معرفی دو محصول جدید فضایی کشورمان؛
«آرش» و «ذوالجناح»، دو بازوی جدید ایران برای جهش فضایی
موشک ماهوارهبر جدید کشورمان نیز برای قرار دادن محمولههای فضایی با ماموریت مشابه سیمرغ (در همان وزن و ابعاد و در همان ارتفاع مداری) طراحی شده و بر اساس برنامه ریزیهای جسورانه و توام با ریسک، قرار است به جای بار آزمایشی، ماهواره «ناهید ۱» را به فضا ببرد؛ پرتابی که مقدمه رونمایی عملی از دیگر دستاورد فضایی کشورمان است.

به گزارش «تابناک»؛ به فاصله چند سال از قرار گرفتن نام ایران در زمره اعضای معدود باشگاه کشورهای فضایی در جهان، اوضاع در این خصوص برای کشورمان اصلا خوب به نظر نمیرسد،چون پرتابهای فضایی مان به موفقیت منجر نشده و فعلا سهممان از فضا صفر است!
بله درست متوجه شده اید؛ سال هاست هیچ ماهواره ایرانی در مدار قرار ندارد و جای خالی نهمین کشوری که به باشگاه کشورهای فضایی پیوسته (البته بعد از کشورمان دو کشور دیگر هم به این باشگاه پیوستند و شمار اعضا به ۱۱ کشور رسیده است) در آسمان زمین مشهود است؛ جای خالی که فعلا تلاشها برای پرکردنش به نتیجه نرسیده است.
البته بهتر است طرح این موضوع را با یک توضیح همراه کنیم؛ اینکه پیشتر موفق شده ایم با موفقیت کامل ماهوارههایی از نوع ابتدایی و کوچک را در مدارهای پایینتر تزریق کنیم و حالا هدفمان توسعه یافته و بزرگ شده و به دنبال تزریق ماهوارههایی بزرگتر به مدارهایی بالاتر هستیم؛ هدفی که هنوز موفق به تحققش نشده ایم.
به عبارت بهتر، آنچه در آن موفق نبوده ایم، نیل به اهداف بزرگتر است و در تکرار آنچه پیشتر رقم زده ایم، از پرتاب به مدارهای پایینتر تا ارسال موجود زنده به این مدارها و بازپس گیری سالم محموله و کپسول زیستی، توانایی کاملی داریم و جهانیان نیز به رغم ملاحظات فراوان این توانمندی را تایید میکنند.
این در حالی است که میدانیم چهار پرتاب اخیر کشورمان برای تزریق ماهوارههای بزرگتر به مدارهای ۵۰۰ و ۵۳۰ کیلومتری ناکام مانده و منجر به از دست رفتن سه ماهواره شده است؛ وضعیتی که بی شباهت به رسیدن به مانعی دشوار و مرتفع نیست و چه بسا موجب شده، برخی از رقم زدن موفقیتهای بعدی فضایی در کشورمان نومید شوند.
این نومیدی زمانی تقویت میشود که بدانیم در هر چهار ناکامی، آنچه عامل کلیدی بوده، موشک حامل ماهواره به فضا بوده است. موشک ماهواره بر «سیمرغ» که توان حمل محمولههایی تا وزن ۲۵۰ کیلوگرم به فضا را دارد و نسخه به روز رسانی شده و توسعه یافته نسل نخست ماهواره بر سیمرغ است که برای حمل بار تا ۱۰۰ کیلوگرم به فضا طراحی شده بود.

نکته مهم در طراحی این ماهواره بر، استفاده از چهار موتور ماهواره برِ کوچکتر کشورمان یعنی «سفیر» در مرحله ای است که موجب شده ارتفاعهای مداری بالاتری در دسترس کشورمان قرار گیرد. مثل رکورد ارتفاع ۵۴۰ کیلومتری که در پرتاب اخیر به ثبت رساندیم، هرچند سرعت کافی برای تزریق ماهواره (۷۴۰۰ متر بر ثانیه) از دسترسمان دور ماند و سقف سرعت سیمرغ به ۶۵۳۳ متر بر ثانیه ثبت شد.
اما آیا این پایان راه بوده و قرار است رسیدن به مدارهای بالاتر به ماهوارهبر سیمرغ و سرنوشت این موشک بزرگ گره بخورد؟ پاسخ مسئولان به این سوال منفی است. پاسخی از دو منظر مختلف که البته از جنس پاسخهای شفاهی و شعاری نیست و قرار است به زودی عملیاتی شود. اتفاقی که میتواند جهش بزرگی برای کشورمان در این حوزه رقم بزند و نگاه جهانیان را خیره کند.
یک بخش از این پاسخ، معرفی مختصر ماهواره بر جدید ایرانی است که نام اولیه آن «ذوالجناح» است و از موتورهای متفاوت با موتورهای سیمرغ بهره میگیرد و یک تفاوت ماهوی و اساسی دیگر هم با سیمرغ و سفیر دارد؛ اینکه موشک ماهواره بر جدید کشورمان از سوخت جامد بهره میگیرد. ویژگی که موجب میشود فرایند احتراق در موتور متفاوت باشد و ابعاد موشک نیز کوچک شود.
بعد از این معرفی کوتاه و با یادآوری این مهم که ذوالجناح نیز برای قرار دادن محمولههای فضایی با ماموریت مشابه سیمرغ (در همان وزن و ابعاد و در همان ارتفاع مداری) طراحی شده است، جا دارد نوید آزمایش عملی این موشک، احتمالا در خردادماه ۹۹ را بدهیم و تاکید کنیم که بر اساس برنامه ریزیهای جسورانه و همراه با ریسک، قرار است به جای بار آزمایشی، ماهواره «ناهید ۱» با این ماهواره بر جدید به فضا پرتاب شود.
البته این پایان راه نیست و رونمایی از ماهواره بر جدید و تلاش برای نتیجه گیری در تزریق ماهواره به مدارهای بالاتر از ۵۰۰ کیلومتر، بخشی از یک نقشه بزرگتر کشورمان هستند که مقدمات اجرایش نیز فراهم شده است؛ نقشه راهی برای رسیدن به مدارهای بالاتر برای تزریق ماهوارههای مخابراتی ویژه که میتواند فعالیت فضایی کشورمان را به ماجرایی سودآور برای ایران تبدیل کند و برای اجرایش به موتورهای فضایی نیاز داشتیم که «آرش» پاسخمان به این نیاز بوده است.
درباره موتور فضایی سخن میگوییم که روی ماهوارهها نصب میشود تا با فعالیت آنها بعد از تزریق ماهواره به مدار، ماهواره به مدارهای بالاتر جابجا شود و کارایی هایش افزایش بیابد. موتورهایی که مشهورترینش «استار» آمریکایی است که به دلیل تحریمها از دسترس کشورمان دور است و آرش نسخه مشابه و بومی آن است که اخیرا در کشورمان رونمایی و معرفی شده و روند توسعه اش در دستور کار قرار دارد.
آرش موتوری است که به زودی روی ماهوارههای کشورمان نصب خواهد شد تا از تست آزمایشگاهی فراتر برود و بر اساس این دورنما، تلاش برای رساندن ماهواره بر ذوالجناح به پرتاب و استفاده از ماهواره واقعی در آن به جای بارگزاری مصنوعی، گامی در راستای مهیا کردن شرایط برای تست آرش به نظر میرسد.
اتفاقاتی که اگر محقق و موفق شود، ممکن است جای خالی مانده کشورمان در فضا در این سال ها، با ماهوارهای پیشرفته در مدارهای بالاتر پر شود؛ ماهوارهای که به موتور آرش مجهز است و توانایی تغییر مداری هم دارد.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
فرستادن ماهواره برای کشور ما مثل اینه که طرف خانه نداره ،میره لوستر براش میخره
با اینهمه حجم آگهی دیگه باید توش دنبال خبر بود . منکه حوصله ندارم بای بای
چشمِ کفِ سنگ پا اولا که قدیمیا خیلی بیجا کردن باتو دوما و حتی سوما
آخه کاش تحقیقاتی هم درکار. بود
همه اینها تکنواوژی های وارداتی. و برای دو دهه پیش دنیاست
سایت تابناک بااین تصاویر تهوع آور بزودی تمام مخاطبانش رو از دست میده
کدام کشوری قبل از ما ماهواره سوار موشک تست نشده کرده که ما دومیش باشیم نتیجه چنین افکاری از دست دادن سه ماهواره و هر رفتن میلیونها دلار سرمایه و وقت صرف شده برای ساختشان بوده به این نمی گویند شجاعت و ریسک بلکه اسمش چیز دیگری است درسته که در هر پرتاب احتمال شکست وجود دارد ولی دیگران با پرتابهای ازمایشی خطرش را تا حد ممکن پایین می اورند و ما از سه پرتاب اخرمان همگی ناموفق بوده
آقای ناشناس ۱۶:۴۰ آدم چرخ رو خودش دوباره اختراع کنه خیلی بهتر ازبندگی و بردگی کردنه همین افکار نوین و پشیرفته و پیچیده شما در حال حاضر داره تلاش میکنه ضمن مذاکره ماهواره هوا کنه و تحریم رو بشکنه و چرخ زندگی مردم رو هم بچرخونه وگرنه هفت هشت سال پیش یه بنده خدایی بود بدون اینکه دادار دودور کنه موجود بنده فرستاد فضا برگای دوستاتون تو دنیا ریخت یه عده هم مث شما تو داخل که کلا سرسپرده تشریف دارید فقط همه چیز رو مسخره می کردید
اقا ما کوچیکتونیم
کارت ملی مارو بدین جهش فضایی نخواستیم
باشه ما وطن فروشیم. تو فقط بگو پولِ این بازیا رو کی قراره بده؟ به جز بیت الماله؟ به جز حق مردمه؟ من یکی که می گم والله راضی نیستم اگر یه ریالش سهم منه، هموطنم کارتن خوابی و زباله گردی کنه و جاش ماهواره داشته باشیم. این از من.
ما پیشرفتو از انتها به ابتدا شروع کرده ایم
عزیز جن اگه کل بودجه نفت هم به تحقیقات اختصاص بدهیم به هیچ کجا نمیرسیم تنها راه پیشرفت تقویت بخش خصوصی واقعی است
شما هااگه راست میگین از اونایی طلبکار باشید که موجودیتشون اقتصاد مملکنه...یا نادونید و جو زده یا پیرپاتالای البانی نشین
در پاسخ به اونی که میگه آمریکا میخواد ما هیچی نشیم کره جنوبی و مالزی که برنامه پرتاب ماهواره ندارن هیچی نشدن؟؟؟؟؟
خوب کی نگذاشت تستش کنن برو سراغ اون بهش بگو چرا نگذاشتی تست کنن ، نیروهای نظامی مقصر نیستند
شاید اشکال این جا است که فکر می کنیم ماهواره بر از ماهواره خیلی ارزان تر است. اگر گران تر نباشد ارزان تر نیست. در این صورت مثلا فرض کنید قیمتش دو برابر خود ماهواره باشد بدیهی است که ماهواره را ببره به نفعه چون احتمال اینکه در مدار قرار بگیره هست پس خودش یک جور صرفه جوییه.
میدونی پولش چقدره؟ یا از روی تخیلات نظر دادی؟
روز به روز بیشتر میخورید و بیشتر ناشکری میکنید
حرف مفت فک میکنی خیلی بامزه ای
همه چیزو ربط میدن به نون و سفره اگه از شما باشه میگی کشور رو بفروشیم به آمریکا و اروپا نون بخریم
ولی فناوری ای که به پیشرفت اقتصادی بیشتر و واقعی تر کمک کند مثل همین تولید محصولات خانگی که بازار بزرگی است. این را راها کرده ایم برای بیگانگان و به چیزی چسبیده ایم که اگر موفق هم شود در آمدش به اندازه این سکتور از بازار نیست
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.