یک ماه تا آغاز رقابتهای جهانی وزنه‌برداری در شهر گویانگ کره جنوبی باقی‌مانده و در این شرایط تیم ملی وزنه برداری ایران قصد دارد پس از 3 سال، یک بار دیگر یک وزنه بردار ایرانی روی یکی از سکوهای جهانی قرار گیرد.
به نوشته وطن امروز؛ روش کار وزنه‌برداری ایران به گونه‌ای است که ملی‌پوشان آن ــ به صورت تقریبی در تمام طول سال ــ در اردوهای متمرکز حضور داشته و بهترین وزنه‌برداران زیر نظر کادر فنی برنامه‌های فنی و تکنیکی آنها را پیاده کرده و تحت رژیم غذایی و دارویی مسؤولان تیم قرار می گیرند.
این روش در طول سالیان نشان داده که وزنه برداران به صورت بهتری به رکوردهای مطلوب رسیده و در مسابقات نیز نتایج بهتری کسب می‌کنند اما کسب مدال در بازی‌های المپیک و رقابتهای جهانی به معیارهای دیگری نیز نیاز دارد که این معیارها متاسفانه در 3 سال اخیر مهیا نبوده و پس از سال 2006 که حسین رضازاده در رقابتهای دومینیکن مدال طلا کسب کرد، تاکنون هیچ وزنه‌برداری از ایران نتوانسته به این افتخار دست پیدا کند. با تمام این اوصاف، تیم ملی وزنه برداری در حداقل یک سال اخیر و پس از پیوستن بازیکنان محروم به جمع ملی پوشان تا حدودی به شرایطی نزدیک شده که بتوان در سال 2009 به کسب مدال امیدوار بود.
اعضای تیم ملی وزنه برداری که از ماه‌ها پیش در اردو هستند، پس از گذراندن مراحل مختلف تمرینی در تهران و شهرستان‌ها، هم‌اکنون در اردوی سطح دریای چابکسر قرار دارند و تنها 7 وزنه بردار در اردو هستند. در میان وزنه برداران حاضر در اردو هنوز هم سنگین ترها به کسب مدال نزدیک ترند.
سعید علی‌حسینی، بهترین وزنه بردار ایران در سال 2008 که تنها در 2 رقابت آسیایی جوانان توانسته بود لیاقت‌های خود را نشان دهد، اکنون شانس نخست وزنه‌برداری ایران برای کسب مدال در رقابتهای کره‌جنوبی است. او اگرچه در ماه‌های پیش مصدوم بود، اما خوشبختانه در روزهای اخیر با وزنه‌هایی که در تمرین‌ها بالای سر برده نشان داده که هنوز هم شانس اول کسب مدال در میان وزنه برداران ایران است.
بهداد سلیمی جوان نیز شانس بسیار خوبی برای کسب مدال دارد. او در دسته فوق‌سنگین وزنه می‌زند و رکوردهای بسیار خوبی هم دارد. بنابر گفته نزدیکان تیم‌ملی، او در یکضرب به رکورد 205 و در دوضرب به حدود 240 کیلوگرم رسیده است. او اگر بتواند این رکوردها را در کره‌جنوبی تکرار کند شانس زیادی به کسب مدال دارد.
از سلیمی که بگذریم هم‌اکنون وزنه‌برداران دیگری همچون اصغر ابراهیمی نیز در اردو حضور دارند. ابراهیمی از بهترین و باتجربه ترین وزنه برداران تیم ایران است که در دوران ورزشی‌اش با بروز مصدومیت‌های متعدد فروغ چندانی نداشته است. با این حال او هم اکنون سرشار از تجربه است و می‌تواند وزنه روحی، روانی و تجربی خوبی برای تیم ایران باشد.
سهراب مرادی نیز در وزن 85 کیلوگرم در ماه‌های اخیر به رکوردهای کم‌نظیری رسیده است. او اگرچه جوان است، اما تجربه حضور در رقابتهای جهانی را داشته و اگر بتواند رکوردهای چند ماه گذشته خود را در گویانگ تکرار کند، از شانس‌های خوب ایران در رقابتهای جهانی محسوب می شود.
رسول تقیان نیز از وزنه‌برداران خوب تیم ایران است. او از جمله وزنه برداران و شاگردان دوران ایوانف است که 2 سال محروم بود و اکنون برای جبران مافات به صحنه رقابت‌ها باز گشته است. به کسب موفقیت او نیز در رقابتهای جهانی می‌توان امیدوار بود.
سجاد بهروزی در سبک وزن که در 15 سالگی یعنی در سال 2005 برای نخستین بار در رقابتهای جهانی حضور یافت و هشتم شد، اکنون وزنه‌بردار با تجربه‌ای شده و در عین جوانی رقیب دست و پا بسته‌ای برای حریفان نخواهد بود.
رضا تیموری فرزند رمضانعلی تیموری - قهرمان سابق آسیا - با لیاقت خود اکنون در جمع نفرات نهایی تیم ملی قرار گرفته و از بهترین وزنه‌برداران ایران محسوب می‌شود.
البته اگرچه هم‌اکنون این وزنه‌برداران در اردوی تیم‌ملی قرار دارند، اما بنابر گفته حسین رضازاده به عنوان سرمربی و مدیرتیم‌های ملی، تنها وزنه‌بردارانی به رقابتهای جهانی خواهند رفت که شانس کسب مدال را داشته باشند. در این راستا از هم‌اکنون مشخص است که تیم ایران به صورت کامل – هشت نفره – در رقابتهای جهانی شرکت نمی‌کند. این در حالی است که احتمال دارد چیزی حدود کمتر از 5 وزنه‌بردار به مسابقات جهانی بروند.
به نوشته وطن امروز؛ روش کار وزنه‌برداری ایران به گونه‌ای است که ملی‌پوشان آن ــ به صورت تقریبی در تمام طول سال ــ در اردوهای متمرکز حضور داشته و بهترین وزنه‌برداران زیر نظر کادر فنی برنامه‌های فنی و تکنیکی آنها را پیاده کرده و تحت رژیم غذایی و دارویی مسؤولان تیم قرار می گیرند.
این روش در طول سالیان نشان داده که وزنه برداران به صورت بهتری به رکوردهای مطلوب رسیده و در مسابقات نیز نتایج بهتری کسب می‌کنند اما کسب مدال در بازی‌های المپیک و رقابتهای جهانی به معیارهای دیگری نیز نیاز دارد که این معیارها متاسفانه در 3 سال اخیر مهیا نبوده و پس از سال 2006 که حسین رضازاده در رقابتهای دومینیکن مدال طلا کسب کرد، تاکنون هیچ وزنه‌برداری از ایران نتوانسته به این افتخار دست پیدا کند. با تمام این اوصاف، تیم ملی وزنه برداری در حداقل یک سال اخیر و پس از پیوستن بازیکنان محروم به جمع ملی پوشان تا حدودی به شرایطی نزدیک شده که بتوان در سال 2009 به کسب مدال امیدوار بود.
اعضای تیم ملی وزنه برداری که از ماه‌ها پیش در اردو هستند، پس از گذراندن مراحل مختلف تمرینی در تهران و شهرستان‌ها، هم‌اکنون در اردوی سطح دریای چابکسر قرار دارند و تنها 7 وزنه بردار در اردو هستند. در میان وزنه برداران حاضر در اردو هنوز هم سنگین ترها به کسب مدال نزدیک ترند.
سعید علی‌حسینی، بهترین وزنه بردار ایران در سال 2008 که تنها در 2 رقابت آسیایی جوانان توانسته بود لیاقت‌های خود را نشان دهد، اکنون شانس نخست وزنه‌برداری ایران برای کسب مدال در رقابتهای کره‌جنوبی است. او اگرچه در ماه‌های پیش مصدوم بود، اما خوشبختانه در روزهای اخیر با وزنه‌هایی که در تمرین‌ها بالای سر برده نشان داده که هنوز هم شانس اول کسب مدال در میان وزنه برداران ایران است.
بهداد سلیمی جوان نیز شانس بسیار خوبی برای کسب مدال دارد. او در دسته فوق‌سنگین وزنه می‌زند و رکوردهای بسیار خوبی هم دارد. بنابر گفته نزدیکان تیم‌ملی، او در یکضرب به رکورد 205 و در دوضرب به حدود 240 کیلوگرم رسیده است. او اگر بتواند این رکوردها را در کره‌جنوبی تکرار کند شانس زیادی به کسب مدال دارد.
از سلیمی که بگذریم هم‌اکنون وزنه‌برداران دیگری همچون اصغر ابراهیمی نیز در اردو حضور دارند. ابراهیمی از بهترین و باتجربه ترین وزنه برداران تیم ایران است که در دوران ورزشی‌اش با بروز مصدومیت‌های متعدد فروغ چندانی نداشته است. با این حال او هم اکنون سرشار از تجربه است و می‌تواند وزنه روحی، روانی و تجربی خوبی برای تیم ایران باشد.
سهراب مرادی نیز در وزن 85 کیلوگرم در ماه‌های اخیر به رکوردهای کم‌نظیری رسیده است. او اگرچه جوان است، اما تجربه حضور در رقابتهای جهانی را داشته و اگر بتواند رکوردهای چند ماه گذشته خود را در گویانگ تکرار کند، از شانس‌های خوب ایران در رقابتهای جهانی محسوب می شود.
رسول تقیان نیز از وزنه‌برداران خوب تیم ایران است. او از جمله وزنه برداران و شاگردان دوران ایوانف است که 2 سال محروم بود و اکنون برای جبران مافات به صحنه رقابت‌ها باز گشته است. به کسب موفقیت او نیز در رقابتهای جهانی می‌توان امیدوار بود.
سجاد بهروزی در سبک وزن که در 15 سالگی یعنی در سال 2005 برای نخستین بار در رقابتهای جهانی حضور یافت و هشتم شد، اکنون وزنه‌بردار با تجربه‌ای شده و در عین جوانی رقیب دست و پا بسته‌ای برای حریفان نخواهد بود.
رضا تیموری فرزند رمضانعلی تیموری - قهرمان سابق آسیا - با لیاقت خود اکنون در جمع نفرات نهایی تیم ملی قرار گرفته و از بهترین وزنه‌برداران ایران محسوب می‌شود.
البته اگرچه هم‌اکنون این وزنه‌برداران در اردوی تیم‌ملی قرار دارند، اما بنابر گفته حسین رضازاده به عنوان سرمربی و مدیرتیم‌های ملی، تنها وزنه‌بردارانی به رقابتهای جهانی خواهند رفت که شانس کسب مدال را داشته باشند. در این راستا از هم‌اکنون مشخص است که تیم ایران به صورت کامل – هشت نفره – در رقابتهای جهانی شرکت نمی‌کند. این در حالی است که احتمال دارد چیزی حدود کمتر از 5 وزنه‌بردار به مسابقات جهانی بروند.