اینتر چهار سال است که به راحتی اسکودتو را فتح می‌کند اما ماسیمو موراتی و هواداران اینتر همچنان یک حسرت بزرگ دارند، آبی و سیاه سال‌هاست که در حسرت موفقیت در لیگ قهرمانان اروپا قرار دارند و روبرتو مانچینی هم به همین دلیل شغل خود را از دست داد.
به نوشته تهران امروز؛ آنچه باعث شده در این سال‌ها دست اینتر و موراتی در اروپا خالی بماند، نبود روح اروپایی در این تیم است. برخی تیم‌ها راه‌ورسم پیروز شدن در اروپا را به خوبی می‌دانند و اینتر در بین این تیم‌ها قرار نمی‌گیرد.
رئال مادرید در دهه گذشته، بهترین نمونه تیمی بود که از داشتن روح اروپایی بهره می‌برد. این تیم حتی در زمانی که در اسپانیا بد نتیجه می‌گرفت خود را به فینال لیگ قهرمانان می‌رساند یا یووه که موفق شد سه فینال پیاپی را تجربه کند. در همان سال‌ها منچستر به‌رغم موفقیت‌های پیاپی‌اش در فوتبال جزیره در لیگ قهرمانان ناکام می‌ماند تا اینکه در سال 1999 این طلسم شکسته شد.
در هزاره سوم هم این قانون رعایت شد، تیم‌هایی مثل لیورپول و میلان در اواسط این دهه به موفقیت‌های چشم‌گیری در اروپا دست پیدا کردند، این در حالی بود که آنها در همان روزهایی که حریفان خود را در اروپا مغلوب می‌کردند در لیگ‌های داخلی‌شان حال و روز چندان خوشی نداشتند.
در ادامه رعایت شدن این رویه، چند سالی است که چهار تیم بزرگ انگلیس و بارسلونا دارای چنین ویژگی شده‌اند، آنها رمزوراز پیروزی در لیگ قهرمانان را یاد گرفتند. در واقع آنها از نظر روحی برتر از حریفان خود هستند و همین برتری ذهنی و روحی به آنها کمک می‌کند که همواره یکی از تیم‌های مراحل پایانی لیگ قهرمان باشند.
منچستر سه سال پیاپی است که به نیمه نهایی می‌رسد. بارسلونا هم کارنامه بسیار خوبی از خود به جا گذاشته اما درآنسو اینتر حتی در بهترین روزهای خود هم در مرحله یک هشتم نهایی یا در نهایت یک چهارم نهایی حذف شده و به آرزویش نرسیده است.
به نظر می‌رسد سایر ایتالیایی‌هاهم دیگر آن اعتماد به نفس گذشته را برای موفقیت در اروپا ندارند. در شرایطی که بازیکنان منچستر، چلسی، لیورپول و بارسلونا به پیروزی در اروپا عادت کردند، اینتر برای از بین بردن این روند کار ساده‌ای پیش رو ندارد.
آنها برای اینکه تنها یک بزرگ اروپایی نباشند و تبدیل به یک غول اروپایی هم بشوند به یک سنت‌شکنی نیاز دارند. دقیقا مثل همان کاری که یونایتد در سال 1999 انجام داد و شاید مورینیو این فصل بتواند این کار را برای نراتزوری انجام دهد. اگر چه او با چلسی نتوانست به این مهم دست یابد و در نهایت از استمفورد بریج خارج شد.
در بازی‌هایی که به صورت حذفی انجام می‌شود در کنار قدرت فنی تیم‌ها، قدرت روحی و روانی تیم‌ها به همان اندازه به کمک‌شان می‌آید، وقتی یک تیم تجربه پیروزی در این نوع مسابقات را دارد به خوبی می‌تواند از این تجربه خود استفاده کند.
به نوشته تهران امروز؛ آنچه باعث شده در این سال‌ها دست اینتر و موراتی در اروپا خالی بماند، نبود روح اروپایی در این تیم است. برخی تیم‌ها راه‌ورسم پیروز شدن در اروپا را به خوبی می‌دانند و اینتر در بین این تیم‌ها قرار نمی‌گیرد.
رئال مادرید در دهه گذشته، بهترین نمونه تیمی بود که از داشتن روح اروپایی بهره می‌برد. این تیم حتی در زمانی که در اسپانیا بد نتیجه می‌گرفت خود را به فینال لیگ قهرمانان می‌رساند یا یووه که موفق شد سه فینال پیاپی را تجربه کند. در همان سال‌ها منچستر به‌رغم موفقیت‌های پیاپی‌اش در فوتبال جزیره در لیگ قهرمانان ناکام می‌ماند تا اینکه در سال 1999 این طلسم شکسته شد.
در هزاره سوم هم این قانون رعایت شد، تیم‌هایی مثل لیورپول و میلان در اواسط این دهه به موفقیت‌های چشم‌گیری در اروپا دست پیدا کردند، این در حالی بود که آنها در همان روزهایی که حریفان خود را در اروپا مغلوب می‌کردند در لیگ‌های داخلی‌شان حال و روز چندان خوشی نداشتند.
در ادامه رعایت شدن این رویه، چند سالی است که چهار تیم بزرگ انگلیس و بارسلونا دارای چنین ویژگی شده‌اند، آنها رمزوراز پیروزی در لیگ قهرمانان را یاد گرفتند. در واقع آنها از نظر روحی برتر از حریفان خود هستند و همین برتری ذهنی و روحی به آنها کمک می‌کند که همواره یکی از تیم‌های مراحل پایانی لیگ قهرمان باشند.
منچستر سه سال پیاپی است که به نیمه نهایی می‌رسد. بارسلونا هم کارنامه بسیار خوبی از خود به جا گذاشته اما درآنسو اینتر حتی در بهترین روزهای خود هم در مرحله یک هشتم نهایی یا در نهایت یک چهارم نهایی حذف شده و به آرزویش نرسیده است.
به نظر می‌رسد سایر ایتالیایی‌هاهم دیگر آن اعتماد به نفس گذشته را برای موفقیت در اروپا ندارند. در شرایطی که بازیکنان منچستر، چلسی، لیورپول و بارسلونا به پیروزی در اروپا عادت کردند، اینتر برای از بین بردن این روند کار ساده‌ای پیش رو ندارد.
آنها برای اینکه تنها یک بزرگ اروپایی نباشند و تبدیل به یک غول اروپایی هم بشوند به یک سنت‌شکنی نیاز دارند. دقیقا مثل همان کاری که یونایتد در سال 1999 انجام داد و شاید مورینیو این فصل بتواند این کار را برای نراتزوری انجام دهد. اگر چه او با چلسی نتوانست به این مهم دست یابد و در نهایت از استمفورد بریج خارج شد.
در بازی‌هایی که به صورت حذفی انجام می‌شود در کنار قدرت فنی تیم‌ها، قدرت روحی و روانی تیم‌ها به همان اندازه به کمک‌شان می‌آید، وقتی یک تیم تجربه پیروزی در این نوع مسابقات را دارد به خوبی می‌تواند از این تجربه خود استفاده کند.