9بازدید
۵۲
«نگاه شما»: تنها در ایران می بینید!
مهدی اسماعیلی از بینندگان «تابناک» در مطلب ارسالی برای «نگاه شما» نوشته است:
گاهی ایمیل‌هایی درباره ایران دریافت میکنیم که عکس‌های خنده‌داری را نشان می‌دهد و موضوع آن «فقط در ایران» است، ولی بعدی از ابعاد جامعه ایران را نشان می‌دهد.
یک روز با همسرم به کوهپیمایی به دارآباد رفتیم.
نیمه‌های راه، گروهی زن و مرد با سن‌های کم و زیاد نشسته بودند.
مردی با موهای سپید و صدایی بسیار زیبا داشت ترانه می‌خواند و بقیه هم با او دم گرفته بودند. آنقدر جو گیرنده‌ای بود که ما هم نشستیم و با خواننده دم گرفتیم.
خواستم فیلمی بگیرم. فکر کردیم شاید دوست نداشته باشند. در این حال فکر می‌کردم کجای دنیا چنین حالت و جوی را میشود دید؟
برگشتیم در قهوه خانه ساده بالای کوه سفارش املت دادیم.
کنار دست فروشنده نوشته بود ما را در facebook ملاقات کنید.
باز فکر کردم در کجای دنیا میشود، اینچنین املت خوشمزه و نان لواشی پیدا کرد که فروشنده‌اش هم تا این اندازه بروز باشد؟ چون من تا حدی دنیا دیده هستم، به تجربه می‌گویم هیچ کجا.
هنگام برگشتن، خانمی با مانتو و روسری و ظاهری مرتب در حال فروختن گل بود.
آنقدر ظاهر با کلاسی داشت که برای خرید گل پنجره را باز کردیم. شخصیت با وقاری داشت. وقتی گفتیم به شما نمی‌آید گل بفروشید با کلامی تکان دهنده گفت: بی‌کس هستم اما ناکس نیستم. زندگی را باید با شرافت گذراند. کجای دنیا می‌توان این سطح از فلسفه و حکمت را در کلام یک گلفروش یافت؟
به خانه که رسیدیم، همسرم یادش افتاد چیزهایی را نخریده است. به سوپری نزدیک خانه رفتم و خرید کردم. دست کردم دیدم کیفم همراهم نیست. گفتم ببخشید پول نیاوردم. می‌روم بیاورم و در حالی که مبلغ کالایی که خریده بودم، کم نبود، مغازه دار با اصرار گفت: «نه آقا قابل شما رو نداره ببرید» و با کلامی جدی و قاطع کالا را به من داد. تشکر کردم و در راه خانه فکر کردم، کجای دنیا چنین اعتمادی به یک غریبه وجود دارد؟ تازه پول را هم که آوردم فروشنده با تعجب گفت: آخه چه عجله‌ای بود؟
شب در حالی که پشت لپ تاپم داشتم کار می‌کردم، یکباره صدای آکاردئون یکی از ترانه‌های خاطره انگیز را سر داد.
در کوچه نوازنده‌ای با زیباترین حالت و مهارتی خاص می‌نواخت. به دنبال صدا رفتم و پنجره را باز کردم. یکی آمد و به او نزدیک شد و گفت از طبقه هشتم آمدم پایین فقط بخاطر این ملودی قشنگی که می‌زنی.
حساب کردم دیدم پولی را که در این کوچه گرفت، اگر در ده کوچه گرفته باشد درآمد ماهانه خوبی دارد. در کجای دنیا کسی می‌تواند در کوچه‌ای سرودی را سر دهد؟ من جایی ندیده‌ام.
می‌توان همه رخدادهای بالا را منفی دید؛ چرا باید خانمی با وقار گل بفروشد؟ چرا باید نوازنده‌ای ماهر در کوچه بنوازد و از این دست نگاه‌های منفی که خیلی‌ها دارند اما هیچ راه حلی هم ندارند که مثلا این مرد اگر در کوچه ننوازد، چه مشکلی حل خواهد شد و آیا نگاه‌های منفی ما کمکی به حل مشکلات دنیا می‌کند؟ من هر چه را دیدم مثبت می‌دیدم.
بعضی از ما چیزهایی را برای خودمان ذهنی کرده‌ایم، در حالی که در عمل وجود ندارند و آنچه را که هست، چشم ما نمی‌بیند و ذهن ما درک نمی‌کند.
مثلا آدمها را به باکلاس و بی‌کلاس تقسیم کرده‌ایم. ماکسیما و پرادو و بنز با کلاس و پیکان و پراید بی‌کلاسند. حالا در جاده گیر کنید؛ حالا به هر دلیل؛ چه تمام شدن بنزین چه خرابی ماشین. امتحان کنید حتی یک ماکسیما و پرادو و بنز به خاطر کمک به شما توقف نمی‌کند و اگر کسی به کمکتان بیاید یا پیکان دارد یا پراید یا وانت. کدام با کلاس ترند؟
تنها به رخدادهای یک روز عادی از زندگی می‌توانید فکر کنید؛ در آن تلخ و شیرین بسیار وجود دارد.
گاهی ایمیل‌هایی درباره ایران دریافت میکنیم که عکس‌های خنده‌داری را نشان می‌دهد و موضوع آن «فقط در ایران» است، ولی بعدی از ابعاد جامعه ایران را نشان می‌دهد.
یک روز با همسرم به کوهپیمایی به دارآباد رفتیم.
نیمه‌های راه، گروهی زن و مرد با سن‌های کم و زیاد نشسته بودند.
مردی با موهای سپید و صدایی بسیار زیبا داشت ترانه می‌خواند و بقیه هم با او دم گرفته بودند. آنقدر جو گیرنده‌ای بود که ما هم نشستیم و با خواننده دم گرفتیم.
خواستم فیلمی بگیرم. فکر کردیم شاید دوست نداشته باشند. در این حال فکر می‌کردم کجای دنیا چنین حالت و جوی را میشود دید؟
برگشتیم در قهوه خانه ساده بالای کوه سفارش املت دادیم.
کنار دست فروشنده نوشته بود ما را در facebook ملاقات کنید.
باز فکر کردم در کجای دنیا میشود، اینچنین املت خوشمزه و نان لواشی پیدا کرد که فروشنده‌اش هم تا این اندازه بروز باشد؟ چون من تا حدی دنیا دیده هستم، به تجربه می‌گویم هیچ کجا.
هنگام برگشتن، خانمی با مانتو و روسری و ظاهری مرتب در حال فروختن گل بود.
آنقدر ظاهر با کلاسی داشت که برای خرید گل پنجره را باز کردیم. شخصیت با وقاری داشت. وقتی گفتیم به شما نمی‌آید گل بفروشید با کلامی تکان دهنده گفت: بی‌کس هستم اما ناکس نیستم. زندگی را باید با شرافت گذراند. کجای دنیا می‌توان این سطح از فلسفه و حکمت را در کلام یک گلفروش یافت؟
به خانه که رسیدیم، همسرم یادش افتاد چیزهایی را نخریده است. به سوپری نزدیک خانه رفتم و خرید کردم. دست کردم دیدم کیفم همراهم نیست. گفتم ببخشید پول نیاوردم. می‌روم بیاورم و در حالی که مبلغ کالایی که خریده بودم، کم نبود، مغازه دار با اصرار گفت: «نه آقا قابل شما رو نداره ببرید» و با کلامی جدی و قاطع کالا را به من داد. تشکر کردم و در راه خانه فکر کردم، کجای دنیا چنین اعتمادی به یک غریبه وجود دارد؟ تازه پول را هم که آوردم فروشنده با تعجب گفت: آخه چه عجله‌ای بود؟
شب در حالی که پشت لپ تاپم داشتم کار می‌کردم، یکباره صدای آکاردئون یکی از ترانه‌های خاطره انگیز را سر داد.
در کوچه نوازنده‌ای با زیباترین حالت و مهارتی خاص می‌نواخت. به دنبال صدا رفتم و پنجره را باز کردم. یکی آمد و به او نزدیک شد و گفت از طبقه هشتم آمدم پایین فقط بخاطر این ملودی قشنگی که می‌زنی.
حساب کردم دیدم پولی را که در این کوچه گرفت، اگر در ده کوچه گرفته باشد درآمد ماهانه خوبی دارد. در کجای دنیا کسی می‌تواند در کوچه‌ای سرودی را سر دهد؟ من جایی ندیده‌ام.
می‌توان همه رخدادهای بالا را منفی دید؛ چرا باید خانمی با وقار گل بفروشد؟ چرا باید نوازنده‌ای ماهر در کوچه بنوازد و از این دست نگاه‌های منفی که خیلی‌ها دارند اما هیچ راه حلی هم ندارند که مثلا این مرد اگر در کوچه ننوازد، چه مشکلی حل خواهد شد و آیا نگاه‌های منفی ما کمکی به حل مشکلات دنیا می‌کند؟ من هر چه را دیدم مثبت می‌دیدم.
بعضی از ما چیزهایی را برای خودمان ذهنی کرده‌ایم، در حالی که در عمل وجود ندارند و آنچه را که هست، چشم ما نمی‌بیند و ذهن ما درک نمی‌کند.
مثلا آدمها را به باکلاس و بی‌کلاس تقسیم کرده‌ایم. ماکسیما و پرادو و بنز با کلاس و پیکان و پراید بی‌کلاسند. حالا در جاده گیر کنید؛ حالا به هر دلیل؛ چه تمام شدن بنزین چه خرابی ماشین. امتحان کنید حتی یک ماکسیما و پرادو و بنز به خاطر کمک به شما توقف نمی‌کند و اگر کسی به کمکتان بیاید یا پیکان دارد یا پراید یا وانت. کدام با کلاس ترند؟
تنها به رخدادهای یک روز عادی از زندگی می‌توانید فکر کنید؛ در آن تلخ و شیرین بسیار وجود دارد.
افزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگلتابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
نوشته خیلی قشنگی بود. از این دست آدمهای مثبت در همه جای دنیا پیدا میشود. ولی دوست عزیز باور کن در ایران ما از این نوع آدمها خیلی کم شدند. همه پول پرست شدیم. اخلاقیات را فراموش کردیم. کمتر یکدیگر را احترام میکنیم. آستانه تحملمان خیلی پایین آمده و ... ولی با این وجود من هم مثل شما خوشبین و مثبت اندیشم. همه ایرانی هستم و هیچ جای دنیا ایران نمیشه.
اگه به بانک بدهکار نباشی زندگی زیباست وقتی من میخوام از چیزی لذت ببرم همان موقع اخطار بانک اخطار میکنه تو حق نداری از چیزی لذت ببری .
کجای دنیا آسفالتهایی که می کنند چاله داشته باشه و آب توش جمع بشه راننده بدبخت چه تقصیری داره
واقعیت اینه که ما در زمانه ای هستیم که از یک سو رفتارهای خوب گذشته ایرانی، اسلامی را یک به یک از دست می دهیم و از سوی دیگر هر لحظه خود را با کشورهای غربی مقایسه می کنیم و حرکت های آن ها را الگوی صحیح حرکت می دانیم.
اما به همان حرکت های صحیح هم اندکی احترام نمی گذاریم و فقط از دیگران انتقاد می کنیم.
باید گفت: کجای دنیا این تعداد منتقد به همه چیز پیدا می شود؟
كجاي دنيا از صداي خوش ناراحت مي شند و دور خواننده جمع نمي شند - گير دادن به عنوان مختلف به موسيقي قشنگ نيست
كجاي دنيا يه سايت فيلتره - فيس بوك - اما همه بهش دسترسي دارند ؛ بودن در فيس بوك قشنگه حتي اگه املت بفروشي ؛ فيلتر بودنش زشته
كجاي دنيا گل فروختن آدم را بي كلاس يا باكلاس مي كنه ؛ مجبور شدن آدمها به كارهايي كه در توانشون نيست قشنگ نيست و ....
خيلي چيزها به خودي خود قشنگند ؛ زيباند اما برخورد و نوع استفاده و يا عدم استفاده آنها رو زشت مي كنه
درود به شما دوست گرامي
چقدر زندگي زيبا ميشه وقتي اطرافت رو با عينك خوشبيني نگاه كني.
در تکمیل فرمایشات شما بگم که من رفته بودم مکه (انشاالله قسمت همه بشه) یه آمپول که تو ایران باقیمت بالا تو ناصرخسرو هم پیدا نمیشه تو ی داروخانه معمولی پیدا کردم .زبون هم دیگه را که نمیفهمیدیم ، با زحمت بهش فهموندم که آمپول را ببرم دکتر کاروان برای تایید نشون بدم بدون هیچ پول وبیانه ای داد بهم. حالا این بابا از مغازه سر کوچشون بدون پول خرید کرده کلی ذوق می کنه..................
ببخشید تو کدوم شهر و کدوم محله زندگی می کنید. من که چند ساله تو این محلم نون باگت گرون شده بود و من نمی دونستم . 300 تومن برداشتم برم 2 تا دون بخرم فروشنده طوری پول و من رو ورانداز کرد و گفت گرون شده که از خجالت آب شدم گفتم ببخشید باقیشو میارم و فردا صبح قبل از رفتن سر کار بردم پولشو دادم. البته شاید این چیزایی که نوشتی بطور نادر بعضی جاها اتفاق بیفته ولی اینقدر که شما آب و تابش دادین نیست....
ببین تابناک وقتی نظر می دهم هی می گی به دلیل حجم بالا.... و بالاخیره چاب نمی کنی ولی این آقا اصلا انگار تو ایران زندگی نمی کنه چون فقط اونهایی که از آمریکا میان می گن قربون بوی جوب و قربون جگرکی چرک و کثیف تجریش و.... وگرنه ما که می دونیم چه خبره
کارمند زاده
راستي اينها كه نوشتي مربوط به كشور ما (ايران) بود؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!
اين آقا خيلي خوش بين هستند. اگر اينقدر موجبات دلخوشي در اينجا يافت مي شود به همان اندازه موجباتي هست كه صدبرابر زندگي را به كام هر كسي تلخ مي كند.
قشنگ بود و تاثیرگذار!آفرین به قلمت.
زیباترین حرف را در این چند مدت شنیدم عین واقعیت هر چقدر ساده تر با کلاس تر
چشمها را بايد شست جور ديگر بايد ديد . هر روز هزاران هزار از اين موارد روي مي دهد اما كسي نيست كه آنها را بيان كند. به هر حال ممنون از دقت نظر اين نويسنده محترم.
منظور ايشان اين بود كه همواره بايد نيمه پر ليوان را ديد كه حرفي است الهي، انساني، عرفاني و فلسفي.
برو بابا دلت خوشه گوشت کیلو چنده!!
احسنت
بالاخره در بین تمام این نظرات یکی پیدا شد که حرف دل من را بزنه
آفرین . این نگاه خیلی بیشتر کمک می کند به تلطیف فضای اجتماعی تا منفی بافی و سیاه نمایی .
چرا نباید ما هم نیمه پر لیوان رو ببینیم؟؟
آفرین
یه چیزایی هست که فقط در ایران وجود داره
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.