شخصیت شناسی حضرت یوسف(ع)
برایم شخصیت‌شناسی حضرت یوسف بسیار آموزنده است. پیامبری با سرشت وابسته به پاداش اجتماعی بسیار بالا(RD) نوجویی بالا(NS) پشتکار بالا(P) و اجتناب از آسیب پایین(HA).
شخصیتی که باید در جمع و محور توجه(RD) و در کانون قدرت(NS) باشد تا بتواند علی‌رغم ناکامی‌های متعدد(P) رشد کند و به بهترین خودش یعنی نبی بودن برسد. و عجیب آنکه خدا این سرشت را سرزنش نمی‌کند که مثلا چرا در محیط زنانه زندگی کردی؟ چرا از کانون توجه فرار نکردی؟ یا چرا نزدیک قدرت بوده‌ای؟ و حتی بدتر آنکه وزیر فرعون زمانه شده‌ای؟ بلکه از او می‌خواهد با رشدیافتگی منش، در همان محیط رشد کند و به اوج خودآگاهی خود یا همان نبوت برسد.
این توجه به شخصیت و پذیرش سرشت هر نبی توسط خدا و عدم سرزنش بخاطر سرشتش و توجه به مسیر رشد اختصاصی هر منش براساس سرشت ویژه‌ی هرکس که شبیه دیگری نیست، از عجایب قرآن است:
«قُل کُلّ یعمل عَلی شاکِلَتِه
بگو هرکس براساس خلق و خوی خود عمل می‌کند.» اسرا آیه‌ی ۸۴
شخصیت حضرت یوسف بهترین شخصیت برای نرم کردن و تغییرِ جهتِ قدرت خودکامه بدون خونریزی و جنگ است ولی شخصیت نیست که بتواند یا بخواهد قیام کند یا انقلاب راه بیاندازد؛ پیامبری او شکل دیگری دارد و آزمونهایش گونه‌ی دیگری هستند. خدا از او می‌خواهد با پذیرش تام و کامل سرشتش، نبی باشد. این شخصیت خاص بخاطر ترکیب سرشتش، آزمایشهایش عمدتا چالش رعایت «مرزهاست»؛ مرز با پدر، برادران در کودکی، زلخیا، فرعون، برادران در بزرگی و پدر پیر شده. کسانی که شخصیتی مشابه حضرت یوسف دارند، آیات و داستان مربوط به او و نحوه‌ی چالشها و نحوه‌ی مدیریت آنها بسیار برای آنها کمک کننده است.
دکتر روح الله صدیق/عضو هیئت علمی و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی ایران
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
هنوز دیدگاهی منتشر نشده است.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.