جوزپه مه آتزا، عروس شب نخست اولین مرحله حذفی لیگ قهرمانان است. او میهمانی دارد که لقب قهرمان لیگ قهرمانی را یدک می‌کشد. پس باید خود را به زیباترین وجه ممکن بیاراید. آیا می‌تواند میزبان خوش‌برخوردی باشد؟ این را باید از مورینیو و شاگردانش پرسید که قرار است سه‌شنبه شب از میهمانان انگلیسی پذیرایی کنند.
به نوشته خراسان، اگرچه این حال و هوا چندان هم برای سرالکس فرگوسن و مردانش غریب نیست. یک کینه و جنگ قدیمی دوباره آقای خاص و سلطان اولدترافورد را به هم پیوند داد تا دوباره طعم هیجان و قیل و قال‌های دیدارهای حساس چلسی و منچستریونایتد سال‌های نه چندان دور، زیر دندان دوست‌دارانشان مزه کند. بدون تردید پسران خلف سرالکس صرف نظر از انتقام از مرد مغرور پرتغالی در فکر زنده کردن خاطره ده سال پیش نیز هستند.
زمانی که در یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان 1999 اینتر را حذف کردند تا درنهایت جام قهرمانی را بالای سر ببرند. گرچه مورینیو سودایی دیگر در سر دارد. او چه در مقام مربی پورتو و چه در مقام سکان‌دار چلسی همیشه توانسته مقابل من‌یو پیروز باشد. به جز یک بار!
در مرحله یک هشتم نهایی فصل 2004-2003 رقابت‌ها، پورتو که به تازگی مورینیو را به دنیای فوتبال معرفی کرده بود، موفق شد در خانه، شیاطین سرخ را 2 بر یک شکست دهد و در دیدار برگشت هم تک گل کاشتینیا سند حذف منچستر یونایتد را امضاء کرد تا در مجموع مردان فرگی را از پیش رو بردارد. او طی دوران پرزرق و برق خود در لیگ برتر که از سال 2004 تا 2007 به طول انجامید نیز توانست در 10 رویارویی با مردان فرگوسن 4 برد، 5 تساوی و تنها یک شکست را رقم بزند. پس بهترین لقب برای او می‌تواند گربه سیاه شیاطین باشد.
اما در حالی که منچستری‌ها سومین حضور پیاپی در این مقطع از تورنمنت را تجربه می‌کنند، اینتری‌ها با پیشینه 2 شکست متوالی در همین مقطع پا به این میدان می‌گذارند. البته تیم ایتالیایی به طوری سنتی همیشه در خانه مقابل رقبای انگلیسی خوب ظاهر شده و مقابل هوادارانش شرمنده نشده است. گرچه تاریخ نشان می‌دهد که دو ملاقات قبلی اینتر با رقبای انگلیسی در خانه با شکست همراه بوده است.
فصل پیش لیورپول آن‌ها را یک بر صفر شکست داد و فصل 2004-2003 هم آرسنال در مرحله گروهی شکستی 5 بر یک را بر آن‌ها تحمیل کرد. با این همه اینتری‌ها می‌توانند با نگاهی به تاریخچه حضور منچستر در ایتالیا با خیال آسوده‌تر خود را مهیای این نبرد حساس کنند.
من‌یویی‌ها طی 15 دیداری که در خاک ایتالیایی‌ها برگزار کرده‌اند، تنها توانسته‌اند 3 بار دست پر به خانه بازگردند و 10 بار هم با سری افکنده راهی فرودگاه لندن شوند. در بین اینتری‌ها هیچ‌کس به اندازه مانسینی هافبک برزیلی آن‌ها با نوع بازی تیم انگلیسی آشنا نیست.
او در قالب بازیکن رم تاکنون 6 بار با منچستری‌ها دیدار کرده است و البته خاطره‌های تلخ بسیاری هم دارد. پاتریک ویرا هم زمانی که پیراهن آرسنال را بر تن می‌کرد یک بار در فینال جام حذفی انگلیس توانست با یک شوت از راه دور یک گل سرنوشت‌ساز را برای توپچی‌ها مقابل منچستر به ثمر برساند.
در بین بازیکنان منچستریونایتد هم تنها ادوین فان‌درسار تجربه قرار گرفتن مقابل بازیکنانی از جنس اینتر را دارد. او طی سال‌های 1999 تا 2001 درون دروازه یوونتوس می‌ایستاد. سرالکس فرگوسن با عنوان این مطلب که به شاگردانش دستور داده تمام بازی‌های باقی مانده فصل را با پیروزی تمام کنند، در واقع به اینتری‌ها هشدار داده است: «ما در حال حاضر بسیار آماده و سرحال هستیم و قادریم هر دیداری را اعم از خانگی و خارج از خانه با برد پشت سر بگذاریم. روحیه تمام اعضای تیم بسیار عالی است که همین، کمک شایانی در مسیر نیل به اهدافمان خواهد بود. این گروه از بازیکنانی که در اختیار من هستند مدت زیادی است که در کنار هم بازی می‌کنند و به خوبی یکدیگر را می‌شناسند. این نکته می‌تواند کلیدی‌ترین رمز موفقیت ما باشد. گرچه هنوز برای پیش‌گویی زود است ولی همین را بدانید که این روزها و تا پایان فصل من فقط و فقط از بازیکنانم برد می‌خواهم.»
اما با این اظهارات کوبنده فرگوسن، ژوزه مورینیوی جنجالی هم قطعا بیکار نمی‌نشیند. او نیز برای منچستری‌ها ابراز تأسف می‌کند چون در بدترین زمان ممکن به پست تیمش خورده‌اند چراکه از نظر او اینتر در حال حاضر در بهترین شرایط به سر می‌برد: «ما برای هر دیداری کاملا آماده‌ایم. پیروزی مقابل بولونیا در واقع یک بازی دست‌گرمی برای آماده شدن در آستانه جدال با منچستر بود. خبر بدی برای اهالی اولدترافورد دارم، آن‌ها درست در زمانی به دیدار ما می‌آیند که ما در بهترین شرایط قرار داریم.»
قهرمان این روزهای اینتر هم برای چاپلوسی بیشتر نظرات سرمربی‌اش را تأیید می‌کند. آدریانو همان برزیلی فربه‌ای که تا چندی پیش به علت بی‌انضباطی‌هایش مورد غضب مورینیو بود با زدن گل مشکوکی در داربی میلان و البته تقدیم آن به پسر سرمربی، جای خودش را در دل آقای خاص باز کرد. او هم معتقد است اینتر برنده دیدار پرسر و صدای با منچستر است: «ما می‌توانیم! البته نمی‌خواهم قول بدهم ولی بدانید که ما اشتیاق فراوانی برای برد داریم. حتی اگر برخی منچستر را برتر و قوی‌تر از ما بدانند، باز هم ما تمام تلاش‌مان را برای پیروزی به کار می‌بندیم.»
جوزپه روسی مرد سابق شیاطین سرخ هم کفه ترازو را به سود اینتری‌ها می‌داند. خب هرچه باشد او در اصل یک ایتالیایی است: «تیم فعلی من ویارئال موفق شد در مرحله گروهی 2 مرتبه منچستر را متوقف کند. آن‌ها خوب بازی می‌کنند ولی از موقعیت‌ها به خوبی استفاده نمی‌کنند. اینتر بسیار محکم‌تر از آن‌هاست.»
«یک شوت زیبا و همه چیز تمام!»
این 7 کلمه، جمله پایانی «شب فوتبال» سال 1981 را ساخت. از اول هم قرار نبود رئال‌مادرید و لیورپول رقیب سرسخت یکدیگر باشند. سلطه تیم طلایی برنابئو در دهه 60 مصادف با نخستین اقدام‌های بیلی شنکلی، معمار لیورپول بزرگ بود و وقتی سازه قدرتمند او از گزند هرگونه باد و باران در امان ماند، کاخ اقتدار سلطنت‌طلبان مادرید توسط بره‌ها (لقب دربی‌کانتی، تیمی که در دهه 80 ، 5 بر یک رئال‌مادرید را خرد کرد) نابود شد.
با این حال تبصره‌ای وجود داشت. رئال‌مادرید در فصل 1981-1980 برای اولین بار پس از سال‌های طلایی به فینال لیگ اروپا راه یافت و طبق سنت نانوشته آن سال‌ها، رویاروی لیورپول همیشه حاضر در بازی نهایی قرار گرفت. تا 10 دقیقه پایانی زور هیچ‌یک بر دیگری نچربید و سرانجام در یک غافل‌گیری، کندی نه‌چندان سرشناس با شوتی دیدنی سرنوشت رقابت را به سود لیورپول رقم زد. لیوربرد با برتری نهایی به نیمی از تعداد قهرمانی قوهای سپید در لیگ اروپا دست یافت.
لیورپول 9 سال بعد از این تاریخ به خوابی عمیق فرو رفت و هنوز کاملا بیدار نشده است. رئال‌مادرید اما همواره خود را هوشیار نشان داده. اکنون اولین و سومین باشگاه‌های پرافتخار لیگ اروپا پس از 18 سال، بار دیگر مقابل هم صف‌آرایی می‌کنند.
تا چندی پیش رافائل بنیتس سوژه اصلی تلقی می‌شد. رئال دنبال سرمربی می‌گشت و اقدام رافا مبنی بر رد پیشنهاد تمدید قرارداد، علاقه وی به حضور مجدد در تیم موطنش را نشان می‌داد. حتی جنگ لفظی بنیتس با فرگوسن (آن‌چه ضعف و عقب‌ماندگی لیورپول در لیگ برتر را در پی داشت) هم پاسخ یک رئالی دور از وطن به اظهارات فرگوسن مبنی بر نفروختن حتی یک ویروس به برنابئو بود.
این عاشق دل‌باخته در نبرد برای اثبات ادعاهای خود جهت رزرو یک جای خالی برای روز مبادا، اصلا جو زده نمی‌شود و برعکس، بهترین سلاح‌ها را مقابل خاطراتش به کار می‌گیرد. گلوله اصلی، سرب نفرت است؛ نفرت بهترین مهاجم تیمش از رئال‌مادرید. فرناندو تورس بر خلاف بچه کارگرهای جنوب مادرید هرگز به لباس تیم محبوب خود پشت نکرد و سال‌های سال به عنوان کاپیتان کوچولوی آتلتیکو هرچه خواست بر ضد رقیب اشرافی بر زبان آورد؛ هرچند فقط در آخرین داربی توانست دروازه کاسیاس را بگشاید. اولین گل وی در برنابئو را شاهد خواهیم بود؟
نظرات جان بارنز
«شاهد یک رقابت متوسط خواهیم بود. تیم بنیتس هرچند با اختلاف 5 امتیاز پشت سر منچستریونایتد، صدرنشین لیگ برتر قرار دارد اما پس از سال‌ها واقعا در کورس قهرمانی حضور یافته و این موضوع برای سران باشگاه‌ها یک نکته مثبت است. هواداران هم سکوت را شکسته‌اند. رئال‌مادرید درست مانند لیورپول حداقل در کوتاه مدت قادر به تعقیب تیم بالای دست خود نیست، با این حال از زمان حضور خوانده راموس جان تازه‌ای گرفته است. خطرناک‌ترین مهره قوهای سپید همچنان رائول گونزالس بلانکو نام دارد که چندی پیش عنوان بهترین گلزن تاریخ این باشگاه را از دی‌‌استفانو گرفت.
در کنار او می‌توانم از آرین روبن نام ببرم. بازیکن سابق آیندهوون و چلسی در فرم مطلوبی به سر می‌برد و اغراق نیست اگر بگوییم برترین بازیکن جوان جوخه فعلی مادریدی‌هاست. شخصا نمی‌توانم شخص خاصی را تهدید دائمی خط دفاعی لیورپول بنامم. خب! هیچ‌کس در قدرت و شخصیت اروپایی رئال‌مادرید تردید ندارد اما لیورپول هم علاوه بر تاریخچه‌ای غنی، حداقل در این چند ساله نشان داده تیم لیگ قهرمانان و به طور عام، بازی‌های حذفی تلقی می‌شود.
تیم بنیتس در جدال‌های بزرگ مقابل میلان و بارسلونا از قدرت خط دفاعی خود بیشترین بهره را برد و مسلما از مهاجمان رئال‌مادرید نمی‌ترسد. بازی بسیار بسیار حساس و پیش‌بینی‌‌ناپذیری فرا روی دو تیم قرار دارد. لیورپول در آنفیلد، بزرگان زیادی را از پای درآورده و به پشتوانه میزبانی در دور برگشت، بدون کوچک‌ترین نگرانی راهی ورزشگاه رئال‌مادرید خواهد شد.
بازی‌های دو مرحله‌ای و به طور خاص مراحل حذفی لیگ قهرمانان، جولانگاه هواداران افراطی تیم انگلیسی است. کیست که نداند روح آنفیلد می‌تواند هر غیرممکنی را ممکن کند؟ به هر حال اگر جرارد به بازی برسد، تیم انگلیسی با چرخ‌های روان‌تر به حرکت درمی‌آید. بهترین بازیکن حال حاضر فوتبال انگلیس در بازی‌های حساس فوق‌العاده توانا نشان می‌دهد. البته حتی اگر استیوی در برنابئو نباشد، باز هم می‌توان به حضورش در بازی دور برگشت دل‌بست؛ جایی که دوست‌داران متعصب از ابتدا تا انتها فریاد گل و صعود سرخواهند داد.»
دیدگاه آلن هانسن
«رئال‌مادرید همیشه خوب بوده اما لیورپول به خصوص در نیم دهه اخیر ثابت کرده قادر به حذف هر بزرگی است. در شکوه ویژه شب‌های اروپایی آنفیلد تردیدی وجود ندارد. قرار داشتن قرمزها در کورس قهرمانی و انگیزه تیمی به نام رئال‌مادرید می‌تواند جو غالب بازی دور برگشت را اندکی تعدیل کند. در سالیان گذشته، لیورپول این مقطع فصل از قهرمانی لیگ برتر دست شسته بود.
امسال شرایط متفاوت شده و دار و دسته جرارد جام لیگ برتر را هم طلب می‌کنند. باید دید برای این لیورپول، حفظ تمرکز در دو جبهه امکان‌پذیر است یا نه. پرافتخارترین تیم انگلیس در بازی‌های حذفی تبحر ویژه‌ای دارد و از سویی اگر بتواند در لحظه‌های هجوم رئالی‌ها توپ را تصاحب کند، احتمالا به گل می‌رسد چون میزبان بازی رفت هنگام هجوم بسیار آسیب‌پذیر نشان می‌دهد. بهترین مهاجم دنیا هم فقط درون یک سیستم قدرتمند امکان بالندگی می‌یابد. بزرگان خط دفاعی رئال‌مادرید شامل راموس، کاناوارو و هاینسه هر سیستمی را از کار می‌اندازند اما در قالب دفاع تیمی می‌لنگند. بازیکنان لیورپول باید مواظب جو سنگین بازی رفت باشند؛ هرچند برخلاف نسل ما به اندازه کافی میدان بزرگ دیده‌اند!»
به نوشته خراسان، اگرچه این حال و هوا چندان هم برای سرالکس فرگوسن و مردانش غریب نیست. یک کینه و جنگ قدیمی دوباره آقای خاص و سلطان اولدترافورد را به هم پیوند داد تا دوباره طعم هیجان و قیل و قال‌های دیدارهای حساس چلسی و منچستریونایتد سال‌های نه چندان دور، زیر دندان دوست‌دارانشان مزه کند. بدون تردید پسران خلف سرالکس صرف نظر از انتقام از مرد مغرور پرتغالی در فکر زنده کردن خاطره ده سال پیش نیز هستند.
زمانی که در یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان 1999 اینتر را حذف کردند تا درنهایت جام قهرمانی را بالای سر ببرند. گرچه مورینیو سودایی دیگر در سر دارد. او چه در مقام مربی پورتو و چه در مقام سکان‌دار چلسی همیشه توانسته مقابل من‌یو پیروز باشد. به جز یک بار!
در مرحله یک هشتم نهایی فصل 2004-2003 رقابت‌ها، پورتو که به تازگی مورینیو را به دنیای فوتبال معرفی کرده بود، موفق شد در خانه، شیاطین سرخ را 2 بر یک شکست دهد و در دیدار برگشت هم تک گل کاشتینیا سند حذف منچستر یونایتد را امضاء کرد تا در مجموع مردان فرگی را از پیش رو بردارد. او طی دوران پرزرق و برق خود در لیگ برتر که از سال 2004 تا 2007 به طول انجامید نیز توانست در 10 رویارویی با مردان فرگوسن 4 برد، 5 تساوی و تنها یک شکست را رقم بزند. پس بهترین لقب برای او می‌تواند گربه سیاه شیاطین باشد.
اما در حالی که منچستری‌ها سومین حضور پیاپی در این مقطع از تورنمنت را تجربه می‌کنند، اینتری‌ها با پیشینه 2 شکست متوالی در همین مقطع پا به این میدان می‌گذارند. البته تیم ایتالیایی به طوری سنتی همیشه در خانه مقابل رقبای انگلیسی خوب ظاهر شده و مقابل هوادارانش شرمنده نشده است. گرچه تاریخ نشان می‌دهد که دو ملاقات قبلی اینتر با رقبای انگلیسی در خانه با شکست همراه بوده است.
فصل پیش لیورپول آن‌ها را یک بر صفر شکست داد و فصل 2004-2003 هم آرسنال در مرحله گروهی شکستی 5 بر یک را بر آن‌ها تحمیل کرد. با این همه اینتری‌ها می‌توانند با نگاهی به تاریخچه حضور منچستر در ایتالیا با خیال آسوده‌تر خود را مهیای این نبرد حساس کنند.
من‌یویی‌ها طی 15 دیداری که در خاک ایتالیایی‌ها برگزار کرده‌اند، تنها توانسته‌اند 3 بار دست پر به خانه بازگردند و 10 بار هم با سری افکنده راهی فرودگاه لندن شوند. در بین اینتری‌ها هیچ‌کس به اندازه مانسینی هافبک برزیلی آن‌ها با نوع بازی تیم انگلیسی آشنا نیست.
او در قالب بازیکن رم تاکنون 6 بار با منچستری‌ها دیدار کرده است و البته خاطره‌های تلخ بسیاری هم دارد. پاتریک ویرا هم زمانی که پیراهن آرسنال را بر تن می‌کرد یک بار در فینال جام حذفی انگلیس توانست با یک شوت از راه دور یک گل سرنوشت‌ساز را برای توپچی‌ها مقابل منچستر به ثمر برساند.
در بین بازیکنان منچستریونایتد هم تنها ادوین فان‌درسار تجربه قرار گرفتن مقابل بازیکنانی از جنس اینتر را دارد. او طی سال‌های 1999 تا 2001 درون دروازه یوونتوس می‌ایستاد. سرالکس فرگوسن با عنوان این مطلب که به شاگردانش دستور داده تمام بازی‌های باقی مانده فصل را با پیروزی تمام کنند، در واقع به اینتری‌ها هشدار داده است: «ما در حال حاضر بسیار آماده و سرحال هستیم و قادریم هر دیداری را اعم از خانگی و خارج از خانه با برد پشت سر بگذاریم. روحیه تمام اعضای تیم بسیار عالی است که همین، کمک شایانی در مسیر نیل به اهدافمان خواهد بود. این گروه از بازیکنانی که در اختیار من هستند مدت زیادی است که در کنار هم بازی می‌کنند و به خوبی یکدیگر را می‌شناسند. این نکته می‌تواند کلیدی‌ترین رمز موفقیت ما باشد. گرچه هنوز برای پیش‌گویی زود است ولی همین را بدانید که این روزها و تا پایان فصل من فقط و فقط از بازیکنانم برد می‌خواهم.»
اما با این اظهارات کوبنده فرگوسن، ژوزه مورینیوی جنجالی هم قطعا بیکار نمی‌نشیند. او نیز برای منچستری‌ها ابراز تأسف می‌کند چون در بدترین زمان ممکن به پست تیمش خورده‌اند چراکه از نظر او اینتر در حال حاضر در بهترین شرایط به سر می‌برد: «ما برای هر دیداری کاملا آماده‌ایم. پیروزی مقابل بولونیا در واقع یک بازی دست‌گرمی برای آماده شدن در آستانه جدال با منچستر بود. خبر بدی برای اهالی اولدترافورد دارم، آن‌ها درست در زمانی به دیدار ما می‌آیند که ما در بهترین شرایط قرار داریم.»
قهرمان این روزهای اینتر هم برای چاپلوسی بیشتر نظرات سرمربی‌اش را تأیید می‌کند. آدریانو همان برزیلی فربه‌ای که تا چندی پیش به علت بی‌انضباطی‌هایش مورد غضب مورینیو بود با زدن گل مشکوکی در داربی میلان و البته تقدیم آن به پسر سرمربی، جای خودش را در دل آقای خاص باز کرد. او هم معتقد است اینتر برنده دیدار پرسر و صدای با منچستر است: «ما می‌توانیم! البته نمی‌خواهم قول بدهم ولی بدانید که ما اشتیاق فراوانی برای برد داریم. حتی اگر برخی منچستر را برتر و قوی‌تر از ما بدانند، باز هم ما تمام تلاش‌مان را برای پیروزی به کار می‌بندیم.»
جوزپه روسی مرد سابق شیاطین سرخ هم کفه ترازو را به سود اینتری‌ها می‌داند. خب هرچه باشد او در اصل یک ایتالیایی است: «تیم فعلی من ویارئال موفق شد در مرحله گروهی 2 مرتبه منچستر را متوقف کند. آن‌ها خوب بازی می‌کنند ولی از موقعیت‌ها به خوبی استفاده نمی‌کنند. اینتر بسیار محکم‌تر از آن‌هاست.»
«یک شوت زیبا و همه چیز تمام!»
این 7 کلمه، جمله پایانی «شب فوتبال» سال 1981 را ساخت. از اول هم قرار نبود رئال‌مادرید و لیورپول رقیب سرسخت یکدیگر باشند. سلطه تیم طلایی برنابئو در دهه 60 مصادف با نخستین اقدام‌های بیلی شنکلی، معمار لیورپول بزرگ بود و وقتی سازه قدرتمند او از گزند هرگونه باد و باران در امان ماند، کاخ اقتدار سلطنت‌طلبان مادرید توسط بره‌ها (لقب دربی‌کانتی، تیمی که در دهه 80 ، 5 بر یک رئال‌مادرید را خرد کرد) نابود شد.
با این حال تبصره‌ای وجود داشت. رئال‌مادرید در فصل 1981-1980 برای اولین بار پس از سال‌های طلایی به فینال لیگ اروپا راه یافت و طبق سنت نانوشته آن سال‌ها، رویاروی لیورپول همیشه حاضر در بازی نهایی قرار گرفت. تا 10 دقیقه پایانی زور هیچ‌یک بر دیگری نچربید و سرانجام در یک غافل‌گیری، کندی نه‌چندان سرشناس با شوتی دیدنی سرنوشت رقابت را به سود لیورپول رقم زد. لیوربرد با برتری نهایی به نیمی از تعداد قهرمانی قوهای سپید در لیگ اروپا دست یافت.
لیورپول 9 سال بعد از این تاریخ به خوابی عمیق فرو رفت و هنوز کاملا بیدار نشده است. رئال‌مادرید اما همواره خود را هوشیار نشان داده. اکنون اولین و سومین باشگاه‌های پرافتخار لیگ اروپا پس از 18 سال، بار دیگر مقابل هم صف‌آرایی می‌کنند.
تا چندی پیش رافائل بنیتس سوژه اصلی تلقی می‌شد. رئال دنبال سرمربی می‌گشت و اقدام رافا مبنی بر رد پیشنهاد تمدید قرارداد، علاقه وی به حضور مجدد در تیم موطنش را نشان می‌داد. حتی جنگ لفظی بنیتس با فرگوسن (آن‌چه ضعف و عقب‌ماندگی لیورپول در لیگ برتر را در پی داشت) هم پاسخ یک رئالی دور از وطن به اظهارات فرگوسن مبنی بر نفروختن حتی یک ویروس به برنابئو بود.
این عاشق دل‌باخته در نبرد برای اثبات ادعاهای خود جهت رزرو یک جای خالی برای روز مبادا، اصلا جو زده نمی‌شود و برعکس، بهترین سلاح‌ها را مقابل خاطراتش به کار می‌گیرد. گلوله اصلی، سرب نفرت است؛ نفرت بهترین مهاجم تیمش از رئال‌مادرید. فرناندو تورس بر خلاف بچه کارگرهای جنوب مادرید هرگز به لباس تیم محبوب خود پشت نکرد و سال‌های سال به عنوان کاپیتان کوچولوی آتلتیکو هرچه خواست بر ضد رقیب اشرافی بر زبان آورد؛ هرچند فقط در آخرین داربی توانست دروازه کاسیاس را بگشاید. اولین گل وی در برنابئو را شاهد خواهیم بود؟
نظرات جان بارنز
«شاهد یک رقابت متوسط خواهیم بود. تیم بنیتس هرچند با اختلاف 5 امتیاز پشت سر منچستریونایتد، صدرنشین لیگ برتر قرار دارد اما پس از سال‌ها واقعا در کورس قهرمانی حضور یافته و این موضوع برای سران باشگاه‌ها یک نکته مثبت است. هواداران هم سکوت را شکسته‌اند. رئال‌مادرید درست مانند لیورپول حداقل در کوتاه مدت قادر به تعقیب تیم بالای دست خود نیست، با این حال از زمان حضور خوانده راموس جان تازه‌ای گرفته است. خطرناک‌ترین مهره قوهای سپید همچنان رائول گونزالس بلانکو نام دارد که چندی پیش عنوان بهترین گلزن تاریخ این باشگاه را از دی‌‌استفانو گرفت.
در کنار او می‌توانم از آرین روبن نام ببرم. بازیکن سابق آیندهوون و چلسی در فرم مطلوبی به سر می‌برد و اغراق نیست اگر بگوییم برترین بازیکن جوان جوخه فعلی مادریدی‌هاست. شخصا نمی‌توانم شخص خاصی را تهدید دائمی خط دفاعی لیورپول بنامم. خب! هیچ‌کس در قدرت و شخصیت اروپایی رئال‌مادرید تردید ندارد اما لیورپول هم علاوه بر تاریخچه‌ای غنی، حداقل در این چند ساله نشان داده تیم لیگ قهرمانان و به طور عام، بازی‌های حذفی تلقی می‌شود.
تیم بنیتس در جدال‌های بزرگ مقابل میلان و بارسلونا از قدرت خط دفاعی خود بیشترین بهره را برد و مسلما از مهاجمان رئال‌مادرید نمی‌ترسد. بازی بسیار بسیار حساس و پیش‌بینی‌‌ناپذیری فرا روی دو تیم قرار دارد. لیورپول در آنفیلد، بزرگان زیادی را از پای درآورده و به پشتوانه میزبانی در دور برگشت، بدون کوچک‌ترین نگرانی راهی ورزشگاه رئال‌مادرید خواهد شد.
بازی‌های دو مرحله‌ای و به طور خاص مراحل حذفی لیگ قهرمانان، جولانگاه هواداران افراطی تیم انگلیسی است. کیست که نداند روح آنفیلد می‌تواند هر غیرممکنی را ممکن کند؟ به هر حال اگر جرارد به بازی برسد، تیم انگلیسی با چرخ‌های روان‌تر به حرکت درمی‌آید. بهترین بازیکن حال حاضر فوتبال انگلیس در بازی‌های حساس فوق‌العاده توانا نشان می‌دهد. البته حتی اگر استیوی در برنابئو نباشد، باز هم می‌توان به حضورش در بازی دور برگشت دل‌بست؛ جایی که دوست‌داران متعصب از ابتدا تا انتها فریاد گل و صعود سرخواهند داد.»
دیدگاه آلن هانسن
«رئال‌مادرید همیشه خوب بوده اما لیورپول به خصوص در نیم دهه اخیر ثابت کرده قادر به حذف هر بزرگی است. در شکوه ویژه شب‌های اروپایی آنفیلد تردیدی وجود ندارد. قرار داشتن قرمزها در کورس قهرمانی و انگیزه تیمی به نام رئال‌مادرید می‌تواند جو غالب بازی دور برگشت را اندکی تعدیل کند. در سالیان گذشته، لیورپول این مقطع فصل از قهرمانی لیگ برتر دست شسته بود.
امسال شرایط متفاوت شده و دار و دسته جرارد جام لیگ برتر را هم طلب می‌کنند. باید دید برای این لیورپول، حفظ تمرکز در دو جبهه امکان‌پذیر است یا نه. پرافتخارترین تیم انگلیس در بازی‌های حذفی تبحر ویژه‌ای دارد و از سویی اگر بتواند در لحظه‌های هجوم رئالی‌ها توپ را تصاحب کند، احتمالا به گل می‌رسد چون میزبان بازی رفت هنگام هجوم بسیار آسیب‌پذیر نشان می‌دهد. بهترین مهاجم دنیا هم فقط درون یک سیستم قدرتمند امکان بالندگی می‌یابد. بزرگان خط دفاعی رئال‌مادرید شامل راموس، کاناوارو و هاینسه هر سیستمی را از کار می‌اندازند اما در قالب دفاع تیمی می‌لنگند. بازیکنان لیورپول باید مواظب جو سنگین بازی رفت باشند؛ هرچند برخلاف نسل ما به اندازه کافی میدان بزرگ دیده‌اند!»