یکی از کاربران «تابناک»، در طنزی انتقادی نوشت:
این صندلی چرخدار هم در مقام و منصب پر طمطراق مدیریت، فلسفه ای دارد که اهل فلاسفه و علوم غیبیه، بسیار تحقیق و تفحص نمودند ولی نتوانستند بفهمند که چرا صندلی مدیران را چرخدار انتخاب می کنند و چرا صندلی هم چرخدار است هم می چرخد؟!
سرانجام و به تازگی دانش آموزی از دانش آموزان نخبه و نوجوان این راز مهم را کشف و ثبت اختراع کرده است.
او علت این امر را چنین توصیف می کند:
صندلی چرخدار بهترین حالتی است که در صورت چسبیدن مدیر به آن و دل نکندن می توان مدیر را با صندلی جابجا کرد. مدیر وقتی بر صندلی گردان نشسته را می توان هم به چپ و هم به راست چرخاند خط ثابتی ندارد. دایم به حرکت است و بی ثبات. این صندلی خیلی مهم است و رابطه مستقیم با پست سازمانی مدیر دارد که ثبات در آن معنا ندارد.
مزیت دیگر صندلی چرخدار این است که کمی آن را هل دهید و کنار مدیر نشسته بر این صندلی فرد دیگری را بکارید (یعنی بگمارید) به این موازی کاری نمی گویند این خرد جمعی است. دو مدیر منصوب می کنید؛ یکی با حکم و دیگری بی حکم یکی با اختیار و دیگری بی اختیار (حکم دار بی اختیار و بی حکم با اختیار).
قبلی را محدود می کنید و نفر جدید را که رسما هم مدیر نیست هر کاری دلش می خواهد انجام بدهد، اگر اوضاع خوب پیش رفت و وفق مراد بود که مدیر جدید توانسته است با ورود خودش تحول ایجاد کند. حال می توانید او را به جای رییس مجود معرفی کنید. اگر اوضاع بهم ریخت رییس کنونی را زیر سوال ببرید و او را مستقیم مورد خطاب قرار دهید که چرا نمی توانسته اوضاع را مدیریت کند؟
اگر حضور نفر موازی یا فرد جمعی را باعث این بلبشو دانست، او را به استهزا و توبیخ بگیرید که چرا نمی توانسته است او را مدیریت کند و اجازه داده اوضاع خراب شود.
نکته دیگه اینکه صندلی چرخدار را می توان کمی این طرف و آن طرف برد؛ مدام هلش داد؛ سنگ جلو چرخش گذاشت و... .
اگر بیشتر از این توضیح بدهم و مزیت ها را برشمارم، صندلی چرخدار من هم جابجا می شود.
بهتره چیزی نگم
ادیب الطنز اهوازی
این صندلی چرخدار هم در مقام و منصب پر طمطراق مدیریت، فلسفه ای دارد که اهل فلاسفه و علوم غیبیه، بسیار تحقیق و تفحص نمودند ولی نتوانستند بفهمند که چرا صندلی مدیران را چرخدار انتخاب می کنند و چرا صندلی هم چرخدار است هم می چرخد؟!
سرانجام و به تازگی دانش آموزی از دانش آموزان نخبه و نوجوان این راز مهم را کشف و ثبت اختراع کرده است.
او علت این امر را چنین توصیف می کند:
صندلی چرخدار بهترین حالتی است که در صورت چسبیدن مدیر به آن و دل نکندن می توان مدیر را با صندلی جابجا کرد. مدیر وقتی بر صندلی گردان نشسته را می توان هم به چپ و هم به راست چرخاند خط ثابتی ندارد. دایم به حرکت است و بی ثبات. این صندلی خیلی مهم است و رابطه مستقیم با پست سازمانی مدیر دارد که ثبات در آن معنا ندارد.
مزیت دیگر صندلی چرخدار این است که کمی آن را هل دهید و کنار مدیر نشسته بر این صندلی فرد دیگری را بکارید (یعنی بگمارید) به این موازی کاری نمی گویند این خرد جمعی است. دو مدیر منصوب می کنید؛ یکی با حکم و دیگری بی حکم یکی با اختیار و دیگری بی اختیار (حکم دار بی اختیار و بی حکم با اختیار).
قبلی را محدود می کنید و نفر جدید را که رسما هم مدیر نیست هر کاری دلش می خواهد انجام بدهد، اگر اوضاع خوب پیش رفت و وفق مراد بود که مدیر جدید توانسته است با ورود خودش تحول ایجاد کند. حال می توانید او را به جای رییس مجود معرفی کنید. اگر اوضاع بهم ریخت رییس کنونی را زیر سوال ببرید و او را مستقیم مورد خطاب قرار دهید که چرا نمی توانسته اوضاع را مدیریت کند؟
اگر حضور نفر موازی یا فرد جمعی را باعث این بلبشو دانست، او را به استهزا و توبیخ بگیرید که چرا نمی توانسته است او را مدیریت کند و اجازه داده اوضاع خراب شود.
نکته دیگه اینکه صندلی چرخدار را می توان کمی این طرف و آن طرف برد؛ مدام هلش داد؛ سنگ جلو چرخش گذاشت و... .
اگر بیشتر از این توضیح بدهم و مزیت ها را برشمارم، صندلی چرخدار من هم جابجا می شود.
بهتره چیزی نگم
ادیب الطنز اهوازی