رفتن به محتوای اصلی 
آخرین خبرتأکید عراقچی بر روابط مستحکم ایران و عمان
33بازدید
۱۵۷

انواع رایج مزاحمت در ایران و واکنش زنان به آنها

تفاوتش فقط یک نقطه است؛ یک نقطه ناقابل. این که شهروندی از قالب «مراحمت» برای همنوعش خارج شود و اسباب «مزاحمت» او را ایجاد کند؛ قطعا یک پدیده عادی و طبیعی نیست.

انواع رایج مزاحمت در ایران و واکنش زنان به آنها
تفاوتش فقط یک نقطه است؛ یک نقطه ناقابل. این که شهروندی از قالب «مراحمت» برای همنوعش خارج شود و اسباب «مزاحمت» او را ایجاد کند؛ قطعا یک پدیده عادی و طبیعی نیست.

به گزارش جام جم، حتی اگر بعضی مزاحمت های خیابانی هم برایمان عادی شده باشد؛ همین مرحله عادی شدن مزاحمت، خودش پدیده خطرناکی است که نشان می دهد ایجاد مزاحمت برای دیگران، دیگر آن قبح و زشتی اش ریخته و حساسیت های عمومی نسبت به آن کمتر شده است.

شاید کسی پیدا شود که ادعا کند هرگز برای دیگران مزاحمت ایجاد نکرده، اما بعید است فردی مدعی باشد که هیچ وقت مورد مزاحمت قرار نگرفته است.

این مزاحمت ها هم تا دلتان بخواهد، انواع و اقسام مختلف دارد. از متلک پرانی های کوچه بازاری گرفته تا قمه کشیدن در خیابان، همه در زمره مجموعه مزاحمت ها جای می گیرد.

با وجود آن که در همه انواع ایجاد مزاحمت ها، حقی از حقوق شهروندان ضایع می شود، اما در بسیاری از موارد، نه کار به دادگاه و تنبیه مزاحم کشیده می شود و نه فرهنگ سازی گسترده ای برای کاهش بار مزاحمت ها اندیشیده شده است.

مزاحمت، تعریف واحدی ندارد

مزاحمت مثل بسیاری از واژه های انتزاعی دیگر مثل ترس و شجاعت، مفهوم واحد و خط و مرز مشخصی ندارد. شاید رفتاری که برای فردی مزاحمت تلقی می شود، برای فرد دیگری در حکم یک شوخی بامزه باشد.

تعریف مزاحمت با توجه به فرهنگ کشورهای مختلف نیز متفاوت است؛ طوری که ممکن است مثلا برخی رفتارها در کشوری به عنوان مزاحمت و در کشوری دیگر، امری عادی و هنجاری پذیرفته شده تلقی شود.

مثلا در کشور ما هنوز هم برای خیلی ها کپی غیرقانونی محصولات فرهنگی و هنری، به عنوان مزاحمت برای پدیدآورنده اثر تلقی نمی شود، اما در برخی کشورها این نوع مزاحمت به عنوان یک جرم غیرقابل چشمپوشی به حساب می آید که مجازات های سختی به دنبال دارد.

با این حساب شاید بتوان گفت که برای تعریف درست مزاحمت، باید ابتدا به حق و حقوق قانونی مردم هر کشوری توجه کنیم و سپس با توجه به این حقوق پذیرفته شده در آن جامعه، موارد نقض حقوق شهروندان را به عنوان عملی مزاحم به حساب بیاوریم.

البته همین تعریف هم به طور کامل، درست و جامع نیست؛ زیرا مثلا ممکن است در کشوری به همه حقوق شهروندان و هنجارهای رایج جامعه به عنوان امری قانونی و لازم الاجرا نگاه نشود و در آن صورت، نمی توان نقض یک هنجار پذیرفته شده در جامعه را به عنوان مزاحمت تعبیر کرد.

انواع رایج مزاحمت ها در ایران

متلک پرانی در ایران را شاید بتوان رایج ترین و دم دستی ترین شکل مزاحمت به حساب آورد. گرچه مردان هم در تیررس انواع متلک ها قرار دارند، اما بیشترین قربانیان متلک های مزاحم در کشور ما، خانم ها هستند.

متلک ها را باید در زمره مزاحمت های ذهنی به حساب آورد که روح و روان فرد مزاحمت شونده، هدف حمله قرار می گیرد.

نهادینه نشدن فرهنگ گفت وگوی سالم و تلنبار شدن عقده های جنسی را شاید بتوان از مهم ترین دلایل پیدایش این نوع مزاحمت متداول دانست.

جدای از متلک پرانی، رعایت نکردن قوانین راهنمایی و رانندگی را هم می توان در ردیف رایج تریـن مزاحمت ها در ایران به شمار آورد.

رعایت نکردن حقوق سایر رانندگان، به هم زدن نظم و آرامش در جاده ها و پارک کردن در محل هایی که مزاحم رفت و آمد دیگران است، گونه های مختلفی از مزاحمت های رانندگی در ایران را تشکیل می دهد.مزاحمت های تلفنی، ایجاد مزاحمت در محیط های مجازی مثل شبکه های اجتماعی و رعایت نکردن حقوق همسایگان در آپارتمان ها را هم می توان در رتبه های بعدی متداول ترین اشکال مزاحمت در ایران طبقه بندی کرد.

اما شدیدترین شکل مزاحمت ـ که البته در مقایسه با انواع دیگر مزاحمت هایی که نام بردیم، رواج کمتری دارد ـ آن دسته مزاحمت های فیزیکی است که فرد مزاحم به شکل دعوا و نزاع های خیابانی، فرد دیگری را مصدوم می کند.

همچنین نباید فراموش کرد که انواع مزاحمت های رایج در ایران، مدام در حال تغییر و دگرگونی است. مثلا شاید در یک دهه گذشته، مزاحمت های تلفنی را می شد در صدر رایج ترین نوع مزاحمت در ایران به حساب آورد، اما حالا با گسترش ضریب نفوذ اینترنت در خانواده ها، این مزاحمت ها به محیط های مجازی کشیده شده است.

مزاحمت، روند توسعه را کند می کند

مزاحمت ها مثل ضربه چکشی است که بر یک بنای آباد، فرود می آید. اولین تاثیر منفی مزاحمت ها، انتقال حس ناخوشایند در فردی است که مورد مزاحمت قرار گرفته است. مثلا تصور کنید صبح که از خواب پا می شوید، به یکباره مشاهده کنید که بدنه ماشینتان با یک دسته کلید ناقابل، کلا خط خطی شده است؛ بدیهی است که در طول آن روز، حس خــــــوب و انرژی لازم برای انجام کارها را ندارید.

اما اگر از بعد کلان به پدیده مزاحمت نگاه کنیم، شیوع مزاحمت ها موجب ایجاد حس ناامنی، افزایش پرخاشگری در جامعه، رواج حس انتقام گیری و موجب به هم خوردن تمرکز جامعه برای طی کردن مسیر رشد و پیشرفت خواهد بود.

دکتر غلامعباس توسلی، جامعه شناس و عضو هیات علمی دانشگاه تهران در گفت وگو با جام جم عنوان می کند: توسعه یافتگی در هر کشوری با مقوله احساس امنیت، رابطه مستقیم دارد. البته طی کردن مسیر توسعه یافتگی به عوامل زیادی مرتبط است، اما بی شک نبود انواع مزاحمت ها و وجود حس امنیت، یکی از مولفه های توسعه یافتگی است.

توسلی با ذکر مثالی توضیح می دهد: در کشورهایی مثل سوئیس، نروژ و ژاپن، مردم اصل همکاری و ارتباط منطقی با همدیگر را در روابطشان رعایت می کنند و این موارد را آموخته اند. به همین دلیل هم در این کشورها انواع مزاحمت هایی مثل دست به یقه شدن و دعواهای خیابانی، بندرت اتفاق می افتد و صلح و ثبات در جامعه بیشتر است.

به اعتقاد این جامعه شناس، وقتی در کشوری بروز انواع مزاحمت ها، نادر باشد، در نتیجه مردم ثبات و آرامش روانی بیشتری برای کار و پیشرفت دارند و در چنین سرزمینی، مسیر توسعه یافتگی با شتاب بیشتری همراه خواهد بود.

از آموزش ارتباط سالم تا تنبیه فرد مزاحم


وقتی در کشوری توسعه یافته، مزاحمت های تلفنی و دست به یقه شدن ها به اتفاقی نادر تبدیل می شود، نباید تصور شود که این نهادینه شدن فرهنگ صحیح ارتباط با همشهریان، یک شبه اتفاق افتاده یا امری ذاتی است.

به طور قطع، برای زدودن انواع مزاحمت ها از پیشانی جامعه، راه طولانی در پیش است که اولین و ماندگارترین قدم برای طی کردن این راه دشوار، آموزش مهارت های ارتباط موثر از سوی نهادهای فرهنگ ساز است.درواقع، اگر بپذیریم که ایجاد مزاحمت برای دیگران، از خلأ آموزش ارتباط سالم بین افراد جامعه نشات می گیرد، در این حالت رسانه ها می توانند با نمایش الگوی سالم از ارتباط موفق بین شهروندان و ترویج این الگو، نقش زیادی را در کاهش بار انواع مزاحمت ها به دوش بکشند.

حال وقتی به درجه ای رسیده ایم که آحاد جامعه، فن ارتباط سالم با همنوعانشان را آموختند و افراد مزاحم همدیگر نبودند، در آن حالت می توان با قاطعیت بیشتری با افراد مزاحم برخورد کرد.

یعنی اگر مرحله آموزش و فرهنگ سازی را با موفقیت طی کردیم و اغلب افراد جامعه، بار مزاحمت را روی دوش دیگری سوار نکردند، در آن شرایط می توان با قدرت بیشتری با قانون شکنان برخورد قهری داشت.

اما تا زمانی که به آن درجه از آموزش پذیری و تعامل سالم بین همه شهروندان نرسیده باشیم، تشدید برخوردهای فیزیکی و قانونی با افراد مزاحم، فقط درمانی مقطعی به حساب می آید که در بلندمدت هم نمی تواند ریشه مزاحمت ها را به طور کامل بخشکاند.

واکنش زنان در برابر مزاحمان خیابانی

موقعیت های آزاردهنده را بسیاری از زنان و دختران تجربه کرده اند؛ تجربیاتی که جامعه شناسان آن را در قالب چهار نوع مزاحمت طبقه بندی می کنند: مزاحمت بصری، کلامی، تعقیبی و لمسی.

زن بودن هنوز هم محدودیت های خاص خودش را دارد، حتی با این که فرهنگ و شرایط زندگی در سال های اخیر تغییرات زیادی کرده و گمان می رود اوضاع زنان بهتر شده است؛ بیشتر زنان در خیابان ها یا اماکن عمومی راحت نیستند و از آزارهای احتمالی بیم دارند، چون نمی توان پیش بینی کرد که کدام یک از رهگذران مزاحمند و قصد آزار دارند و این مزاحمت قرار است درکدام منطقه و به چه شکل اتفاق بیفتد.

در علم جامعه شناسی، مزاحمت های خیابانی به عنوان یکی از شکل های ممنوع تبعیض جنسی علیه زنان معرفی می شود که در عین حال، عرصه عمومی را نیز به محیطی ناامن تبدیل می کند. طبق تعریف گاردنر، جامعه شناس، مزاحمت خیابانی، رفتارهای کلامی و غیرکلامی دارای ماهیت جنسی است که همه انواع توهین، کنایه زدن، فریاد کشیدن، تنه زدن و خیره شدن را در برمی گیرد. نکته مهم در مزاحمت ها این است که همواره از سوی مردان در مکان های عمومی یا نیمه عمومی اعمال می شود و قربانیان آنها همیشه زنان هستند.

به این ترتیب وقتی به مزاحمت خیابانی به چشم خشونت و نوعی تبعیض نگاه کنیم، باید تائید کرد بیشتر زنان جامعه صرفنظر از این که چقدر سن دارند، نوع پوشش آنها چیست یا این که چقدر زیبا هستند، در معرض این مزاحمت ها قرار دارند و تاکنون موارد زیادی را تجربه کرده اند.

تحقیقات جهانی درباره مزاحمت های خیابانی نشان می دهد این موضوع، معضلی جهانی است و در همه کشورهای جهان دیده می شود. در پژوهشی نیز که از سوی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی انجام شده و نتایج آن در شماره سوم دوره دوازدهم مجله جامعه شناسی ایران چاپ شده، این موضوع مورد تاکید قرار گرفته است.

طبق این پژوهش، مزاحمت های خیابانی را علاوه بر تقسیم بندی چهار گانه اش می توان به دو دسته دیگر نیز تقسیم کرد، یعنی مزاحمت ها را در دو دسته کلامی و غیرکلامی جا داد. ویژگی مزاحمت های کلامی این است که مردان اظهاراتی را به زبان می آورند که جنبه تمجید و تعریف از ظاهر و ویژگی های فیزیکی زنان دارد، به طوری که اگر کسی برای دفعات نخست این اظهارات را شنیده باشد، گمان می کند آن مرد از روی محبت او را ستوده و اصلا حرف های او را باور می کند، اما به مرور زمان وقتی زنان تجربه می کنند که مردان این حرف ها را به همه زنان می زنند و حتی چند قدم آن طرف تر، مقابل چشم زنی که چند لحظه پیش او را ستوده، آن کلمات را به زنی دیگر نیز می گویند، یاد می گیرند این حرف ها را بی اساس تلقی کنند و حتی مقابل آن بی اعتنا باشند یا واکنش های تند نشان دهند.

البته مزاحمت های کلامی همیشه جنبه تمجیدی ندارد، بلکه در بسیاری از موارد، مردان با متلک هایی که ظاهر طنزآمیز است عیب های ظاهری زنان را به رخ آنها می کشند که البته زنان نیز توهین نهفته در این متلک ها و کنایه ها را درک می کنند.

مزاحمت های غیرکلامی نیز دامنه وسیعی دارد و رفتارهایی مثل نگاه های خیره که به چشم چرانی تعبیر می شود و نیز تعقیب با ماشین یا با پای پیاده یا لمس کردن های موذیانه را شامل می شود که همه آنها با هر میزان شدت، موجب آزار زنان و تنگ شدن عرصه بر آنان می شود.

برخی از خود دفاع می کنند، برخی سکوت


در مقابل یک مزاحم می شود جیغ کشید و به او حمله ور شد، یا سر و صدا راه انداخت و از دیگران کمک خواست، یا چشم غره ای به او رفت و گذشت یا این که سنگینی آزارهـــــا را قورت داد و سکوت کرد و گذشت.

پژوهش هایی که تاکنون در جهان انجام شده نشان می دهد سکوت، واکنش متداول میان زنان قربانی است، حتی بومن، جامعه شناس در مقاله ای ضمن تائید این موضوع می نویسد دلیل نادیده گرفتن مزاحمت ها از سوی زنان می تواند این باشد که آنها از برخورد فیزیکی می ترسند یا از این که توجه دیگران را به خود جلب کنند و مورد سرزنش قرار بگیرند، واهمه دارند. او البته معتقد است زنانی که در این موقعیت های آزاردهنده خود را به تجاهل می زنند یعنی وانمود می کنند اتفاقی رخ نداده، در واقع خشم، حقارت و ترس خود را مخفی می کنند، در حالی که این فشارهای عاطفی و احساس بی قدرتی به سلامت روانی شان لطمه می زند.

پژوهشی که در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی نیز انجام شده این موضوع را تائید می کند با این تفاوت که یافته های این تحقیق نشان می دهد زنان و دختران از مزاحمت های کلامی، لطمه روانی کمتری می بینند و حتی به این مزاحمت ها بها نمی دهند و در عوض هر زمان که احساس کنند هدف این مزاحمت ها بهره برداری جنسی است نسبت به آن واکنش تندتری نشان می دهند.

با وجود این، این تحقیق اشاره دارد نزدیک به 70 درصد از زنان قربانی در مقابل مزاحمت ها سکوت می کنند و خود را به بی اعتنایی می زنند که این واکنش نیز بی دلیل نیست. نکته اول این است که تکرار شدن این نوع مزاحمت ها، آن را به موضوعی نسبتا عادی تبدیل کرده، موضوعی که بیشتر زنان آن را جدی نمی گیرند. نکته دوم به کلیشه های فرهنگی برمی گردد که همواره در درگیری زنان و مردان، زنان را مقصر می داند، حتی اگر آنها قربانی ماجرا باشند. نکته سوم هم این که در فرهنگ ایرانی نوع پوشش زنان و آرایش ظاهری آنها را در میزان مزاحمت علیه آنها ربط می دهند، در حالی که تحقیق پژوهشگاه علوم انسانی این باور را رد می کند و نشان می دهد مزاحمت حتی برای زنان محجبه ای که به هیچ عنوان جلب توجه نمی کنند، وجود دارد.

در کنار این سه علت، دلایل دیگری نیز برای سکوت زنان قربانی وجود دارد که احساس شرم، جلوگیری از جلب توجه دیگران و ترس از سرزنش شدن را شامل می شود.

علاوه بر اینها، زنان قربانی ممکن است واکنش های دیگری بجز سکوت یا دفاع از خود در مقابل مردان مزاحم از خود نشان دهند مثل این که در پوشش خود محدودیت هایی اعمال کنند یا از مسیرهایی خاص تردد کنند یا زمان آمد و رفت خود را تغییر دهند که همه اینها نوعی فشار را بر زنان وارد می کند که نمی توانند با احساس راحتی در عرصه عمومی ظاهر شوند.

مقصر اصلی، فرهنگ مردسالار

با این که به نظر می رسد تار و پود نظام ریشه دار مردسالار در جامعه ایران تا حد زیادی از هم گسیــخته است، ولی همچنان تفکراتی که مرد را برای انجام هر کاری آزاد و مختار می داند، وجود دارد. در این تفکر، مرد زمانی سالم می ماند که زن خطایی نکند و هرگونه خطای مرد را به زنان نسبت می دهند، در حالی که طبق تعریف علم جامعه شناسی، مزاحمت خیابانی از مصداق های خشونت و تبعیض علیه زنان است؛ تعریفی که انگشت اتهامش را به سمت مردان مزاحم می گیرد نه زنان آزار دیده.

در جامعه شناسی، نظریه ای به عنوان جامعه پذیری جنسیتی وجود دارد که اشاره دارد افراد از دوران کودکی رفتارهای مربوط به جنسیت خود را می آموزند و با دیدن رفتار افراد در طول زمان، نسبت به آنها باور پیدا می کنند. طبق این نظریه باید پدیده مزاحمت خیابانی را این گونه توضیح داد که پسرها از سنین کم می بینند مردان می توانند بدون هیچ مانعی و با کمترین دغدغه و دردسر در مکان های عمومی برای زنان مزاحمت ایجاد کنند. پسرها وقتی میان هم سن و سال های خود نیز قرار می گیرند همین موضوع را می بینند و می شنوند و ایجاد مزاحمت برای زنان را نشانه بزرگی و مردانگی تلقی می کنند، به این ترتیب این رفتار نسل به نسل میان آنها ادامه می یابد.

البتـــه در این میان، نقش زنان نیز بی تاثیر نیست، چون روی آوردن آنها به سکوت و منفعل عمل کردنشان در مقابل مردان مزاحم، سبب تقویت رفتار در آنها می شود که بناچار این مزاحمت ها برای نسل های بعدی زنان و دختران نیز تکرار می شود.

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۱۵۷
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
دنی

نویسنده این مطلب کیه تروخدا بگین لازم دارم

ناشناس

فاجعه جامعه بیش از اینکه در مزاحمت‌ها دیده بشه، در طرز فکر مردم این جامعه دیده میشه.

ناشناس

نکته جالب اینه که این مردان مزاحم خیلی پر رو هستند و اگه اعتراض کنی تو رو مقصر جلوه میدن،
یه بار سوار تاکسی بودم ،آقایی که اهر موجهی داشت و وسط نشسته بود به بهانه پیدا کردن پول دستش تو جیبش بود و سعی میکرد به هر طریقی منو لمس کنه ،اولش فکر کردم واقعا داره دنبال پول میگرده ، بعد که طولانی شد و دیدم هرچی خودمو میکشم کنار باز خودشو نزدیک میکنه مطمئن شدم به سوء نیتش، و محترمانه ولی با صدایی که بقیه هم میشنیدند بهش تذکر دادم ، ولی یهو آقاهه دست پیش رو گرفت که پس نیافته و شروع کرد به من تهمت زدن !!! بقیه مسافرا و راننده هم به من بد نگاه میکردن ، انگار من کار بدی کرده بودم! خلاصه من پیاده شدم ولی فرهنگ جامعه ما خیلی پر مشکله

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

من چندین سال نذاشتم خواهرم با وسیله‌ی عمومی جایی بره. همیشه یا با خانواده رفت یا دربست
اولین فرصت هم یه شوکر براش میخرم برای مواقع غیرمترقبه

ناشناس

دلتون خوشه بابا وقتی مسئولین کشور رو به حال خودش رها کردن این نوشته ها که دردی رو درمون نمیکنه مسئولین باید فرهنگ سازی کنند تا مردم رعایت کنند

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

آره نصیحت کنن، قصه بگن، شعر بخونن درست میشه

ناشناس

ممنون ، مقاله خوبی بود. توش به این نکته درست اشاره شده بود که قربانیان این نوع مزاحمت ها اصولاً فقط زنان زیبا ، اغوا گر نیستند و این شمال زنان از تمامی قشر ها میشه و مایه تاسفه این شدت از مزاحمت ها در بعضی از کشورها منجمله ایران.

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

زنان زیبا؟ یا زنان نقاشی شده؟؟

ناشناس

عدم دسترسی مردان به جایی برای اطفاء شهوات جنسی و عدم رواج ازدواج موقت یکی از مهمترین دلایل این مزاحمتهاست. بفهم!

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

خودت بیشتر نیاز به فهم داری
کسی با آب شور سیراب نشده. لابد برای حذف اعتیاد هم باید معتادخانه راه انداخت تا صغیر و کبیر برند راحت بکشند تا اعتیاد از بین بره

راستی کلینیک روانی برای بستری شدن خواستی بگو

ناشناس

مقاله جالبی است . تابناک متشکرم.

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

متشکر از مترجم باش که حرف غربیها رو تونسته خوب برسونه

ناشناس

لطفا مزاحمت مامورین امنیت اخلاقی را هم واکاوی فرمایید
از جمع زیادی از زنان یک شهر تعداد انگشت شماری از آنان را به کیوسک امنیت اخلاقی راهنمایی می کنند و ضمن اتلاف وقت ایشان و ایجاد استرس و ... تذکر می دهند و تعهد می گیرند و دیگر هیچ.
جه اثری از این اقدام فردا در شهر مشاهده می شود ؟ چند درصد فردا پوشش و رفتارشان اصلاح می شود؟
و آن تعداد اندک از فردا چه رفتار احیانا بهتر و یا بدتری خواهند داشت؟

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

راهکار فقط جریمه تصاعدی میلیونی است

ناشناس

کته سوم هم این که در فرهنگ ایرانی نوع پوشش زنان و آرایش ظاهری آنها را در میزان مزاحمت علیه آنها ربط می دهند، در حالی که تحقیق پژوهشگاه علوم انسانی این باور را رد می کند و نشان می دهد مزاحمت حتی برای زنان محجبه ای که به هیچ عنوان جلب توجه نمی کنند، وجود دارد.
این جمله رو باید طلا گرفت. قابل توجه اونایی که با این تصورات غلط، همه جور محدودیتی رو برای خانم ها ایجاد کردند.

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

باید طلا گرفت برای چشم‌چرانها و افراد بیگانه با غیرت

ناشناس

گل گفتی.هیچ وقت احساس امنیت نمیکنم از اینکه تنهایی جایی برم در حالی که پوشش و حرکاتم کمترین جلب توجه رو میکنه.

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

جایی که کثیفی بود مگس زیاد می‌شود. وقتی مگس زیاد شد روی جای تمیز هم خواهند نشست. ولی همه میدانند که علت آن کثیفی است نه مگس و نه آن جای تمیز

ناشناس

علی رغم وجود قانون مصوب ، پلیس فقط به فکر گشت ارشاد است

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

مترسک را کلاغها هم شناخته‌اند

جلال

اگر زن مریض نباشد و با غرض و مرض لباس های تحریک آمیز و آرایش تحریک آمیز و زننده نداشته باشد مورد مزاحمت قرار نمی گیرد. در واقع برخی خانم ها با پوشش و آرایش خود مردها را دعوت به مزاحمت می کنند.
من کمتر دیده ام کسی مزاحم خانم محجبه و عفیفه ای بشود.

ناشناس
در پاسخ به جلال

البته برخی افراد خوش‌غیرت وقتی از ناموس خودشان نا امید می‌شوند برای عقده‌گشایی سعی می‌کنند تلافی سر عفیفه‌ها دربیارند که از منفی‌های نظرات آشکاره

ناشناس

ریشه اصلی اینگونه رفتارها از استبداد است خیلی ساده ، استبداد بالا دستیها به پائینیها همینطور تا پایین خوب زنها و بچه ها همیشه پایین بوده اند پس ضربات از بالا به پایین منتقل میشود ، این نشانه عدم پیشرفت فکری جامعه همچنین از بین نرفتن استبداد است !

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

نه که تو کشورهای دمکراسی این خبرها نیست!
یه سرچی تو اخبار شبکه‌های غربی بکنی مزاحمت که هیچ آمار تجاوز دستت میاد. همونجایی که استبداد نیست

علي

افراد مزاحم در علوم رفتاري زير طبقه بيشعورها (Asshole) قرار مي گيرند و نيازمند درمان روحي هستند. در بسياري از كشورها اين افراد را تشويق مي كنند تا در دوره هاي رواندرماني شركت كنند.

ناشناس
در پاسخ به علي

دوره‌ی رواندرمانی هم از اون اطوارهای غربی است. این کارها هیچوقت به ریشه کنی چنین ناهنجاری‌هایی منجر نشده و نمیشود.
تنها راهش جریمه‌های تصاعدی سنگینه بویژه با طعمه گذاری پلیس

ناشناس

امروز صبح که سوار مترو شده بودم صحنه ای حالمو بد کرد یه مشت مردنما گرخیده بودن تو واگن قسمت خانمها و این وسط چند تا دختر بیست بیست و دو ساله بینشون گیر افتاده بودن یک دفعه تو ایستگاه بعد دیدم یه دختر تا در قطار باز شد شروع کرد رو به مامور با گریه که برای چی حقوق می گیری وقتی توانشو ندارین که حتی جلو ورود این افرادو بگیرین واقعا اون وسط گیر کرده بود و نامردای کثافت تکون هم نمی خوردن من صحنه رو ندیدم ولی طوری بود که ماموره هم غیرتی شد و داد کشید مردک بیا بیرون بذار بیاد بیرون و شاید باورتون نشه دختر بیچاره با چه وضعی با گریه های شدید تو ایستگاه استاد معین پیاده شد همه ناراحت شده بودن زنا شروع کردن به بد وبیراه گفتن به اون بی شعورا تابناک می دونم کامنتمو نمی ذاری ولی بدون ازین زنا می خواین نسل بعد رو چطور بسازن زنی که جز حس تحقیر بهش چیزی ندادن!!!!!!!!!!! چیزی جز تنفر تقدیم نمی کنه؟؟؟

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

من یکبار با خواهرم سوار مترو شدیم که اولش کسی نبود چون ایستگاه بهشت زهرا بود. بعد شلوغ شد و پر مرد شد. هیچ اتفاق خاصی نیافتاد به غیر از یه لآبالی که سعی در مزه پرونی داشت. ولی دفعه اول و آخرمون شد

ناشناس

چه مقاله فمينسيتي جالبي بود
كدوم جامعه مرد سالار ؟؟؟!!!
حال زنها بر همه چيز مسلط اند شما در جامعه زندگي نمي كنيد بلكه توي كتابهاي جامعه شناسي غربي غرق شده ايد

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

غربیها اگه بگن چهاردست و پا راه بروید. یک عده‌ی کثیری در ایران شروع به چهاردست و پا رفتن کرده و از کسانی که این کار رو نمیکنن بعنوان امّل یاد میکنن

ناصر

در برابر مزاحمتهاي خياباني كه توسط برخي دختران انجام ميشه چكار بايد كرد. من تاكسي سوار شدم يه خانم منو هي .......

ناشناس
در پاسخ به ناصر

اینا قبول نیست. توی دانشگاه دخترها ولو میشدند روی صندلیها و سنگ جلوی دانشکده و پسرها رو دست مینداختند ولی حق پاسخگویی نداشتیم

ناشناس

بسیار مایه تاسف و ناراحتی است که اولین اصل انسانیت که "عدم مزاحمت برای همنوع "توسط خیلی ها رعایت نمی شود.. تا کی تیشه به ریشه اخلاق و فرهنگ خودمون باید بزنیم... مسلمانی لازم است

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

تا زمانی که قانونی وجود ندارد و اگر هم باشد اجرا نمیشود و اگر بشود هم مجازات بازدارنده ندارد

ناشناس

يك كارشناسي كاملا غربي

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

اینها مطالب ترجمه شده است و البته مغرضانه و پر از تناقض

پارسا

با درود و تبريك روز زن
گرچه امروزه در اين موارد ، ديگر همه كارشناسان به تقليد از روال رايج و براي اثبات روشنفكري خود ، مردان را مقصر مي دانند اما نوع پوشش برخي بانوان نيز كه خود را تا حد مي آرايند و از هر ابزاري براي جلب توجه بيشتر بهره مي گيرند نيز چه بخواهيم چه نخواهيم در تحريك مردان مزاحم بي تاثير نيست

ناشناس
در پاسخ به پارسا

ناشناس ۱۵:۵۸
اون عاقل هم لابد تویی و البته خوش غیرتها

تو همین الآن یه خط روی صورتت بکش و برو بیرون ببین چند نفر برات مزه میپرونن (تازه اگه مرد و قلچماق هم باشی

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.