این دومین باری بود که آرش میراسماعیلی بیانیه صادر می کرد. در فوتبال هر وقت کار به جنجال و بیانیه می کشد معمولاً چهره های جنجالی و پرحاشیه پشت قضیه هستند اما این اصل در مورد جودو صدق نمی کند.
به نوشته جوان؛ میراسماعیلی آرام و بی حاشیه تا روزی که به روی تاتامی می رفت به دور از هر گونه جنجال و شلوغ بازی تمرین می کرد، مسابقه می داد و افتخارآفرینی می کرد. گهگاهی مصاحبه می کرد، با کسی مشکل نداشت، کادر فنی کنونی دوست های نزدیک او بودند و... ولی وضع فرق کرده، نتایج ناامیدکننده تیم ملی جودو در رقابت های آسیایی و جهانی هلند صدای همه را در آورده، از منتقدان اصلی فدراسیون فعلی گرفته تا مربیان خانه نشین.
این در حالی است که قضیه صغرسن نوجوانان جودو نیز اوضاع را وخیم تر کرد، تا آنجا که کار به مقامات بالا کشید و پای سازمان بازرسی نیز به موضوع باز شد. به علاوه که ثبت نام از کاندیداهای فدراسیون جودو نیز برای مدت نامعلومی به تعویق افتاد.
اینجا بود که دارنده مدال جهانی و آسیایی یک بار دیگر هم دست به قلم شد و درد دل هایش را برای رسانه ها علنی کرد: در این موقعیت است که خدمت را به پای قدرت ذبح می کنند و تهمت و تخریب را نقل محافلشان؛ چرا که اصل «یا با من یا بر من» جزیی از تعاملات فردی و گروهی شان گردیده و در این مسیر کمر به نابودی این رشته بسته اند. بیانیه دوم آرش میراسماعیلی ما را بر آن داشت که دغدغه هایش را مستقیماً از زبان خودش بشنویم و اینکه اصلاً چرا به فکر بیانیه دادن افتاده است.
آقای میراسماعیلی شما پس از کناره گیری از تیم ملی به کل گوشه نشین شدید. اما با دو بیانیه جنجالی جامعه جودو را به فکر فرو بردید. چه شد که تصمیم گرفتید درد دل هایتان را رسانه ای کنید؟
با آنکه هشت ماه ناملایمات و بی مهری را در مدت سرمربیگری ام تجربه کردم اما دم نزدم و چیزی بر زبان نیاوردم. آن هشت ماه به اندازه هشت سال بر من گذشت. ولی سعی کردم حاشیه را به تیم راه ندهم. زجرها و حاشیه هایی که برخی دوستان برای من به وجود آوردند فراموش نمی کنم. در مدت ۱۰ سالی که برای جودو زحمت کشیدم و مدال آفرینی کردم بی مهری های زیادی دیدم. بعد از اینکه از تیم ملی کنار رفتم سعی کردم با سکوتم حاشیه سازی نکنم. اما تهمت زدن ها، تخریب ها و با آبروی یک قهرمان بازی کردن هایشان ادامه یافت و در حالی که من در این مدت فقط به خاطر جودو سکوت کرده بودم کاسه صبرم لبریز شد. این بیانیه را منتشر کردم تا بلکه تلنگری به سازمان تربیت بدنی، سازمان بازرسی و... زده باشم و بگویم که چه بلایی سر جودو آمده و می آید. این افراد ۱۰ سال است که پشت مدال های من پنهان شده اند. قبل از این بیانیه سکوت کرده بودم اما از این به بعد سکوت با خیانت به جودو فرقی ندارد.
بیانیه تان را خواندیم اما از شخص خاصی نام نبردید. الان هم فقط سربسته عده ای را محکوم می کنید. فکر نمی کنید اگر نام آنها را ذکر کنید تکلیف خیلی چیزها مشخص می شود؟
نه، من نام کسی را نمی برم. آنها خودشان می دانند که روی صحبتم با کیست. خودشان می دانند چه بر سر جودو آورده اند. امروز شاید قسر در روند اما در پیشگاه خدا چه جوابی دارند.
از وضعیت تیم ملی و نتایج کسب شده اخیر که مطلعید، قهرمانی آسیا را با هفتمی عوض کردیم و در رده بندی ۲۰ تیم برتر دنیا هم که جایی نداشتیم. با این رویه فکر می کنید در گوانگجو و المپیک لندن چه بر سر این تیم می آید؟
بله، در این مدت فقط شکست خوردیم. نمی دانم اینها که این همه ادعای استعدادپروری داشتند چرا فقط سه نفر را به هلند اعزام کردند. اگر شهامت داشتند هفت نفر را می فرستادند. اینها برای آنکه از شکست می ترسند تیم را کامل اعزام نمی کنند. از طرفی تیم تا امروز باید به چند رقابت دیگر هم اعزام می شد اما همان طور که گفتم از ترس شکست خوردن ترجیح می دهند تیم اعزام نکنند. با این رویه در المپیک می خواهیم چه کنیم؟ قطعاً با این روش به جایی نمی رسیم. چرا که جو حاکم بر فدراسیون طوری است که خیلی راحت منتقدان را حذف می کنند. من به زحمت ملی پوشان کاری ندارم، چرا که هیچ کس نمی رود تا ببازد و همه برای مدال می روند. اما در المپیک یا بازی های آسیایی اگر هم مدال کسب کنیم فقط و فقط به دلیل توانایی های ملی پوشان است و نه چیز دیگر.
قصه ثبت نام شما در کمیته ورزشکاران به کجا رسید؟ مگر قرار نبود شما به عنوان نماینده ایران ثبت نام کنید؟ چرا به یکباره نام محمود میران مطرح شد؟
قبل از سفر تیم ملی به هلند مسؤول روابط بین الملل اعلام کرد که نام من به این کمیته ارسال شده است. برای محمود میران احترام زیادی قائلم و به نظر من او اصلاً مقصر نیست، چرا که فدراسیون می توانست از روز اول اسم میران را اعلام کند که من هم قطعاً از او حمایت می کردم. نمی دانم جواب این همه ناهماهنگی ها و کارشکنی را چگونه می خواهند، بدهند. بهتر است اصل ماجرا را از خود آقایان بپرسید، هرچند که قطعاً این بار هم مثل دفعات قبل توجیهی برای این مساله پیدا می کنند.
شرایط کادر فنی را چگونه ارزیابی می کنید؟ به عقیده شما محمود میران می تواند تیم قوی بسازد تا جودو بار دیگر جایگاهش را پیدا کند؟
میران ورزشکار بزرگی است. نباید به راحتی از او گذشت. باید به او فرصت داد تا بلکه آینده تاریک جودو را روشن کند. از طرفی آدم های اطراف او نیز افراد کوچکی نیستند اما با این همه مشکل که روز به روز به آن افزوده می شود از کادر فنی چه انتظاری می توان داشت. به جای آنکه همه چیز را برایشان مهیا کنند هزار و یک مشکل برایشان می سازند.
شما هم برای ریاست فدراسیون جودو ثبت نام کردید؟ برنامه خاصی برای احراز این پست دارید؟
هنوز تصمیم خاصی نگرفتم. به علاوه اینکه سازمان بازرسی فعلاً کار را متوقف کرده است. با این حال امید دارم کسی در راس فدراسیون قرار بگیرد که از هر جهت دلسوز جودو باشد. در شرایط کنونی که همه به جان هم افتادند اتحادی به وجود آورد و از نظر کارشناسان استفاده کند.
به نوشته جوان؛ میراسماعیلی آرام و بی حاشیه تا روزی که به روی تاتامی می رفت به دور از هر گونه جنجال و شلوغ بازی تمرین می کرد، مسابقه می داد و افتخارآفرینی می کرد. گهگاهی مصاحبه می کرد، با کسی مشکل نداشت، کادر فنی کنونی دوست های نزدیک او بودند و... ولی وضع فرق کرده، نتایج ناامیدکننده تیم ملی جودو در رقابت های آسیایی و جهانی هلند صدای همه را در آورده، از منتقدان اصلی فدراسیون فعلی گرفته تا مربیان خانه نشین.
این در حالی است که قضیه صغرسن نوجوانان جودو نیز اوضاع را وخیم تر کرد، تا آنجا که کار به مقامات بالا کشید و پای سازمان بازرسی نیز به موضوع باز شد. به علاوه که ثبت نام از کاندیداهای فدراسیون جودو نیز برای مدت نامعلومی به تعویق افتاد.
اینجا بود که دارنده مدال جهانی و آسیایی یک بار دیگر هم دست به قلم شد و درد دل هایش را برای رسانه ها علنی کرد: در این موقعیت است که خدمت را به پای قدرت ذبح می کنند و تهمت و تخریب را نقل محافلشان؛ چرا که اصل «یا با من یا بر من» جزیی از تعاملات فردی و گروهی شان گردیده و در این مسیر کمر به نابودی این رشته بسته اند. بیانیه دوم آرش میراسماعیلی ما را بر آن داشت که دغدغه هایش را مستقیماً از زبان خودش بشنویم و اینکه اصلاً چرا به فکر بیانیه دادن افتاده است.
آقای میراسماعیلی شما پس از کناره گیری از تیم ملی به کل گوشه نشین شدید. اما با دو بیانیه جنجالی جامعه جودو را به فکر فرو بردید. چه شد که تصمیم گرفتید درد دل هایتان را رسانه ای کنید؟
با آنکه هشت ماه ناملایمات و بی مهری را در مدت سرمربیگری ام تجربه کردم اما دم نزدم و چیزی بر زبان نیاوردم. آن هشت ماه به اندازه هشت سال بر من گذشت. ولی سعی کردم حاشیه را به تیم راه ندهم. زجرها و حاشیه هایی که برخی دوستان برای من به وجود آوردند فراموش نمی کنم. در مدت ۱۰ سالی که برای جودو زحمت کشیدم و مدال آفرینی کردم بی مهری های زیادی دیدم. بعد از اینکه از تیم ملی کنار رفتم سعی کردم با سکوتم حاشیه سازی نکنم. اما تهمت زدن ها، تخریب ها و با آبروی یک قهرمان بازی کردن هایشان ادامه یافت و در حالی که من در این مدت فقط به خاطر جودو سکوت کرده بودم کاسه صبرم لبریز شد. این بیانیه را منتشر کردم تا بلکه تلنگری به سازمان تربیت بدنی، سازمان بازرسی و... زده باشم و بگویم که چه بلایی سر جودو آمده و می آید. این افراد ۱۰ سال است که پشت مدال های من پنهان شده اند. قبل از این بیانیه سکوت کرده بودم اما از این به بعد سکوت با خیانت به جودو فرقی ندارد.
بیانیه تان را خواندیم اما از شخص خاصی نام نبردید. الان هم فقط سربسته عده ای را محکوم می کنید. فکر نمی کنید اگر نام آنها را ذکر کنید تکلیف خیلی چیزها مشخص می شود؟
نه، من نام کسی را نمی برم. آنها خودشان می دانند که روی صحبتم با کیست. خودشان می دانند چه بر سر جودو آورده اند. امروز شاید قسر در روند اما در پیشگاه خدا چه جوابی دارند.
از وضعیت تیم ملی و نتایج کسب شده اخیر که مطلعید، قهرمانی آسیا را با هفتمی عوض کردیم و در رده بندی ۲۰ تیم برتر دنیا هم که جایی نداشتیم. با این رویه فکر می کنید در گوانگجو و المپیک لندن چه بر سر این تیم می آید؟
بله، در این مدت فقط شکست خوردیم. نمی دانم اینها که این همه ادعای استعدادپروری داشتند چرا فقط سه نفر را به هلند اعزام کردند. اگر شهامت داشتند هفت نفر را می فرستادند. اینها برای آنکه از شکست می ترسند تیم را کامل اعزام نمی کنند. از طرفی تیم تا امروز باید به چند رقابت دیگر هم اعزام می شد اما همان طور که گفتم از ترس شکست خوردن ترجیح می دهند تیم اعزام نکنند. با این رویه در المپیک می خواهیم چه کنیم؟ قطعاً با این روش به جایی نمی رسیم. چرا که جو حاکم بر فدراسیون طوری است که خیلی راحت منتقدان را حذف می کنند. من به زحمت ملی پوشان کاری ندارم، چرا که هیچ کس نمی رود تا ببازد و همه برای مدال می روند. اما در المپیک یا بازی های آسیایی اگر هم مدال کسب کنیم فقط و فقط به دلیل توانایی های ملی پوشان است و نه چیز دیگر.
قصه ثبت نام شما در کمیته ورزشکاران به کجا رسید؟ مگر قرار نبود شما به عنوان نماینده ایران ثبت نام کنید؟ چرا به یکباره نام محمود میران مطرح شد؟
قبل از سفر تیم ملی به هلند مسؤول روابط بین الملل اعلام کرد که نام من به این کمیته ارسال شده است. برای محمود میران احترام زیادی قائلم و به نظر من او اصلاً مقصر نیست، چرا که فدراسیون می توانست از روز اول اسم میران را اعلام کند که من هم قطعاً از او حمایت می کردم. نمی دانم جواب این همه ناهماهنگی ها و کارشکنی را چگونه می خواهند، بدهند. بهتر است اصل ماجرا را از خود آقایان بپرسید، هرچند که قطعاً این بار هم مثل دفعات قبل توجیهی برای این مساله پیدا می کنند.
شرایط کادر فنی را چگونه ارزیابی می کنید؟ به عقیده شما محمود میران می تواند تیم قوی بسازد تا جودو بار دیگر جایگاهش را پیدا کند؟
میران ورزشکار بزرگی است. نباید به راحتی از او گذشت. باید به او فرصت داد تا بلکه آینده تاریک جودو را روشن کند. از طرفی آدم های اطراف او نیز افراد کوچکی نیستند اما با این همه مشکل که روز به روز به آن افزوده می شود از کادر فنی چه انتظاری می توان داشت. به جای آنکه همه چیز را برایشان مهیا کنند هزار و یک مشکل برایشان می سازند.
شما هم برای ریاست فدراسیون جودو ثبت نام کردید؟ برنامه خاصی برای احراز این پست دارید؟
هنوز تصمیم خاصی نگرفتم. به علاوه اینکه سازمان بازرسی فعلاً کار را متوقف کرده است. با این حال امید دارم کسی در راس فدراسیون قرار بگیرد که از هر جهت دلسوز جودو باشد. در شرایط کنونی که همه به جان هم افتادند اتحادی به وجود آورد و از نظر کارشناسان استفاده کند.