رئیس اسبق هیات اصفهان گفت: در شرایطی که ورزش ایران سیر صعودی طی میکند، پینگپنگ پسرفت داشته است.
مرتضی نیکوکار در گفت و گو با فارس، اظهار داشت: علت اینکه بعد از سال ها حاضر شدم کاندیدای ریاست فدراسیون شوم، به خاطر دینی بود که به این رشته داشتم.
وی ادامه داد: هفت سال مسئولیت اصفهان را برعهده داشتم و رئیس کمیته مسابقات و داوران بودم و بیشتر رقابت های بین المللی را برگزار می کردم تا اینکه با قرار گرفتن شهنازی در راس فدراسیون با توجه به کادری که انتخاب شد، ترجیح دادم دیگر نباشم.
نیکوکار خاطرنشان کرد: در ابتدا حتی شهنازی پیشنهاد دبیری و مسئولیت کمیته مسابقات و ریاست استان اصفهان را مطرح کرد؛ ولی نمی توانستم با گروهی که در فدراسیون مستقر شده بودند، کار کنم. او در گام اول یکی از اقوام را به عنوان دبیر منصوب کرد و کم کم شاهد ایجاد اختلافات زیادی میان استان های مختلف شدیم.
وی تاکید کرد: سرانجام افراد مختلف در پینگ پنگ مرا قانع کردند تا در انتخابات شرکت کنم؛ اما متاسفانه اطلاع رسانی درستی در این زمینه صورت نگرفت و بنده نتوانستم در زمان مقرر ثبت نام کنم. برگزاری مجمع فدراسیون در این مقطع زمانی اصلاً درست نبود.
نیکوکار افزود: در شرایطی که هنوز تکلیف رئیس سازمان تربیت بدنی مشخص نیست؛ چرا باید انتخابات پینگ پنگ برگزار شود. نمی دانم چرا شهنازی احساس خطر کرده، او می توانست صبر کند تا فرد جدید هدایت سازمان را برعهده گرفته و با فراغ بال این کار را انجام دهد.
وی تصریح کرد: با این کار نفر بعدی را در عمل انجام شده قرار خواهند داد. بایستی سرپرست موقت در راس فدراسیون قرار می گرفت تا همه کاندیداها بتوانند در شرایطی مساوی در انتخابات شرکت کنند.در کل نحوه انتخاب روسای فدراسیون ها درست نیست؛ چرا که مسئولان هیات ها که خود از سوی رئیس فدراسیون انتخاب می شوند دوباره باید رئیس را گزینش کنند.
نیکوکار با اشاره به اینکه از همان اول نباید فدراسیون را ترک می کرده است، گفت: شهنازی در این مدت نتوانسته موفق عمل کند به ویژه در این برهه از زمان که ورزش در حال پیشرفت است، پینگ پنگ پسرفت داشته است. زمانی عنوان می شد که رئیس فدراسیون نباید متخصص باشد و اگر بتواند امکانات لازم را تامین کند، کافی است؛ اما شهنازی در این سال ها این کار را نیز نکرد.
وی به عملکرد مناسب عالمیان در این روزها اشاره کرد و افزود: همه می دانند با پدرش در زیرزمین خانه شان تمرین می کند و فدراسیون کاری نکرده است. اگر در این سال ها کرسی بین المللی هم به دست آمده با روابط شخصی بوده و این دلیلی برای پیشرفت پینگ پنگ ایران نیست.
مرتضی نیکوکار در گفت و گو با فارس، اظهار داشت: علت اینکه بعد از سال ها حاضر شدم کاندیدای ریاست فدراسیون شوم، به خاطر دینی بود که به این رشته داشتم.
وی ادامه داد: هفت سال مسئولیت اصفهان را برعهده داشتم و رئیس کمیته مسابقات و داوران بودم و بیشتر رقابت های بین المللی را برگزار می کردم تا اینکه با قرار گرفتن شهنازی در راس فدراسیون با توجه به کادری که انتخاب شد، ترجیح دادم دیگر نباشم.
نیکوکار خاطرنشان کرد: در ابتدا حتی شهنازی پیشنهاد دبیری و مسئولیت کمیته مسابقات و ریاست استان اصفهان را مطرح کرد؛ ولی نمی توانستم با گروهی که در فدراسیون مستقر شده بودند، کار کنم. او در گام اول یکی از اقوام را به عنوان دبیر منصوب کرد و کم کم شاهد ایجاد اختلافات زیادی میان استان های مختلف شدیم.
وی تاکید کرد: سرانجام افراد مختلف در پینگ پنگ مرا قانع کردند تا در انتخابات شرکت کنم؛ اما متاسفانه اطلاع رسانی درستی در این زمینه صورت نگرفت و بنده نتوانستم در زمان مقرر ثبت نام کنم. برگزاری مجمع فدراسیون در این مقطع زمانی اصلاً درست نبود.
نیکوکار افزود: در شرایطی که هنوز تکلیف رئیس سازمان تربیت بدنی مشخص نیست؛ چرا باید انتخابات پینگ پنگ برگزار شود. نمی دانم چرا شهنازی احساس خطر کرده، او می توانست صبر کند تا فرد جدید هدایت سازمان را برعهده گرفته و با فراغ بال این کار را انجام دهد.
وی تصریح کرد: با این کار نفر بعدی را در عمل انجام شده قرار خواهند داد. بایستی سرپرست موقت در راس فدراسیون قرار می گرفت تا همه کاندیداها بتوانند در شرایطی مساوی در انتخابات شرکت کنند.در کل نحوه انتخاب روسای فدراسیون ها درست نیست؛ چرا که مسئولان هیات ها که خود از سوی رئیس فدراسیون انتخاب می شوند دوباره باید رئیس را گزینش کنند.
نیکوکار با اشاره به اینکه از همان اول نباید فدراسیون را ترک می کرده است، گفت: شهنازی در این مدت نتوانسته موفق عمل کند به ویژه در این برهه از زمان که ورزش در حال پیشرفت است، پینگ پنگ پسرفت داشته است. زمانی عنوان می شد که رئیس فدراسیون نباید متخصص باشد و اگر بتواند امکانات لازم را تامین کند، کافی است؛ اما شهنازی در این سال ها این کار را نیز نکرد.
وی به عملکرد مناسب عالمیان در این روزها اشاره کرد و افزود: همه می دانند با پدرش در زیرزمین خانه شان تمرین می کند و فدراسیون کاری نکرده است. اگر در این سال ها کرسی بین المللی هم به دست آمده با روابط شخصی بوده و این دلیلی برای پیشرفت پینگ پنگ ایران نیست.