مترسک؛ عرفان طهماسبی

مو براش میباریدم تا توو خشکی نشینه
مو براش میتابیدم تا توو سرما نشینه
مو براش دریا شدم او با برکه میپرید
مو براش فردا شدم به گذشته میرسید
مو یه دنیا آرزو او جلو پاشو میدید
صاف بودم عین دشت ولی بام صادق نشد
مو براش عشق شدم ولی بام عاشق نشد
غرق عشقش میشدم یک دفعه قایق نشد
آی مترسک چشاتو واکن گندماتو دزدین
آی مترسک سر و صدا کن که کلاغا رسیدن
ای مترسک سر و صدا کن که کلاغا رسیدن
همه جا جارش زدم مونه بی صدا میخواست
مو براش شفا بودم او فقط دوا میخواست
مو دوتامونه ولی اون مونه جدا میخواست
آی مترسک چشاتو واکن گندماتو دزدین
آی مترسک سر و صدا کن که کلاغا رسیدن
ای مترسک سر و صدا کن که کلاغا رسیدن
نمیدونم دلوم دیوونه ی کیست
اسیر نرگس مستونه ی کیست
نمیدونم دل سر گشته ی مو
کجا می گردد و در خونه ی کیست