پس از مواجهه با یک ناداوری محض در المپیک لندن، حالا دل علی مظاهری، پرچمدار کاروان ورزش ایران در المپیک از مسئولان ورزش کشور هم گرفته است. مظاهری معتقد است نباید بین او و سایر ورزشکارانی که در المپیک با ناداوری مواجه شدند تبعیض قائل شوند. سوال کاپیتان تیم ملی بوکس این است که چرا به سعید عبدولی پاداش مدال طلا را می‌دهند اما کسی درباره حق خوری مسابقه او صحبت نمی‌کند.
به گزارش جهان متن گفت و گو با پرچمدار ایران در المپیک را در ادامه می خوانید:
قبل از المپیک تصورش را می‌کردی که زحماتت با ناداوری محض بر باد برود؟
اگر چنین فکری می‌کردم آن همه ریاضت نمی‌کشیدم. من اردوهای پرفشار زیادی را سپری کردم. به تورنمنت «سنت پترزبورگ» روسیه اعزام شدم و پس از آن اردویی مشترک را در ایتالیا با بزرگان بوکس جهان برپا کردیم. تمرینات طاقت فرسایی را طی این مدت سپری کردیم اما متاسفانه آن چیزی که باید در المپیک رخ می داد، اتفاق نیفتاد.
قبل از المپیک قول داده بودی که حتما مدال می‌گیری.
من به شدت از میزان آمادگی خودم رضایت داشتم. طی 10 سالی که در اردوهای تیم ملی بوکس حضور دارم هیچ گاه قول کسب مدال ندادم. حتی در تورنمنت‌های خیلی ضعیف هم که به دست آوردن مدالم در آن قطعی بود قولی مبنی بر قرار گرفتن روی سکو ندانم. در المپیک لندن برای اولین بار قول کسب مدال دادم، چون حریفانم را آنالیز کرده بودم و می‌دانستم مشکلی برای مدال گرفتن ندارم. زمانی که در اردوی ایتالیا حضور داشتم به من اعلام کردند پرچمدار کاروان ایران در بازی‌های المپیک 2012 لندن هستم. از آن زمان به بعد تمریناتم دو برابر شد و انگیزه مضاعفی پیدا کردم. می‌دانستم مردم از کسی که پرچمدار کاروان کشورشان است، انتظار زیادی دارند.
فکر می‌کنی چرا در همان بازی اول آن ناداوری بزرگ اتفاق افتاد؟
در مراسم قرعه کشی با قرعه پایین جدول روبه‌رو شدم. در آنجا بوکسورهایی از کوبا، ایتالیا و آذربایجان حضور داشتند. احتمال رویارویی من با هر یک از آنها وجود داشت. نماینده کوبا قهرمان جوانان جهان بود. در صورت بردن او باید در دیدار بعدی به مصاف حریفی از ایتالیا یا آذربایجان می‌رفتم. یک ماه پیش در اردوی مشترک ایتالیا هر دو بوکسور را شکست داده بودم. می‌خواهم بگویم در صورت برد در دیدار اول، به راحتی فینالیست می‌شدم. مسئولان برگزارکننده مسابقات هم این را خوب می‌دانستند.
بوکسور کوبایی می‌توانست برایت دردسرساز شود؟
پس از پایان زمان اول متوجه شدم که خیلی راحت می‌توانم این بوکسور را از پیش رو بردارم اما متاسفانه وقتی داور دید روند بازی به نفع من دنبال می‌شود، در مدت زمان 56 ثانیه سه اخطار به من داد و کار را تمام کرد. هیچ جای دنیا چنین چیزی را ندیده بودم. اینکه چه چیزی پشت پرده بود را نمی‌دانم اما ایتالیایی‌ها خیلی در داوری و فدراسیون جهانی نفوذ و قدرت دارند.
عده‌ای از کارشناسان بوکس معتقدند مافیا در داوری بوکس حرف اول را می‌زند.
صد در صد همین طور است. رئیس کمیته داوران فدراسیون جهانی صبح فردای مسابقه من در رسانه‌ها اعلام کرده بود این نوع داوری باعث شرمساری است و با اخراج این داور از رقابت‌ها سعی می‌کنیم داوری‌ها را تغییر دهیم. البته دیگر فایده‌ای نداشت چرا که حق من ضایع شده بود.
مسئولان چقدر در اینکه حق ورزشکار ما به راحتی خورده می‌شود مقصرند؟
متاسفانه ما در کشتی هم به همین صورت کار می‌کنیم و کرسی جهانی نداریم. این نشانگر ضعف ماست. اگر یک کرسی جهانی داشته باشیم کمتر چنین اجحاف‌هایی را در حق‌مان انجام می‌دهند. در بیشتر فدراسیون‌های جهانی هیچ کرسی محکمی نداریم و باناداوری بعضی از مدال‌ها را از ما می‌گیرند. تعدای از مدال‌ها در المپیک با لطف داوری تقسیم شد و ورزشکار هیچ کاره بود.
برخورد مردم و رسانه‌ها پس از آن اتفاق با تو چطور بود؟
رسانه‌های خارجی، بوکسورهای حاضر در رقابت‌ها، مربیان، قهرمانان دنیا و همه به نوعی از شکست من با ناداوری ابراز تاسف می‌کردند. در لندن انگار که من مدال طلا گرفته بودم. رسانه‌ها هم در ایران مانند یک قهرمان با من برخورد کردند و چیزی برایم کم نگذاشتد.
مسئولان چطور؟
متاسفانه مسئولان کم لطفی می‌کنند. آقای رئیس جمهور اعلام کرده‌اند با سعید عبدولی که پس از من در المپیک لندن با ناداوری روبه‌رو شد، مانند دارنده مدال طلا برخورد شود اما به من گفتند با شما به عنوان ورزشکاری که حقش خورده شده برخورد می شود نه یک مدال‌آور. این یک تبعیض است.
این در حالی‌است که ناداوری در مسابقه تو بسیار واضح‌تر از ناداوری در مسابقه عبدولی بود.
در یک کشور بیگانه حق‌مان خورده می‌شود و اگر در کشور خودمان هم این اتفاق رخ دهد واقعا جای تاسف دارد. من هم زحمت کشیدم، حق من هم در لندن خورده شد، من هم حتما مدال می‌گرفتم. عبدولی هم حقش خیلی بیشتر از اینهاست. او زحمات زیادی کشیده است اما ما هم زحمت کشیده‌ایم و دور از خانواده بودیم. متاسفانه در ایران به عنوان یک مدال‌آور روی من حساب نشده است. مسئولان فعلا گفته‌اند عبدولی به عنوان طلایی ایران در المپیک و مظاهری هم به عنوان کسی که حقش خورده شده است مورد تقدیر قرار می‌گیرند. این واقعا تبعیض است.
چه انتظاری از مسئولان داری؟
دوست دارم برای ورزشکاری که حقش به آن واضحی خورده شد هم کاری کنند. داور دیدارم از ادامه رقابت‌ها محروم شد و فدراسیون جهانی از فدراسیون ایران عذرخواهی کرد. اینها نشانگر این است که حقم پایمال شده. امیدوارم من را هم به عنوان یک مدال‌آور ببینند. واقعا داوران نگذاشتند مدال بگیرم. در تمرینات خیلی عالی کار می‌کردم و در اوج آمادگی راهی المپیک شدم. فکرش را هم نمی‌کردم چنین اتفاقی رخ دهد و هنوز نتوانسته‌ام با آن کنار بیایم.
منبع: تهران امروز
به گزارش جهان متن گفت و گو با پرچمدار ایران در المپیک را در ادامه می خوانید:
قبل از المپیک تصورش را می‌کردی که زحماتت با ناداوری محض بر باد برود؟
اگر چنین فکری می‌کردم آن همه ریاضت نمی‌کشیدم. من اردوهای پرفشار زیادی را سپری کردم. به تورنمنت «سنت پترزبورگ» روسیه اعزام شدم و پس از آن اردویی مشترک را در ایتالیا با بزرگان بوکس جهان برپا کردیم. تمرینات طاقت فرسایی را طی این مدت سپری کردیم اما متاسفانه آن چیزی که باید در المپیک رخ می داد، اتفاق نیفتاد.
قبل از المپیک قول داده بودی که حتما مدال می‌گیری.
من به شدت از میزان آمادگی خودم رضایت داشتم. طی 10 سالی که در اردوهای تیم ملی بوکس حضور دارم هیچ گاه قول کسب مدال ندادم. حتی در تورنمنت‌های خیلی ضعیف هم که به دست آوردن مدالم در آن قطعی بود قولی مبنی بر قرار گرفتن روی سکو ندانم. در المپیک لندن برای اولین بار قول کسب مدال دادم، چون حریفانم را آنالیز کرده بودم و می‌دانستم مشکلی برای مدال گرفتن ندارم. زمانی که در اردوی ایتالیا حضور داشتم به من اعلام کردند پرچمدار کاروان ایران در بازی‌های المپیک 2012 لندن هستم. از آن زمان به بعد تمریناتم دو برابر شد و انگیزه مضاعفی پیدا کردم. می‌دانستم مردم از کسی که پرچمدار کاروان کشورشان است، انتظار زیادی دارند.
فکر می‌کنی چرا در همان بازی اول آن ناداوری بزرگ اتفاق افتاد؟
در مراسم قرعه کشی با قرعه پایین جدول روبه‌رو شدم. در آنجا بوکسورهایی از کوبا، ایتالیا و آذربایجان حضور داشتند. احتمال رویارویی من با هر یک از آنها وجود داشت. نماینده کوبا قهرمان جوانان جهان بود. در صورت بردن او باید در دیدار بعدی به مصاف حریفی از ایتالیا یا آذربایجان می‌رفتم. یک ماه پیش در اردوی مشترک ایتالیا هر دو بوکسور را شکست داده بودم. می‌خواهم بگویم در صورت برد در دیدار اول، به راحتی فینالیست می‌شدم. مسئولان برگزارکننده مسابقات هم این را خوب می‌دانستند.
بوکسور کوبایی می‌توانست برایت دردسرساز شود؟
پس از پایان زمان اول متوجه شدم که خیلی راحت می‌توانم این بوکسور را از پیش رو بردارم اما متاسفانه وقتی داور دید روند بازی به نفع من دنبال می‌شود، در مدت زمان 56 ثانیه سه اخطار به من داد و کار را تمام کرد. هیچ جای دنیا چنین چیزی را ندیده بودم. اینکه چه چیزی پشت پرده بود را نمی‌دانم اما ایتالیایی‌ها خیلی در داوری و فدراسیون جهانی نفوذ و قدرت دارند.
عده‌ای از کارشناسان بوکس معتقدند مافیا در داوری بوکس حرف اول را می‌زند.
صد در صد همین طور است. رئیس کمیته داوران فدراسیون جهانی صبح فردای مسابقه من در رسانه‌ها اعلام کرده بود این نوع داوری باعث شرمساری است و با اخراج این داور از رقابت‌ها سعی می‌کنیم داوری‌ها را تغییر دهیم. البته دیگر فایده‌ای نداشت چرا که حق من ضایع شده بود.
مسئولان چقدر در اینکه حق ورزشکار ما به راحتی خورده می‌شود مقصرند؟
متاسفانه ما در کشتی هم به همین صورت کار می‌کنیم و کرسی جهانی نداریم. این نشانگر ضعف ماست. اگر یک کرسی جهانی داشته باشیم کمتر چنین اجحاف‌هایی را در حق‌مان انجام می‌دهند. در بیشتر فدراسیون‌های جهانی هیچ کرسی محکمی نداریم و باناداوری بعضی از مدال‌ها را از ما می‌گیرند. تعدای از مدال‌ها در المپیک با لطف داوری تقسیم شد و ورزشکار هیچ کاره بود.
برخورد مردم و رسانه‌ها پس از آن اتفاق با تو چطور بود؟
رسانه‌های خارجی، بوکسورهای حاضر در رقابت‌ها، مربیان، قهرمانان دنیا و همه به نوعی از شکست من با ناداوری ابراز تاسف می‌کردند. در لندن انگار که من مدال طلا گرفته بودم. رسانه‌ها هم در ایران مانند یک قهرمان با من برخورد کردند و چیزی برایم کم نگذاشتد.
مسئولان چطور؟
متاسفانه مسئولان کم لطفی می‌کنند. آقای رئیس جمهور اعلام کرده‌اند با سعید عبدولی که پس از من در المپیک لندن با ناداوری روبه‌رو شد، مانند دارنده مدال طلا برخورد شود اما به من گفتند با شما به عنوان ورزشکاری که حقش خورده شده برخورد می شود نه یک مدال‌آور. این یک تبعیض است.
این در حالی‌است که ناداوری در مسابقه تو بسیار واضح‌تر از ناداوری در مسابقه عبدولی بود.
در یک کشور بیگانه حق‌مان خورده می‌شود و اگر در کشور خودمان هم این اتفاق رخ دهد واقعا جای تاسف دارد. من هم زحمت کشیدم، حق من هم در لندن خورده شد، من هم حتما مدال می‌گرفتم. عبدولی هم حقش خیلی بیشتر از اینهاست. او زحمات زیادی کشیده است اما ما هم زحمت کشیده‌ایم و دور از خانواده بودیم. متاسفانه در ایران به عنوان یک مدال‌آور روی من حساب نشده است. مسئولان فعلا گفته‌اند عبدولی به عنوان طلایی ایران در المپیک و مظاهری هم به عنوان کسی که حقش خورده شده است مورد تقدیر قرار می‌گیرند. این واقعا تبعیض است.
چه انتظاری از مسئولان داری؟
دوست دارم برای ورزشکاری که حقش به آن واضحی خورده شد هم کاری کنند. داور دیدارم از ادامه رقابت‌ها محروم شد و فدراسیون جهانی از فدراسیون ایران عذرخواهی کرد. اینها نشانگر این است که حقم پایمال شده. امیدوارم من را هم به عنوان یک مدال‌آور ببینند. واقعا داوران نگذاشتند مدال بگیرم. در تمرینات خیلی عالی کار می‌کردم و در اوج آمادگی راهی المپیک شدم. فکرش را هم نمی‌کردم چنین اتفاقی رخ دهد و هنوز نتوانسته‌ام با آن کنار بیایم.
منبع: تهران امروز