مدرک هایی برای قاب گرفتن!

اهتمام و بال و پر دادن به دانشگاه هایی همچون دانشگاه علمی کاربردی، یکی از راه های برون رفت از این سیکل معیوب آموزش عالی ست.

اونهایی هم که کار پیدا کرده‌اند کارشون هیچ ربطی‌ به مدرکشون نداره

مشکل نبودن استخدامه. نسل های قبلی نه آموزش دیده بودن و نه از اول مهارتی داشتن

خیلی از پسرها میرن دانشگاه که از سربازی فرار کنن؛ خیلی از دخترها میرن دانشگاه تا در آینده موقعیتهای مناسبی پیدا کنن. مسئولان محترم هم فقط میخوان افتخار کنن بگن آبدارچیهای ما هم باسوادن. اصلا ما هممون تحصیل کرده ایم. این وسط: عمر جوانهای بسیاری تلف میشه، پول مملکت بدون هیچ بازدهی هزینه میشه، سن ازدواج بالا میره، توقعات شغلی بالا میره، از همه مهمتر ارزش دانش و دانشمند پایین میاد (که اومده). همیشه کیفیت فدای کمیت شده. چه ارزشی داره این همه درس خونده ی درس نابلد بیکار پرتوقع؟ من خودم یکی از قربانیان این جریانم و دارم تاوان پس میدم؛ با این تفاوت که من واقعا عاشق تحصیل بودم اما الان هیچ ارزشی برام قائل نیستن

آن فارغ التحصیلی که منتظر میماند تا به او کار تعارف کنند مسافرکشی بکند بهتر است.

حیف که عمر ما در جستجوی کار مناسب و مسکن مناسب تلف شد!!

وقتی دانشگاه های ما به جای پر کردن آزمایشگاه ها و کارگاه ها با تجهیزات مدرن ، تنها به ساختن ساختمان هی خالی بزرگ و پر هزینه مشغول اند امیدی به آموختن علم و دانش در دانشگاه نیست.

کمبود مهارت نزد دانش آموختگان دانشگاهی یکی از دلایل بیکاری آنان است ولی همه دلایل این نیست ایندروس در سالهای قبل مانند 1368 هم همینطور تدریس می شدند ولی آنموقع بیکار کم بود سال 1368 در صنایع غذایی سالانه 200 نفر فارغالتحصیل و180 نفر مورد نیاز بود ولی الان یک دانشگاه به تنهایی 2000 نفر فارغ التحصیل سالانه دارد ونیاز حدود 1000 نفر است بدیهی است ازمجموع 5000 فارغالتحصیل سالانه باید 4000 نفر بیکار بمانند. همه چیز باید متناسب برنامه ریزی شود

شما نگاه کنید که دانشجویان رشته پزشکی پس از چند سال درس تئوری ، به بیمارستان رفته و چند سال در عمل آموخته های خود را تجربه می کنند ولی دانشجویان فنی بجز چند آزمایشگاه و یک درس کارآموزی کار عملی چندانی انجام نمی دهد

اگر مسولین محترم بیشتر دقت کنند می بینند که رشته های علوم پایه بیکاران بسیار زیادی دارد

با سلام معضل اصلی نبودن کار است و کارافرینی در جامعه وجود ندارد. جامعه ایران به جامعه ای مصرفی بدل شده که همه نیاز ها از سایر کشورها نظیر چین و کشورهای عربی و ... می آید. بازار ایران را نگاه کنید. پر است از کالاهای چینی ، مواد غذایی عربی و شرق دور و ..... وقتی ما فقط مصرف کننده هستسم این بدان معنا است که کالا توسط نیروی کار خارجی تهیه شده و به ما عرضه می شود. این موضوع به همراه افزایش نیروی جویای کار به معنای افزایش نرخ بیکاری در جامعه است که در حال حاضر شاهد آن هستیم. دولت مردان و نخبگان علمی و اقتصادی کشور باید به طور جدی چاره ای بیاندیشند.

سلام دوستان عزیز- نظرات همه ی شما را خواندم . به عنوان کسی که خود دستی بر آتش دارد ودوران تحصیلات دانشگاهی را با سختیهای بسیار گذرانده است به این نتیجه رسیده ام که هنوز هم برای تمام فارغ التحصیلان دانشگاه فرصت کسب در آمد وجود دارد ولی به دو شرط،یکی این که دوستان دانش آموخته به اندازه ی مدرکی که می گیرند سواد علمی و عملی داشته باشند یعنی لیسانس به اندازه ی مدر کش و.....قبول کنید خیلی از کسانی که مدرک می گیرند حتی به اندازه ی مدر کشان دانش ندارندپس چگونه می توانند بااستفاده از قوه ی ابتکار و با خلاقیت از آن در جهت کسب درآمد استفاده کنند در ضمن اگر دوستان پزشک فقط شهرهای بزرگ را از لیست محل کار خود خارج کنند هنوز هم بسیاری از شهرهای کوچک ومحروم در کشورمان هستند که نیاز مبرم به پزشک دارند.دوم این که در جامعه ی ما پشت میز نشینی یا به عبارتی فقط کارمند دولت بودن شغل محسوب می شود در حالی که کسانی با ذهن خلاق و با توجه به آموخته های خود با روشهای بسیار ارزشمند نه تنها برای خود ممر در آمد درست می کنند بلکه فرصت اشتغال برای کسان دیگر را نیز آماده می کنند. امیدوارم روزی برسد که دانش آموختگان ما به تحصیلات عالیه با دید عناوین دهان پر کن(دکتر ، مهندس و...) نگاه نکنند بلکه آن را عمیق بیاموزند وخرد مندانه بکار گیرند واز سختی ها نهراسند که دشواریها سازنده ی انسانها قوی و موفق است که شما هم خیلی از آنها راحتما" می شناسید. والسلام

من کار مرتبط با تحصیلم دارم. اما خیالم راحته که مسکن بی مسکن. همه پولمو باهاش تفریح میکنم! اخیرا هم دلار میخرم و وقتی میبینم گرون میشه کیف میکنم!!

زمانی خواهد رسید همه آدم های راحت طلب از تحصیل زده می شوند و فقط کسی که ایده ای در سر دارد برای عملی کردن ان به تحصیل در ان مورد می پردازد و لا غیر. مگر بی هدف هم می شود خواند که اینها می روند برای علم مزاحمت ایجاد می کنند؟

حیف که عمر ما در درس خواندن و مدرک روی مدرک گذاشتن گذشت...حیف!!

مشکل اینه که دانشگاه‌های پیام نور و آزاد و غیر انتفاعی رو مثل مور و ملخ زیاد کردند. اگر فقط سالیانه تعداد کمی به دانشگاه‌ةای روزانه و شبانه اضافه میشد کافی بود. بقیه هم بدون اینکه کلی وقت و هزینه خودشون رو تلف کنند میرفتند دنبال بازار کار. اگر بحث آموزش بود که همه باید چهارتا چیز درست حسابی تو دانشگاه یاد می گرفتند.

کارخانه ها بخاطر هزینه های بالای تولید یکی پس از دیگری تعطیل میشند. کارگاه های صنایع دستی هم بخاطر صنایع دستیه سنتیه ایرانی که در چین تولید میشند رو به نابودی میرند. اگر دولت رو به حمایت از کارخانه داران و راه اندازی کارخانه های جدید میکرد ، هم نیاز های روزمره در ایران تولید میشد ، هم اینکه نیروهای جوان مشغول به کار میشند ، هم اینکه پولی دست جوانها میومد برای خرید و گردش بهتر پول. مثلما وقتی خرید بیشتر بشه تولید بیشتر میشه و با تولید بیشتر هزینه ها و تورم کاهش پیدا میکنه! برنامه ریزی میخوایم اما کو گوش شنوا!

داداش واحد های دانشگاه آزاد هر کدوم تا 15000 تا دانشجو دارن ! فقط ورودی رشته عمران واحد تهران جنوب با مجموع کل ورودی های عمران 5 تا دانشگاه بزرگ سراری در تهران ( شریف، تهران، امیرکبیر، خواجه نصیر و علم و صنعت) برابری می کنه ! بعد می خوای فرصت شغلی هم برای همه باشه؟ کوتاهی از خود ما ها نیست که برای یه رشته مهندسی کشاورزی واحد دارقوز آباد دانشگاه آزاد سر و دست شکوندیم و ترمی 600 700 هزار تومان به حسابش ریختیم و تازه بعضی هامون هم براش نذر عدا کردیم و جشن گرفتیم که دانشگاه قبول شدیم بعد هم نشستیم تا مثل فارق التحصیل برق دانشگاه شریف ( که اونم سالی 50 نفر بیشتر نیستن) بیان یا ببرنمون تو یه شرکت دولتی مثل نفت یا مخابرات استخداممون کنن یا ببرنمون اونور آب ؟

واقعا حرفت درسته

واقعا" دل زده ام از این جور تحصیل کردن ها ای کاش اونایی که تحصیل می کنن فکر نکنن که با ادامه تحصیل همه چیز تمومه ، نه برن دنبال کار ، قرار نیست همه کار پشت میزی داشته باشند. اصلا" چرا جوونا و مخصوصا" دخترا فکر می کنن حتما" باید برن دانشگاه. واقعا" اکثرجوونا هدف اصلی شون رو که همونا زندگی کردن با توسل به اون امکانات و قدرتی را که دارند فراموش کرده اندو چشم بسته تحصیلات رو ادامه می دن.

از روزی که دانشگاههای آبکی مثل مور ملخ هر روز زیادتر وزیادتر شدند ومدرک خریدنی شد واین ظلمی که در طول تاریخ به علم ودانش نشده بود شد ،بایدهم به این روز گرفتار آئیم

شاید بگین این عقب مانده است اما مشکل دیگر این است که دانشگاهها پر شده از دختر آن هم در همان رشته های اشباع شده مثل رواشناسی و حقوق و تاریخ جغرافی این دخترها پس فردا که لیسانس بگیرند تصور میکنند که حتما باید یکی بالاتر از خودشان خواستگارشان شود اما کجا پیدا میشود خدا میدونه.

ببخشید من اشتباها منفی دادم! نظرت را کاملا قبول دارم. من مدیر یک انتشاراتم کلی هم امکان گسترش کارم را بااستخدام یک یا دو نفر دارم ولی همه می خوان با پشت میزنشینی و مدیریت کارشون را شروع کنند و بخاطر همین داد می زنند که بیکاریه. همیشه گفتن از تو حرکت از خدا برکت.

من فوق لیسانسم را فقط برای فرار از سربازی گرفتم

پدرام جان به دانشگاه ربطی نداره کلا صنعتی نداریم که بخواد نیرو بگیره

میلاد جان تا حالا شده 6 ماه دنبال کار بگردی بعد از همه جا جوابت کنن؟

دانشگاه پیام نوروچامع علمی کاربردی را بردارید دانشگاه آزاد را محدود نمایید , مراکز فنی و حرفه ای را تقویت کنید در ضمن بجای ورودی سختتر و ادامه آسان ورود را سهلتر و ادامه را سختتر نمایید خواهید دید فرهنگ هم در طول چند سال عوض خواهد شد دیگر داشتن مدرک دانشگاهی ارزش حساب نمیشود بلکه تأثیر گذاری و موفقیت در شعل و کسب و کار ارزش میگردد هرکس ایده خوبی داشته باشد به هم اندازه میتواند از تسیهلات در راستای توسعه مهارتها و کسب و کار خود استفاده نماید . با تشکر

با سلام واحترام اینکه برای همه فاغ اتحصیلان انهم با تعداد بسیار بالا کار فراهم نیست شکی نیست اما باید بررسی شود که چند درصد از فارغ اتحصیلان دانشگاه واقعاً دارای سواد واقعی هستند.اما دوست عزیزی که درباره رشته های پزشک نظر داده که پزشکان بیکارند برایش متاسفم سوال اساسی اینجاست که آیا ما واقعاً پزشک بیکارداریم ؟ جوابش منفی است نه دوست عزیز ما به خاطر نداشتن برنامه ریزی ،فقر فرهنگی وگاهاً نداشتن منابع مالی نمیتوانیم برای تحصیل کرده ها شغل ایجاد نمائیم مثالاً یک پزشک متخصص وحتی عمومی روزانه باید چند بیمار را ببیند؟ وقتی یک پزشک روزانه آنهم فقط دربعد ازظهرها بیش از 50مریض معاینه میکند معلوم است که بقیه بیکار خواهند ماند ، چند درصد از روستاهای بالای 1000 نفر حتی دارای یک پزشک مقیم هستند ؟ویا تا حالا از خودتان سوال کردید که به ازای چند هکتار کشاورزی یک مهندس کشاورزی نظارت دارد؟ ویا به ازای چند دانشجو یک استاد وجود دارد؟ وقتی 20 دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد در یک کلاس بنشینند واستاد هم بیش از 40 ساعت در هفته تدریس کنند وگاهاً پست دیگری هم داشته باشد مشخص است که نه دانشجو چیزی خواهد فهمید ونه به دیگران شغل خواهد رسید؟و یا اینکه ما درکشور چند شهر داریم وچند شهرداری وچند نیرو درهر شهرداری وچند درصد از نیروهای شهرداریهای کشور تحصیلکرده هستند؟ ویا دارای مدرک شهرسازی یا برنامه ریزی شهری یا مدیریت شهری ومعماری و...هستند؟دوستی که درمورد بیکاری جغرافیا گفته تحقیق کند چند درصد از فارغ اتحصیلان این رشته مسلط به Gis،تفسیر عکسهای هوایی نقشه خوانی و...هستندوبیکارند؟بازهم میگویم که اینکه عده کثیری فارغ اتحصیل بیکارند شکی نیست اما تعداد افراد تحصیل کرده با سواد ب کمتر از آن است که فکر می کنیم کاش فرصتی بود تا من علتهای اصلی بیکاری فارغ اتحصیلان را بیشتر مطرح میکردم.

پنجاه هزار پزشک بیکار یه کم از سطح توقعش کم کنه و بره تو مناطق روستایی خدمت کنه . چرا یه معلم حداقل باید 5 سال تو مناطق روستایی و محروم خدمت کنه ولی پزشک این اجبار رو نداره . من به اجبار سه سال تو روستا با بدترین شرایط ممکن زندگی کردم و بعد از 15 سال سابقه هنوز اطراف شهر تدریس می کنم ولی متاسفانه حتی تو روستاهای پرجمعیت دور افتاده نه پزشک هست ، نه بهیار ، نه ... . چه جوری می خوایم جواب این کوتاهی ها رو بدیم ؟

چرا خانواده ها و اجتماع را مقصر نمی دانید خانواده ها حاضرتد برای شرکت فرزند شان در کلاس کنکور میلیونها تومان هزینه کنند اما حاضرند برای کارآموزی فرزندشان هزینه کنند؟

میلاد پسر گلم وقتی اون بنده خدایی که سرمایه برای کار کردن نداره باید منتظر استخدامی های دولت باشه. همه که مثل شما وضع مالیشون خوب نیست پسرم

مشکل اینه که ما تو ایران موسسه های فنی و حرفه ای و کاربردی به اندازه کافی نداریم و مردم بهشون اقبال ندارن،مثلا یه تیم ساده تاسیساتیه برق که کارت چاپ میکنه و تعمیر برق و تاسسیات منازل و به عهده میگیره،به 10تا لیسانس برق احتیاج نداره،1دونه لیسانس میخواد و 9تا کاردان یا اصطلاحا آدم فنی ولی دانشگاه نرفته.

مشکل این نیست که جوانان تحصیل کرده اراده ای جهت افزایش توان و مهارت خود ندارند.چگونه می توان تصور کرد که در یک کلاس نود تا صد دانشجو بنشینند و با سواد بار بیایند.مشکل در این است که امروزه عرصه دانشگاه و دانش آموختگی به میدانی برای جمع آوری ثروت و دکانی برای فروش مدرک بدل گشته است.غافل از این که مدارکی به عزیزان جهت قاب گرفتن داده می شود ممکن است در آینده چه معضلاتی بزرگ اجتماعی را رقم بزند.

معادل سازی مدارک مهارتی امری بی پایه وخطر ناک است دست از این سیاست غلط مدرک فروشی بردارید.سوق دادن جامعه بسمت درست اندیشیدن و درست انتخاب کردن راه گشا خواهد بود نه بی ارزش کردن مدارک دانشگاهی.

این است معنی پیشرفت همه جانبه

خیلی از ماها از بچگی شنیدیم که تو کشورهای پیشرفته ای مثل ژاپن کودکان از همان اوائل تحصیل هوش سنجی و استعداد سنجی می شوند و مسیر تحصیلی و شغلی آنان در آینده ترسیم خواهد شد اما در کشور ما خیلی از بچه ها وقتی ازشون می پرسی میخوای چکاره بشی؟ براساس فرهنگ و پندار رایج در جامعه میگن دکتر! مهندس!...دیگه بقیه مشاغلو شغل بحساب نمیارن؟!!!

با تشکر از سایت تابناک که به این موضوع بسیار مهم پرداخته است . به نظر بنده باید با فوریت لازم ،قانونگزاران بین بازار کار در جامعه و تاسیس انواع دانشگاه ها، دانشکده هاو موسسات آموزشی و به دنبال آن پذیرش دانشجو در رشته های مختلف تعادل و تناسب لازم را درنظر بگیرند . بیکاری دانش آموختگان بخصوص پسران باعث شده است که تقاضای پسران برای ورود به دانشگاه کاهش یافته و بی انگیزه باشند و برعکس دختران درصد بسیار بالایی ( در بعضی کلاس ها حتی 100% ) از دانشجویان را به خود اختصاص داده اند .

رضا جون کاری پیدا کردی خبرم کن با کله می یام