض و قوله بشه خرید، مگه چند تا بچه میشه بزرگ کرد؟
بچهای قرار است کلی هزینه به خانواده اضافه کنه، (منهای پوشاک و دکتر و... هزینه مهد کودک و مدرسه بیشتر و مهمتره)، پس با این وضعیت اقتصادی نمیتوان به بیش از یک فرزند فکر کرد.
دولت راهکارهایی بذاره که موثر باشه، مثلا ۵۰ درصد تخفیف در شهریه مهدکودک، کاهش حدقل یک ساعت کاری مادران، یا حداقل قانونی وضع کنه که در محل کار مادران مهدکودک هم درنظر گرفته بشه و مهمتر از همه مشکل مسکن را حل کنه.
من همسرم با اینکه سنمون بالای سی سال است، هنوز نتوانستیم یه خانه شصت متری بخریم، تازه اگر هم بخریم، باید چند تا وام بگیریم و ماهی حداقل ۲ میلیون قسط بدهیم، چطوری با حقوق یک نفر میشه هم قسط داد، هم هزینهها را تامین کرد، زن که تا آخر مرخصی زایمان حقوق ماهانه نمیگیره؟
آيا ما كه در خانواده پر جمعيت بزرگ شديم همه اجتماعي هستيم و اصلا افراد منزوي در بين ماها نيست و همه ما مهارتهاي زندگي را بلديم؟ آيا صرف داشتن خواهر و بردار بعنوان همبازي باعث شده تمام اصول زندگي را ياد بگيريم؟ پدر و مادر ما در دوران كودكي گاهي فرصت نداشتند يه دست محبت رو سر ما بكشند، اكثرمون همينجوري از صبح تا شب تو كوچه بازي كرديم و بزرگ شديم. اين كجاش يادگيري مهارتهاي زندگي است.
با حلوا حلوا گفتن زندگي شيرين نمي شود عزيز دل برادر، مردم بايد شيريني زندگي را احساس كنند تا رغبت داشته باشند انسان ديگري را به اين دنيا بياورند.
بی پولی
آینده مبهم
بی کاری
بی پولی
بی پولی
بی پولی
در اول نوشته به ضرورت آشنایی قبل از ازدواج اشاره کردید....مگر در فرهنگ ما همچین چیزی مقدور است؟ مگر بدون حل این تناقض ممکنه آمار طلاق پایین بیاد؟
( مکررا باید یادآور شد که انسان اجتماعی آفریده شده است و تنهایی و انزوا با او چندان سازگار نیست ) مکررا یاد آور میشوم تابناک عزیز انسان نیازهای دیگری هم دارد و در صورت نبود آنها بازهم انسان رو به فنا و نابودی بوده پس تا زیرساختهای مناسب نیست امکان افزایش جمعیت هم نیست آیا جمعیت بیمار ، جمعیت دچار کم آبی ، جمعیت دچار فقر برای جامعه مفید است ................!!!!
پدر و مادرها هزينه بزرگ كردن همين يك بچه را هم ندارند شما دنبال فرزند آوري هستيد من فكر نمي كنم يك آدم عاقل با اين اقتصاد دست به چنين بي عقلي بزند.
دلایل تک فرزندی عبارتند از:1-بیکاری جوانان 2-بالا بودن هزینه های زندگی 3-عدم حمایت های دولتی از والدین در قبال ازدیاد زادو ولد4-نبود اینده روشن برای فرزندان 5- تبلیغات دو گانه دولت در قبال ازدیاد جمعیت (ندادن کوپن به فرزند چهارم)
کشور ما کم آب است و با همین جمعیت فعلی مشکل اشتغال و ازدواج جوانان و اعتیاد و... وجود دارد اگر جمعیت بیشتر شود این مشکلات هم بیشتر می شود . امکانات کشور پاسخگوی همین جمعیت فعلی نیست چرا به فکر افزایش جمعیت افتاده اند ؟
من نمیدانم این تحلیلها را کی برای شما میکند ! ایا قبل از گفتن این دلایل تحقیقات میدانی هم میکنند ؟ یا همینجوری یک عقیده را بیان میکنند ؟
بهتره حساب کنید خرج پوشک و شیر خشک و مهد کودک و مدرسه و پوشاک
اونم در حالیکه کارمند بدبخت پول اجاره خونه هم نداره
خرج بالاست برادر من، گراني، تورم، افتاد؟
پس چی شد میگفتید فرزند کمتر زندگی بهتر؟ اقا برای یک مستاجر تک فرزند اجاره زود پیدا میشود یا 3 فرزند؟ تا استانداردهای یک زندگی حداقلی را برای مردم درست نکرده اید نمی توانید از فرزند بیشتر سخن بگویید. کار و مسکن اولین شاخص است اگر موفق شدید تبعیض را از بین ببرید و فاصله ی طبقاتی را کم کرده و رانت ها را از بین ببرید پارتی بازی و استخدامهای فامیلی را حذف کنیدانوقت همه 5 فرزند میاورند
متاسفانه مردم نون برای شکم گرسنه همون یکدونه بچه هم به زور پیدا میکنن !
طبق پژوهشهای صورت گرفته، میان تعداد فرزند و "الزام" به طلاق در زنان رابطه معکوسی وجود دارد!!!
وجدانا خودتون که این مقاله رو نوشتید چندتا فرزند دارید؟!
یک جوری می گویید پرتگاه جمعیتی که رشد جمعیت منفی است آقاجون همین الان سالی حدود 2 میلیون جمعیت به جمعیت این مملکت اضافه می شود ولی منابع برای همین جمعیت هم کافی نیست آقایون به خدا قسمتون می دهم کمی علمی فکر کنید آینده دنیا وابسته به جمعیت نیست
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.