ایران رتبه سوم جهان در تولید مهندس!
آیا ما به این تعداد مهندس نیاز داریم؟ پاسخ به این پرسش نیازمند یک تحلیل آماری و بررسی دقیق سالانه اشتغال فارغالتحصیلان رشتههای مهندسی در کشور است.
به گزارش روزنامه شرق، از آمار و ارقام که بگذریم شاید بسیاری از ما فارغالتحصیلان مهندسی را در اطراف خود بشناسیم که به کاری غیرمرتبط و مشاغلی غیر از آنچه که در دانشگاه برای آن تربیت شدهاند، میپردازند. مثلا مهندس عمرانی که کار ترجمه انجام میدهد، مهندس معدنی که در کلاس کنکور، ریاضیات درس میدهد یا مهندس برق یا مکانیکی که مسافرکشی میکند یا مغازه فستفود باز کرده است نشان میدهد که به اشتباه وارد این رشته شده یا اینکه ساختار تحصیلات آموزش عالی کشور نقصی دارد که بدون توجه به ظرفیت اشتغال و تعداد فارغالتحصیلان این رشتهها، صندلی دانشگاهها را پر کرده است.
این عطش مهندسی که در ایران دیده میشود شاید برای جوامع دیگر قابل درک نباشد. در بسیاری از کشورهای پیشرفته اروپایی در سالهای اخیر حتی نوعی بیتفاوتی به تحصیل در رشتههای فنی و مهندسی دیده میشود. در حالیکه کشور ما لبریز از فارغالتحصیلان رشتههای مهندسی است. گزارش مؤسسه کار آلمان در کلن (Bundesagentur für Arbeit; IW Köln)
در سال ۲۰۱۰ نشان میداد این کشور تقریبا ٢٦ هزار مهندس کم دارد؛ ١٥هزارو ٥٠٠ مهندس مکانیک و ٩هزارو ٥٠٠ مهندس برق و پنجهزارو ٦٠٠ مهندس عمران و معماری.
در کشور آلمان که به موتور صنعتی اروپا مشهور است، بسیاری از دانشآموزان علاقهای به ورود به رشتههای فنی و مهندسی یا حتی پزشکی ندارند و رشتههای علوم اجتماعی، علوم سیاسی، هنر و تاریخ و فلسفه و موسیقی برای بسیاری جذابتر است. در ایران اما وضع به گونه واضحی متفاوت است.
گزارش سال ۲۰۱۵ مجمع جهانی اقتصاد (the World Economic Forum) نشان میداد که ایران (با ۲۳۳ هزار نفر) بهلحاظ تعداد فارغالتحصیلان رشتههای مهندسی در جایگاه سوم دنیا ایستاده است. یعنی بلافاصله پس از روسیه (۴۵۴ هزار نفر) و ایالات متحده آمریکا (۲۳۸ هزار نفر). اما آیا ایران بهلحاظ سهم خود در بازار جهانی تولیدات صنعتی در جایگاه سوم ایستاده است؟ لااقل آمارها اینطور نشان نمیدهند.
به گزارش روزنامه شرق، از آمار و ارقام که بگذریم شاید بسیاری از ما فارغالتحصیلان مهندسی را در اطراف خود بشناسیم که به کاری غیرمرتبط و مشاغلی غیر از آنچه که در دانشگاه برای آن تربیت شدهاند، میپردازند. مثلا مهندس عمرانی که کار ترجمه انجام میدهد، مهندس معدنی که در کلاس کنکور، ریاضیات درس میدهد یا مهندس برق یا مکانیکی که مسافرکشی میکند یا مغازه فستفود باز کرده است نشان میدهد که به اشتباه وارد این رشته شده یا اینکه ساختار تحصیلات آموزش عالی کشور نقصی دارد که بدون توجه به ظرفیت اشتغال و تعداد فارغالتحصیلان این رشتهها، صندلی دانشگاهها را پر کرده است.
این عطش مهندسی که در ایران دیده میشود شاید برای جوامع دیگر قابل درک نباشد. در بسیاری از کشورهای پیشرفته اروپایی در سالهای اخیر حتی نوعی بیتفاوتی به تحصیل در رشتههای فنی و مهندسی دیده میشود. در حالیکه کشور ما لبریز از فارغالتحصیلان رشتههای مهندسی است. گزارش مؤسسه کار آلمان در کلن (Bundesagentur für Arbeit; IW Köln)
در سال ۲۰۱۰ نشان میداد این کشور تقریبا ٢٦ هزار مهندس کم دارد؛ ١٥هزارو ٥٠٠ مهندس مکانیک و ٩هزارو ٥٠٠ مهندس برق و پنجهزارو ٦٠٠ مهندس عمران و معماری.
در کشور آلمان که به موتور صنعتی اروپا مشهور است، بسیاری از دانشآموزان علاقهای به ورود به رشتههای فنی و مهندسی یا حتی پزشکی ندارند و رشتههای علوم اجتماعی، علوم سیاسی، هنر و تاریخ و فلسفه و موسیقی برای بسیاری جذابتر است. در ایران اما وضع به گونه واضحی متفاوت است.
گزارش سال ۲۰۱۵ مجمع جهانی اقتصاد (the World Economic Forum) نشان میداد که ایران (با ۲۳۳ هزار نفر) بهلحاظ تعداد فارغالتحصیلان رشتههای مهندسی در جایگاه سوم دنیا ایستاده است. یعنی بلافاصله پس از روسیه (۴۵۴ هزار نفر) و ایالات متحده آمریکا (۲۳۸ هزار نفر). اما آیا ایران بهلحاظ سهم خود در بازار جهانی تولیدات صنعتی در جایگاه سوم ایستاده است؟ لااقل آمارها اینطور نشان نمیدهند.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
بیشتر شبیه شوخی هست مهندسی که تو یه جمع و تفریق ساده میمونه کیلو چند ؟
ایران بجای دانشگاه تربیت مهندس با دانشگاه آزاد و مؤسسات غیر انتفاعی کارخانه تولید مدرک مهندسی راه انداخته است مهندسی که بدلیل غیر مرتبط بودن دیپلمش مانند ادبیات و حسابداری و تجربی الفبای مهندسی را نمی داند به چه دردی می خورد . براحتی مدرک فوق لیسانس مهندسی برق به لیسانس حسابداری که اصلا نمی داند برق چیست داده می شود چرا خودمان را با آمریکا و یا آلمان مقایسه می کنیم البته عمده دانشگاههای دولتی مهندسین توانمندی تربیت می کنند. برای رفع این مشکلات بایستی نظام آموزش عالی کشور اصلاح شود.
شما 30 سال پیش دانشگاه تهران بودی الان وضعش اسفباره
دولت مهرورز نقش اساسی در نابودی مهندسی این مملکت دارند
البته نه که رشته های دیگه دارن شاهکار میکنن! ایران با اون ادبیات غنی یه نفر داره که حرفی برای گفتن داشته باشه؟ علوم پایه چی؟ علوم اجتماعی چی؟ پزشکی؟ مشکل خیلی اساسی تر از این حرفاس و فقط به مهندسا محدود نمیشه
من دوست دارم بچم مهننندسسس بشه !!!
همون زمون شاه هم که خبری از این همه دانشگاه نبود، مهندسامون آلمانی و آمریکایی بودن... مشکل جای دیگه ایه
اونایی که به مدرک دانشگاه ازاد و علمی کاربردی گیر میدن بفرمایین مثلا فارغ التحصیلان دانشگاههای امیرکبیر یا صنعت شریف و امثالهم چه گلی به سر این مملکت زدند؟الان کیفیت همه دانشگاهها اومده پایین
ما یک رفیق داشتیم در کارخانه پلاستیک کار می کرد. برای جایی لوله می ساختند. آنجایی که بودند مجبورشان می کرد از میزان پلاستیک لوله کم بگذارند. ربطش به مهندس چیست چنین مواردی؟ البته مهندس بی سواد هم کم نداریم که این هم یکی از دلایلش ضروری بودن پایه هایی برای ورود به دانشگاه است که از آنها صرف نظر می شود.
همه بیکار .اگر کار کنند از انها بهره کشی و بیگاری می کشند .ان قدر به پزشکان بها دادند که مهندیسین در این کشور بی بها شدند ..............استاد دانشگاه مهندس 15 ساله کار باید 2/5 میلیون تومان بگیرد .دکتر هر دقیقه این مقدار را بگیرد د
متاسفانه مشکل در این است که دانشگاه ها بنگاه های تجاری شده اند و فقط هدف در جذب دانشجو و تسهیل در روند فارغ التحصیلی انهاست یعنی هدف دانشگاه نام نویسی دانشجو و گرفتن شهریه در مدت 4 سال و تقدیم مدرک مهندسی بدون زحمت است. حتی در بعضی از دانشگاهها معاون آمورشی اساتید را توجیه می کند که اصلا سخت گیری نکنند و همه را با نمره خوب پاس کنند با این اوصاف چه چیزی در انتظار مملکت خواهد بود
ضمنا همه چیزمون به هم میاد
وضعیت دانشگاه های ما اسفناک است! دستگاه های قدیمی، مواد مورد نیاز شدیدا تحریمی، مدیران دارای عدم دیدگاه لازم و ....................................
بگو در تولید مدرک مهندسی نه تولید مهندس. هر کی مدرک مهندسی داره مهندس نیست.
بعضا در نظرهای بالا دیده می شود که می گویند مهندسها بیشترشان بی سوادند. ولی در واقع این طور نیست. حداقل نیمی از کل این فارغ التحصیلها بلافاصله پس از دانشگاه توانایی کافی برای ورود به بازار کار را دارند (هر چند که شاید فقط نیم درصدشان استثنایی باشند و همه چیز یک کار را از صفر تا صد بتوانند پیش ببرند و بر چند رشته احاطه داشته باشند که مستلزم انجام خیلی از پروژه هاست) اما به آن شکل سیستمی (شرکتهای دارای ساختار کامل که آنها را هدایت کند یا شرکتهایی که کارآموزی حسابی داشته باشند) برای ورود آنها نیست و حدودا بعد از دو سال بیشتر دانسته هایشان را فراموش می کنند یا اینکه دانسته هایشان از رده خارج می شود. بسیاری شرکتها هستند که انتظار دارند طرف بیاید و با حقوق ناچیز برایشان پروژه را انجام دهد و آنها با کمترین زحمت سود ببرند.
یه دوستی داستم رشتش ادبیات و علوم انسانی بود وقتی ازش پرسیدم چی میخونی گفت مهندسی گل و بلبل
منم مهندسم با حقوق 1 تومن 6 ساله کار میکنم انصافه؟
برای کشور های در حال توسعه دو راه پیشرفت در زمینه تربیت متخصصص وجود دارد:
یا روی تعداد کم ( ولی با استعداد ) و صرف هزینه زیاد و سیستماتیک برای نیل به کیفیت بالا ی تخصص کار کند
یا روی تعداد زیاد با صرف وقت و هزینه معمولی کار کند تا در یک پویه آمار و احتمالاتی از میان آنها تعداد کافی متخصص با تخصص عالی ( بصورت طبیعتا تصادفی ) بیرون بیایند.
دانشگاه شریف روش اول را پیش گرفته است
دانشگاه آزاد روش دوم
هر دو آزمایش شده و در دسترس بوده اند
اختیار با خودمان است چگونه ادامه بدهیم
شاید تا وقتی قدرت تصمیم نداشته باشیم همین وضع هیبریدی بد نباشد
مهندس بیسواد همان بهتر که بیکار بمونه.
چطور دانشگاههای علمی کاربردی وغیر انتفاعیو پیام نور حق پذیرش دانشجوی پزشکی ندارند برای مهندسی هم باید همین کار را بکنند
.بعد بیایند آمار بدهند ...
.بعضی با ۳۰ صفحه جزوه بدون کار عملی و کارگاهی می شوند مهندس برق ...انوقت در دانشگاه دولتی پدر دانشجو در می آید تا واحدی را پاس کند .در آخر هم به هردو مدرک مهندسی می دهند
خداییش خودمان را مسخره کردیم با این دانشگاههامون
ما در کمیت اولیم در کیفیت اخر
دیدگاه خود را بنویسید
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.