اصولا پشت هرمرد موفقی؛ یک علی سعیدلو قرار دارد. قطر میزبانی جامجهانی را میگیرد، سعیدلو به خودش میگیرد؛ ژاپن قهرمان جام ملتها میشود، سعیدلو پیام تبریک میفرستد؛ از صعود به جامجهانی باز میمانیم، این موفقیت را حاصل کار مهندسی سازمان تربیتبدنی میداند.
به نوشته گل ، درچین مادری شش قلو میزاید، ما باید از سازمان تشکر کنیم، آتشسوزی در جنگلهای شمال با دعای مردم خاموش میشود، سعیدلو منتظرتشکر است؛ واقعا این بساط است که ما داریم؟ انصافا بازی جوانمردانه امین متوسلزاده چه ربطی به سازمان تربتبدنی دارد؟ آقا اگر نیازمند تقدیر و تشکر مردمی هستید، نمیگوییم زحمت بکشید، اما لااقل مثل رییس فدراسیون شنا دست به جیب شوید و برای خودتان در روزنامهها پیام تبریک چاپ کنید که منتظر مرحمت و لطف موسسات خیریه به بازیکنان بااخلاق ایران نباشید.
هرچه تیم ملی فوتبال در مملکت داشتیم با سرافکندگی از رقابتها حذف شدند یک صدای عذرخواهی از دیوار شنیده نشد، اما فلان بازیکن فلان تیم باشگاهی روی یک غافلگیری ومشتی گیری توپ را به بیرون زد، هزارتا کله از پنجرههای فدراسیون و سازمان بیرون آمده که:« خواهش میکنم، وظیفه بود. شما را به خدا خجالتمان ندهید!» اصلا کفاشیان خجالت میداند یعنی چی؟!