نسرین تخیری در اعتماد نوشت:
امرداد امسال برای کودکانِ جهان بویی از زندگی و بی‌مرگی و جاودانگی نداشت؛ مُهر مُرداد بر آن خورده بود. از کودکان غزه، سوریه، لیبی و عراق و اوکراین بگیر که در گیر‌ودار جنگ هر روز جان می‌دهند و از حیات و ممات‌شان تنها سر خط خبری باقی می‌ماند، که از فرط تکرار، آرام‌آرام اهل جهان حساسیت‌شان به آن را از دست داده‌اند و یادشان رفته است، همبازی‌های آنها نسل آینده‌ای هستند که با خشم و قهری که در دل می‌کارند، نمی‌توانند پیام‌آور صلح و امنیت جهان آینده باشند و تنها فرزند خشونت، خشونت است؛ تا کودکان «خالد شروف» استرالیایی که پاسوز پدر شده‌اند و از استرالیا به سوریه برده شدند تا با داعشی‌ها همراه شوند. همراه پدر سلاح به دست بگیرند و توییتر او را مزین به تصاویر خندان خود با سلاح کنند. حتی سلاح هم برای پدرکافی نبود تا روح کودکانش را بکشد و ماشین وحشیگری از آنها بسازد، پس سر بریده مردی سوری را در دستان کودک هفت ساله‌اش قرار داد و تصویر او را در توییتر خود گذاشت تا تکان محکمی به جهان بدهد که بدانند داعش از کودکی روح می‌کشد و نسل می‌سازد برای خودش. لابد دخترک‌های دوقلوی 16 ساله انگلیسی و دخترک 16 ساله بل‍ژیکی هم راه‌شان بیراه نشده که به فتوای جهاد نکاح خانه و خاندان و دیار را رها کردند و عازم سوریه شدند تا به داعشیان که سر می‌برند و وحشت می‌پراکنند، بپیوندند و غرایز آنها را برآورند و احتمالا برای آنها نسل آینده‌شان را تولیدمثل کنند، بدون آنکه هنوز خودشان از مفهوم زندگی چیزی دریافته باشند. از کودکان درگیر در این جنگ‌های قومی و فرقه‌یی که بگذریم باز هم مادر زمین در این ماه روی خوشی برای فرزندانش نداشت. نیمکره غربی هم فرزندانش را زخم زده بود، هر چند زخمی از جنسی دیگر. آن دخترک 9 ساله آلمانی که پدر از سه سالگی او را آزار جنسی می‌داد و از آزار او فیلم و عکس می‌گرفت اول امرداد آلمان را خبرساز کرد. نیمه همین ماه بود که پلیس آلمان در 10 ایالت 300 مظنون دیگر به پورنوگرافی کودکان را جست‌وجو و برخی از آنها را با مدارک و اسنادی که در خانه‌های آنها یافت، دستگیر کرد.
پیش از آن هم پلیس انگلستان همین تجسس گسترده‌یی را پی گرفته بود تا شاید پایانی بر پورنوگرافی کودکانش رقم بزند اما تا سیاستمدار آلمانی و مجری معروف تلویزیونی انگلیسی مشتری این پورنوگرافی‌ها هستند و برایشان اهمیتی ندارد که این کودکان رنج، تنهایی فلسفی غرب و اتمیزه شدن آن جامعه را دامن می‌زنند، بعید است پلیس بتواند نقطه پایانی بر این رنج بگذارد.
ایران خودمان هم کم از این خبرها نداشت، از کودک‌آزاری بگیر تا تعرض جنسی به کودکان. آن کودک شش ماهه خراسانی که از مادر معتادش ربوده شده بود و قاچاقچیان رباینده‌اش او را شکنجه کرده بودند درد را برای آن مادر و کودک به همراه داشت و وجدان ناآرام ما را با این پرسش باقی گذاشت که چه کنیم آخر با این کودک‌آزاری‌های هر روز بیشتر؟
احتمالا کاری هم نمی‌توانیم بکنیم تا زمانی که افرادی مانند مظفر الوندی، دبیر مرجع ملی حقوق کودک که قرار است از حقوق کودکان حمایت کند، دغدغه‌اش بیش از کودکان و رنج رفته بر آنان، دستمایه فرهنگی و سیاسی ایجاد کردن برای کنترل و منع ماهواره و فضای مجازی است، آنجا که در ارتباط با آزار جنسی شش دانش‌آموز یک مدرسه توسط ناظم آنجا به خبرگزاری ایلنا می‌گوید: «من اعتقاد دارم که تمامی این موارد به زور نبوده و در برخی موارد گرایشی دوطرفه وجود داشته است.
بنابراین باید زمینه این گونه گرایش‌ها از بین برود؛ فضاهای مجازی و ماهواره روی کودکان تاثیر می‌گذارند و به نظر می‌آید که کارهای فرهنگی و آموزش می‌تواند موثر‌تر از اقدامات قضایی در این زمینه باشد.» بدون آنکه بداند با وارد کردن خواست خود کودکان در این اتفاق، چه دردی را برای آینده آنها رقم می‌زند.
آخر کودکی که آزار جنسی شده است، می‌تواند در سنگر کودکی خود قرار گیرد و با زندگی کودکانه‌اش از خود دفاع کند. اما وقتی به کودک تعرض‌شده گفته شود خودش به رابطه جنسی تمایل داشته است او سنگر کودکی را برای دفاع از خود از دست می‌دهد؛ با مثله شدن کودکی‌اش چیزی می‌شود که نیست. نمی‌داند کیست. چه‌بسا از خود بیزار شود. او متهم به انتخابی می‌شود که اصلا نمی‌داند آن انتخاب چیست.
امرداد امسال در هیچ کجای جهان، جایی برای کودکان نبود. امرداد امسال در بازی بزرگترها زندگی انسانی از کودک دریغ شد. زندگی کودکان در بازی آنهامسخ شد. آخر کودک در بازی بزرگترها، بزرگ نمی‌شود؛ بزرگ شدن به او تحمیل می‌شود؛ آواری می‌شود بر او. او در این بازی زندگی نمی‌کند؛ زندگی از او دریغ می‌شود و به جای زندگی، صورتک آن به چهره‌اش زده می‌شود.
---------------------------
پی‌نوشت:
فرهنگ لغت دهخدا: امرداد یعنی بی‌مرگ و آسیب ندیدنی یا جاودانی و باید امرداد با ادات نفی « ا» باشد نه مرداد که معنی برخلاف آن را می‌دهد، یعنی مردنی و درگذشتنی و نیست‌شدنی و نابودگردیدنی. امرداد در دین زردشتی امشاسپندی است که نماینده بی‌مرگی و جاودانی یا مظهر ذات زوال‌ناپذیر اهورامزداست. در جهان خاکی نگهبانی گیاه‌ها و رستنی‌ها به او سپرده شده است.
امرداد امسال برای کودکانِ جهان بویی از زندگی و بی‌مرگی و جاودانگی نداشت؛ مُهر مُرداد بر آن خورده بود. از کودکان غزه، سوریه، لیبی و عراق و اوکراین بگیر که در گیر‌ودار جنگ هر روز جان می‌دهند و از حیات و ممات‌شان تنها سر خط خبری باقی می‌ماند، که از فرط تکرار، آرام‌آرام اهل جهان حساسیت‌شان به آن را از دست داده‌اند و یادشان رفته است، همبازی‌های آنها نسل آینده‌ای هستند که با خشم و قهری که در دل می‌کارند، نمی‌توانند پیام‌آور صلح و امنیت جهان آینده باشند و تنها فرزند خشونت، خشونت است؛ تا کودکان «خالد شروف» استرالیایی که پاسوز پدر شده‌اند و از استرالیا به سوریه برده شدند تا با داعشی‌ها همراه شوند. همراه پدر سلاح به دست بگیرند و توییتر او را مزین به تصاویر خندان خود با سلاح کنند. حتی سلاح هم برای پدرکافی نبود تا روح کودکانش را بکشد و ماشین وحشیگری از آنها بسازد، پس سر بریده مردی سوری را در دستان کودک هفت ساله‌اش قرار داد و تصویر او را در توییتر خود گذاشت تا تکان محکمی به جهان بدهد که بدانند داعش از کودکی روح می‌کشد و نسل می‌سازد برای خودش. لابد دخترک‌های دوقلوی 16 ساله انگلیسی و دخترک 16 ساله بل‍ژیکی هم راه‌شان بیراه نشده که به فتوای جهاد نکاح خانه و خاندان و دیار را رها کردند و عازم سوریه شدند تا به داعشیان که سر می‌برند و وحشت می‌پراکنند، بپیوندند و غرایز آنها را برآورند و احتمالا برای آنها نسل آینده‌شان را تولیدمثل کنند، بدون آنکه هنوز خودشان از مفهوم زندگی چیزی دریافته باشند. از کودکان درگیر در این جنگ‌های قومی و فرقه‌یی که بگذریم باز هم مادر زمین در این ماه روی خوشی برای فرزندانش نداشت. نیمکره غربی هم فرزندانش را زخم زده بود، هر چند زخمی از جنسی دیگر. آن دخترک 9 ساله آلمانی که پدر از سه سالگی او را آزار جنسی می‌داد و از آزار او فیلم و عکس می‌گرفت اول امرداد آلمان را خبرساز کرد. نیمه همین ماه بود که پلیس آلمان در 10 ایالت 300 مظنون دیگر به پورنوگرافی کودکان را جست‌وجو و برخی از آنها را با مدارک و اسنادی که در خانه‌های آنها یافت، دستگیر کرد.
پیش از آن هم پلیس انگلستان همین تجسس گسترده‌یی را پی گرفته بود تا شاید پایانی بر پورنوگرافی کودکانش رقم بزند اما تا سیاستمدار آلمانی و مجری معروف تلویزیونی انگلیسی مشتری این پورنوگرافی‌ها هستند و برایشان اهمیتی ندارد که این کودکان رنج، تنهایی فلسفی غرب و اتمیزه شدن آن جامعه را دامن می‌زنند، بعید است پلیس بتواند نقطه پایانی بر این رنج بگذارد.
ایران خودمان هم کم از این خبرها نداشت، از کودک‌آزاری بگیر تا تعرض جنسی به کودکان. آن کودک شش ماهه خراسانی که از مادر معتادش ربوده شده بود و قاچاقچیان رباینده‌اش او را شکنجه کرده بودند درد را برای آن مادر و کودک به همراه داشت و وجدان ناآرام ما را با این پرسش باقی گذاشت که چه کنیم آخر با این کودک‌آزاری‌های هر روز بیشتر؟
احتمالا کاری هم نمی‌توانیم بکنیم تا زمانی که افرادی مانند مظفر الوندی، دبیر مرجع ملی حقوق کودک که قرار است از حقوق کودکان حمایت کند، دغدغه‌اش بیش از کودکان و رنج رفته بر آنان، دستمایه فرهنگی و سیاسی ایجاد کردن برای کنترل و منع ماهواره و فضای مجازی است، آنجا که در ارتباط با آزار جنسی شش دانش‌آموز یک مدرسه توسط ناظم آنجا به خبرگزاری ایلنا می‌گوید: «من اعتقاد دارم که تمامی این موارد به زور نبوده و در برخی موارد گرایشی دوطرفه وجود داشته است.
بنابراین باید زمینه این گونه گرایش‌ها از بین برود؛ فضاهای مجازی و ماهواره روی کودکان تاثیر می‌گذارند و به نظر می‌آید که کارهای فرهنگی و آموزش می‌تواند موثر‌تر از اقدامات قضایی در این زمینه باشد.» بدون آنکه بداند با وارد کردن خواست خود کودکان در این اتفاق، چه دردی را برای آینده آنها رقم می‌زند.
آخر کودکی که آزار جنسی شده است، می‌تواند در سنگر کودکی خود قرار گیرد و با زندگی کودکانه‌اش از خود دفاع کند. اما وقتی به کودک تعرض‌شده گفته شود خودش به رابطه جنسی تمایل داشته است او سنگر کودکی را برای دفاع از خود از دست می‌دهد؛ با مثله شدن کودکی‌اش چیزی می‌شود که نیست. نمی‌داند کیست. چه‌بسا از خود بیزار شود. او متهم به انتخابی می‌شود که اصلا نمی‌داند آن انتخاب چیست.
امرداد امسال در هیچ کجای جهان، جایی برای کودکان نبود. امرداد امسال در بازی بزرگترها زندگی انسانی از کودک دریغ شد. زندگی کودکان در بازی آنهامسخ شد. آخر کودک در بازی بزرگترها، بزرگ نمی‌شود؛ بزرگ شدن به او تحمیل می‌شود؛ آواری می‌شود بر او. او در این بازی زندگی نمی‌کند؛ زندگی از او دریغ می‌شود و به جای زندگی، صورتک آن به چهره‌اش زده می‌شود.
---------------------------
پی‌نوشت:
فرهنگ لغت دهخدا: امرداد یعنی بی‌مرگ و آسیب ندیدنی یا جاودانی و باید امرداد با ادات نفی « ا» باشد نه مرداد که معنی برخلاف آن را می‌دهد، یعنی مردنی و درگذشتنی و نیست‌شدنی و نابودگردیدنی. امرداد در دین زردشتی امشاسپندی است که نماینده بی‌مرگی و جاودانی یا مظهر ذات زوال‌ناپذیر اهورامزداست. در جهان خاکی نگهبانی گیاه‌ها و رستنی‌ها به او سپرده شده است.