ظاهراً تکلیف استقلال هنوز دست خودش است و اگر آنها گافهای هفته های اخیر را تکرار نکنند جام را بالای سر می برند، اما ذوب آهن که هفته ها با ذهنیت جبران مافات در بازی رودررو با استقلال روز را به شب رسانده، بی تردید با چنگ و دندان به استقبال فرصت دست داده در بازی روز چهارشنبه خواهد رفت.
به نوشته قدس، منصور ابراهیم زاده تا قبل از داربی پایتخت و آغاز حراج زمستانه امتیازات توسط استقلال، برنامه های متفاوتی برای بازی 14 اسفند داشت. او به کاهش فاصله امتیازی با صدرنشین فکر می کرد و حالا می توان با پیروزی بر استقلال سال را با صدرنشینی و دو امتیاز اختلاف نسبت به نزدیکترین تعقیب کننده به پایان برساند.
امیر قلعه نویی با هفت امتیازی که در چهار بازی اخیر از دست داد، انگیزه غول آسا و غیر قابل مهاری را در ذوب آهن زنده کرد و حالا باید پنجه در پنجه حریفی بیندازد که خود امید دوباره به زندگی را به کالبد او باز گردانده است.
استقلال به دلایل مختلف و پر تعداد آن تیم هشت هفته ابتدای نیم فصل که هفت بازی را با پیروزی پشت سر گذاشت، نیست. دلایل سطحی را می توان در غیبت و مصدومیت برخی بازیکنان، بدشانسی و یا انگیزه تیمهای حریف جستجو کرد، اما روشن است که نیمکت استقلال به دور از تمرکز و آرامش زمینه این سقوط را با دستان خود فراهم می کند.
1 - استقلال قلعه نویی قهرمان می شود اگر ذوب آهن یکی، دو شکست سنگین و ناگهانی را در هفته های پایانی متحمل شود. درست مثل لیگ پنجم که استقلال در آزادی با شموشک مساوی کرد و پاس در فولادشهر سه بر صفر به ذوب آهن باخت. تمرکز و آرامش فردی و تیمی امیر قلعه نویی در آخرین دست انداز قهرمانی به هم می ریزد.
او قهرمانی لیگ چهارم را در چنین شرایطی از دست دادو تا حدودی خوش شانس بود که در لیگ پنجم درگیری های درونی پاس بیش از استقلال بود.به نیمکت استقلال می نگریم به این امید که یک نفر فارغ از هیجانات و استرس حاکم بر بازی کنار گوش قلعه نویی زمزمه ای چاره ساز کند، اما آنجا همه شبیه یکدیگرند. همه سرخ شده اند، فریاد می کشند، به داور هجوم می برند و بالا و پایین می پرند. آنجا همه بدجوری به هم شبیه هستند.
2 - تکرار اشتباه در این مقطع یعنی خود کشی، امیر قلعه نویی در بازی با پاس به مهرداد پولادی بازی داد و مجبور شد اولین تعویضش را به او که سر و صدای سکوها را بلند کرده بود، اختصاص بدهد. پولادی در طول هفته گذشته مدام حرفهای تحقیرآمیز می شنود و به این یقین می رسد که بدترین بازیکن زمین بوده، اما در بازی با پیکان دوباره در ترکیب اصلی قرار می گیرد و نمایش فاجعه بارتری ارایه می دهد.
قلعه نویی گمان می کرد او برای جبران خسارت و تغییر دادن ذهنیتها به آب و آتش می زند و او هم به آب و آتش زد، اما هر چه بیشتر تلاش می کرد، بیشتر اشتباه می کرد. قلعه نویی برای دومین بازی متوالی یک تعویضش را سوزاند و روی تک روی پولادی دروازه اش را باز شده دید.
پس از دو ماه حضور در تمرینات هنوز خبری از رینالدو نیست. روانخواه فقط خودش را گرم می کند و یدا... اکبری بازی ها را از خانه تماشا می کند.
3 - تجربه های موفق زود فراموش می شوند و روی تجربه های ناموفق اصرار می کنند. عباسفرد هر گاه به زمین آمده، مؤثر بوده و علیزاده پنج امتیاز بازی با سپاهان و پرسپولیس را نابود کرد. قلعه نویی اما برای جبران نتیجه همچنان علیزاده را به عباسفرد ترجیح می دهد و عادتهای غلط به قوت خود پابرجا هستند. کوشکی داخل دروازه می ایستد، کاظمی زیر توپ می زند و... و بازی به بازی خبری از برطرف کردن آنها نیست.
شلنگ گاز را سوراخ می کنیم و انتظار داریم صبح از خواب بیدار شویم، خیر برادر... این یک خواب ابدی است.
به نوشته قدس، منصور ابراهیم زاده تا قبل از داربی پایتخت و آغاز حراج زمستانه امتیازات توسط استقلال، برنامه های متفاوتی برای بازی 14 اسفند داشت. او به کاهش فاصله امتیازی با صدرنشین فکر می کرد و حالا می توان با پیروزی بر استقلال سال را با صدرنشینی و دو امتیاز اختلاف نسبت به نزدیکترین تعقیب کننده به پایان برساند.
امیر قلعه نویی با هفت امتیازی که در چهار بازی اخیر از دست داد، انگیزه غول آسا و غیر قابل مهاری را در ذوب آهن زنده کرد و حالا باید پنجه در پنجه حریفی بیندازد که خود امید دوباره به زندگی را به کالبد او باز گردانده است.
استقلال به دلایل مختلف و پر تعداد آن تیم هشت هفته ابتدای نیم فصل که هفت بازی را با پیروزی پشت سر گذاشت، نیست. دلایل سطحی را می توان در غیبت و مصدومیت برخی بازیکنان، بدشانسی و یا انگیزه تیمهای حریف جستجو کرد، اما روشن است که نیمکت استقلال به دور از تمرکز و آرامش زمینه این سقوط را با دستان خود فراهم می کند.
1 - استقلال قلعه نویی قهرمان می شود اگر ذوب آهن یکی، دو شکست سنگین و ناگهانی را در هفته های پایانی متحمل شود. درست مثل لیگ پنجم که استقلال در آزادی با شموشک مساوی کرد و پاس در فولادشهر سه بر صفر به ذوب آهن باخت. تمرکز و آرامش فردی و تیمی امیر قلعه نویی در آخرین دست انداز قهرمانی به هم می ریزد.
او قهرمانی لیگ چهارم را در چنین شرایطی از دست دادو تا حدودی خوش شانس بود که در لیگ پنجم درگیری های درونی پاس بیش از استقلال بود.به نیمکت استقلال می نگریم به این امید که یک نفر فارغ از هیجانات و استرس حاکم بر بازی کنار گوش قلعه نویی زمزمه ای چاره ساز کند، اما آنجا همه شبیه یکدیگرند. همه سرخ شده اند، فریاد می کشند، به داور هجوم می برند و بالا و پایین می پرند. آنجا همه بدجوری به هم شبیه هستند.
2 - تکرار اشتباه در این مقطع یعنی خود کشی، امیر قلعه نویی در بازی با پاس به مهرداد پولادی بازی داد و مجبور شد اولین تعویضش را به او که سر و صدای سکوها را بلند کرده بود، اختصاص بدهد. پولادی در طول هفته گذشته مدام حرفهای تحقیرآمیز می شنود و به این یقین می رسد که بدترین بازیکن زمین بوده، اما در بازی با پیکان دوباره در ترکیب اصلی قرار می گیرد و نمایش فاجعه بارتری ارایه می دهد.
قلعه نویی گمان می کرد او برای جبران خسارت و تغییر دادن ذهنیتها به آب و آتش می زند و او هم به آب و آتش زد، اما هر چه بیشتر تلاش می کرد، بیشتر اشتباه می کرد. قلعه نویی برای دومین بازی متوالی یک تعویضش را سوزاند و روی تک روی پولادی دروازه اش را باز شده دید.
پس از دو ماه حضور در تمرینات هنوز خبری از رینالدو نیست. روانخواه فقط خودش را گرم می کند و یدا... اکبری بازی ها را از خانه تماشا می کند.
3 - تجربه های موفق زود فراموش می شوند و روی تجربه های ناموفق اصرار می کنند. عباسفرد هر گاه به زمین آمده، مؤثر بوده و علیزاده پنج امتیاز بازی با سپاهان و پرسپولیس را نابود کرد. قلعه نویی اما برای جبران نتیجه همچنان علیزاده را به عباسفرد ترجیح می دهد و عادتهای غلط به قوت خود پابرجا هستند. کوشکی داخل دروازه می ایستد، کاظمی زیر توپ می زند و... و بازی به بازی خبری از برطرف کردن آنها نیست.
شلنگ گاز را سوراخ می کنیم و انتظار داریم صبح از خواب بیدار شویم، خیر برادر... این یک خواب ابدی است.