بنا به گزارش «تابناک» به نقل از فارس، سیدجلال یحییزاده در هجدهمین نمایشگاه بینالمللی مطبوعات و خبرگزاریها درباره مصوبه مجلس مبنی بر عدم کمک به ورزش حرفهای که فوتبال شامل حال آن شده، عنوان کرد: اعتراض فوتبالیها نسبت به این موضوع سخن درستی است و باید به آن توجه کرد. در چند روز گذشته دنبال راهکاری بودیم تا این موضوع را بررسی و مشکلات موجود را برطرف کنیم.
وی ادامه داد: در تلاشیم راهکاری ارایه کنیم تا این باشگاهها را از بنبست خارج کنیم. البته من بر این باورم که بنبستی وجود ندارد، چرا که برای کمک به ورزش حرفهای ممنوعیت ایجاد شده است.
اکنون پرسش این است که این منابع مالی از کجا تأمین میشود؟ از کارخانهها و سازمانهای دولتی؟
به هر شکل از هر منبعی تأمین شود، مطمئنا از جیب بیتالمال هزینه میشود. هنگامی که بیشتر مردم شریف ما از مشکلات مالی رنج میبرند، آقایان برای به دست آوردن شهرت قرارداد نجومی میبندند، خوب حال خودشان جواب بازیکنان را بدهند، هر کی خربزه میخورد...
با حسابی سرانگشتی متوسط قرارداد فوتبالیستها نزدیک 64 برابر حقوق سالانه یک کارگر و کارمند معمولی یک و یا یک اداره است! گذشته از آنکه این کارگران و کارمندان در معرض خطرات بالای جانی و سلامتی هستند، ولی چاره ای ندارند جز آنکه با این حقوق کم باید چندین سر عایله را خرجی دهند. به واقع این حقخوری در حق کارگران و کارمندان است که تنها بردها را تقدیمشان میشود که نه نان و نه آبی به سر سفره این قشر زحمت کش نمیآورد.
شما مطمئن باشید فوتبالیستها به اندازهای اندوخته دارند که زندگی آبرومندانهای داشته باشند، در همین زمان که صدای مشکلات مالی فوتبالیستها بیش از هر زمانی بیشتر به گوش میرسد، پول به اندازه کافی هست ولی مخارج جنبی! (سهم دلالان) سودجو آنقدر زیاد است که مشکلات مالی بیشتر نمود پیدا میکند.
البته این مورد در فوتبال صدق میکند، ولی متأسفانه در رشتههای غیر فوتبالی عدالت رعایت نمیشود و در رشتههای مدالآور که در سطح جهانی افتخار آفرینی میکنند توجه چندانی به قهرمانان جهان نمیشود!
یک مقایسه اجمالی به وضعیت زندگی بهداد سلیمی، قویترین مرد جهان، تقوی و یزدانی قهرمانان کشتی جهان و محمد بنا، بهترین مربی جهان با وضعیت زندگی فوتبالیستها بیشتر تبعیضها را آشکار میسازد.
در فوتبال با این همه هزینههای سرسامآور به چه جایگاهی رسیدیم؟ از راهیابی به جام جهانی باز ماندیم و در همه ردههای ملی در آسیا فقط شکست خوردیم!
کشتیگیران و وزنهبرداران و دیگر رشتههای غیر ورزشی پرچم پرافتخار کشورمان را در دورترین نقاط جهان به اهتزاز درمیآورند، ولی... .
خیلیها جابهجایی بازیکنان و پولهایی را که این وسط جابهجا میشود، جزو مافیای پشت پرده فوتبال میدانند، اما باید گفت این چیزها جزو کارهای روتین و معمول باشگاهداری است.
به هر حال، وقتی میخواهی در این کار دست داشته باشی، باید برخی از این ریخت و پاشها را کرد. به باور من، هماکنون مافیای فوتبال در ایران آنقدر قدرت گرفته که در برخی موارد برای هر انتخابی باید با این افراد هماهنگ کرد. حتی در حال حاضر مافیای فوتبال ایران وارد کارهای سیاسی هم شده است. البته من امیدوارم تا دیر نشده، جلوی این کار گرفته شود.
باید خیلی شفاف با شبکههایی که قصد تخریب فوتبال کشور را دارند، مبارزه کرد و اجازه داد تا فوتبال در سایه یک رقابت پاک تیمهای داخلی، راه پیشرفت خود را پیدا کند.
مافیای فوتبال همچنان در کشورمان آزادانه فعالیت میکند و در شرایطی که بسیاری از مردم شریف و عزیزمان، با مشاغل آبرومند و تلاش شبانهروزی از مشکلات اقتصادی رنج میبرند، برخی سودجو، تنها به دلیل روابط پشت پرده به درآمد هنگفتی میرسند.../ در این وادی، هر کس از راهی منبع درآمدی دارد و برخی کاری به حلال و حرام آن ندارند و... شاید به قهرمانی برخی تیمها هم باید به دید تردید نگاه کرد!
پدیده شوم دلالی و واسطهگری در فوتبال ایران پس از اقدام شجاعانه و بهنگام نیروهای امنیتی و اطلاعاتی در چند سال گذشته به کمترین میزان رسیده است، به گونهای که بساط دلالهایی که در برخی روزنامهها رسوخ کرده و از قدرت کاذبی در رسانهها نیز برخوردار بودند، برچیده شد.
بنا بر این گزارش، اواخر سال 87 با دستگیری چند نفر از کسانی که دستهای آلودهای در فوتبال ایران داشتند، پرده از مافیای فوتبال برداشته شد تا مبارزه با پلیدیها در این رشته وارد دور تازهای شود. در فاز نخست این حرکت، شماری دلال فوتبال، مربی، مدیر و چند خبرنگار از سوی وزارت اطلاعات و قوه قضاییه دستگیر شدند تا شوک این دستگیریها برای مدتی هم که شده، در این تجارت سیاه فوتبالی متوقف شود؛ هر چند با فعالیت شدید ستاد منشور اخلاقی فدراسیون فوتبال، برخی از مربیان صاحبنام نیز به واسطه داشتن چنین پروندههای کثیفی در فوتبال، اجازه فعالیت در لیگ برتر را نیافتند، ولی متأسفانه از آن روز به بعد، این مورد مهم دیگر پیگیری نشد و دوباره واسطههای بیرحم در عرصه فوتبال عرض اندام میکنند.
بنابراین، فیفا برای جلوگیری از ورود پدیده دلالی به فوتبال، با ایجاد «کارگزار» یا «مدیر برنامه» در روند نقل و انتقالات، شغلی مشخص در فوتبال درست کرده است؛ کارگزارها در واقع، واسطه انتقال بازیکنان هستند و بنا بر عرف جهانی، 10 درصد از کل مبلغ قرارداد یک بازیکن را به عنوان حقالزحمه دریافت میکنند، ولی در ایران قضیه فرق میکند و برخی واسطهها تا 70 درصد سهم میبرند!
ناگفته نماند که بخشی از این مسائل به مدیریتها برمیگردد؛ یعنی اگر تیمهای ما خصوصی باشند و مدیر عاملان هم در جایگاهی قرار بگیرند که خودشان در باشگاه سهم داشته باشند، مشکلات کمتر خواهد شد. اگر در یونتوس دلالی هم بود، از بخش خصوصی هزینه میشد. در ایران هم اگر باشگاهها خصوصی شوند، کسی اجازه نمیدهد، پولهای ناصحیح رد و بدل شود؛ البته جای خوشحالی دارد که امروز به جایی رسیدهایم که مسئولان و نهادهای مربوطه به این مشکلات آگاه شدهاند.
در این باره باید گفت، این مسأله ریشه جهانی دارد، ولی شما ببینید، چند سال پیش در ایتالیا به دلیل همین موضوع، حتی یونتوس را به لیگ سری B فرستادند و مربیان را کنار گذاشتند و جرایمی هم برای متخلفان در نظر گرفتند؛ بنابراین، میبینیم که در همه جای دنیا این اتفاق میافتد، ولی برخوردی که باید با آن بشود، مهم است.
نباید در هیچ کجا از این مسائل راحت گذشت؛ بنابراین، در ایران هم اگر میخواهیم ورزش پاک شود، باید با این گونه مسائل همیشه مبارزه کنیم، نه اینکه، یکسری را بگیرند و بگویند فوتبال ما پاک شده است.
سهم دلالها
دلالها چه میزان از هزینههای میلیاردی لیگ برتر فوتبال را از آن خود میکنند؟ این پرسشی است که بسیاری به دنبال پاسخ واقعی آن هستند و چیزی که به نظر میرسد، رسیدن به پاسخ آن تا اندازهای غیرممکن است، چون فعالیتهای خزنده آنها به عناوین گوناگون ادامه دارد و درآمدهای میلیونی این مافیای فوتبال، تنها در جابهجایی بازیکن خلاصه نمیشود.
برخیها بر این باورند که هر ساله به ویژه در فصل نقل و انتقال، درآمدهای چندصد میلیونی نصیب دلالهایی میشود که با همکاری عدهای، چنین پولهای هنگفتی را از آن خود میکنند.
با آغاز فصل نقل و انقالات در فوتبال این کشور، بار دیگر بحثهای مربوط به «دلالی در فوتبال» بر سر زبانها افتاده است؛ دلالانی که به گفته امیررضا واعظ آشتیانی، مدیر سابق باشگاه استقلال، سالانه نزدیک 45 تا 60 میلیارد تومان از درآمد 450 تا 500 میلیادری فوتبال را از آن خود میکنند.
به هر روی، مافیای فوتبال همچنان در کشورمان آزادانه فعالیت میکند و در شرایطی که بسیاری از مردم شریف و عزیزمان با مشاغل آبرومند و تلاش شبانهروزی از مشکلات اقتصادی رنج میبرند، برخی از سودجویان تنها به دلیل روابط پشت پرده به درآمد هنگفتی میرسند و در این وادی، هر کس به طریقی منبع درآمدی دارد و برخی کاری به حلال و حرام آن ندارند و برای شیردوشی، وضعیت مالی طرف برایشان مهم نیست.
