دسته دومی ها دسته سیسیلی ها هستند؛ پرآشوب، جنگجو و سرشار از آرزوی پریدن به پله بالایی و هماوردی با بزرگان.اگر بزرگان حاضر در بالاترین سطح پنج لیگ معتبر اروپا (فرانسه، آلمان، انگلیس، اسپانیا و ایتالیا) هیچ گاه از رویاپردازی سیر نمی شوند، کوچک های سابقاً نامدار دسته دومی به تکه نانی راضی هستند؛ تکه نانی با طعم خوش صعود. در دسته های پایین تر پنج لیگ بزرگ چه خبر است؟
فرانسه
تا پایان هفته بیست و پنجم لانس قهرمان فصل 1998- 1997 لوشامپیونا با 50 امتیاز در صدر جدول قرار دارد. این تیم زرد و قرمزپوش که زمانی به لطف در اختیار داشتن ورزشگاه پراحساس «فیلیکس بولار» قادر به غلبه بر بزرگ ترین رقیبان داخلی بود، در مرحله گروهی فصل 2003- 2002 لیگ قهرمانان بالاتر از بایرن در رتبه سوم گروه قرار گرفت. از آن دوران سال ها گذشته و دست روزگار رقبای فصل 1998- 1997 را کنار هم در رتبه های اول و دوم دسته دوم جای داده است. اگر تفاضل گل باعث جدایی لانس و متز در هفته پایانی رقابت های 11 سال پیش شد، اکنون اختلاف هفت امتیازی امکان صدرنشینی متز را به حداقل رسانده و آنها نباید به قهرمانی فکر کنند. پس از این دو تیم «آنگر» فعلاً آخرین جایگاه صعود را اشغال کرده است. «بلون» رده ششمی بین قدیمی هایی مانند مون پلیه، استراسبورگ و «ون» تیم شگفتی ساز سال های اخیر جام حذفی فرانسه فاصله انداخته و عجیب تر از قرار گرفتن باستیای نژادپرست و جدایی طلب (تیم سابق روژه میلا اسطوره فوتبال کامرون) در رتبه یازدهم، حضور رمس نایب قهرمان فصول 1956- 1955 و 1959- 1958 اروپا در رتبه نوزدهم است. 13 هفته دیگر این لیگ 20 تیمی سه مسافر دسته اول و سه سقوط کننده به لیگ های محلی (فرانسه هم مانند آلمان دسته سوم ندارد) را خواهد شناخت.
آلمان
فرایبورگ با آن گرجستانی های مشهورش در خاطره ها باقی مانده و ماینتس بیشتر به دلیل نقش آسانسوری شهرت یافته است. این دو تیم با 45 و 40 امتیاز تا پایان هفته بیست و دوم مقام های اول و دوم را از آن خود کرده اند. «گروتر فورث» با چهار امتیاز اختلاف، کایزرسلاترن معروف را در پشت سر می بیند. قهرمان فصل 1998 - 1997 بوندس لیگا که به دلیل فقر مردم منطقه اش به نوعی مهجورترین باشگاه بزرگ آلمان محسوب می شود، همچنان عنوان افتخارآمیز «قهرمانی در اولین فصل صعود به دسته اول بوندس لیگا» را در انحصار خود دارد اما آیا می تواند با کسب رتبه سوم، فرصت حضور مجدد در سطح اول فوتبال آلمان را به دست آورد؟نورنبرگ، ادویسبورگ و سن پائولی در رتبه های ششم تا هشتم، اجتماع نامداران آرزو به دل را تشکیل داده اند. مونیخ 1860 در رتبه دهم قرار دارد. آنها روزی روزگاری با هدایت ورنر لورانت عصبی اقتدار بایرن در مونیخ را به چالش کشیده و به مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان هم راه یافتند. تیم سابق ینس یرمیس (در روزهایی که موهای بلندی داشت) بازمی گردد؟ یک قدیمی دیگر به نام هانزاروشتوک در ورطه سقوط دست و پا می زند. آخرین سقوط آنها به معنای خالی شدن دسته اول بوندس لیگا از تیم های منطقه شرق بود و رتبه نوزدهم در دسته دوم هم می تواند به کاهش تیم های شرقی در این رده منجر شود. پایین تر از هانزا، وهن و یک رده بالاتر «اینگال اشتاد» قرار دارد. سه سهمیه سقوط از آن آنهاست.
انگلیس
گرگ ها دوباره می آیند. ولوز رقیب تاتنهام در فینال های دهه 50 جام در جام اروپا پس از 35 بازی با 64 امتیاز بالاتر از سایر رقبای دسته برتری هایی مانند بیرمنگام و ردینگ، صدرنشین است. ایپسوویچ تیم بالانشین لیگ برتر در سال های میانی دهه 90، یازدهم است، شفیلدونزدی قدیمی ترین باشگاه دنیا یک رده پایین تر از این تیم قرار دارد و ناتینگهام فارست (قهرمان فصول 1979- 1978 و 1980 - 1979 لیگ اروپا)، نورویچ (به توضیحات مربوط به ایپسوویچ رجوع شود) ساوتهمپتون (پایگاه کاتولیک ها در یک کشور مبتلا به پروتستانتیسم) و چارلتون (تیم سابق اسکات پارکر و غول کش سابق جزیره) در رتبه های بیست و یکم تا بیست و چهارم جای دارند، آیا آنها سقوط می کنند؟
اسپانیا
حضور «خرس» در صدر جدول 22 تیمی عجیب تر از قرار گرفتن سلتاویگو تیم دوم منطقه گالیسیا نیست اما در جای خود نکته شگفت آوری است. تنریف دو فصل تمام در هفته پایانی دسته اول لالیگا رئال مادرید را از صدر جدول به رتبه فعلی خود (رده دوم) سوق داد. هرکولس، رایو والکانو (تیم سوم مادرید، جلوتر از ختافه)، ساراگوسا (قهرمان سابق جام در جام اروپا) و سالامانکا (رونالدوی برزیلی درصدی از سهام این باشگاه را در اختیار داشت) پایین تر از تیم جزایر قناری (تنریف) هنوز شانس صعود دارند. آیبار، آلیکانته و سویای B سه رتبه پایانی را به خود اختصاص داده اند. فاصله هشت امتیازی آلیکانته رده بیست و یکمی با آیبار رده بیستمی سقوط دو تیم آخر جدول را قطعی جلوه می دهد. راستی آلاوس زیباترین بازنده تاریخ جام یوفا هفدهم است؛ جایی بالاتر از لاس پالماس و پایین تر از آلباسته.
ایتالیا
بدون تردید «ساسولو» شگفتی ساز سری B و سراسر تیم های حاضر در لیگ های پایین تر فوتبال اروپا است. این تیم 48 امتیازی فقط دو امتیاز کمتر از لیوورنو و باری (تیم های اول و دوم جدول) اندوخته و اگر تا پایان هفته چهل و دوم این لیگ 22 تیمی، صلابت 14 هفته ابتدایی را داشته باشد گمنام ترین تیم فصل آینده سری A نام می گیرد. پارمای بزرگ و برشا (تیم محبوب ویچینی سرمربی تیم ملی ایتالیا در جام جهانی 1990) هم امتیاز با ساسولو چهارم و پنجم هستند. در پایین جدول مانتووا شگفتی ساز فصل گذشته سری B چهار پله با تیم آخر جدول فاصله دارد. مودنا (کیه ووی سابق) در رده بیستم جای دارد. دو سوال باقی می ماند؛ قناری ها (لقب مودنا) به جایگاه تقریباً همیشگی (سری C1) بازمی گردند؟باری دوباره بالا می آید و می افتد؟ می دانید که تیم قبلی کاسانو هرگز دو فصل در سری A دوام نیاورده، هیچ گاه بیش از نیم دهه در سری B باقی نمانده و کمتر پیش آمده به سری C1 سقوط کند. ورونا کجاست؟ راستگراهای افراطی فوتبال ایتالیا 22 سال پس از فتح نوبرانه سری A در دسته سوم روزگار سپری می کنند.
فرانسه
تا پایان هفته بیست و پنجم لانس قهرمان فصل 1998- 1997 لوشامپیونا با 50 امتیاز در صدر جدول قرار دارد. این تیم زرد و قرمزپوش که زمانی به لطف در اختیار داشتن ورزشگاه پراحساس «فیلیکس بولار» قادر به غلبه بر بزرگ ترین رقیبان داخلی بود، در مرحله گروهی فصل 2003- 2002 لیگ قهرمانان بالاتر از بایرن در رتبه سوم گروه قرار گرفت. از آن دوران سال ها گذشته و دست روزگار رقبای فصل 1998- 1997 را کنار هم در رتبه های اول و دوم دسته دوم جای داده است. اگر تفاضل گل باعث جدایی لانس و متز در هفته پایانی رقابت های 11 سال پیش شد، اکنون اختلاف هفت امتیازی امکان صدرنشینی متز را به حداقل رسانده و آنها نباید به قهرمانی فکر کنند. پس از این دو تیم «آنگر» فعلاً آخرین جایگاه صعود را اشغال کرده است. «بلون» رده ششمی بین قدیمی هایی مانند مون پلیه، استراسبورگ و «ون» تیم شگفتی ساز سال های اخیر جام حذفی فرانسه فاصله انداخته و عجیب تر از قرار گرفتن باستیای نژادپرست و جدایی طلب (تیم سابق روژه میلا اسطوره فوتبال کامرون) در رتبه یازدهم، حضور رمس نایب قهرمان فصول 1956- 1955 و 1959- 1958 اروپا در رتبه نوزدهم است. 13 هفته دیگر این لیگ 20 تیمی سه مسافر دسته اول و سه سقوط کننده به لیگ های محلی (فرانسه هم مانند آلمان دسته سوم ندارد) را خواهد شناخت.
آلمان
فرایبورگ با آن گرجستانی های مشهورش در خاطره ها باقی مانده و ماینتس بیشتر به دلیل نقش آسانسوری شهرت یافته است. این دو تیم با 45 و 40 امتیاز تا پایان هفته بیست و دوم مقام های اول و دوم را از آن خود کرده اند. «گروتر فورث» با چهار امتیاز اختلاف، کایزرسلاترن معروف را در پشت سر می بیند. قهرمان فصل 1998 - 1997 بوندس لیگا که به دلیل فقر مردم منطقه اش به نوعی مهجورترین باشگاه بزرگ آلمان محسوب می شود، همچنان عنوان افتخارآمیز «قهرمانی در اولین فصل صعود به دسته اول بوندس لیگا» را در انحصار خود دارد اما آیا می تواند با کسب رتبه سوم، فرصت حضور مجدد در سطح اول فوتبال آلمان را به دست آورد؟نورنبرگ، ادویسبورگ و سن پائولی در رتبه های ششم تا هشتم، اجتماع نامداران آرزو به دل را تشکیل داده اند. مونیخ 1860 در رتبه دهم قرار دارد. آنها روزی روزگاری با هدایت ورنر لورانت عصبی اقتدار بایرن در مونیخ را به چالش کشیده و به مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان هم راه یافتند. تیم سابق ینس یرمیس (در روزهایی که موهای بلندی داشت) بازمی گردد؟ یک قدیمی دیگر به نام هانزاروشتوک در ورطه سقوط دست و پا می زند. آخرین سقوط آنها به معنای خالی شدن دسته اول بوندس لیگا از تیم های منطقه شرق بود و رتبه نوزدهم در دسته دوم هم می تواند به کاهش تیم های شرقی در این رده منجر شود. پایین تر از هانزا، وهن و یک رده بالاتر «اینگال اشتاد» قرار دارد. سه سهمیه سقوط از آن آنهاست.
انگلیس
گرگ ها دوباره می آیند. ولوز رقیب تاتنهام در فینال های دهه 50 جام در جام اروپا پس از 35 بازی با 64 امتیاز بالاتر از سایر رقبای دسته برتری هایی مانند بیرمنگام و ردینگ، صدرنشین است. ایپسوویچ تیم بالانشین لیگ برتر در سال های میانی دهه 90، یازدهم است، شفیلدونزدی قدیمی ترین باشگاه دنیا یک رده پایین تر از این تیم قرار دارد و ناتینگهام فارست (قهرمان فصول 1979- 1978 و 1980 - 1979 لیگ اروپا)، نورویچ (به توضیحات مربوط به ایپسوویچ رجوع شود) ساوتهمپتون (پایگاه کاتولیک ها در یک کشور مبتلا به پروتستانتیسم) و چارلتون (تیم سابق اسکات پارکر و غول کش سابق جزیره) در رتبه های بیست و یکم تا بیست و چهارم جای دارند، آیا آنها سقوط می کنند؟
اسپانیا
حضور «خرس» در صدر جدول 22 تیمی عجیب تر از قرار گرفتن سلتاویگو تیم دوم منطقه گالیسیا نیست اما در جای خود نکته شگفت آوری است. تنریف دو فصل تمام در هفته پایانی دسته اول لالیگا رئال مادرید را از صدر جدول به رتبه فعلی خود (رده دوم) سوق داد. هرکولس، رایو والکانو (تیم سوم مادرید، جلوتر از ختافه)، ساراگوسا (قهرمان سابق جام در جام اروپا) و سالامانکا (رونالدوی برزیلی درصدی از سهام این باشگاه را در اختیار داشت) پایین تر از تیم جزایر قناری (تنریف) هنوز شانس صعود دارند. آیبار، آلیکانته و سویای B سه رتبه پایانی را به خود اختصاص داده اند. فاصله هشت امتیازی آلیکانته رده بیست و یکمی با آیبار رده بیستمی سقوط دو تیم آخر جدول را قطعی جلوه می دهد. راستی آلاوس زیباترین بازنده تاریخ جام یوفا هفدهم است؛ جایی بالاتر از لاس پالماس و پایین تر از آلباسته.
ایتالیا
بدون تردید «ساسولو» شگفتی ساز سری B و سراسر تیم های حاضر در لیگ های پایین تر فوتبال اروپا است. این تیم 48 امتیازی فقط دو امتیاز کمتر از لیوورنو و باری (تیم های اول و دوم جدول) اندوخته و اگر تا پایان هفته چهل و دوم این لیگ 22 تیمی، صلابت 14 هفته ابتدایی را داشته باشد گمنام ترین تیم فصل آینده سری A نام می گیرد. پارمای بزرگ و برشا (تیم محبوب ویچینی سرمربی تیم ملی ایتالیا در جام جهانی 1990) هم امتیاز با ساسولو چهارم و پنجم هستند. در پایین جدول مانتووا شگفتی ساز فصل گذشته سری B چهار پله با تیم آخر جدول فاصله دارد. مودنا (کیه ووی سابق) در رده بیستم جای دارد. دو سوال باقی می ماند؛ قناری ها (لقب مودنا) به جایگاه تقریباً همیشگی (سری C1) بازمی گردند؟باری دوباره بالا می آید و می افتد؟ می دانید که تیم قبلی کاسانو هرگز دو فصل در سری A دوام نیاورده، هیچ گاه بیش از نیم دهه در سری B باقی نمانده و کمتر پیش آمده به سری C1 سقوط کند. ورونا کجاست؟ راستگراهای افراطی فوتبال ایتالیا 22 سال پس از فتح نوبرانه سری A در دسته سوم روزگار سپری می کنند.