این یک داستان قدیمی است و دیگر هم مثل قبل حساسیت و جذابیت ندارد. اینکه مدیر باشگاه نورنبرگ آلمان تهدید به مرگ می شود و بابت سه باخت پی در پی تیمش از پلیس برای خارج نشدن از خانه اش اولتیماتوم می گیرد، خیلی داستان جدید و هولناکی نیست.هولناک نیست چون به احتمال 99 درصد عملی نمی شود.
به نوشته قدس؛ مطمئن باشید حتی اگر این آقای «بادر» نیمه های شب تنها در خیابان قدم بزند و حتی اگر هدفون در گوشش باشد و متوجه هیچ صدایی از اطرافش نشود هم هیچ اتفاقی برایش نمی افتد. می دانید چرا؟ چون زمانه به شکل حیرت آوری عوض شده است. واقعاً فکر می کنید فوتبال این قدر برای یک قاتل و یا گروهی مافیایی اهمیت دارد که برایش مدیر مهمترین باشگاه منطقه را به قتل برساند.
شاید اگر این تهدیدها در دهه 60 و 70 میلادی به مراکز امنیتی مخابره می شد، با توجه به حجم بالای حضور گروههای مافیایی و مبارزان مستقل و همین طور تروریستهای بی نام و نشان در نقاطی مثل اسپانیا، ایتالیا وفرانسه، می شد به عملی شدن تهدید، درصد بیشتری داد، اما امروز آن گروههای عجیب یا دیگر وجود ندارند و یا وارد بیزینس اقتصادی شدند.
آنهایی هم که هنوز صاحب حیات هستند، دیگر در سیاستهایشان دخالت در موضوعی مثل فوتبال بی اهمیت است که اتفاقاً تا حد زیادی این بی تفاوتی آنها نیز جنبه اقتصادی دارد. دیگر آنها تهدیدی برای داوری که به اشتباه سرنوشت بازی را عوض می کند و یا بازیکنی که به اشتباه دروازه خودی را باز می کند، نیستند.
نمونه اش هم همین اسپانیا. جدایی طلبان باسک که از خطرناکترین مبارزان امن ترین نقطه دنیا -اروپا- هستند. در این چند سال بارها پیش آمد، بیانیه دادند، تهدید کردند، جنجال راه انداختند اما کدامش یقه فوتبال را گرفت؟ گذشت روزهایی که «ال کلاسیکو» با تهدید مردان مسلح فرانکو با نتایج حیرت آور به نفع رئال مادرید تمام می شد. مسلسل به دست وارد رختکن بارسا می شدند و بازیکنان را تهدید به مرگ می کردند و اینکه باید به رئال ببازند. ولی امروز مگر می شود در کشوری که نخست وزیرش در قلب مادرید، زاپاتروی بارسلونایی است، غیر مادریدیها را تهدید کرد؟ یا نمونه سنگین ترش در ایتالیا.
وقتی در جام جهانی 2002 جلوی کره جنوبی میزبان، «بایرو مورنو» اکوادوری سر ایتالیایی ها را برید و در نهایت فرانچسکو توتی را از زمین بازی اخراج کرد، مافیا اعلام کرد مورنو از کره ای ها کشتی، خانه و کلی امکانات دیگر گرفته تا به نفع آنها سوت بزند در نتیجه و از نگاه مافیا مجازاتش مرگ است، مرگی که هر چه سریعتر باید عملی شود. 8 سال از آن ماجرا گذشت، آیا تهدید مافیا عملی شد؟
اگر دهه 60 بود می توانستید بیشتر روی حرف آنها حساب باز کنید، اما امروز دیگر از این خبرها نیست چون همه چیز پول است و مافیا فقط زمانی که منافع اقتصادی اش را در خطر ببیند وارد چنین بازیهایی می شود و این دقیقاً شامل حال فلان گروه یا شخص خلافکار در نورنبرگ آلمان هم می شود. امروز و در دنیای مدرن این تهدیدها بیشتر شوخی هایی را می مانند که فقط باید بلند به آن خندید.
به نوشته قدس؛ مطمئن باشید حتی اگر این آقای «بادر» نیمه های شب تنها در خیابان قدم بزند و حتی اگر هدفون در گوشش باشد و متوجه هیچ صدایی از اطرافش نشود هم هیچ اتفاقی برایش نمی افتد. می دانید چرا؟ چون زمانه به شکل حیرت آوری عوض شده است. واقعاً فکر می کنید فوتبال این قدر برای یک قاتل و یا گروهی مافیایی اهمیت دارد که برایش مدیر مهمترین باشگاه منطقه را به قتل برساند.
شاید اگر این تهدیدها در دهه 60 و 70 میلادی به مراکز امنیتی مخابره می شد، با توجه به حجم بالای حضور گروههای مافیایی و مبارزان مستقل و همین طور تروریستهای بی نام و نشان در نقاطی مثل اسپانیا، ایتالیا وفرانسه، می شد به عملی شدن تهدید، درصد بیشتری داد، اما امروز آن گروههای عجیب یا دیگر وجود ندارند و یا وارد بیزینس اقتصادی شدند.
آنهایی هم که هنوز صاحب حیات هستند، دیگر در سیاستهایشان دخالت در موضوعی مثل فوتبال بی اهمیت است که اتفاقاً تا حد زیادی این بی تفاوتی آنها نیز جنبه اقتصادی دارد. دیگر آنها تهدیدی برای داوری که به اشتباه سرنوشت بازی را عوض می کند و یا بازیکنی که به اشتباه دروازه خودی را باز می کند، نیستند.
نمونه اش هم همین اسپانیا. جدایی طلبان باسک که از خطرناکترین مبارزان امن ترین نقطه دنیا -اروپا- هستند. در این چند سال بارها پیش آمد، بیانیه دادند، تهدید کردند، جنجال راه انداختند اما کدامش یقه فوتبال را گرفت؟ گذشت روزهایی که «ال کلاسیکو» با تهدید مردان مسلح فرانکو با نتایج حیرت آور به نفع رئال مادرید تمام می شد. مسلسل به دست وارد رختکن بارسا می شدند و بازیکنان را تهدید به مرگ می کردند و اینکه باید به رئال ببازند. ولی امروز مگر می شود در کشوری که نخست وزیرش در قلب مادرید، زاپاتروی بارسلونایی است، غیر مادریدیها را تهدید کرد؟ یا نمونه سنگین ترش در ایتالیا.
وقتی در جام جهانی 2002 جلوی کره جنوبی میزبان، «بایرو مورنو» اکوادوری سر ایتالیایی ها را برید و در نهایت فرانچسکو توتی را از زمین بازی اخراج کرد، مافیا اعلام کرد مورنو از کره ای ها کشتی، خانه و کلی امکانات دیگر گرفته تا به نفع آنها سوت بزند در نتیجه و از نگاه مافیا مجازاتش مرگ است، مرگی که هر چه سریعتر باید عملی شود. 8 سال از آن ماجرا گذشت، آیا تهدید مافیا عملی شد؟
اگر دهه 60 بود می توانستید بیشتر روی حرف آنها حساب باز کنید، اما امروز دیگر از این خبرها نیست چون همه چیز پول است و مافیا فقط زمانی که منافع اقتصادی اش را در خطر ببیند وارد چنین بازیهایی می شود و این دقیقاً شامل حال فلان گروه یا شخص خلافکار در نورنبرگ آلمان هم می شود. امروز و در دنیای مدرن این تهدیدها بیشتر شوخی هایی را می مانند که فقط باید بلند به آن خندید.