بانوی داستان از میان ما رفت
سیمین دانشور از این جهت در ادبیات ما یک استثناست که به عنوان نخستین بانوی ایرانی، شهامت پا گذاشتن به ساحت ادبیات داستانی را پیدا کرد و نخستین زنی بود که در معنای متعارف امروزی، رمان نوشت و پایهگذار حرکتی بود که بعدها منجر به حضور بیشتر بانوان داستاننویس در این زمینه شد.

عصر پنجشنبه، سیمین دانشور، بانوی داستان نویس ایرانی در سن نود سالگی بدرود حیات گفت تا ادبیات ایران در آخرین روزهای سال نود، یکی از بزرگترین وزنههای خود را از دست دهد. آنچه دانشور را در سپهر ادبیات معاصر ما به یک استثنا بدل کرده است، این بود که وی به عنوان نخستین بانوی ایرانی، شهامت پا گذاشتن به ساحت ادبیات داستانی را پیدا کرد و نخستین زنی بود که در معنای متعارف امروزی، رمان نوشت و پایهگذار حرکتی بود که بعدها منجر به حضور بیشتر بانوان داستان نویس در این زمینه شد.

به گزارش «تابناک»، نام دانشور در اذهان عمومی با نام همسر داستان نویسش جلال آل احمد گره خورده، به ویژه اینکه جلال به دلیل مواضع تند سیاسی و زندگی پرشور و شرش، چهره شده بود، ولی باید پذیرفت که زندگی ادبی سیمین دانشور، بسیار مستقل از همسرش بود و همین هم شاید یکی از مهمترین ویژگیهای سیمین بود که خود به عنوان یک شخصیت مستقل ادبی بسیار شناخته شدهتر و ارج یافتهتر از جلال بود و حتی مانند جلال زندگی سیاسی هم نداشت و ادعایش را هم البته نداشت که بخواهد به خاطر ادبیات سیاسیاش مشهور شود.
با این حال، رمان «سووشون»اش به هفده زبان زنده دنیا ترجمه شد و در ایران هم کمتر کسی بود که این رمان زیبا را نخوانده باشد و کمتر اثری را میشناسیم که در ادبیات ما تا این اندازه مورد توجه منتقدان قرار گرفته باشد و به عنوان یکی از متون ادبی کتاب ادبیات دانشآموزان دبیرستانی هم در نظر گرفته شده است.
با این حال، رمان «سووشون»اش به هفده زبان زنده دنیا ترجمه شد و در ایران هم کمتر کسی بود که این رمان زیبا را نخوانده باشد و کمتر اثری را میشناسیم که در ادبیات ما تا این اندازه مورد توجه منتقدان قرار گرفته باشد و به عنوان یکی از متون ادبی کتاب ادبیات دانشآموزان دبیرستانی هم در نظر گرفته شده است.

ترکیب سیمین و جلال، سالیان سال محفلی را برای ادیبان، شاعران، نویسندگان و سیاسیونی پدید آورد که شاید در کنار هم آوردن نامهایشان کمی عجیب باشد؛ خانهای که به کمک شور و شر جلال و آرمش سیمین، توانست محفلی برای شکل گیری و رشد بسیاری از جریان های روشنفکری باشد. خانه ای که از نیما و هدایت بگیر تا آیت الله کاشانی و مریم فیروز، خلیل ملکی و امام موسی صدر و خیلی های دیگر در آن رفت و آمد داشتند و شاید به جهت همین تبادل افکار، همیشه یک تعادل رفتار سیاسی، اجتماعی و فرهنگی در زندگی دانشور دیده میشد و این تعادل، باعث شد که بتواند با گرایشهای گوناگون ادبی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی تبادل فکری داشته باشد.

سال گذشته بود که سرانجام پس از سالها انتظار، خبر گم شدن متن کتاب کوه سرگردان در رسانهها بازتاب پیدا کرد و خود دانشور که از سال 86 پس از اینکه به کما رفت، با بیماری سختی دست و پنجه نرم میکرد، نتوانست کمکی به پیدا شدن متن این رمان کند و مرگ مدیر انتشارات خوارزمی ـ که انتشار کتابهای دانشور را بر عهده دارد ـ هم مزید برعلت شد.
و کار تا جایی پیش رفت که بسیاری مدعی شدند، دانشور اصلا این رمان را ننوشته است و حتی خواهر او هم این ادعا را به نوعی تأیید کرد که احتمال دارد دانشور این رمان را اصلا ننوشته باشد، چرا که اگر نوشته بود، میبایست پیدا میشد.
با این حال، امید میرود در سالهای آینده و در لابلای کاغذهای خاک خورده خانه سیمین یا بایگانی انتشارات خوارزمی و یا شاید اصلا وزارت ارشاد، متن آخرین رمان دانشور پیدا شود تا پس از خبر غمانگیز فوت او، خبری شادی بحش را برای هواداران ادبیات ایران زمین پدید بیاورد.
دانشور اواخر تیر 86 مشکل تنفسی پیدا میکند و چند روزی به کما میرود. از آن پس دیگر حال او بهبود نیافت و بیشتر در بستر و تحت درمان بود.



تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
کاش شهرداری تهران یا شیراز خیابانی باسم سیمین داشور نام بگذراند
دلم براتون خیلی تنگ میشه روحتان شاد دیگه سال جدید رو با نبودت دوست ندارم بدون چشمای همه ما پر ازاشک شده بانوی داستان . روحت شاد
بهتر بود حداقل اسم داستان هاش و بدونیم
شهری چون بهشت فوق العاده
به کی سلام کنم؟ بی نظیر
به قول نادر ابراهیمی فعل بیا با هم متفاوت باشیم را خوب صرف کردند جلال و سیمین
ای کاش موقعی که زنده بودند بیش تر از او یاد می شد
روحت شاد
باعث آبروی ادبیات ایران بوده و هستید.
امروز یاد نامه های جلال به سیمین افتادم.
چه خوب وصمیمی بودین.بهترین جایگاه بهشت نصیبتون%%%%%
خورشیدی از از ادبیات ایران زمین خاموش شد. خدایش بیامرزد. چند لحظه ای آنقدر متاثر شدم که اشک از چشمانم سرازیر شد. یاد بانوی دلیری افتادم که در سووشون خلق کرد .آری زنان این مرزو بوم امروز سووشون سیمین را دارند.
چه غم که انسانهایی به وسعت ادبیات میروند نگاهی اجمالی می گوید باز هستند وخواهند امد پس یادش گرامی
الحق که چه زیباگفته است سیمین:که جلال،جلال زندگیش بود ودر سوگ اوبه سو وشون نشست. چراچهره ماندگار نشد،ای برادر؟آنچه ماندنی است ان اثرهنری می باشد نه این لوح مسی، گلی،گچی و...
روح پاکت با امیرالمومنین محشور باد .. سیمین خانم..........
باز باید ازسفر ابدی بزرگواری دیگر بنام بزرگ بانوی ایرانی نویسنده بزرگ و ارزشمند خانم سیمین دانشور ملول و دلتنگ شویم . او آنقدر بزرگ بود که با هیچ کلامی نمیتوان از او یاد کرد .خدایش روح بزرگش را قرین رحمت فرماید . او با رسیدن فصل بهار مسافر ابدی بهار شد و دوستدارانش را غمگین کرد. درود بیکران بر آن بزرگوار و همسر نازنینش.
چهرهء ماندگار كسي نيست كه بالاس صحنه ببرندش و لوحي به دستش دهند و در تلويزيون نشانش دهند. چهرهء ماندگار در دل مردم و در ذهن جهاني ميماند كه كسي چون سيمين دانشور ميماند.
«گریه نکن خواهرم، در خانهات درختی خواهد رویید و درختهایی در شهرت و بسیار درختان در سرزمینت. و باد پیغام هردرختی را به درخت دیگر خواهد رسانید و درختها از باد خواهند پرسید: در راه که میآمدی سحر را ندیدی؟»
برگرفته از سووشون
شاه تركان سخن مدعيان ميشنود
شرمي از مظلمه خون سياووشش باد.
تسليت به همه دوستداران ادبيات فاخر ايراني.
وقتي يه نويسنده مي ميره ،ادم ياد اقا سعيد مي افته که نکنه زنده باشه هنوز !
روحش شاد-به آسمان پرستاره ادبيات ايران كه از ميان ما رفته اند پيوست.هر كسي كه اين پيام من رو مطالعه كرد،لطفا براي شادي روحش فاتحه اي بخواند.
دوباره همسفر جلال شدي.اين بار نه در اتوبوس تهران شيراز.در دنيايي زيبا.
روحت شاد.
روحش شاد
من نیز به جامعه ادبی ایران تسلیت می گم و می دونم شاید خلاء بانو دانشور تا سالیان سال پر نشود اما امیدوارم که جوان های ادبی عزیزمان بتوانند با خلق آثار ماندگار جای خالی بانو سیمین را پر کنند.
خدایش بیامرزد.
راستی دوستان رای منفی برای چیه؟
تا ابد یاد عزیزان ز دل و جان نرود
جان اگر رفت ولی خاطر خو بان نرود
آدمیزاد همیشه ناراضیه. اگر خبرا رو بزنه تابناک یه چیز می گی اگه نزنه یه چیز دیگه. و در هر صورت ناراضی!
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.