دو هفته از لالیگا که گذشت جلد روزنامه «ال موندو دپورتیو» کنایه بزرگی به بارسا زد. روی جلد یک تیر بزرگ قرمز بود که به سمت دروازه نوکمپ طراحی شده بود و زیرش نوشته بود؛ «بچه ها، باید برود توی این،» بارسا در دو بازی اول خودش تنها یک گل به ثمر رساند آن هم از روی نقطه پنالتی.
به نوشته اعتماد و به نقل از گاردین، یک امتیاز در دو بازی بدجور همه را نگران کرده بود. اما بازی سوم مقابل اسپورتینگ خیخون با شش گل به سود بارسا به پایان رسید. هفته بعد که رئال هم هفت گل به این تیم زد همه گفتند خیخون خیلی ضعیف بوده و بارسا همچنان در بحران است. اما بعد شروع شد. سه گل مقابل بتیس، پنج گل مقابل آلمریا، شش گل مقابل وایادولید و بعد نوبت به حریفان بزرگ رسید. بارسا شش بر یک اتلتیکومادرید را شکست داد و به والنسیا و سویا هم چهار و سه گل زد تا در آستانه کسب یک رکورد در لالیگا قرار بگیرد. مردان کاتالان در لیگ قهرمانان هم پنج گل به بازل و پنج گل به اسپورتینگ لیسبون زدند تا تیمی که فصل پیش با 18 امتیاز اختلاف نسبت به رئال مادرید سوم شده بود لقب خطرناک ترین تیم اروپا را به خود بگیرد. سوال این است؛ چطور این اتفاق افتاد؟
1- هویت
«ممکن است یک بازی را ببازید اما امکان ندارد هویت تان را از دست بدهید.» دکو این را خوب فهمیده بود. هیچ تیمی در اروپا هویتی به این وضوح ندارد. از وقتی یوهان کرویف به بارسا آمد، اول به عنوان بازیکن، بعد مربی و بعد مشاور غیررسمی باشگاه، همه می دانستند این تیم قرار است چطور بازی کند. اصل حیاتی این بوده و هست؛ مالکیت بالای توپ. بهترین نمونه این فلسفه را در تیم رویایی بارسا که بین سال های 91 تا 94 چهار بار پیاپی قهرمان لالیگا شد، دیدیم. گواردیولا می گوید؛ «همه چیز دور و بر توپ اتفاق می افتد.» دویدن بدون هدف فایده یی ندارد. این نکته یی بود که گواردیولا بارها به سیدو کیتا گوشزد کرد. بازیکنان آکادمی بارسا استیل مشخصی دارند و همه از همان کرویفیسم پیروی می کنند. مایکل رابینسون معروف ترین گزارشگر اسپانیا می گوید؛ «20 تا بچه اگر در یک پارک با هم فوتبال بازی کنند دقیقاً به شما می گویم کدام شان از آکادمی بارسا هستند.» مسی، ژاوی، پویول، اینیستا، فابرگاس، بویان، بوسکتس. کافی نیست؟
2- بازگشت نظم و انگیزه
اولین کاری که پپ گواردیولا کرد این بود که دکو و رونالدینیو را از تیم خارج کرد و با در نظر گرفتن جریمه های سنگین نظم و انضباط را به تیم بازگرداند. 500 یورو برای نرسیدن به صبحانه، هزار یورو برای خانه نبودن در شب قبل از بازی و مهم تر از همه 6 هزار یورو برای هر دقیقه تاخیر سر تمرین. گواردیولا حتی موسیقی که توی اتوبوس تیم پخش می شود را هم کنترل می کند. بازیکنان بارسا مجبور هستند به دستور سرمربی شان فقط «کلد پلی» گوش بدهند. دومین حرکت پپ برای به ثمر رسیدن انقلابش هم بازگرداندن انگیزه و عطش پیروزی به تیم بود. اوزه بیو دستیار رایکارد می گفت وقتی قهرمان لیگ قهرمانان شدند بازیکنان دیگر انگیزه یی نداشتند. گواردیولا کافی بود به بازیکنانش یادآوری کند که چطور فصل پیش مقابل رئال تحقیر شدند و انگیزه بازگشت.
3- بازی در زمین حریف
«خیلی ساده است. وقتی بازی در نیمه حریف است راضی ام و وقتی بازی به نیمه خودمان می آید احساس خوبی ندارم.» گواردیولا فلسفه بارسا را خیلی ساده توضیح می دهد. نکته جالب اینجا است که آنری، مسی و اتوئو این فصل بیشتر از پویول و پیکه خطا کرده اند؛ دفاع کردن از همان یک سوم دفاعی حریف. اتوئو می گوید؛ «ترجیح می دهم وقتی دفاع حریف توپ را در اختیار دارد رویش فشار بیاورم تا موقعیت گل ایجاد شود.» اما مساله فقط دفاع کردن نیست. مساله اصلی حمله است. قدرت خط دفاع بارسا از آنجا می آید که این تیم آنقدر در حمله قدرتمند است که اکثراً در همان نیمه اول کار را برای حریفش تمام می کند و دیگر چیزی از حریف باقی نمی ماند تا بخواهد به دروازه بارسا حمله کند.
4- دقت به جزئیات
گراهام سونس جمله فوق العاده یی درباره فوتبال دارد؛ «بازی که متوقف می شود بازیکنان بد استراحت می کنند و بازیکنان خوب می پرسند از کجا می شود یک چیزی برای دوپینگ پیدا کرد.» کنایه زیبای این جمله را امسال در دو ضربه آزادی که مسی درون دروازه اتلتیکومادرید و رکرتیوو جای داد، دیدیم. مسی طوری پشت توپ ایستاده بود که انگار اصلاً علاقه یی به زدن ضربه ندارد و وقتی کوپه (دروازه بان اتلتیکو) کنار تیر ایستاده بود و داشت با مدافعانش حرف می زد ناگهان دید توپ به تور چسبیده است. تیری آنری هم سابقه این کارها را در آرسنال دارد. نکته مهم اینجاست که بارسا این فصل بیش از کل دو فصل پیش از روی ضربات آزاد به گل رسیده است. «برعکس گذشته ما روی استراتژی فوتبال بازی می کنیم.» این هم اعتراف ژاوی.
5- بازیکنان بزرگ
نکته آخر که شاید از همه مهم تر باشد این است؛ ژاوی، اتوئو، آنری، مسی، اینیستا و دنی آلوز. این اسم ها کنار هم به تنهایی کافی است تا خط حمله یی فوق العاده داشته باشید.
به نوشته اعتماد و به نقل از گاردین، یک امتیاز در دو بازی بدجور همه را نگران کرده بود. اما بازی سوم مقابل اسپورتینگ خیخون با شش گل به سود بارسا به پایان رسید. هفته بعد که رئال هم هفت گل به این تیم زد همه گفتند خیخون خیلی ضعیف بوده و بارسا همچنان در بحران است. اما بعد شروع شد. سه گل مقابل بتیس، پنج گل مقابل آلمریا، شش گل مقابل وایادولید و بعد نوبت به حریفان بزرگ رسید. بارسا شش بر یک اتلتیکومادرید را شکست داد و به والنسیا و سویا هم چهار و سه گل زد تا در آستانه کسب یک رکورد در لالیگا قرار بگیرد. مردان کاتالان در لیگ قهرمانان هم پنج گل به بازل و پنج گل به اسپورتینگ لیسبون زدند تا تیمی که فصل پیش با 18 امتیاز اختلاف نسبت به رئال مادرید سوم شده بود لقب خطرناک ترین تیم اروپا را به خود بگیرد. سوال این است؛ چطور این اتفاق افتاد؟
1- هویت
«ممکن است یک بازی را ببازید اما امکان ندارد هویت تان را از دست بدهید.» دکو این را خوب فهمیده بود. هیچ تیمی در اروپا هویتی به این وضوح ندارد. از وقتی یوهان کرویف به بارسا آمد، اول به عنوان بازیکن، بعد مربی و بعد مشاور غیررسمی باشگاه، همه می دانستند این تیم قرار است چطور بازی کند. اصل حیاتی این بوده و هست؛ مالکیت بالای توپ. بهترین نمونه این فلسفه را در تیم رویایی بارسا که بین سال های 91 تا 94 چهار بار پیاپی قهرمان لالیگا شد، دیدیم. گواردیولا می گوید؛ «همه چیز دور و بر توپ اتفاق می افتد.» دویدن بدون هدف فایده یی ندارد. این نکته یی بود که گواردیولا بارها به سیدو کیتا گوشزد کرد. بازیکنان آکادمی بارسا استیل مشخصی دارند و همه از همان کرویفیسم پیروی می کنند. مایکل رابینسون معروف ترین گزارشگر اسپانیا می گوید؛ «20 تا بچه اگر در یک پارک با هم فوتبال بازی کنند دقیقاً به شما می گویم کدام شان از آکادمی بارسا هستند.» مسی، ژاوی، پویول، اینیستا، فابرگاس، بویان، بوسکتس. کافی نیست؟
2- بازگشت نظم و انگیزه
اولین کاری که پپ گواردیولا کرد این بود که دکو و رونالدینیو را از تیم خارج کرد و با در نظر گرفتن جریمه های سنگین نظم و انضباط را به تیم بازگرداند. 500 یورو برای نرسیدن به صبحانه، هزار یورو برای خانه نبودن در شب قبل از بازی و مهم تر از همه 6 هزار یورو برای هر دقیقه تاخیر سر تمرین. گواردیولا حتی موسیقی که توی اتوبوس تیم پخش می شود را هم کنترل می کند. بازیکنان بارسا مجبور هستند به دستور سرمربی شان فقط «کلد پلی» گوش بدهند. دومین حرکت پپ برای به ثمر رسیدن انقلابش هم بازگرداندن انگیزه و عطش پیروزی به تیم بود. اوزه بیو دستیار رایکارد می گفت وقتی قهرمان لیگ قهرمانان شدند بازیکنان دیگر انگیزه یی نداشتند. گواردیولا کافی بود به بازیکنانش یادآوری کند که چطور فصل پیش مقابل رئال تحقیر شدند و انگیزه بازگشت.
3- بازی در زمین حریف
«خیلی ساده است. وقتی بازی در نیمه حریف است راضی ام و وقتی بازی به نیمه خودمان می آید احساس خوبی ندارم.» گواردیولا فلسفه بارسا را خیلی ساده توضیح می دهد. نکته جالب اینجا است که آنری، مسی و اتوئو این فصل بیشتر از پویول و پیکه خطا کرده اند؛ دفاع کردن از همان یک سوم دفاعی حریف. اتوئو می گوید؛ «ترجیح می دهم وقتی دفاع حریف توپ را در اختیار دارد رویش فشار بیاورم تا موقعیت گل ایجاد شود.» اما مساله فقط دفاع کردن نیست. مساله اصلی حمله است. قدرت خط دفاع بارسا از آنجا می آید که این تیم آنقدر در حمله قدرتمند است که اکثراً در همان نیمه اول کار را برای حریفش تمام می کند و دیگر چیزی از حریف باقی نمی ماند تا بخواهد به دروازه بارسا حمله کند.
4- دقت به جزئیات
گراهام سونس جمله فوق العاده یی درباره فوتبال دارد؛ «بازی که متوقف می شود بازیکنان بد استراحت می کنند و بازیکنان خوب می پرسند از کجا می شود یک چیزی برای دوپینگ پیدا کرد.» کنایه زیبای این جمله را امسال در دو ضربه آزادی که مسی درون دروازه اتلتیکومادرید و رکرتیوو جای داد، دیدیم. مسی طوری پشت توپ ایستاده بود که انگار اصلاً علاقه یی به زدن ضربه ندارد و وقتی کوپه (دروازه بان اتلتیکو) کنار تیر ایستاده بود و داشت با مدافعانش حرف می زد ناگهان دید توپ به تور چسبیده است. تیری آنری هم سابقه این کارها را در آرسنال دارد. نکته مهم اینجاست که بارسا این فصل بیش از کل دو فصل پیش از روی ضربات آزاد به گل رسیده است. «برعکس گذشته ما روی استراتژی فوتبال بازی می کنیم.» این هم اعتراف ژاوی.
5- بازیکنان بزرگ
نکته آخر که شاید از همه مهم تر باشد این است؛ ژاوی، اتوئو، آنری، مسی، اینیستا و دنی آلوز. این اسم ها کنار هم به تنهایی کافی است تا خط حمله یی فوق العاده داشته باشید.