پرده اول:
همین چند هفته پیش بود که مدیر ما از سفر حج تمتع برگشته بود، برای عرض ادب و زیارت قبولی با برخی دیگر از کارمندان خدمت رسیدیم. بعد از حال و احوالهای متعارف، یکی از کارمندان پرسید: آقای دکتر چند سال طول کشید تا نوبتتون شد بروید تمتع؟ دکتر جواب داد: راستش من از این نوبتیها نرفتم. یک سهمیهای هست برای ایرانیان خارج از کشور، یک دوستی داشتم تو سفارت ایران در کشور .... اسمم را رد کرد. پسر آقای .... رئیس .... و آقای .... رئیس .... (که هر دو از سازمانهای دولتی هستند) نیز بودند! چندتا از هنرمندان سینما هم بودند...
پرده دوم:
در سهمیه دانشجویان متأهل برای اعزام به عمره ثبت نام کردم، اما امسال ناگهان اعلام کردند که تنها دانشجویانی را به صورت متأهلی میبرند که تاریخ عقدشان مربوط به سال 86 به بعد باشد، خب ما هم ناچار شدیم مجردی ثبت نام کنیم. به یکی از دوستان که در یکی از وزارتخانههای دولتی است ماجرا را گفتم. گفت معاونت ما در وزارتخانه .... سهمیهای ویژهای دارد. من با رئیس آشنا هستم، اگر بخواهی با رئیس صحبت کنم تا اسمت را جزو آن سهمیه رد کند!
پرده سوم:
تقریبا هیچ سازمان دولتی را نمیتوان در ایام حج و حتی تمام طول سال دید که با پلاکاردهای تبریک به مناسبت بازگشت آقای دکتر یا مهندس .... ریاست یا معاونت .... آذین نشده باشد. راستی چرا هر سال این تبریکها تکرار میشوند؟
پرده چهارم:
صف انتظار برای اعزام به حج تمتع به 18 سال رسیده است! راستی فکر کردید هجده سال چقدر زیاد است.
صف حج عمره هم به قدری زیاد شده که سازمان حج و زیارت ناچار شد برای افزایش میزان زائران اعزامی، مدت حج عمره را از 15 روز به 12 روز کاهش دهد!
پرده پنجم:
در کشور همسایه ما ترکیه که اسلامگرایان در انواع فشارها و محدودیتها قرار دارند، لااقل تبعیضی به نام سهمیه ندارند. بر اساس اعلام رئیس هیأت مدیره انجمن صنفی دفاتر خدمات زیارتی ایران، در ترکیه هیچ گونه سهمیهای از حج تمتع به ادارهها، سازمانهای دولتی و غیر دولتی و یا هر فرد حقیقی یا حقوقی تعلق نمیگیرد و اعزامها فقط از طریق ثبت نام عمومی است. البته هر فرد تنها یک بار میتواند به سفر تمتع برود. امکان انتقال یا واگذاری سهمیه به غیر نیز وجود ندارد.
امید در صف ماندگان:
راستی چرا سازمان حج و زیارت هیچگاه گزارش شفاف و روشنی از میزان سهمیهها ارایه نمیدهد؟ آیا بهتر نیست تمام سهیمهها را حذف کنیم ـ حتی سهمیه دانشجویی که به نفع نگارنده این سطور است ـ و بگذاریم مردم تنها و تنها بر اساس ثبت نام عمومی به حج تمتع یا عمره بروند؟ آیا این به عدالت نزدیکتر نیست؟ اگر سازمان حج و زیارت معتقد است سهمیهها به عدالت نزدیک است، چرا به صورت شفاف دلایل خود را برای افکار عمومی اعلام نمیکند؟
در سفر حج قرار است همه، غنی و فقیر، دانشجو و بیسواد، ایرانی مقیم داخل و خارج، رئیس و مرئوس، همه یک لباس ساده و یکسان به تن کنند و به این سفر معنوی قدم بگذرانند، بیهیچ تفاوت و برتری و امتیازی. حال اگر ما این ملاکها را برای اعزام مورد نظر قرار بدهیم، به روح حج احترام گذاردهایم یا آنکه پیام این سفر معنوی را نادیده انگاشتهایم؟
قضاوت با شما و به امید پاسخ سازمان حج و زیارت.