رفتن به محتوای اصلی
آخرین خبرشهادت بسیجی بلوچ اهل سنت در زاهدان
5بازدید
۷۲

چه کسانی در ایران، بر دولت منتخب مردم، حکومت می کنند؟

هر انتخاباتی که در ایران برگزار می شود، روزنه امیدی است برای مردم که از وضعیت احتمالا نامطلوب قبلی خارج شده و به وضعیت جدیدی برسند و یا اگر وضعیتی مطلوب حداقلی دارند، در انتخاباتی آن را استمرار بخشند. پرسش این است چرا با گردش دولت ها این مشکلات همچنان پابرجا هستند؟ آیا این هیأت دولت است که در حوزه اجرایی، کشور را اداره می کند؟ اگر هست، چرا توانایی تغییر رو به کارآمدی و شفافیت و سلامت کاری را ندارد؟

چه کسانی در ایران، بر دولت منتخب مردم، حکومت می کنند؟

هر انتخاباتی که در ایران برگزار می شود، روزنه امیدی است برای مردم که از وضعیت احتمالا نامطلوب قبلی به در آمده و به وضعیت جدیدی برسند و یا اگر وضعیتی مطلوب حداقلی دارند، در انتخابات آن را استمرار ببخشند. دولت های منتخب در ایران می آیند و می روند، ولی مشکلات اصلی کشور که امروز می توان آن را در دو کلید واژه اساسی «فساد و ناکارآمدی» خلاصه کرد، همچنان پابرجا می ماند.

هم اکنون پرسش این است، چرا با گردش دولت ها، این مشکلات همچنان پابرجا هستند؟ آیا این هیأت دولت است که در حوزه اجرایی، کشور را اداره می کند؟ اگر هست، چرا توانایی تغییر رو به کارآمدی و شفافیت و سلامت کاری را ندارد؟

به گزارش «تابناک»؛ بر خلاف تصور رایج در ایران، این دولت ها نیستند که کشور را اداره می کنند، بلکه نهادهای «احتمالا فاسد، ورشکسته و ناکارآمد»؛ درون دولت هستند که هیأت دولت را در ایران اداره می کنند. منظور این نیست که روی کاغذ رئیس جمهور یا هیأت دولت، فاقد اختیارات فائقه بر این مؤسسات و نهادهاست، رئیس جمهور و هیأت دولت، قدرت دارند، اما مناسبات این نهادهای ورشکسته و احتمالا فاسد، با دولت به گونه ای است که دولت ناچار است به زیان شهروندان و به نفع این نهادهای ورشکسته تصمیم گیری کند. فرقی هم نمی کند؛ دولت روحانی، احمدی نژاد یا خاتمی، بلکه دولت ها در ایران، عموما تابع نهادهای فاسد و ناکارآمد دورن خود هستند.

مثال بزنیم، صندوق بازنشستگی کشور: این صندوق، در دوران سی ساله خدمت یک کارمند دولت، هر ماه درصدی از حقوق او را برمی دارد، تا در دوران بازنشستگی، به جای حقوقی که آن فرد از دولت دریافت می کرده است، از این صندوق حقوق بازنشستگی بگیرد. طبیعتا این صندوق هم مانند همه صندوق های مشابه، از حاصل این مبالغ و کمک های دولت، سرمایه گذاری هایی در حوزه مختلف انجام می دهد تا به یک بنگاه سود ده تبدیل شود؛ اما در ایران و در یک فرایند تدریجی پنهان، این صندوق به دلیل سوء مدیریت، عدم نظارت و همچنین برخی تصمیمات خلق الساعه، ورشکست می شود، ولی از آنجا که مخاطبانش، مردم یا همان بازنشستگان هستند، مدیران صندوق، از آنان به عنوان اهرمی برای فشار به دولت و مجلس، برای تصویب و اختصاص بودجه های هنگفت، استفاده می کنند و دولت مانند دولت کنونی ناچار است، مانند زمان اشتغال کارمندان، خودش در دوران بازنشستگی به آنان حقوق بدهد؛ مثلا رئیس جمهور ادعا می کند، در سال گذشته چهل و پنج هزار میلیارد تومان بودجه دولت به این نهاد خصوصی که از حسابرسی دیوان محاسبات هم معاف است، کمک کرده و امسال بناست حدود دو برابر این مبلغ را به این صندوق کمک کند (!) با چنین رویکردی، این صندوق بازنشستگی است که دولت را اداره می کند!

مثال دیگر، خودروسازها، فرقی هم نمی کند در کدام دولت و در زمان مدیر عاملی کدام مدیر عامل، به دلیل سوء مدیریت، عدم نظارت و همچنین عدم رقابت، به تدریج به بنگاه های عظیم زیان دهی تبدیل شده اند که بدون حمایت مالی دولت یا ادامه حمایت دولت در شکل ادامه انحصار آنان، نابود می شوند؛ اما در اینجا هم عموما از اهرم فشار چند صد هزار شهروندی که در این صنعت اشتغال دارند، استفاده می شود و دولت را ناچار به حمایت از صنعت ورشکسته، ناکارآمد و فاسد احتمالی می کنند، فرقی هم نمی کند در کدام دولت.

این چرخه معیوب همچنان ادامه دارد و بر دولت حکومت می کند. از این نمونه ها فراوان است؛ پتروشیمی ها غلبه مطلق بر منابع ارزی دولت دارند و اینها و مدیران آنها هستند که هیأت دولت را اداره می کنند؛ صنایع فولاد نیز همچنین، نهادهای مالی ورشکسته دولتی نیز به مانند اینها... .

شاید بپرسید چشم انداز این مسیر به کجا می رسد؟ یک نگاه این است که تا افراد تأثیرگذار در دولت مانند رئیس جمهور، معاونان، وزرا و رؤسای شرکت و نهادهای دولتی، به صورت ویژه در صنایع ورشکسته ناکارامد احتمالا فاسد، به گونه گون منفعت دارند، این فرایند مسیر اصلاحی را نخواهد پیمود و هر دولتی به دولت بعد خود این معضلات را منتقل می کند تا زمانی که این نهادها، دولت را در یک زمان مشخص به نابودی برسانند. دقت شود که حتی یکی از رؤسای جمهور سابق که ادعای تجدید نظر طلبی در همه ساختارهای دولت را داشت، وقتی به این نهادها رسید، سکوت الهام بخش وحدت در پیش گرفت و افراد دولتش، خود غرق در این نهادهای ناکارآمد احتمالا فاسد شدند! یعنی کارگزاران او هم که بنا بود تکنوکرات نباشند، یا مخالف الیگارشی حاکم ادعایی خود شدند، خود به سرعت، در این نهادها ادغام شدند و همان بلایی را بر سر دولت آورند که در همه این سالها آورده اند؛ مدیریت دولت به نفع نهادهای ورشکسته ناکارآمد و به زیان مردم.

آیا دولت می تواند از دست نهادهای ناکارآمد، ورشکسته و احتمالا فاسد خود رهایی یابد؟ قطعا به صورت انقلابی و کوتاه مدت، هرگز این اتفاق نخواهد افتاد؛ بدون حمایت هم ارکان قدرت در کشور اتفاق نخواهد افتاد؛ آیا عزمی برای این کار وجود دارد؟ به نظر نمی رسد در دولت اصولگراها و اعتدالیون، چنین عزمی وجود داشته باشد و احتمالا این میراث همچنان که از احمدی نژاد به روحانی رسید، از روحانی هم به نفر بعدی خواهد رسید.

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۷۲
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
ناشناس

دلیل سوء مدیریت، عدم نظارت و همچنین برخی تصمیمات خلق الساعه این نهاد ها بر عهده دولت است واگر دولت در انتخاب مدیران مستقل با لحاظ نمودن شایستگی ها و ضوابط عمل کند در ادامه دچار مشکل نخواهد شد...

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

غیر قابل انتشار ها مستقیما اشاره کردهاند.

ناشناس

دولت در سایه..

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

عالی بود عالی

ناشناس

کاش دوران کودکی بود .یادش به خیر .کارتون علی بابا و ۴۰ دزد .فوتبالیست ها .چه زود گذشت ناکردار

ناشناس

دولتها در ایران هیچ اختیاری از خودشان ندارند و همه کسانی که کاندید ریاست جمهوری میشوند این را بخوبی میدانند پس نباید کاندید شوند وگرنه برای پست و مقام و شهرت و ثروت کاندید شده اند و خیانت به مردم

ناشناس

تا وقتی هر کسی برای خودش احکومت محلی دارد همین بدبختی هست. رییس جمهور و وزرا هم هیچ اختیاری ندارند. تصمیمات جای دیگری گرفته میشود

رهگذر

این مقاله اوج وقاهت و ریشخند به آحاد مردم است. یعنی در این کشور "اســـــــــــلامی" هیچکس نباید دلسوز مردم باشد؟ هیچ دولتی لیاقت به کار گماردن نیروی متخصص را در یک پست حساس ندارد؟ ایران با 70 میلیون جمعیت حتی به اندازه تعداد انگشتان دست و پا متخصص در حوزه وزارت را ندارد؟ چهره های تکیده و تکراری وزیران نالایق که در هر دوره با توجه به حزب مورد نظرشون روی کار می آیند حال همه را بد میکنن. یکنفر دلسوز و عاقل میتونه جواب بده تا من هم بفهمم که نتیجه انقلاب ما چی بود؟ خروجی خون شهدا را در کجای این کشور میتوان مشاهده کرد؟ چه کسی باید جواب این سوالات را بدهد؟

ناشناس
در پاسخ به رهگذر

ایران با 70 میلیون جمعیت!؟

ناشناس
در پاسخ به رهگذر

وقاحت مجید جان !

سید حسنی3نیک

اِی نسیمِ منزل لیلی خدارا تا به کِی؟

نکته ناسنجیده گفت محمود و آرامم ببُرد

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

احسنت !

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

ای بابا تابناک بدون اسم هم جرأت انتشار نداره . کلاً میره تو غیر قابل انتشار

شهروند

قبلل می گفتند نکر بی اختیار. حالا باید بگیم دولت بی اختیار. فرق نمیکنه کی رئیس باشه. فقط اگه یه آدم مسولیت پذیر باشه در مقابل پیشنهادات ناعاقلانه، خردورزی پیشه می کنه و احساس مسئولیت داره.

ناشناس

امیر کبیر هم بیاید و رئیس جمهور شود کاری نمیتواند انجام دهد.پاسخ سوال را همه میدانند. ساختار طوری است که اینگونه شده است. باید فقط به خدا امیدوار بود و بس ،

علیرضا
در پاسخ به ناشناس

چه استعاره جالبی..خیلی عالی بود

ناشناس

ما ملتی همیشه بد بختیم
بدبخت بنده ایم و خواهیم بود

ناشناس
در پاسخ به قنبر

جان ؟؟؟؟

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

احسنت ! چه زیبا و پر معنا .

ناشناس

مرسی از این دیدگاه واقعبینانه.

بنده در اواسط دهه 80 تو یکی از کلاسها گفتم دوشرکت بزرگ خودروسازی دولت وملت را به گروگان گرفته انذ. و.....
امروز خوشخالم که این حرف را از زبان دیگری در سطح گسترده تری می شنوم.

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.