حاشیهنگاری بر اتفاق پارک هرندی تهران
خدماتی که به مشوقی برای معتادان و کارتنخوابها بدل شده است
برای مثال شهرداری تهران اگرچه خودش از لحاظ قانونی خودش را ملزم به رسیدگی به پدیده کارتنخوابی و اعتیاد نمیداند اما با راهاندازی گرمخانههایی در سطح شهر اقدام به ساماندهی معتادان و کارتنخوابها کرده است. مسئلهای که در نبود خدمات موثر مددکاری اجتماعی و آگاهی بخشی به معتادان و کارتنخوابها صرفا تبدیل به یک جای خواب برای معتادان شده و آن را تبدیل به یک محفل دورهمی آنها کرده است.

دوشنبه هفته گذشته اتفاق عجیبی در محله هرندی تهران رخ داد. تعداد زیادی از اهالی این محله به صورت خودجوش اقدام به برخورد با نزدیک به 2000 معتاد، کارتنخواب و بیخانهمانهایی کردند که در پارک این محله ساکن شده بودند. مسئلهای که واکنشهای فراوانی را به همراه داشت. این اما پایان ماجرا نبود و اهالی این محله آخر این هفته هم با تجمع در این پارک و در دست داشتن پلاکاردهایی خواستار رسیدگی مسئولان به این مسئله شدند.
به گزارش تابناک، این اتفاق درست یک ماه بعد از آنی رخ داد که یک سازمان مردم نهاد یک یخچال ویترینی را در میدان شوش تهران نصب کرد تا در ایام محرم و بعد از آن مردم نذورات و غذاهایی که برای کارتنخوابها در نظر گرفتهاند را در آن قرار دهند. اتفاقی که با استقبال مردم هم مواجه شده است اما در دل خود جرقهای به جرقههای موجود زده تا موجب شعلهور شدن آتش خشم مردم و ساکنین محله هرندی شود.
در سالهای گذشته و با رشد و گسترش سازمانهای مردم نهاد در کشور در حوزه کمک به کارتنخوابهاف معتادان، کودکان کار و دورهگردها به نظر میرسد نقش نهادهای دولتی و شهری برای سروسامان دادن به اوضاع این قشر از مردم کاملا کمرنگ شده است. در واقع در نبود سازمانها و نهادهای دولتی و موثر، بار رسیدگی به این مسئله بر دوش سازمانهای مردم نهاد افتاده و آنها هم با بودجه و نیروی اندک خود نتوانستهاند مشکلات موجود را حل کنند.

خدمات ضعیف دولتی و شهری در این زمینه و اجرای طرحهای شکستخورده و بدون پشتوانه علمی و نظری موجب شده تا برخی از همین اقدامات تبدیل به انگیزهای شود تا کارتنخوابها به ادامه این سبک زندگی بیشتر تشویق شوند. برای مثال شهرداری تهران اگرچه خودش از لحاظ قانونی خودش را ملزم به رسیدگی به پدیده کارتنخوابی و اعتیاد نمیداند اما با راهاندازی گرمخانههایی در سطح شهر اقدام به ساماندهی معتادان و کارتنخوابها کرده است. مسئلهای که در نبود خدمات موثر مددکاری اجتماعی و آگاهی بخشی به معتادان و کارتنخوابها صرفا تبدیل به یک جای خواب برای معتادان شده و آن را تبدیل به یک محفل دورهمی آنها کرده است. در واقع بهجای اینکه با ارائه مناسب خدمات مددکاری اجتماعی در پی بهبود وضعیت آنها باشند گرمخانهها را به اماکنی برای تشویق آنها به ادامه این سبک زندگی تبدیل کردهاند.
این یک مثال کوچک از خدماتی از این نوع میباشد که به جای اینکه این معضل اجتماعی را رفع کند بر شدت آن افزوده است. مثالهای فراوانی از این دست میتوان بیان کرد که توزیع لباس، دارو و اقلامی از این دست در میان کارتنخوابها تنها بخشی از آن است که نه تنها مسئله را حل نمیکند که بر شدت آن هم می افزاید. اتفاقاتی که سرانجام منجر به واکنش شدید اهالی محله هرندی تهران شد.
بهترین مثال برای اثبات اینکه فعالیت سازمانهای مردم نهاد موجب شده تا سازمانهای دولتی از این معرکه پا پس بکشند را شاید بتوان در واکنش آنها به ماجرای پارک هرندی دید. جایی که آنها پس جمعآوری معتادان به دلیل پر بودن ظرفیت کمپهای ترک اعتیاد آنها را رها کردهاند. در واقع دولت و نهادهای مربوط به این مسئله هیچگاه اقدام به رفع این معضل نکردهاند و تنها صورت مسئله را از جایی به جای دیگر منتقل کردهاند. برای آگاهی از میزان بیتوجهی به این مسئله بدنیست بدانید که دفتر مرکزی پلیس مبارزه با مواد مخدر ناجا در تهران بزرگ در خیابان سپاه واقع شده و اگر از اهالی این محله باشید در شعاع یک کیلومتری این ساختمان به راحتی افراد فراوانی را میبینید که در خیابان و ملاعام اقدام به استعمال مواد مخدر و خرید و فروش آن میکنند.
به گزارش تابناک، این اتفاق درست یک ماه بعد از آنی رخ داد که یک سازمان مردم نهاد یک یخچال ویترینی را در میدان شوش تهران نصب کرد تا در ایام محرم و بعد از آن مردم نذورات و غذاهایی که برای کارتنخوابها در نظر گرفتهاند را در آن قرار دهند. اتفاقی که با استقبال مردم هم مواجه شده است اما در دل خود جرقهای به جرقههای موجود زده تا موجب شعلهور شدن آتش خشم مردم و ساکنین محله هرندی شود.
در سالهای گذشته و با رشد و گسترش سازمانهای مردم نهاد در کشور در حوزه کمک به کارتنخوابهاف معتادان، کودکان کار و دورهگردها به نظر میرسد نقش نهادهای دولتی و شهری برای سروسامان دادن به اوضاع این قشر از مردم کاملا کمرنگ شده است. در واقع در نبود سازمانها و نهادهای دولتی و موثر، بار رسیدگی به این مسئله بر دوش سازمانهای مردم نهاد افتاده و آنها هم با بودجه و نیروی اندک خود نتوانستهاند مشکلات موجود را حل کنند.

خدمات ضعیف دولتی و شهری در این زمینه و اجرای طرحهای شکستخورده و بدون پشتوانه علمی و نظری موجب شده تا برخی از همین اقدامات تبدیل به انگیزهای شود تا کارتنخوابها به ادامه این سبک زندگی بیشتر تشویق شوند. برای مثال شهرداری تهران اگرچه خودش از لحاظ قانونی خودش را ملزم به رسیدگی به پدیده کارتنخوابی و اعتیاد نمیداند اما با راهاندازی گرمخانههایی در سطح شهر اقدام به ساماندهی معتادان و کارتنخوابها کرده است. مسئلهای که در نبود خدمات موثر مددکاری اجتماعی و آگاهی بخشی به معتادان و کارتنخوابها صرفا تبدیل به یک جای خواب برای معتادان شده و آن را تبدیل به یک محفل دورهمی آنها کرده است. در واقع بهجای اینکه با ارائه مناسب خدمات مددکاری اجتماعی در پی بهبود وضعیت آنها باشند گرمخانهها را به اماکنی برای تشویق آنها به ادامه این سبک زندگی تبدیل کردهاند.
این یک مثال کوچک از خدماتی از این نوع میباشد که به جای اینکه این معضل اجتماعی را رفع کند بر شدت آن افزوده است. مثالهای فراوانی از این دست میتوان بیان کرد که توزیع لباس، دارو و اقلامی از این دست در میان کارتنخوابها تنها بخشی از آن است که نه تنها مسئله را حل نمیکند که بر شدت آن هم می افزاید. اتفاقاتی که سرانجام منجر به واکنش شدید اهالی محله هرندی تهران شد.
بهترین مثال برای اثبات اینکه فعالیت سازمانهای مردم نهاد موجب شده تا سازمانهای دولتی از این معرکه پا پس بکشند را شاید بتوان در واکنش آنها به ماجرای پارک هرندی دید. جایی که آنها پس جمعآوری معتادان به دلیل پر بودن ظرفیت کمپهای ترک اعتیاد آنها را رها کردهاند. در واقع دولت و نهادهای مربوط به این مسئله هیچگاه اقدام به رفع این معضل نکردهاند و تنها صورت مسئله را از جایی به جای دیگر منتقل کردهاند. برای آگاهی از میزان بیتوجهی به این مسئله بدنیست بدانید که دفتر مرکزی پلیس مبارزه با مواد مخدر ناجا در تهران بزرگ در خیابان سپاه واقع شده و اگر از اهالی این محله باشید در شعاع یک کیلومتری این ساختمان به راحتی افراد فراوانی را میبینید که در خیابان و ملاعام اقدام به استعمال مواد مخدر و خرید و فروش آن میکنند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
برای حل معضل اعتیاد و کارتن خوابی باید کار کارشناسی و بابرنامه انجام بشه و به ریشه ها و علتهای اصلی اون به طو مثال توزیع فراگیر مواد مخدر پرداخته بشه همچنین در کنار مددکاری فرد معتاد، آسیب های وارده به خانواده اون فرد هم دیده بشه. متاسفانه نهادهای دولتی در کنار بعضی از موسسات خیریه با انجام کارهای نمایشی و سطحی فقط مشکلات و آسیبهای اون رو عمیقتر میکنن وظاهرا در این بین بدنبال نام و نشان برای خودشون هستند
موسسه هایی که حتی رییس هاشون چند روزه از همین پاتق ها بلند شدند حالا اسم خودشون رو میذارن فعال اجتماعی مثل طلوع بی نام و نشان و تولد دوباره و سه باره اونقدر غذا بردن که دیگه کارتن خواب ها نون و پنیر با اکراه قبول میکنند
همین ها مسوول کتک خوردن این بیچاره ها هستند چون یه کاری کردند کارتن خواب ها همه بریزند تو شوش
به نظر من این چند وقت به جای فکر کردن ریشه ای به حل معضل کارتن خوابی، داره یه هویت دهی نابجایی به این معضل داده میشه، کارتن خواب خودش واقعا یک قربانیه، ولی درد بزرگ تر رو زن و بچه اون کارتن خواب می کشن، بچه ای که زیر لگد پذر معتاد شیشه ای کارش به ICU میشکه. اگر می خواد کار ریشه ای صورت بگیره بهتره با رویکرد توجه به خانواده اون فرد باشه، خانواده توانمند بشه. نه این صرفا فقط سعی کنیم نیازهای اولیه کارتن خواب رو رفع کنیم، که فکر ترک هم به ذهنش خطور نکنه، موادش به جا و غذاش به جا، بالاخره اون معتاد باید به ته خطی برسه که بخواد ترک کنه، امروزه متاسفانه معضل کارتن خوابی لوکس رو داریم. و متاسفانه به صورت کور کورانه هم داره از طرف دولت حمایت میشه.
حمایت عجیب و غریب و بی حد و حصر شهرداری تهران هم از فعالیت های گروه هایی نظیر طلوع بی نام و نشان ها را هم نباید نادیده گرفت
محله هرندی به کارزار سیاسی و زد و بندهای پشت پرده گروه های شبه مردم نهادی تبدیل شده که از معلولین اجتماعی هویت میگیرن
آخه به شماچه ربطی داره وبه چی شمابرخورده که ازکارشهرداری ایرادگرفته ای.خوب بوداین بدبختهاشب ازسرمایخ بزنن وبمیرن.اینهامعتادن اماشهروند هستن دیگه
آدم نیستن یعنی.بجای حمایت ازکارخوب شهرداری.
داری مسله راعوض میکنی.بنظرشمادربشوببندن.ببهانه اینهکه اینهاشب همدیگرمیبینن.جاوپناهگاهی شده براشون
حرفایی میزنیدکه.تاسف داره فقط.......
بابا جلوي ورود مواد مخدر را بگيريد!!!!
همه معتادان را اعدام کنید نه با گلوله حیف است با امپول مشترک هوا انقدر اعدام کنید تا نثلشان منقرض شود حتی یک گرم اعدام با
تابناک جان شما بیخبرید، پس بودجه 100 میلیارد تومانی شهرداری تهران در خصوص ساماندهی کارتن خواب ها چه میشود. چرا به سازمان های مردم نهاد تخصیص داده نمی شود چرا تمام کارشناسان و مدیران ذبده آسیب های اجتماعی در ده سال آخیر خانه نشین و یا در پست هایه غیر مرتبط در شهرداری مشغول هستند چرا با وجود سرمای 18 درجه در سال 86 هیچ کارتن خوابی گوشه خیابان جان تسیلم نکرد. مکن به شما میگویم آن زمان کار دست افراد فرهیخته و توانمند بود. که امروز هیچ یک از آن افراد در سمت خود نیستند.
فقط دارم فکر میکنم چرا زمان محمود همه روزنامه ها لالمونی گرفته بودن. الان همشون بلبل زبون شدن.
چون زمان محمودي كشور گل و بلبل بود
زمان محمود و حسن فرق نمیکنه اینجا همون ایرانه. این معتادها را باید ببرند در اردوگاه های کار بکار بگیرند که یا ترک بکنند و یا بمیرند خلاص.
روزنامه ها همشون آرشیو دارن یه سری بزن، رو هوا حرف نزن.
اگر هرکس اعتیاد رو بعنوان یک بیماری در نظر بگیره دیگه کمک به این آدما ایجاد مسئله نمی کنه . اعتیاد بیماریه که ریشه خیلی عمیقی داره . محیط فرهنگ جامعه همه در ایجاد و تداوم اعتیاد مقصرند . چرا ما فقط به یک معتاد دید تک بعدی داریم . برای اعتیاد افراد چندین فاکتور لازمه . اگه همه این دید رو داشته باشیم دیگه به کمک رسانی به این آدما معترض نمی شیم . اما نحوه کمک رسانی باید سازمان دهی و معقول باشه .
اردوگاه کار اجباری در معادن و تبعید از محل و دور شدن از مواد تنها درمانه
بيچارها اخه كجا برن ؟؟؟؟؟
برن تو فضای سبز ویلاهای شمال شهری مسئولان و خرپولها
همشون بریزن دریا .خودتون جای مادری بزارید که بچه اش را همین معتادها کشتند اونا انسان نیستند وبال جامعه هستند
چرا توي منطق سخت و دور از آبادي و شهر و روستاها مثل دل كوير لوت و وسط كوير نمك كمپ هاي ترك اعتياد و اردوگاههاي كار و مهارت راه اندازي نميشه، يكمي از اين وامهاي خوردروسازا رو واسه اين جور معضلات هزينه كنن منافعش خيلي بيشتر از آلودگي و صدمات توليدات بي كيفيت است ضمن اينكه ايجاد همچين كمپ هايي ايجاد اشتغال هم ميكنه...
مملکتی که ثروت عظیمی داره وضعیت مردمش تو فقر دارن دست و پا میزنن
آنها انسان هستند و مسلمان و ایرانی از نظر شرعی و قانونی حقوقی دارند که حداقل آن خوراک اولیه و جای خواب و درمان است از آنان دریغ نکنید. شاید یک روز ما نیز مانند آنها شدیم.
خوب ایناکمک نکن حالا میگی چی معضل خودبخود حل می شه کمی تفکر یا راه حل در این نوشتار کسی می بینه؟
این همه معتاد که یکشبه در پارک اسکان نکرده بودند .اما روزنامه ها وقت تازاندن بود.دیگر حنایتان رنگ ندارد.
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.