پس از ثبت چوگان به نام آذربایجان، قهوه خانه به ترکیه خواهد رسید؟
باید دید تا پایان این اجلاس، یا سنت تاریخی نیز به نام ترکیه ثبت خواهد شد و همسایگان ایران، ویژگی های تاریخی که به سبب هم مرزی در ایران به کشورهای آنها نیز منتقل شده، یک تنه به نام خود سند خواهند زد یا در همین ابتدا، مسئولان ایرانی حاضر در این اجلاس با رایزنی موثر اجازه این اتفاق را نخواهد داد و کار به توجیه ماجرا و موکول کردن به تلاش برای الحاق نام ایران به ثبت قهوه خانهای نظیر ثبت چوگان موکول نخواهد شد؟!

آذربایجانیها ساعتی پیش تنها ورزش
کاملاً ایرانی را به عنوان میراث ناملموس خود در هشتمین اجلاس سالیانه یونسکو ثبت
کردند؛ اتفاقی که به احتمال فراوان در این دوره برای سنتهای قهوه خانهای ایران نیز رخ میدهد و این سنتها نیز به نام ترکیه ثبت میشود تا عملاً مشخص شود تلاشهای مدیران تازه سازمان
میراث فرهنگی و گردشگری برای توقف این روند نیز بی حاصل بوده و همچنان با نگرانی درباره دیگر میراث ثبت نشده ملی کشورمان سخن به میان آمد.
به گزارش «تابناک»، آذربایجان پس از ثبت جنجالی تار به نام خود، این بار چوگان که ورزشی تماماً ایرانی است را در غفلت مسئولان با حربهای پیچیده به نام خود ثبت کرد؛ اقدامی که مسئولان سازمان میراث فرهنگی هشدار داده بودند به وقوع نخواهد پیوست اما امروز رسماً در اجلاس جهانی یونسکو به وقوع پیوست و حتی زمینه لازم برای ثبت مشترک این بازی تاریخی نیز به سرانجام نرسید و نکته عجیب آنکه برخی رسانه ها مدعی شدهاند حتی یک رای مخالف نیز برای این ثبت وجود نداشته که با این حساب باید پرسید آیا حقیقتاً نماینده ایران نیز با این طرح مخالف نکرده است؟!
از ایران محمدحسن طالبیان، مدیر دفتر تدوین پروندههای نامزدی ثبت جهانی ایران، یدالله پرمون رئیس مرکز منطقه ای میراث ناملموس یونسکو در ایران، محمد رضا مجیدی سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در یونسکو و مرتضی رضوانفر معاون پژوهشی پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری برای دفاع از پرونده طب سنتی ایران و اعتراض به ثبت چوگان به نام آذربایجان در این اجلاس شرکت کردند اما در نهایت اجلاس به گونه ای پیش رفته که نماینده آذربایجان از کشورهای حاضر به واسطه آنکه مخالفتی با ثبت این بازی باستانی و ورزش امروزی به نام آذربایجان نداشته اند، تشکر کرد!
البته محمدرضا مجیدی سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در یونسکو در گفت و گویی تاکید کرد است: «... مقرر شد در سند مربوط به این پرونده، اصلاحاتی در عنوان و اسناد پیوست به ویژه فیلم ویدئویی صورت گیرد و اصطلاحات و عناوین مجعول که با حاکمیت ملی و تمامیت ارضی جمهوری اسلامی ایران در تعارض است حذف شود. این پرونده با این اصلاحات به تایید وتصویب کمیته بین الدول میراث فرهنگی ناملموس میرسد و کمیته ضمن تصویب موارد درخواستی کشورمان مقرر کرد در جلسات آینده کمیته، درخواست کلیه کشورهای علاقهمند به الحاق به پرونده چوگان به عنوان یک پرونده چند ملیتی مورد بررسی و تصویب قرار گیرد... طرح و ارائه چند ملیتی چوگان در جلسات آینده کمیته جهانی، این اثر را به صورت مشترک و چند ملیتی در فهرست اصلی که همان فرست معرّف باشد قرار میدهد.» که البته باید دید این اتفاق رخ خواهد داد و یا همانگونه که تار میراث مشترک نشد، چوگان نیز تنها به عنوان میراث آذربایجان باقی خواهد ماند؟
در عین حال فرهاد نظری مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی میراث فرهنگی اساساً منکر ثبت کلی بازی چوگان شده و تاکید کرده: «بازی چوگان منطقه جمهوری آذربایجان به نام کشور جمهوری آذربایجان ثبت شده است و حق ایران برای ثبت جهانی چوگان محفوظ است.» و در واقع بر اساس این ادعا، ایران میتواند در دوره بعدی این اجلاس درخواست ثبت «چوگان منطقه ایران» را بدهد و این بازی را با این عنوان ثبت کند که البته مشخص نیست تا چه میزان این امر شدنی است و اگر این اتفاق قابل تحقق است، چرا سفیر ایران در یونسکو از پیگیری برای الحاق نام ایران به ثبت صورت پذیرفته توسط آذربایجان سخن به میان آورده است؟
آنچه جزو مسلمات تاریخی است، این بازی حدود 600 قبل از میلاد در ایران شکل گرفت و در زمان هخامنشیان بازی میشده و در دورانی کشورگشایی داریوش اول در هند، در آن سرزمین رواج یافت. همچنین در دوره ساسانیان بخشی از فرهنگ بازیهای این دوره بوده و حتی در دوره سلطه مغولها بر ایران نیز بازی میشده و پس از آن در دوران صفوی نیز نشانه های تاریخی بازی چوگان وجود دارد و بنابراین جزو دستاوردهای تاریخی است که مسیر تکامل تاریخی اش در محدوده جغرافیایی ایران کوچک نیز قابل تشخیص است و حتی امکان اینکه به عنوان میراث مشترک ثبت کرد، نیز بسیار دشوار است و میبایست صرفاً به نام ایران ثبت شود.
برای نخستین بار در کارنامه اردشیر بابکان از چوگان نام برده شده و پس از آن تقریباً هیچ یک از شاعران و نویسندگان قدیم ایرانی را نمی توان یافت که به ترتیبی سخن از چوگان به میان نیاورده باشد. افسوس که این نوشته ها شیوه بازی چوگان را به روشنی بازگو نکرده اند. در شاهنامه شمار بازیکنان چوگان چهارده تن گفته شده «در هر بر هفت تن بازی می کنند و با ربودن گوی و رساندن آن به انتهای میدان برتری می یابند.» قابوسنامه شمار بازیکنان را هشت می گوید که شش تن میان میدان و دو تن دیگر در دو سر میدان جای میگیرد.
انگلیسی هایی که بر هندوستان چیره شده بودند در آنجا پس از آشنایی با چوگان چنان شیفته اش شدند که به فرا گرفتن آن پرداختند و در سال 1862 با گشایش باشگاه چوگان کلکته این بازی به سراسر هند گسترش یافته و انگلیسی ها و هندیها آن را بازی می کردند. پیوند نزدیک میان انگلستان و هندوستان چوگان را به اروپا کشاند و در سال 1871 نخستین بازی چوگان در انگلستان انجام گرفت. در پی این رویداد بود که چوگان به زودی در آمریکای شمالی و جنوبی گسترش یافت ولی هندوستان همچنان کانون جهانی این بازی بود.

در سال 1180 بازی های جهانی به نام جام وست چستر آغاز شد که 9 دوره از آن برگزار گردید و در همین اوان در چهار دوره از بازیهای المپیک تابستانی نیز بازی چوگان انجام شد و هم اینک انجام آن در بازیهای آینده المپیک پیشنهاد شده و در دست بررسی است. سراسر این زمان دراز چوگان در میهن خود آسیبهای بیشتری میدید تا آنجا که پس از ناصرالدین شاه تا آغاز دهه 1350 که جنبش برای نو کردن همه رشته های سوارکاری سر می گیرد دیگر نامی از آن برده نمیشود.
آذربایجان امروز با ترفندی جالب به اجلاس آمد و با طرح ثبت بدون نوبت آن به عنوان میراث در خطر، فرصت پیگیری و توقف این ثبت را بسیار محدود ساخت و این پرونده به سرعت بررسی و بدون حتی یک مخالف به عنوان میراث ناملموس تحت عنوان «بازی با اسب در منطقه قره باغ» این کشور ثبت شد. اما این تنها امکانی نبود که میبایست به نام ایران ثبت شود و آذربایجان حتی به عنوان میراث مشترک با ایران نیز ثبتش نکرد، بلکه به احتمال فراوان در این دوره از اجلاس، سنت قهوه خانهای نیز به نام ترکیه ثبت خواهد شد.
بر اساس آنچه امروز رسانهای شد، در پی پیگیریهای ترکیه، ثبت سنتهای قهوه خانهای در دستورکار این دوره از اجلاس که از روز یازدهم آذرماه با حضور 600 نماینده از 95 کشور جهان در حال برگزاری است، قرار گرفته و این سنتی کهن ایرانی نیز در این دوره از اجلاس بررسی و به احتمال فراوان به نام ترکیه ثبت خواهد شد. این درحالی است که 11 پرونده میراث ناملموس ایران در دولت دهم، به دستور ریاست وقت سازمان میراثفرهنگی به یونسکو ارسال شد اما آن طور که کارشناسان و مسئولان فعلی سازمان میگویند، تمامی پروندهها ناقص است و به همین دلیل هیچ کدام در دستور کار قرار نگرفته اند.

روزگاری که رسانهها از قبیل تلویزیون، رادیو و روزنامهها وجود نداشت، قهوهخانهها در ایران مهمترین محل تبادل اخبار و اطلاعات عامه میان مردم بود؛ مکانی دنج و بیشتر مردانه که در آن جمع میشدند، چای مینوشیدند، قلیان دود میکردند و به گپ و گفت میپرداختند. چایخانه در ایران حدود 400 سال و سده هفدهم میلادی و آغاز فراگیری مصرف چای در ایران باز می گردد که بنابر روایت جهانگردان، بزرگان و توانگران در آن جا جمع شده و چای مینوشیدند، هرچند بنابر روایت های تاریخی دیگر محمدعلی، معروف به کاشف السلطنه چایکار به عنوان سفیر ایران در هندوستان در روزگار مظفرالدین شاه قاجار اولین فرد ایرانی خوانده شده که شیوهٔ کاشت و مصرف چای در ایران و جهان را فرا گرفت و دانههای چای را درون عصای خود چید و آنها را وارد ایران کرد و نخستین بار در لاهیجان کاشت.
هرچند سنت های قهوه خانه ای به پیش از ورود چای به ایران و قلیان کشی باز می گردد. بنابر نوشتهٔ سیریل الگود، «اولین بار ابوالفتح گیلانی (متوفی 1588) پزشک ایرانیِ دربار اکبر اول، سلطان مغول هند بود که دود تنباکو را از یک ظرف آب عبور داد تا آن را خالصتر و سرد نماید و از این طریق قلیان که در شبه قاره به حقّه معروف است را ابداع کرد.» البته قدیمترین ذکری که از قلیان در ادبیات فارسی شده، این رباعیها از اهلی شیرازی است که در سال 942 هجری قمری در گذشته است:
«قلیان ز لب تو بهره ور میگردد
نی در دهن تو نیشکر میگردد
بر گرد رخ تو دود تنباکو نیست
ابریست که برگرد قمر میگردد»

بنابراین میتوان گفت که در سال 942، یعنی 29 سال پس از ورود پرتقالیها به خلیج فارس، قلیان کشیدن در ایران رواج داشته و در واقع میتوان پیشینه استفاده از قلیان را حداقل به دوران شاه طهماسب یکم صفوی بازگرداند و روایت ابوالفتح گیلانی را شاهدی بر معرفی قلیان، که در ایران مورد استفاده بودهاست، در شبه قاره هند دانست. اولین تصویری که از قلیان به وسیله هنرمندان ایرانی کشیده شده، احتمالاً تصویر نشمی کماندار کار رضا عباسی، نقاش مشهور دربار شاه عباس است، که تا اواخر نیمه اول قرن یازدهم هجری زنده بود. سیاحان اروپایی که به ایران سفر کردهاند از جمله تاورنیه که در دوران صفویه به ایران آمد به قلیان و کشیدن تنباکو در ایران اشاره کردهاند. از جمله او نوشتهاست که «ایرانیان تنباکو را با دستگاهی کاملاً اختصاصی میکشند.»
باید دید با وجود این تاریخچه مشخص که مسلم میسازد قهوه خانه در کشورهای اطراف با سنتهایی نظیر کشیدن قلیان، نوشیندن چای، نقالی، شاهنامهخوانی، غزلخوانی، سخنوری و مشاعره، آیا تا پایان این اجلاس، یا سنت تاریخی نیز به نام ترکیه ثبت خواهد شد و همسایگان ایران، ویژگی های تاریخی که به سبب هم مرزی در ایران به کشورهای آنها نیز منتقل شده، یک تنه به نام خود سند خواهند زد یا در همین ابتدا، مسئولان ایرانی حاضر در این اجلاس با رایزنی موثر اجازه این اتفاق را نخواهد داد و کار به توجیه ماجرا و موکول کردن به تلاش برای الحاق نام ایران به ثبت قهوه خانهای نظیر ثبت چوگان موکول نخواهد شد؟!
از ایران محمدحسن طالبیان، مدیر دفتر تدوین پروندههای نامزدی ثبت جهانی ایران، یدالله پرمون رئیس مرکز منطقه ای میراث ناملموس یونسکو در ایران، محمد رضا مجیدی سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در یونسکو و مرتضی رضوانفر معاون پژوهشی پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری برای دفاع از پرونده طب سنتی ایران و اعتراض به ثبت چوگان به نام آذربایجان در این اجلاس شرکت کردند اما در نهایت اجلاس به گونه ای پیش رفته که نماینده آذربایجان از کشورهای حاضر به واسطه آنکه مخالفتی با ثبت این بازی باستانی و ورزش امروزی به نام آذربایجان نداشته اند، تشکر کرد!

البته محمدرضا مجیدی سفیر و نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در یونسکو در گفت و گویی تاکید کرد است: «... مقرر شد در سند مربوط به این پرونده، اصلاحاتی در عنوان و اسناد پیوست به ویژه فیلم ویدئویی صورت گیرد و اصطلاحات و عناوین مجعول که با حاکمیت ملی و تمامیت ارضی جمهوری اسلامی ایران در تعارض است حذف شود. این پرونده با این اصلاحات به تایید وتصویب کمیته بین الدول میراث فرهنگی ناملموس میرسد و کمیته ضمن تصویب موارد درخواستی کشورمان مقرر کرد در جلسات آینده کمیته، درخواست کلیه کشورهای علاقهمند به الحاق به پرونده چوگان به عنوان یک پرونده چند ملیتی مورد بررسی و تصویب قرار گیرد... طرح و ارائه چند ملیتی چوگان در جلسات آینده کمیته جهانی، این اثر را به صورت مشترک و چند ملیتی در فهرست اصلی که همان فرست معرّف باشد قرار میدهد.» که البته باید دید این اتفاق رخ خواهد داد و یا همانگونه که تار میراث مشترک نشد، چوگان نیز تنها به عنوان میراث آذربایجان باقی خواهد ماند؟
در عین حال فرهاد نظری مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی میراث فرهنگی اساساً منکر ثبت کلی بازی چوگان شده و تاکید کرده: «بازی چوگان منطقه جمهوری آذربایجان به نام کشور جمهوری آذربایجان ثبت شده است و حق ایران برای ثبت جهانی چوگان محفوظ است.» و در واقع بر اساس این ادعا، ایران میتواند در دوره بعدی این اجلاس درخواست ثبت «چوگان منطقه ایران» را بدهد و این بازی را با این عنوان ثبت کند که البته مشخص نیست تا چه میزان این امر شدنی است و اگر این اتفاق قابل تحقق است، چرا سفیر ایران در یونسکو از پیگیری برای الحاق نام ایران به ثبت صورت پذیرفته توسط آذربایجان سخن به میان آورده است؟
آنچه جزو مسلمات تاریخی است، این بازی حدود 600 قبل از میلاد در ایران شکل گرفت و در زمان هخامنشیان بازی میشده و در دورانی کشورگشایی داریوش اول در هند، در آن سرزمین رواج یافت. همچنین در دوره ساسانیان بخشی از فرهنگ بازیهای این دوره بوده و حتی در دوره سلطه مغولها بر ایران نیز بازی میشده و پس از آن در دوران صفوی نیز نشانه های تاریخی بازی چوگان وجود دارد و بنابراین جزو دستاوردهای تاریخی است که مسیر تکامل تاریخی اش در محدوده جغرافیایی ایران کوچک نیز قابل تشخیص است و حتی امکان اینکه به عنوان میراث مشترک ثبت کرد، نیز بسیار دشوار است و میبایست صرفاً به نام ایران ثبت شود.
برای نخستین بار در کارنامه اردشیر بابکان از چوگان نام برده شده و پس از آن تقریباً هیچ یک از شاعران و نویسندگان قدیم ایرانی را نمی توان یافت که به ترتیبی سخن از چوگان به میان نیاورده باشد. افسوس که این نوشته ها شیوه بازی چوگان را به روشنی بازگو نکرده اند. در شاهنامه شمار بازیکنان چوگان چهارده تن گفته شده «در هر بر هفت تن بازی می کنند و با ربودن گوی و رساندن آن به انتهای میدان برتری می یابند.» قابوسنامه شمار بازیکنان را هشت می گوید که شش تن میان میدان و دو تن دیگر در دو سر میدان جای میگیرد.
انگلیسی هایی که بر هندوستان چیره شده بودند در آنجا پس از آشنایی با چوگان چنان شیفته اش شدند که به فرا گرفتن آن پرداختند و در سال 1862 با گشایش باشگاه چوگان کلکته این بازی به سراسر هند گسترش یافته و انگلیسی ها و هندیها آن را بازی می کردند. پیوند نزدیک میان انگلستان و هندوستان چوگان را به اروپا کشاند و در سال 1871 نخستین بازی چوگان در انگلستان انجام گرفت. در پی این رویداد بود که چوگان به زودی در آمریکای شمالی و جنوبی گسترش یافت ولی هندوستان همچنان کانون جهانی این بازی بود.

در سال 1180 بازی های جهانی به نام جام وست چستر آغاز شد که 9 دوره از آن برگزار گردید و در همین اوان در چهار دوره از بازیهای المپیک تابستانی نیز بازی چوگان انجام شد و هم اینک انجام آن در بازیهای آینده المپیک پیشنهاد شده و در دست بررسی است. سراسر این زمان دراز چوگان در میهن خود آسیبهای بیشتری میدید تا آنجا که پس از ناصرالدین شاه تا آغاز دهه 1350 که جنبش برای نو کردن همه رشته های سوارکاری سر می گیرد دیگر نامی از آن برده نمیشود.
آذربایجان امروز با ترفندی جالب به اجلاس آمد و با طرح ثبت بدون نوبت آن به عنوان میراث در خطر، فرصت پیگیری و توقف این ثبت را بسیار محدود ساخت و این پرونده به سرعت بررسی و بدون حتی یک مخالف به عنوان میراث ناملموس تحت عنوان «بازی با اسب در منطقه قره باغ» این کشور ثبت شد. اما این تنها امکانی نبود که میبایست به نام ایران ثبت شود و آذربایجان حتی به عنوان میراث مشترک با ایران نیز ثبتش نکرد، بلکه به احتمال فراوان در این دوره از اجلاس، سنت قهوه خانهای نیز به نام ترکیه ثبت خواهد شد.
بر اساس آنچه امروز رسانهای شد، در پی پیگیریهای ترکیه، ثبت سنتهای قهوه خانهای در دستورکار این دوره از اجلاس که از روز یازدهم آذرماه با حضور 600 نماینده از 95 کشور جهان در حال برگزاری است، قرار گرفته و این سنتی کهن ایرانی نیز در این دوره از اجلاس بررسی و به احتمال فراوان به نام ترکیه ثبت خواهد شد. این درحالی است که 11 پرونده میراث ناملموس ایران در دولت دهم، به دستور ریاست وقت سازمان میراثفرهنگی به یونسکو ارسال شد اما آن طور که کارشناسان و مسئولان فعلی سازمان میگویند، تمامی پروندهها ناقص است و به همین دلیل هیچ کدام در دستور کار قرار نگرفته اند.

روزگاری که رسانهها از قبیل تلویزیون، رادیو و روزنامهها وجود نداشت، قهوهخانهها در ایران مهمترین محل تبادل اخبار و اطلاعات عامه میان مردم بود؛ مکانی دنج و بیشتر مردانه که در آن جمع میشدند، چای مینوشیدند، قلیان دود میکردند و به گپ و گفت میپرداختند. چایخانه در ایران حدود 400 سال و سده هفدهم میلادی و آغاز فراگیری مصرف چای در ایران باز می گردد که بنابر روایت جهانگردان، بزرگان و توانگران در آن جا جمع شده و چای مینوشیدند، هرچند بنابر روایت های تاریخی دیگر محمدعلی، معروف به کاشف السلطنه چایکار به عنوان سفیر ایران در هندوستان در روزگار مظفرالدین شاه قاجار اولین فرد ایرانی خوانده شده که شیوهٔ کاشت و مصرف چای در ایران و جهان را فرا گرفت و دانههای چای را درون عصای خود چید و آنها را وارد ایران کرد و نخستین بار در لاهیجان کاشت.
هرچند سنت های قهوه خانه ای به پیش از ورود چای به ایران و قلیان کشی باز می گردد. بنابر نوشتهٔ سیریل الگود، «اولین بار ابوالفتح گیلانی (متوفی 1588) پزشک ایرانیِ دربار اکبر اول، سلطان مغول هند بود که دود تنباکو را از یک ظرف آب عبور داد تا آن را خالصتر و سرد نماید و از این طریق قلیان که در شبه قاره به حقّه معروف است را ابداع کرد.» البته قدیمترین ذکری که از قلیان در ادبیات فارسی شده، این رباعیها از اهلی شیرازی است که در سال 942 هجری قمری در گذشته است:
«قلیان ز لب تو بهره ور میگردد
نی در دهن تو نیشکر میگردد
بر گرد رخ تو دود تنباکو نیست
ابریست که برگرد قمر میگردد»

بنابراین میتوان گفت که در سال 942، یعنی 29 سال پس از ورود پرتقالیها به خلیج فارس، قلیان کشیدن در ایران رواج داشته و در واقع میتوان پیشینه استفاده از قلیان را حداقل به دوران شاه طهماسب یکم صفوی بازگرداند و روایت ابوالفتح گیلانی را شاهدی بر معرفی قلیان، که در ایران مورد استفاده بودهاست، در شبه قاره هند دانست. اولین تصویری که از قلیان به وسیله هنرمندان ایرانی کشیده شده، احتمالاً تصویر نشمی کماندار کار رضا عباسی، نقاش مشهور دربار شاه عباس است، که تا اواخر نیمه اول قرن یازدهم هجری زنده بود. سیاحان اروپایی که به ایران سفر کردهاند از جمله تاورنیه که در دوران صفویه به ایران آمد به قلیان و کشیدن تنباکو در ایران اشاره کردهاند. از جمله او نوشتهاست که «ایرانیان تنباکو را با دستگاهی کاملاً اختصاصی میکشند.»
باید دید با وجود این تاریخچه مشخص که مسلم میسازد قهوه خانه در کشورهای اطراف با سنتهایی نظیر کشیدن قلیان، نوشیندن چای، نقالی، شاهنامهخوانی، غزلخوانی، سخنوری و مشاعره، آیا تا پایان این اجلاس، یا سنت تاریخی نیز به نام ترکیه ثبت خواهد شد و همسایگان ایران، ویژگی های تاریخی که به سبب هم مرزی در ایران به کشورهای آنها نیز منتقل شده، یک تنه به نام خود سند خواهند زد یا در همین ابتدا، مسئولان ایرانی حاضر در این اجلاس با رایزنی موثر اجازه این اتفاق را نخواهد داد و کار به توجیه ماجرا و موکول کردن به تلاش برای الحاق نام ایران به ثبت قهوه خانهای نظیر ثبت چوگان موکول نخواهد شد؟!
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
ایرانیها اصلا" قهوه استفاده نمی کردند و اون چیزی که مربوط به ایرانیهاست چایخانه هست. چرا باید هر چیزی که متعلق به دیگران هست رو متعلق به خود بدونیم و ادعا هم بکنیم؟ ما ایرانیها تا چند سال پیش اصلا" می دونستیم قهوه چیه که قهوه خانه داشته باشیم؟
شنیدن این خبر به قدری ناراحتم کرد که نمیتونم به امور روزمره زندگیم بپردازم.چرا ایرانی اینقدر خوار شده؟
سلام
من از همه دوستان که نظر دادند تشکر می کنم و همانطور که مشخصه آذربایجان به دنبال قره باغ / به دنبال هویت برای خودش پس از استقلا 22 ساله است / همه اذعان دارند چوگان ورزش اصیل ایرانی است و آذربایجان هم بخشی از ولی سیاست آنها اینه که ایران را تا می توانند تضعیف کنند این هم یک راهشه
در کتاب لغت ترک محمود کاشغری(مربوط به فرن سوم وجهارم) چوگان کلمه ترکی آورده شده است .
اين مسئولان فعلي فرهنگي چگونه ميخواهند جواب نسل هاي آينده را در خصوص افتخارات ايران زمين را بدهند خدا ميداند و بس انشاء اله كمي هم ذهنشان به اهميت از دست دادن افتخارات ايران باشند زيرا توطعه اصلي استكبار گرفتن افتخارات ايرانيان است و بس
اراده لازم برای حفظ سنن ایران باستان وجود ندارد همین وبس .
زيادي داريد شلوغش مي كنيد.. بابا آذربايجان تا 200 و اندي سال پيش مال خودمون بوده پس اونجا هم چوگان بازي مي شده ديگه! بعدشم حالا كه كار از كار گذشته لطفا كاسه داغ تر از آش نشن يكسري ادم تندرو
قهوه ترك كه مشهور عالمه ما اصلا چند درصد مردممون قهوه مي خورن ؟
لطفا به توضیحات سازمان میراٍث فرهنگی هم توجه شود
1- ایران در این دوره حق رای نداشته است
2- حق ثبت چوگان نه چوگان قره باغی همچنان به عنوان یک میراث جند ملیتی محفوظ مانده و در سند قید شده است
کاش همین نیمچه مقاله ای که تابناک از تاریخچه چوگان نوشته است را نمایندگان ایران در یونسکو ترجمه می کردند و بین اعضا پخش می کردند تا جلو این کار را بگیرند متاسفانه شندیده شده است که نماینده ایران کوچکترین واکنشی به این موضوع نشان نداده است
لازم به توضیح است که آذربایجان به یک تیر دو نشان مهم زده است اول اینکه این بازی کاملا ایرانی رابه نام خود ثبت کرده است و دوم اینکه بر مالکیتش بر قره باغ در یونسکو تاکید کرده است
به این می گویند کار تمیز که متاسفانه مسئولین فرهنگی کشور بنا را بر مسامحه گذاشته اند.
من می گم سال بعد ایران کل جمهوری آذربایجان رو به عنوان میراث ناملموس ثبت کنه به نام خودش
بهتر است نگاهی به اتیمولوژی کلمه چوگان داشته باشیم: اولا شکل نوشنتاری این کلمه در زبان ترکی چوقن است که در فارسی چوگان نوشته می شود چون حرف ق در میان کلمات فارسی اصلا وجود ندارد و اگرم وجود دارد آن کلمات یا ترکی است مثا قاشق، بشقاب و یا عربی است مثل استقلال، یا عقد. پس در نتیجه این کلمه ریشه ای در فارسی ندارد که بتوان آنرا ورزشی متعلق به فارس ها دانست، در ضمن اون همه نماینده هم با نظریات کارشناسانه رأی داده اند .
چوگان کهنترین ورزش بازمانده از ایران باستان است، که در زمان داریوش بزرگ پارسیان باستان آنرا پدید آورده بودند.شهر تخت چوگان در استان فارس گواه این ورزش ایرانی است.
اتفاقا داوری ها خیلی در این موارد دقیق و سخت گیرانه است. حتما مستندات آذربایجان محکم و غیر قابل تردید بوده، زیاد هم جوش نزنید نزدیک به نصف ایرانیها هم آذری اند.
چرا از خودت امار الکی میدی ؟انقدر حرصشونو نخور ناراضی هستین راه باز جاده دراز
نه دوست عزیز دنیا توی این سالها سر هر موضوعی با ایران سیاسی برخورد می کنه حتی در دادن کارت زرد به بازیکنان فوتبال گل کوچک
نصف بیشتر ایران لرندولی وطن پرستنداز مرزها دفاع میکنند.لرستان،چهارمحال وبختیاری،خوزستان،کهکیلویه وبویراحمد،بخشی از ایلام،
همدان واصفهان و...همگی لرآریایی
بابا این چه مسخره بازی ایه این سازمان های جهانی دراوردن ، قضیه شده مثل این جمله که میگه "هرکی اول پیداش کرد مال خودشه ! "
آخه یه دلیلی ، مدرکی ، آگهی ای ، چیزی ! این که نشد کار ، هرکی از راه میرسه تا می بینه یه چیز بی صاحب هست زود میپره به اسم خودش ثبت می کنه ! لااقل این سازمان های جهانی بیان یک سال مهلت بدن که اگر چیزی در اون سازمان به ثبت رسید و مدعی دیگه ای پیدا شد و مدارک جدیدی ارائه کرد ، ثبت به نام طرف بعدی برسه .
من نمی دونم سیاست پشت این کارهای مضحک چیه ولی یقینا دست هایی پشت پرده هست که همچین اتفاقاتی رو داره مدیریت می کنه ، شاید به امید اختلاف بین همسایه ها یا ایجاد تفرقه بین دسته ها .
برای کشوری که دغدغه مردمش مشکلات اقتصادی، ملاقات با وزیر امورخارجه آمریکا و ... هستش و بطور کلی وقتی همه کشورهای دنیا در ثبات چشم اندازهای بلند مدتی از قبیل سازندگی و جذب توریست دارند ولی ما منتظریم قیمت دلار بیاد پایین که بلکه نون شبمونو راحتتر بدست بیاریم، چوگان و قهوه خونه و مولانا ارزشی نداره.
چوگان یک کلمه فارسیه
تار هم فارسیه
از زمان ایران باستان ورزش چوگان در ایران اجرا میشده واقعا متاسفم برای مسوولان که راحت میذارن فرهنگمون رو غارت کنند
اولا شکل نوشتاری این کلمه در زبان ترکی چوقن است که در فارسی چوگان نوشته می شود چون حرف ق در میان کلمات فارسی اصلا وجود ندارد و اگرم وجود دارد آن کلمات ترکی است مثل قاشق که ترکی است
این آذرباییجان دیگه داره خیلی پاشو از گلیمش درازتر میکنه چرا هیچ کسی جلوشو نمیگره
چون مستقله
سلام.
وقتی که ما به مفاخر بزرگ علمی، ادبی،هنری و... خود ارج ننهیم نتیجه اش چنین خواهد شد، چنانکه عکس سعدی شاعر بزرگ ایران زمین بر روی پول تاجیکها نقش می بندد و فردوسی بزرگترین شاعر حماسه سرای پارسی در آنجا بیشتر شناسانده می شود. فرهنگ هر کشور نیز جزئی از تمامیت ارضی آن کشور است و باید به شدت از آن دفاع نمود.
احساسات ملی هموطنان موجب دلگرمی است اما به عنوان مطلع از کنواسیونهای یونسکو چند مطلب را برای اطلاع دوستان عرض می کنم:
1- ثبت میراث ناملموس در فهرست جهانی بر پایه کنوانسیون 2003 می باشد که جدید است و دارای ایرادات حقوقی فراوان می باشد. ایراد ها به گونه ای است که بسیاری از کشورهای جهان با مشکلی مثل مورد تار و چوگان روبرو هستند.
2- بر پایه این کنوانسیون ثبت یک عنصر نا ملموس نافی ثبت توسط دیگرانی که از قدیم و یا جدیا دارای آن عنصر میراث معنوی شده اند نمی باشد.
3- ممکن بود ایران ابتدا چوگان رامعرفی کند و آذربایجان سال دیگر این کار را انجام دهد. تصور دزدی و به نام زدن دقیق نیست. اگرچه کم کاری ما را توجیه نمی کند. جمهوری آذر بایجان در یک طرح ملی وسیع یر نر عالی تریننمقام اجرایی کشور در این حوزه وارد شده اند و کارشاسان ملی و بین المللی را برای یافتن راهکارهای حقوقی به استخدام در آورده اند. از نفوذ لابی های گوناگون نیز بهره می گیرد. من اسنرا ناه کردم اصلا ایران جزء کمیته کنوانسیون انتخاب نشده است ا رای داشته باشد. تصمیمات از قبل در ارگنهای فرعی گرفته شده و حضور آقایان نیز نمی توانست موثر باشد.
4- اما از حق نگذریم اگرچه امروزه ایران در مرزهای محدودتری نسبت به گذشته شناخته می شود اما کشورهای مستقل امروزی که قبلا جزء ایران بوده اند نیز وارث این مواریث هستند. البته مسئله جمهوری آذربایجان موضوع ملت سازی و هویت سازی استک از خلال این کنوانسیوها و پرونده ها در حال انجام آن است. مقامات این جمهوری نگران بلعیده شدن توسط فرهنگ غنی همسایه خود هستند. موضوعات این کنوانسیونها نباید تنها در حوزه سازمان میراث فرهنگی بحث شود. وزارت امور خارجه و شورای عالی امنیت ملی نیز باید به آنها ورود کنند.
5- شایسته است مقامات میراث فرهنگی کشور فارغ از کشاکشهای سیاسی با تشکیل کمیته ملی موارث مادی و ناملموس با حضور سایر دستگاههای ملی سیاسی و امنیتی، فهرستهای مهم و با تاکید بر منافع و امنیت ملی را تهیه برای آنها اولویت بندی قرار دهند. در همین چارچوب کار دوجانبه با کشورها همسایه می تواند از ابتدا، با بده و بستانهای دوجانبه بروز برخی از مشکلات را بگیرد.
نام چوگان یک اصطلاح ترکی است،
داری از چی صحبت می کنی
یه سرچ کوچیک کنی متوجه می شی که نام این بازی بی شک فارسی است . در زبان کردی امروز که از همریشه های زبان فارسی است چوب را چو و جمع آنها را چوگان می خوانند که نشان دهنده ارتباط بی چون چرای این بازی با فرهنگ ایرانی - پارسی دارد .
نکنه فردوسی هم ترک بوده برادر پان ترک
همه کودکان را به میدان فرست
برای دیدن گوی و چوگان فرست
هر کی و هر کشور برای خودش تلاش میکنه و فقط دنبال سود خودشه هر مبحثی باشه فقط به خودش و مردمش فکر میکنه. ولی ما اینجوری نیستیم. تا زمانی که به فکر خودمون نباشیم از این بدتر هم هستش.ما هم باید برای خودمانت تلاش کنیم نه برای دیگران
مدیران راس امور طی این همه مدت فقط میگفتن که در زمان قاجار فلان قسمت از ایران جدا شد و ... ولی خودشون چکار کردن؟
مولوی-نظامی-چوگان-و ...
ایرانی از n سال پیش بوده و با غیرت زندگی کرده نه به خاطر این چیزای کوچیک و بی ارزش
بزار ببرن ببینیم چی میشه
چه گلی میخوان بزنن به سرشون
اینا از کوچیکی و خفت خودشونه که این طوری می کنن
جدی ؟ خونسرد باش
هردم از این باغ بری می برند !!!!!!!! هردم از ایران قسمتی می برند ، هردم از ایران گوهری می برند ، ما هم دست رو دست نشسته ، دشمنان دسته به دسته همه چیز می برند :| ،
احسن وهزارآفرین به مسولان ودلسوزان ایران ما که امانت دارن خوبی برای آیندگان ایران هستند....
خوب دیگه چی داریم چی مونده برامون... ها یادم اومد هنوز به ما میگن ایرن :(
این قدر زور نزنین، هیچ شکی نیست که قهوه خانه مربوط به ترکیه هست و ایران به خاطر هم مرزی با ترکیه اون رو به داخل آورده، من که می گم هیچ شکی در این که قهوه خانه برای ترکیه هست ندارم
من نمیدونم قهوه خانه میراث کدام کشور هست اما اینقدر اطلاع دارم که قلیان کشیدن در دربار قاجارها مرسوم بود
در ترکیه هم قهوه خانه و قلیان وجود دارد و به قلیان نارگیله میگویند
این قدر صنم داریم که این یاسمن توش گمه
فکر می کنید در دنیایی که فکر و ذکر مردم مدل جدید گوشی سامسونگ و اپله،کسی اهمیت میده که چوگان اول در کجا بوجود آمده؟دلتون خوشه
روز به روز بی هویت تر میشویم . هر روز هم باید منتظر شنیدن ثبت یکی از میراث و هویت ملی خود باشیم.تا کی دیگه میخواد این موضوع ادامه پیدا کنه !!
نوش جانشان عرضه دارن
آذربایجان جزو تمدن ایران است هرچه بنام ایران باشد بنام آذربایجان و هرچه بنام آذربایجان باشد بنام ایران خواهد بود. شاید سیاست مرزها را ایجاد کرده ولی من آذری ازهر ایرانی ایرانیترم.
تابناک اگه موافقی به گوش میراث فرهنگی برسان
آفرین
فرهنگ ما با هم تنیده شده است. شاعر بزرگ پارسی زبان، نظامی گنجوی زاده گنجه آذربایجان است و تمام طول عمرش هم آنجا زندگی کرده است و همانجا هم از دنیا رفته است. چه کسی میتواند اهالی ایران را از تعلق خاطر به او نهی کند و چه کسی میتواند اهالی گنجه را از افتخار به همشهری شان منع کند؟
یاد بگیریم به حقوق یکدیگر احترام بگذاریم و برای هم همسایگانی خوب باشیم.
ماشاء الله به مسولين
هم دم از این باغ بری می رسد
به نظر شما برای این قضیه چه کلمه و جمله ای می توان نوشت؟ تو زندگی روزمره ما ایرانی ها بعضی کلمات اینقدر تکراری شدن که دیگه مفهومشون در ذهن مجال و ارزش یاداوری و فکر نداره. پس اینم یکه آه دیگه رو اونای قبلی !!! این هم گذشت بی خیال سرت سلامت
کم کم دارم تصمیم میگریم که دنبال اخبار نباشم چون همیشه مایه اعصاب خوردی یک روز رو در خودش داره
ممنون که حرف دل میزنی
وای وای وای از اینهمه اهمال.
بدون حتي يك مخالف؟؟؟؟؟ نمايندگان ايران كجا بودند؟ بايد بازخواستشون كرد .
یعنی آذربایجان هیچ مدرکی نداشته و همینطوری مطرح کرده و یونسکو هم همینطور الکی قبول کرده؟
کمی منصف باشیم و دلایل آنها را هم بررسی کنیم
خب دیگه کاسه داغ تر از اش نشو فهمیدن ترکی
عزیزم یکی از دلایلش هم میتونه کوتاهی مسئولان ما باشه . در این مورد هم شما یه خورده قبول کن
چند تا مدرک که چون در آذربایجان هم چوگان بوده اینا حتما باید ببرنش
آفرین به دوست ناشناسم
حتما دلایلی وجود دارد که خرد جمعی جهانیان آن هم در سازمانی که سیاسی نیست چنین رای داده است.
متاسفانه ما همیشه بدون تعمق و تعقل و بدون کسب اطلاعات کافی تنها برپایه شنیدهها و حدسیات و احساسات بی منطق جبهه گیری میکنیم.
هردم از این باغ بری میرسد !!!!!!!!
تو حرف ديگه اي بلد نيستي دائم همينو مي نويسي
!!!!!!!!!!!!!
تا کی ما باید در حال از دست دادن باشیم: فرهنگ، هویت، شخصیت، اقتصاد، مردم و خودمان....
تا كي ظلم تا كي ستم
هر بي هويت و أصالتي چاقو برداشته و يه تيكه از فرهنگ و تمدن ما رو ميكنه و مي بره
اين مسئله هيچ تفاوتي با تجاوز عراق نداره
ايران فقط اين محدوده جغرافيايي نيست
مسئولين در خواب ناز رو كسي هست بيدار كنه
نمايندگان ايراني حاضر در جلسه نماينده ايران بودن يا آذربايجان؟ چرا در مقابل سرقت اين ورزش ايراني سكوت كردن؟بايد با اين افراد و همچنين دولت آذربايجان برخورد شود.
متاسفم برای همه ایرانیان
مثل ماست بشینید تا همه چی رو ببرن
به به
mobarakeh
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.