حال اگر مرغ سعادت روی شانه ما نشسته و از خان اشغالی بگذریم، به مراحل بعدی وارد میشویم. از جمله مراحل بعدی، نداشتن شمارهای که پیشتر از همان مرکز 118 گرفتهایم، برخورد بد اپراتورها، قطع کردن تلفن بدون هیچگونه پاسخ، دادن تلفن نادرست و یا قطع شده و گذشته از اینها، هنگامی که درخواست شمارههای بعدی فرد مورد نظر را میکنیم، با پاسخهای بیراه و گلایه و اظهار ناراحتی اپراتورهای 118 روبهرو میشویم.
حال پرسش من این است، چرا باید بخشی که اینقدر با مردم در ارتباط است و مردم در روز، ممکن است بارها و بارها با این مرکز تماس بگیرند، با چنین برخورد سرد و هر از گاه موهنی روبهرو شوند؟ آیا این است تکریم ارباب رجوع؟
مرکزی با این تعداد پرسنل، چرا نمیتواند پاسخگوی مردم بوده و مشکلی از مشکلات بسیار آنان را رفع کند؟
آیا نمیتوان از تجربههای دیگر کشورها در این زمینه برای کشور خودمان بهره برد؟