«مجلس یک چیز سهلی نیست. مجلس یک چیزی است که در رأس همۀ اموری که در کشور است واقع است؛ یعنی مجلس خوب همه چیز را خوب می‌کند و مجلس بد همه چیز را بد می‌کند».اکنون که نام‌نویسی کاندیداهای ریاست جمهوری و شورای شهر به پایان رسیده، بد نیست نگاهی به کارنامه مجلس شورای اسلامی و نمایندگان در این روزهای پر شور بیندازیم.
مجلس امضا یا مجلس شورا!
در این روزها، مجلس شورای اسلامی به گونه‌ای متفاوت‌تر از هر زمان دیگری عمل کرد و در شرایطی که تمام تلاش و همت خود را روی وظایف و مسئولیت‌های اصلی خود یعنی تجزیه و تحلیل و بررسی بودجه کل کشور ـ که در این برهۀ زمانی هم به لحاظ اقتصادی و هم به لحاظ سیاسی بسیار مهم می‌نمود ـ غافل شد، دست به کارهای حاشیه‌ساز و اصولاً بی‌تأثیر زد.
به تازگی موضوع امضا به ابزاری تبدیل شده که هر کس به خود اجازه می‌دهد در مجلس شروع به جمع‌آوری امضا کند و پای هر نامه‌ای را که بخواهند به امضا برسانند تا وسیله‌ای برای توجیه و اعمال فشار برای خواسته‌های معقول و نامعقول خود داشته باشند. امضای 150 نماینده در حمایت از آیت‌لله جنتی، امضای حمایت از شورای نگهبان، امضا علیه هاشمی، امضا در مدح هاشمی، امضا به ...؛ اینها مهمترین و سیاسی‌ترین کاری بود که در زمان بودجه در مجلس روی داد.
آیا این واقعاً همان مجلسی است که در رأس امور است؟ واقعاً گفته امام راحل در این جمله که فرمودند، «مجلس خوب همه چیز را خوب و مجلس بد همه چیز را بد می کند»، در جامعه با وضعیتی که اکنون به وجود آمده، نمود واقعی پیدا نکرده است؟
امضا و نامه‌نگاری در اصل کار بدی به نظر نمی‌رسد، ولی هنگامی که نمایندگان بیرون از شأن نمایندگی و غافل از وظایف نمایندگی خود وارد این وادی می‌شوند و با نامهنگاریهای پی در پی و بی‌اثر، وارد این عرصه می‌شوند و قصد عرض اندام در فضای یک جامعه پرآشوب رسانه‌ای را دارند، بی‌گمان بیش از آن که تأثیر مثبت در جامعه ایجاد کند، تأثیرات منفی به بار آورده و باعث افت جایگاه این مکان مقدس خواهد شد.
در اینجا باید به این نمایندگان محترم یادآور شد مردمی که شما را برگزیده‌اند، به آن درجه از ادراک و شعور سیاسی رسیده‌اند که بتوانند سرنوشت خود را خود رقم بزنند، پس بهتر است شما هم به وظایفی که قانون به شما سپرده، رفتار کنید و قضاوت را به عهده خود آنها بگذارید.