حتی اگر امروز وین بریج از دست دادن با تری در آغاز بازی منچسترسیتی مقابل چلسی امتناع کند، اتفاق بدی گریبان تیم ملی انگلیس را نمی گیرد چون مدافع چپ سابق ساوتهمپتون در یک اقدام به زعم رسانه های انگلیس «فداکارانه» عطای حضور در جمع سه شیرها را به لقایش بخشید. به نوشته اعتماد و به نقل از تایمز؛ پس از پایان جنجال های ماجرای فاش شدن ارتباط جان تری با نامزد سابق وین بریج، مصدومیت اشلی کول (مدافع چپ ثابت تیم ملی انگلیس) زمینه حضور مجدد این دو بازیکن در رده ملی را فراهم آورد اما از آنجا که تری حاضر به یک عذرخواهی خشک و خالی هم نشده، مدافع خجالتی و رسانه گریز آنگلوساکسون ها به دلیل آنچه حفظ خود از عواقب احتمالی نامید، چاره کار را در جدایی دید.
در بیانیه او می خوانیم؛ «در میان هجمه شایعات و اخبار متناقض تصمیم دشواری را اتخاذ کردم. بازی در تیم ملی انگلیس افتخار بزرگی تلقی می شود اما هم اکنون جایگاه من در جمع ملی پوشان متزلزل است. برای سه شیرها بهترین آرزوها را خواستارم. متاسفانه خداحافظی می کنم چون می دانم در صورت ماندن عواقب بدی را به چشم می بینم.»
در این شرایط فابیو کاپلو سرمربی تیم ملی انگلیس خیلی خوب می داند فقط در بازی های دوستانه مقابل امثال مصر می توان روی استیون وارناک و لیتون باینس حساب کرد؛ به خصوص وقتی کایرون گیبس مصدوم است. اصلاً شاید به همین دلیل سرمربی باتدبیر بلافاصله پس از شنیدن خبر تماس بریج با بالدینی، دستیارش بلافاصله دوران سفر به میلان را خاتمه داد و راهی لندن شد. در اولین واکنش او امیدواری موج می زد؛ «از تصمیم بریج شوک زده شدم و با اینکه به تصمیم او احترام می گذارم اما باید بگویم درهای تیم ملی همیشه به روی وین باز خواهد بود. سه ماه دیگر لیست مسافران اعزامی به جام جهانی 2010 را اعلام می کنم. امیدوارم تا آن زمان اتفاقات مثبتی رخ دهد.»
علاوه بر موضوع دست دادن بریج با تری، نوع استقبال طرفداران تیم چلسی از مدافع چپ سابق ساوتهمپتون نیز جالب توجه به نظر می رسد. شخصیت خجالتی و کم حرف سیتی حتی حالا که پرچم جنگ را پایین کشیده، باز هم باید بار اتهامات را تحمل کند.
جان تری به او انگ مظلوم نمایی و عوام فریبی زده و اظهارات گاه و بیگاه دوست سابقش را دلیل تصمیم کاپلو مبنی بر تغییر کاپیتان می داند. دشواری مراحل به دنیا آمدن فرزند تبس، بهترین گلزن سیتی که دوری مهاجم آرژانتینی از کمپ سیتی را در پی داشت، به عنوان یک موضوع فرعی باعث کاهش چنددرصدی توجهات به بریج و تری می شود.
به زعم کالو حرفه یی گری طرفین به آرامش جو ملتهب کمک می کند. بازیکن سیه چرده چلسی در آستانه بازی بزرگ امروز گفت؛ «صمیمی ترین دوستان هم گاهی با هم اختلاف پیدا می کنند. این داستان برای همه جذاب است اما تری و بریج فوتبالیست هایی حرفه یی هستند و درون میدان برای موفقیت تیم هایشان تلاش می کنند. گذشته ها گذشته و ما امروز درون میدان رقیبی به نام منچسترسیتی را پیش رو داریم.»
شاید تا چند هفته پیش خداحافظی بریج از تیم ملی انگلیس چندان مهم نبود چون به هر حال او در بهترین حالت انتخاب دوم سمت چپ دفاعی به حساب می آمد اما از زمان مصدومیت کول و افزایش بحران مدافع کناری مناسب، بریج بهترین جانشین به حساب می آمد. انجام سی و هفتمین بازی ملی دور از دسترس به نظر نمی رسید.
البته وین ترجیح داد همان احتمال یک درصدی استرس ناشی از برخورد احتمالی در رختکن تیم ملی انگلیس هم از بین برود. بریج انتظار داشت تری با یک عذرخواهی خشک و خالی گمانه زنی و شایعات روزنامه های زرد را به دوستی مجدد تبدیل کند. اما کاپیتان بداخلاق و پدر سال فوتبال انگلیس چنین اعتقادی نداشت، عذرخواهی نکرد و عاقبت رقیب را خارج از دور دید.
پنج نفر دیگر به تیم ملی «نه» گفتند
پل اسکولز با 29 سال سن اواسط فصل 2005-2004 لیگ برتر به بهانه رسیدگی به اوضاع خانواده اش از تیم ملی انگلیس خداحافظی کرد. زننده 14 گل در 66 بازی سه شیرها طی هفت سال، ظاهراً از این تصمیم راضی است؛ «کناره گیری من ناگهانی نبود. قبلاً بارها می خواستم چنین اقدامی انجام دهم.» اسکولز دو بار دعوت مک کلارن سرمربی قبلی تیم ملی انگلیس را رد کرد چون به خوبی می دانست در حضور جرارد و لمپارد فرصتی برای عرض اندام به دست نمی آورد.
کریس ساتن
وقتی هادل او را برای بازی در تیم دوم انگلیس فراخواند، به دوران کوتاه ملی پوش بودن خود خاتمه داد زیرا با استناد به روزهای درخشانش در سلتیک و بلکبرن خواسته های بیشتری داشت. او به سرمربی وقت تیم ملی انگلیس که اصرار می کرد بازی 90 دقیقه یی در جمع تیم دوم بهتر از نیمکت نشینی در تیم اول است، هشدار داد یا نظرش را عوض کند یا او دیگر در رده ملی آفتابی نخواهد شد. تلاش های روی هاجسون و هادل برای تغییر ذهنیت سرمربی فعلی لینکلن ثمری نداشت. هادل قید او را زد و کریس تنها سال 1997 یک بازی ملی انجام داد.
آلن شیرر
زننده 30 گل در 63 بازی ملی پس از ناکامی دردناک انگلیس در یورو 2000 مردان جزیره را تنها گذاشت. او تا مدت ها گلزنی در نیوکاسل را به قبول التماس های هواداران ترجیح داد. شیرر روزگاری می خواست تا حد توان برای سفیدها بازی کند اما سه سال پس از اعلام بازنشستگی، کناره گیری داوطلبانه را اقدامی مفید در جهت مصون ماندن از دام انتقادات خواند.
جیمی کاراگر
مدافع لیورپول جولای 2007 در 27 سالگی به دلیل ناتوانی در یافتن جایی ثابت در ترکیب تیم ملی انگلیس ترجیح داد فقط به لیورپول بیندیشد. او به چه دلیل درخواست کاپلو مبنی بر افزایش 34 بازی ملی را نپذیرفت؟ دلیل را بخوانید؛ «بعد از جام جهانی 2006 به جایگاهم در تیم ملی فکر کردم. وقتی سول کمپبل کنار رفت، می خواستم با کنار زدن فردیناند زوج تری شوم. لیاقت لازم را هم داشتم چون در لیورپول 12 ماه فوق العاده را پشت سر گذاشته بودم. البته اوضاع تغییر کرد زیرا امثال لدلی کینگ و وودگیت جایم را تنگ کردند.»
لوک یانگ
به دلیل آسیب دیدگی جام جهانی 2006 را از دست داد و پس از خط خوردن از فهرست انگلیسی های حاضر در بازی دوستانه با اسپانیا نامه خداحافظی از تیم ملی را به مقصد اتحادیه فوتبال انگلیس فرستاد. آسیب دیدگی گلن جانسون یک جای خالی برای رقابت دوستانه نوامبر گذشته مقابل برزیل به وجود آورد اما حرف یانگ یکی بود؛ باشگاه در اولویت است.