تحقیقات جدید نشان می دهد، شکل گیری سیارات بدون کمک عناصر سنگین مانند سیلیکون، تیتانیوم و منیزیوم امکان پذیر نیست.
به گزارش ایسنا، تحقیقات صورت گرفته توسط مرکز فیزیک نجومی دانشگاه پورتو پرتغال نشان می دهد، غلظت فلزات سنگین در ستارگان میزبان سیارات از ستارگان بدون سیاره بسیار بیشتر است و وجود عناصر سنگین تر از هیدروژن و هلیوم یکی از نیازهای اساسی شکل گیری سیارات است.
این احتمال از مدت ها قبل وجود داشت که ستارگان با ترکیب عناصر سنگین تر از احتمال بیشتری برای میزبانی سیارات در مدار خود برخوردار هستند.
محققان مشاهدات طیفی رصدخانه اروپای جنوبی در خصوص یک هزار و 111 ستاره شبه خورشیدی را مورد بررسی قرار دادند که از این تعداد 135 ستاره میزبان سیارات هستند.
تیم تحقیقاتی بر روی عناصر آلفا متمرکز شدند که با افزودن هسته هلیوم به اتم های دیگر در داخل ستاره تولید می شوند؛ به عنوان مثال افزودن عنصر آلفا (ذره آلفا) به اتم کربن باعث شکل گیری اتم اکسیژن می شود؛ بر این اساس، ستارگان میزبان سیارات شامل عناصر آلفای متعددی مانند سیلیکون، تیتانیوم و منیزیوم هستند و سایر فلزات به غیر از آهن نیز نقش محوری در شکل گیری ستارگان ایفا می کنند.
نتایج این تحقیق در مجله نجوم و فیزیک نجومی (Astronomy & Astrophysics) منتشر شده است.
به گزارش ایسنا، تحقیقات صورت گرفته توسط مرکز فیزیک نجومی دانشگاه پورتو پرتغال نشان می دهد، غلظت فلزات سنگین در ستارگان میزبان سیارات از ستارگان بدون سیاره بسیار بیشتر است و وجود عناصر سنگین تر از هیدروژن و هلیوم یکی از نیازهای اساسی شکل گیری سیارات است.
این احتمال از مدت ها قبل وجود داشت که ستارگان با ترکیب عناصر سنگین تر از احتمال بیشتری برای میزبانی سیارات در مدار خود برخوردار هستند.
محققان مشاهدات طیفی رصدخانه اروپای جنوبی در خصوص یک هزار و 111 ستاره شبه خورشیدی را مورد بررسی قرار دادند که از این تعداد 135 ستاره میزبان سیارات هستند.
تیم تحقیقاتی بر روی عناصر آلفا متمرکز شدند که با افزودن هسته هلیوم به اتم های دیگر در داخل ستاره تولید می شوند؛ به عنوان مثال افزودن عنصر آلفا (ذره آلفا) به اتم کربن باعث شکل گیری اتم اکسیژن می شود؛ بر این اساس، ستارگان میزبان سیارات شامل عناصر آلفای متعددی مانند سیلیکون، تیتانیوم و منیزیوم هستند و سایر فلزات به غیر از آهن نیز نقش محوری در شکل گیری ستارگان ایفا می کنند.
نتایج این تحقیق در مجله نجوم و فیزیک نجومی (Astronomy & Astrophysics) منتشر شده است.