انتخابات کمیته ملی المپیک در شرایطی ساعت 16 روز چهارشنبه 7 آبان ماه برگزار خواهد شد که نتایج این رقابت‌ها تقریباً برای تمامی کرسی‌ها مشخص شده است و تنها اجماع روسای فدراسیون ها می تواند یک کاندیدای مورد وثوق در هیات اجرایی را از دستیابی به این کرسی ناکام بگذارد که با توجه به جو حاکم بر این انتخابات، این مسئله نیز تا حدودی بعید به نظر می رسد.
به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، بار دیگر اواخر دوره چهار ساله یک دولت با هنگامه انتخابات کمیته ملی المپیک همراه شد تا در شرایطی که شاید رئیس دستگاه ورزش برای چهار سال آتی در این کرسی حضور نداشته باشد، فرصت استمراربخشی به این حضور در قالب کمیته ملی المپیک فراهم شود.
مجمع 68 نفری کمیته ملی المپیک از میان 33 کاندیدا، یک رئیس، یک دبیرکل، دو نایب‌رئیس، یک خزانه‌دار و 6 عضو هیات اجرایی برای مدت 4 سال تعیین خواهد شد که البته شرایط حاکم بر آن که به واسطه عدم استقلال آراء، نتایج را تقریباً مشخص ساخته، شمایی نامناسب و مدلی کوچک از انتخابات فدراسیون فوتبال را تداعی می کند که دردسرهای آنچنانی را نیز به همراه نداشته و زمینه حضور علی‌آبادی را همچون پیشینیان فراهم ساخته است.
به هر حال حضور معاون رئیس جمهور، رئیس سازمان ورزش یا وزیر ورزش، منافاتی با قوانین کمیته بین المللی المپیک IOC ندارد، مگر آنکه ثابت شد، تعدادی از اعضاء مجمع برای رای دادن به این شخص تحت فشار قرار گرفته‌اند که اثبات این مسئله تقریباً غیرممکن است.
تنها این اعتراض با برخورد جدی رای دهندگان در ابتدای انقلاب به کمیته بین المللی المپیک رسید که منجر به تعلیق چند ماهه ورزش ایران و ایجاد یک رشته اصلاحات در اساسنامه کمیته ملی المپیک و برگزاری مجدد انتخاب شد و پس از آن این اعتراضات که عموماً توسط چند نفر محدود پیگیری می‌شد، نتیجه‌ای در بر نداشت و سایر اعضاء مجمع نیز که به نوعی در گوشه‌ای از ورزش صاحب منصب بودند، ترجیح دادند از رئیس جدید کمیته ملی المپیک که همزمان رئیس سازمان ورزش حمایت کرده و انتخابات را کاملاً دموکراتیک بخوانند یا در بهترین حالت ممکن سکوت اختیار کنند.
اما فردا نام چه اشخاصی از صندوق آراء خارج خواهد شد و مشخص بودن تقریبی نتایج که از عدم رقابتی بودن جو انتخابات حکایت دارد، به چه مفهوم است؟
جلوس بر روی دومین صندلی ریاست
علی‌آبادی، پس از غفوری فرد و هاشمی‌طبا سومین رئیس سازمان تربیت‌بدنی است که اسب خود را برای در اختیار گرفتن کرسی ریاست کمیته ملی المپیک زین کرده است که با توجه به شرایط موجود فردا با رای بالایی این جایگاه را به خود اختصاص می دهد تا به قول موافقین این اتفاق، مدیریت ورزش یک دست شود و به قول مخالفین آنقدر یک دست شود که کوچک ترین فرصتی برای مخالفت یا انتقاد باقی نماند.
به گزارش خبرنگار ورزشی تابناک، بار دیگر اواخر دوره چهار ساله یک دولت با هنگامه انتخابات کمیته ملی المپیک همراه شد تا در شرایطی که شاید رئیس دستگاه ورزش برای چهار سال آتی در این کرسی حضور نداشته باشد، فرصت استمراربخشی به این حضور در قالب کمیته ملی المپیک فراهم شود.
مجمع 68 نفری کمیته ملی المپیک از میان 33 کاندیدا، یک رئیس، یک دبیرکل، دو نایب‌رئیس، یک خزانه‌دار و 6 عضو هیات اجرایی برای مدت 4 سال تعیین خواهد شد که البته شرایط حاکم بر آن که به واسطه عدم استقلال آراء، نتایج را تقریباً مشخص ساخته، شمایی نامناسب و مدلی کوچک از انتخابات فدراسیون فوتبال را تداعی می کند که دردسرهای آنچنانی را نیز به همراه نداشته و زمینه حضور علی‌آبادی را همچون پیشینیان فراهم ساخته است.
به هر حال حضور معاون رئیس جمهور، رئیس سازمان ورزش یا وزیر ورزش، منافاتی با قوانین کمیته بین المللی المپیک IOC ندارد، مگر آنکه ثابت شد، تعدادی از اعضاء مجمع برای رای دادن به این شخص تحت فشار قرار گرفته‌اند که اثبات این مسئله تقریباً غیرممکن است.
تنها این اعتراض با برخورد جدی رای دهندگان در ابتدای انقلاب به کمیته بین المللی المپیک رسید که منجر به تعلیق چند ماهه ورزش ایران و ایجاد یک رشته اصلاحات در اساسنامه کمیته ملی المپیک و برگزاری مجدد انتخاب شد و پس از آن این اعتراضات که عموماً توسط چند نفر محدود پیگیری می‌شد، نتیجه‌ای در بر نداشت و سایر اعضاء مجمع نیز که به نوعی در گوشه‌ای از ورزش صاحب منصب بودند، ترجیح دادند از رئیس جدید کمیته ملی المپیک که همزمان رئیس سازمان ورزش حمایت کرده و انتخابات را کاملاً دموکراتیک بخوانند یا در بهترین حالت ممکن سکوت اختیار کنند.
اما فردا نام چه اشخاصی از صندوق آراء خارج خواهد شد و مشخص بودن تقریبی نتایج که از عدم رقابتی بودن جو انتخابات حکایت دارد، به چه مفهوم است؟
جلوس بر روی دومین صندلی ریاست
علی‌آبادی، پس از غفوری فرد و هاشمی‌طبا سومین رئیس سازمان تربیت‌بدنی است که اسب خود را برای در اختیار گرفتن کرسی ریاست کمیته ملی المپیک زین کرده است که با توجه به شرایط موجود فردا با رای بالایی این جایگاه را به خود اختصاص می دهد تا به قول موافقین این اتفاق، مدیریت ورزش یک دست شود و به قول مخالفین آنقدر یک دست شود که کوچک ترین فرصتی برای مخالفت یا انتقاد باقی نماند.
حضور او با موضع‌گیری های نسبتاً تند برخی مسئولین و نمایندگان مجلس و همچنین رسانه‌های گروهی همراه بود و چنین استدلال شد، در شرایط کنونی که مدیریت ورزش نتوانسته است، درالمپیک یک کارنامه قابل قبول را بدست آورد، بهتر است توانش را در همین بخش و در جهت بهبود نتایج متمرکز کند تا آنکه انرژی‌اش را در هر دو بخش تقسیم سازد اما اصرار مدیری که نتوانسته بود برای ادای تکلیف رئیس فدراسیون فوتبال و رئیس فدراسیون بین المللی ورزشهای باستانی شود، برای انجام وظیفه در کمیته ملی المپیک، باعث شد تا در برابر اراده آهنین چیزی توان مقاومت نداشته باشد و علی آبادی در آخرین روز فرم ثبت‌نام را برای کرسی ریاست تکمیل کند.
علی‌آبادی هفتمین شخصی خواهد بود که پس از انقلاب و با کنار رفتن غلامرضا پهلوی، رئیس کمیته ملی المپیک می شود و روی صندلی داغ خیابان گاندی جلوس خواهد کرد و یک عنوان ورزشی دیگر را برای خود ثبت و ضبط می کند. عنوانی که حضور علی‌آبادی را حداقل برای چهار سال دیگر در ورزش این مملکت تضمین می کند.
قدمی می ماند!
در شرایطی که رئیس کمیته ملی المپیک قناعت به جایگاه نایب رئیسی نکرد و حاضر نشد بدین شکل، چهار سال دیگر کنار علی‌آبادی بنشیند و رضا قراخانلو قائم مقام سابق سازمان ورزش و رئیس چهار سال اخیر کمیته ملی المپیک حاضر خواهد شد با پذیرش جایگاه تشریفاتی نایب‌رئیسی، باقی نماند، حضور مهدی قدمی برای این کرسی قطعی به نظر می رسد.
از سوی دیگر نیز ابقاء محمود خسروی وفا، نایب‌رئیس کمیته و رئیس فدراسیون جانبازان و معلولان قطعی است و او این کرسی را بار دیگر در اختیار خواهد گرفت.
تنها شخصی که به جایگاهش می خورد!
بهرام افشارزاده که سه دوره دبیرکلی کمیته ملی المپیک را در اختیار داشته و عملکرد مثبتش در دوره حضور در این کرسی باعث شده، وجهه خوبی داشته باشد، تنها شخصی است که جایگاهش می خورد!
رئیس کنونی فدراسیون وزنه برداری علاوه بر آنکه بهترین عملکرد کمیته ملی المپیک در بازیهای المپیک در دوره حضور وی بدست آمده، سوابق حضور در مدیریت‌های موازی را نیز تجربه کرده و تجاربش غیرقابل انکار است اما نباید فراموش کرد، او سن قابل توجهی دارد و از این جهت شاید توانش برای اداره پست دبیرکلی که تمام بار اجرایی کمیته ملی المپیک را برعهده دارد، تحلیل رود. البته نباید فراموش کرد، افشارزاده جزو مدیران 24 ساعته ورزش است و بدین شکل شاید تحلیل رفتن توانش را بتواند جبران سازد.
افشارزاده در سطح بین‌الملل نیز روابط حسنه ای با مسئولین کمیته بین المللی المپیک IOC و رئیس شورای المپیک آسیا OCA دارد که در همین ارتباط گفته می شود دیدار علی آبادی با رئیس OCA نیز با هماهنگی او بوده است.
مضاف بر این، بحث حضور حسین رضازاده در راس فدراسیون وزنه‌برداری که به نظر می‌رسد جدی‌تر شده، نیز در حضور افشارزاده در جایگاه دبیرکلی و سپردن کرسی ریاست وزنه برداری به مدیر و سرمربی کنونی تیم ملی موثر بوده است.
آنهایی که خودشان ثبت نام کرده اند
در میان کاندیداهای حضور در کرسی‌های مختلف، برخی اشخاص خودشان ثبت نام کرده اند که احتمال کسب کرسی توسط انها در حد صفر است اما تعداد معدودی نیز حضورشان از این قاعده تبعیت نمی‌کند.
این مسئله به طور کامل در خصوص شغل خزانه‌داری کمیته ملی المپیک که عموماً طالبان چندانی ندارد، صادق است. پستی که به نظر می رسد با وجود آنکه نصراله سجادی برای حفظ آن تلاش کرده، اما به کرباسیان رئیس فدراسیون بدمینتون برسد. البته بعید نیست این کرسی در دقیقه 90 دستخوش تغییرات شود و اتفاقی بالعکس بیافتد.
با این انتخاب سجادی پرسابقه ترین شخص حاضر در کمیته المپیک، پس از چندین دوره حضور محافظه کارانه، این کمیته را ترک خواهد کرد و با رئیس جدید، همراه نخواهد بود.
شش نفر از هشت نفر
روز گذشته آنچه تمامی مدعیان برای تصاحبش تلاش کردند، کرسی عضویت در هیات اجرایی کمیته ملی المپیک است که براساس قانون شش رئیس فدراسیون، این کرسی‌ها را از آن خود می کنند.
اما در این میان به نظر می‌آید، هشت رئیس فدراسیون برای این شش کرسی چراغ سبز مشاهد کرده اند که باید دید کدامیک از آنها در نهایت این پست ها را از آن خود می کنند.
آنچه مسلم است، محمود مشحون رئیس فدراسیون بسکتبال، رباب شهریان مدیرکل امور بانوان سازمان تربیت‌بدنی که به جای خروشی تحت عنوان نماینده فدراسیون تنیس حضور پیدا می کند، علی کفاشیان دبیرکل فعلی کمیته ملی المپیک و رئیس فدراسیون فوتبال، شاهرخ شهنازی رئیس فدراسیون پینگ‌پنگ، مهدی هاشمی سرپرست فدراسیون تیراندازی، وحید مرادی رئیس فدراسیون شنا و سید عبدالجلیل رضوی اشخاصی هستند که از میان آنها هیات اجرایی انتخاب می شود اما به هرحال مقبولیت اشخاص همیشه تاثیرگذار بوده است.
مقبولیتی که در دوره گذشته باعث شد یکی از معاونین سازمان تربیت‌بدنی، علی رغم حمایت دستگاه ورزش نتواند جزو هیات اجرایی قرار بگیرد و با رای شکننده این کرسی تضمین شده را از دست دهد.
هرچند به زعم برخی اشخاص، دموکراتیک بودن انتخابات کمیته ملی المپیک به عنوان مهم‌ترین موضوعی که هر دوره قبل از آغاز انتخابات این کمیته مطرح می‌شود، با مشخص بودن نتایج هیچ ارتباطی ندارد اما قطعاً در شرایطی که نتایج قابل پیش‌بینی است، عملاً فضای رقابتی که لازمه برقراری و حاکمیت دموکراسی است، وجود ندارد و اشخاصی که با کسب رخصت ثبت نام کرده اند، نمی توانند بیانگر یک فضای دموکراتیک باشند و تنها از تنور داغ انتخابات نمایشی خیره کننده برای بی‌اطلاعان از پشت پرده اجرا می کنند.
حال باید دید پس از این فضای سالم انتخاباتی چه اتفاقاتی خواهد افتاد و آیا با یکی شدن کمیته ملی المپیک و سازمان ورزش که با ادغام مدیریت‌ها عملاً به وقوع می‌پیوندد، ورزش ایران میِ تواند ناهماهنگی‌هایی که رخ داده و به دوش سازمان ورزش بوده را پوشش دهد و کارنامه‌ای قابل قبول در المپیک لندن بدست آورد و یا مدلی ناقص تر از آنچه امروز در کمیته ملی المپیک وجود دارد، در طول چهار سال آینده شکل خواهد گرفت. تنها باید صبر کرد و دید.
تنها شخصی که به جایگاهش می خورد!
بهرام افشارزاده که سه دوره دبیرکلی کمیته ملی المپیک را در اختیار داشته و عملکرد مثبتش در دوره حضور در این کرسی باعث شده، وجهه خوبی داشته باشد، تنها شخصی است که جایگاهش می خورد!
رئیس کنونی فدراسیون وزنه برداری علاوه بر آنکه بهترین عملکرد کمیته ملی المپیک در بازیهای المپیک در دوره حضور وی بدست آمده، سوابق حضور در مدیریت‌های موازی را نیز تجربه کرده و تجاربش غیرقابل انکار است اما نباید فراموش کرد، او سن قابل توجهی دارد و از این جهت شاید توانش برای اداره پست دبیرکلی که تمام بار اجرایی کمیته ملی المپیک را برعهده دارد، تحلیل رود. البته نباید فراموش کرد، افشارزاده جزو مدیران 24 ساعته ورزش است و بدین شکل شاید تحلیل رفتن توانش را بتواند جبران سازد.
افشارزاده در سطح بین‌الملل نیز روابط حسنه ای با مسئولین کمیته بین المللی المپیک IOC و رئیس شورای المپیک آسیا OCA دارد که در همین ارتباط گفته می شود دیدار علی آبادی با رئیس OCA نیز با هماهنگی او بوده است.
مضاف بر این، بحث حضور حسین رضازاده در راس فدراسیون وزنه‌برداری که به نظر می‌رسد جدی‌تر شده، نیز در حضور افشارزاده در جایگاه دبیرکلی و سپردن کرسی ریاست وزنه برداری به مدیر و سرمربی کنونی تیم ملی موثر بوده است.
آنهایی که خودشان ثبت نام کرده اند
در میان کاندیداهای حضور در کرسی‌های مختلف، برخی اشخاص خودشان ثبت نام کرده اند که احتمال کسب کرسی توسط انها در حد صفر است اما تعداد معدودی نیز حضورشان از این قاعده تبعیت نمی‌کند.
این مسئله به طور کامل در خصوص شغل خزانه‌داری کمیته ملی المپیک که عموماً طالبان چندانی ندارد، صادق است. پستی که به نظر می رسد با وجود آنکه نصراله سجادی برای حفظ آن تلاش کرده، اما به کرباسیان رئیس فدراسیون بدمینتون برسد. البته بعید نیست این کرسی در دقیقه 90 دستخوش تغییرات شود و اتفاقی بالعکس بیافتد.
با این انتخاب سجادی پرسابقه ترین شخص حاضر در کمیته المپیک، پس از چندین دوره حضور محافظه کارانه، این کمیته را ترک خواهد کرد و با رئیس جدید، همراه نخواهد بود.
شش نفر از هشت نفر
روز گذشته آنچه تمامی مدعیان برای تصاحبش تلاش کردند، کرسی عضویت در هیات اجرایی کمیته ملی المپیک است که براساس قانون شش رئیس فدراسیون، این کرسی‌ها را از آن خود می کنند.
اما در این میان به نظر می‌آید، هشت رئیس فدراسیون برای این شش کرسی چراغ سبز مشاهد کرده اند که باید دید کدامیک از آنها در نهایت این پست ها را از آن خود می کنند.
آنچه مسلم است، محمود مشحون رئیس فدراسیون بسکتبال، رباب شهریان مدیرکل امور بانوان سازمان تربیت‌بدنی که به جای خروشی تحت عنوان نماینده فدراسیون تنیس حضور پیدا می کند، علی کفاشیان دبیرکل فعلی کمیته ملی المپیک و رئیس فدراسیون فوتبال، شاهرخ شهنازی رئیس فدراسیون پینگ‌پنگ، مهدی هاشمی سرپرست فدراسیون تیراندازی، وحید مرادی رئیس فدراسیون شنا و سید عبدالجلیل رضوی اشخاصی هستند که از میان آنها هیات اجرایی انتخاب می شود اما به هرحال مقبولیت اشخاص همیشه تاثیرگذار بوده است.
مقبولیتی که در دوره گذشته باعث شد یکی از معاونین سازمان تربیت‌بدنی، علی رغم حمایت دستگاه ورزش نتواند جزو هیات اجرایی قرار بگیرد و با رای شکننده این کرسی تضمین شده را از دست دهد.
هرچند به زعم برخی اشخاص، دموکراتیک بودن انتخابات کمیته ملی المپیک به عنوان مهم‌ترین موضوعی که هر دوره قبل از آغاز انتخابات این کمیته مطرح می‌شود، با مشخص بودن نتایج هیچ ارتباطی ندارد اما قطعاً در شرایطی که نتایج قابل پیش‌بینی است، عملاً فضای رقابتی که لازمه برقراری و حاکمیت دموکراسی است، وجود ندارد و اشخاصی که با کسب رخصت ثبت نام کرده اند، نمی توانند بیانگر یک فضای دموکراتیک باشند و تنها از تنور داغ انتخابات نمایشی خیره کننده برای بی‌اطلاعان از پشت پرده اجرا می کنند.
حال باید دید پس از این فضای سالم انتخاباتی چه اتفاقاتی خواهد افتاد و آیا با یکی شدن کمیته ملی المپیک و سازمان ورزش که با ادغام مدیریت‌ها عملاً به وقوع می‌پیوندد، ورزش ایران میِ تواند ناهماهنگی‌هایی که رخ داده و به دوش سازمان ورزش بوده را پوشش دهد و کارنامه‌ای قابل قبول در المپیک لندن بدست آورد و یا مدلی ناقص تر از آنچه امروز در کمیته ملی المپیک وجود دارد، در طول چهار سال آینده شکل خواهد گرفت. تنها باید صبر کرد و دید.