از جنگ تا چنگ در پی عرفان...
عشق وصله و پینه‌ای نیست، کوه هم بهانه است. تیشه را باید بزنی ته دلت، زیر و رویش کنی، تا هرچه در اعماق نهفته دارد، رسوای عالم و آدم شود. این همه هیاهو بهانه است، عشق یک روز پشت خاکریزها، حول حریم خانه، لای بی‌منطقی تیر و ترکش کشف می‌شود، یک روز باید از خانه بیرون بزنی، بروی پشت بام و در نوای نیایش، زخمه بر دوتاری بزنی تا با منطق عرفان، بلند بگویی: ای عشق!/عکس : امید شکری - ایسنا
