روزنامه خراسان نوشت:امیر حاج رضایی کارشناس مطرح فوتبال در این مطلب از پدر و عموی خود می گوید:
مرحوم طیب حاج رضایی همه ساله در دهه اول ماه محرم یکی از شکوهمندترین مراسم عزاداری را در تهران ۴۰، ۵۰ سال قبل برگزار می کرد.
ایشان در میدان انبار گندم در حوالی میدان شوش تکیه بسیار بزرگی داشت که در ده شب اول ماه، شب ها مراسم عزاداری و مداحی در آن جا برپا بود و از اقشار مختلف مردم و جامعه ورزشکاران در این مراسم شرکت می کردند.
در شب آخر مردم زیادی که در مراسم حضور پیدا می کردند، همه اطعام می شدند. شب تاسوعا دسته بزرگی از عزاداران تشکیل می شد که می توان گفت شکوه و عظمت این دسته در تاریخ دسته جات عزاداری بی نظیر بود.این دسته که اول و آخر آن غیرقابل رصد بود، یک بار در شب عاشورا و بار دیگر در صبح عاشورا با شکوه و عظمت خاصی در خیابان ها به حرکت درمی آمد و در بین راه با دسته ها و عزاداران دیگر هم برخورد می کرد، خاطرم هست تا یکی، دو سال بعد از آغاز دهه ۴۰ یعنی سال ۴۲ که طیب حاجی رضایی دستگیر شد و من در آن زمان ۱۵، ۱۶ سال داشتم، این مراسم برگزار می شد.
پدرم پیشاپیش دسته حرکت می کرد و عمویم آخر دسته و هر دوی آن ها با پای برهنه در مراسم شرکت می کردند. سیدحسین تهامی، کشتی گیر معروف آن زمان و قهرمان سوم دنیا در مسابقات ۱۹۶۶ یکی از مشهورترین ورزشکارانی بود که در این مراسم حضور می یافت. مرحوم طیب حاج رضایی اعتقاد قلبی عمیقی به اهل بیت (ع) به ویژه سیدالشهدا و قیام خونین آن آزاد مرد داشت.
زندگی طیب با عزاداری امام حسین (ع) و عاشورا گره خورده بود و جالب این که دستگیری وی در سال ۴۲ هم دقیقا دو روز بعد از عاشورا اتفاق افتاد که ۶ ماه بعد هم به اعدام او توسط طاغوت انجامید. امروز هم عزاداری امام حسین (ع) و یاران شهیدش در ایام محرم باشکوه و گرمی خاصی توسط اهالی ورزش انجام می شود و بسیاری از ورزشکاران و مربیان بانی برگزاری مراسم و برپایی هیئت عزاداری هستند.
عشق به امام حسین (ع) و یارانش در اعماق قلب ما جایگاهی بس عمیق و بزرگ دارد، درست مثل خاطره آن دسته عزاداری طویل ایام ۱۵ سالگی و آن دو مرد پابرهنه.