دلیل پیروزی مقاومت سپاسی در بازی برگشت با پرسپولیس، همانی بود که آن‌ها در دور رفت توانسته بودند سه امتیاز را بگیرند؛ خودزنی پرسپولیس. در بازی رفت پرسپولیس با گل به خودی کریم باقری باعث باخت تیم خود شد.
به نوشته خراسان، دیروز هم با این‌که کسی گل به خودی نزد اما می‌توان گفت یک پرسپولیسی باعث باخت این تیم شد. نلو وینگادا که دیگر نمی‌شود به او گفت «سرمربی جدید پرسپولیس» در بازی دیروز مثل هر مربی دیگری تغییراتی در پست بازیکنان و ترکیب تیم به وجود آورده.
خب البته که حقش همین است. اما حالا او که قراردادی 800 هزار دلاری با پرسپولیس بسته، شبیه سیبلی است که قدرت جذب هر انتقادی را به خود دارد. نه که انتقاد پذیر باشد، یا اصلا انتقاد پذیر نباشد، بلکه شرایط طوری است که به هر فردی با هر سطحی از اطلاعات فوتبالی اجازه می‌دهد از وینگادا انتقاد کند و هیچ حقی به او ندهد. شاید هم راست بگویند.
به هر حال محسن خلیلی که پارسال آقای گل لیگ برتر شده، ذهن هواداران را با آرم یک «ناجی» پر کرده و تصوری که از او وجود دارد، بازیکنی است که نیمکت نشین کردن او، دانش کم سرمربی تیم را می‌رساند. علیرضا محمد هم که مدت‌ها در دفاع راست جواب داده، احتمالا نباید در دفاع چپ بازی می‌کرد. این‌ها چیزهایی است که به ذهن خیلی‌ها رسیده.
حالا هم وینگادا چاره‌ای جز پذیرفتن آن‌ها ندارد. تیم او باخته و نمی‌تواند از جایگاه یک مربی پیروز وارد مکالمه‌ها شود. اما بد نیست یک نفر هم پیدا شود که به مدیران باشگاه ایراد بگیرد که چرا در چنین شرایطی افشین پیروانی را که نتایج بهتری نسبت به وینگادا گرفته بود را کنار گذاشتند. البته آن‌ها نمی‌توانستند پیش‌بینی کنند که وینگادا بدتر از پیروانی نتیجه می‌گیرد. اما نباید هم از وینگادا انتظار داشته باشند تیم‌شان را قهرمان کند.
دیروز زمانی که پژمان نوری در دقیقه 40 دروازه مقاومت سپاسی را باز کرد، دوباره خیلی از هواداران خوش خیال پرسپولیس امیدوار شدند که تیم محبوبشان می‌تواند قهرمان شود. آن‌ها خیلی زود نیمکت نشینی خلیلی را فراموش کردند و به این امیدوار بودند که امروز هم استقلال با ذوب‌آهن مساوی کند یا به این تیم ببازد که پرسپولیس امیدوارتر شود.
اما هنوز هواداران از فکرهای خوش خود بیرون نیامده بودند که سیامک کوهنورد در دقیقه 54 از زاویه بسته گل مساوی را زد. کوهنورد گل زیبایی زد. البته او یک گلزن قهار نیست. این دومین گل او در این لیگ بود. مصطفی صبری هم در دقیقه 58 گل دوم را زد.
او خیلی راحت و بدون این‌که مزاحمی داشته باشد، در محوطه شش قدم پرسپولیس ضربه‌اش را زد. بعد از این گل، محسن خلیلی به این امید که بتواند نتیجه مسابقه را عوض کند وارد زمین شد. او در دقیقه 76 اولین موقعیت خود را به دست آورد که با ضربه سر توپ را به روی تور دروازه انداخت. خلیلی یک دقیقه بعد شوتی از پشت محوطه جریمه زد که با اختلاف کم از بالای دروازه به بیرون رفت.
خلیلی که پس از ماه‌ها در یک مسابقه به میدان می‌رفت، بعد از پایان بازی گفت: «امیدوارم هر چه زودتر بدشانسی، پرسپولیس را رها کرده و بتوانیم نتایجی در شان پرسپولیس بگیریم. هواداران حق دارند از این باخت ناراحت باشند. موقعیت‌های زیادی برای گلزنی داشتیم اما متأسفانه با بی‌دقتی آن‌ها را از دست دادیم.»
دیروز همچنین صباباتری و فولاد با هم مسابقه دادند که فولاد با گل دقیقه 93 نادر احمدی بازی را 2-2 مساوی کرد. بختیار رحمانی(برای فولاد) و محسن یوسفی(دو گل برای صبا) دیگر گلزنان بازی دیروز بودند.
به نوشته خراسان، دیروز هم با این‌که کسی گل به خودی نزد اما می‌توان گفت یک پرسپولیسی باعث باخت این تیم شد. نلو وینگادا که دیگر نمی‌شود به او گفت «سرمربی جدید پرسپولیس» در بازی دیروز مثل هر مربی دیگری تغییراتی در پست بازیکنان و ترکیب تیم به وجود آورده.
خب البته که حقش همین است. اما حالا او که قراردادی 800 هزار دلاری با پرسپولیس بسته، شبیه سیبلی است که قدرت جذب هر انتقادی را به خود دارد. نه که انتقاد پذیر باشد، یا اصلا انتقاد پذیر نباشد، بلکه شرایط طوری است که به هر فردی با هر سطحی از اطلاعات فوتبالی اجازه می‌دهد از وینگادا انتقاد کند و هیچ حقی به او ندهد. شاید هم راست بگویند.
به هر حال محسن خلیلی که پارسال آقای گل لیگ برتر شده، ذهن هواداران را با آرم یک «ناجی» پر کرده و تصوری که از او وجود دارد، بازیکنی است که نیمکت نشین کردن او، دانش کم سرمربی تیم را می‌رساند. علیرضا محمد هم که مدت‌ها در دفاع راست جواب داده، احتمالا نباید در دفاع چپ بازی می‌کرد. این‌ها چیزهایی است که به ذهن خیلی‌ها رسیده.
حالا هم وینگادا چاره‌ای جز پذیرفتن آن‌ها ندارد. تیم او باخته و نمی‌تواند از جایگاه یک مربی پیروز وارد مکالمه‌ها شود. اما بد نیست یک نفر هم پیدا شود که به مدیران باشگاه ایراد بگیرد که چرا در چنین شرایطی افشین پیروانی را که نتایج بهتری نسبت به وینگادا گرفته بود را کنار گذاشتند. البته آن‌ها نمی‌توانستند پیش‌بینی کنند که وینگادا بدتر از پیروانی نتیجه می‌گیرد. اما نباید هم از وینگادا انتظار داشته باشند تیم‌شان را قهرمان کند.
دیروز زمانی که پژمان نوری در دقیقه 40 دروازه مقاومت سپاسی را باز کرد، دوباره خیلی از هواداران خوش خیال پرسپولیس امیدوار شدند که تیم محبوبشان می‌تواند قهرمان شود. آن‌ها خیلی زود نیمکت نشینی خلیلی را فراموش کردند و به این امیدوار بودند که امروز هم استقلال با ذوب‌آهن مساوی کند یا به این تیم ببازد که پرسپولیس امیدوارتر شود.
اما هنوز هواداران از فکرهای خوش خود بیرون نیامده بودند که سیامک کوهنورد در دقیقه 54 از زاویه بسته گل مساوی را زد. کوهنورد گل زیبایی زد. البته او یک گلزن قهار نیست. این دومین گل او در این لیگ بود. مصطفی صبری هم در دقیقه 58 گل دوم را زد.
او خیلی راحت و بدون این‌که مزاحمی داشته باشد، در محوطه شش قدم پرسپولیس ضربه‌اش را زد. بعد از این گل، محسن خلیلی به این امید که بتواند نتیجه مسابقه را عوض کند وارد زمین شد. او در دقیقه 76 اولین موقعیت خود را به دست آورد که با ضربه سر توپ را به روی تور دروازه انداخت. خلیلی یک دقیقه بعد شوتی از پشت محوطه جریمه زد که با اختلاف کم از بالای دروازه به بیرون رفت.
خلیلی که پس از ماه‌ها در یک مسابقه به میدان می‌رفت، بعد از پایان بازی گفت: «امیدوارم هر چه زودتر بدشانسی، پرسپولیس را رها کرده و بتوانیم نتایجی در شان پرسپولیس بگیریم. هواداران حق دارند از این باخت ناراحت باشند. موقعیت‌های زیادی برای گلزنی داشتیم اما متأسفانه با بی‌دقتی آن‌ها را از دست دادیم.»
دیروز همچنین صباباتری و فولاد با هم مسابقه دادند که فولاد با گل دقیقه 93 نادر احمدی بازی را 2-2 مساوی کرد. بختیار رحمانی(برای فولاد) و محسن یوسفی(دو گل برای صبا) دیگر گلزنان بازی دیروز بودند.