رفتن به محتوای اصلی 
آخرین خبرگزارش روس‌اتم از آخرین وضعیت نیروگاه هسته‌ای بوشهر
10بازدید
۲۹۹

به دار کشیدن نوجوان ۱۶ ساله عراقی؛ یک عبرت برای سیاستمداران ایرانی!

این سرنوشت جامعه و بی تفاوتی، فقط خاص جامعه عراقی نیست. در چند صد کیلومتر دورتر از بغداد در ایران هم هر لحظه این احتمال وجود دارد که چنین اتفاقی رخ دهد؛ در جامعه‌ای که مردمش در یک قطب بندی خشک تقسیم بندی شده باشند، معنای هموطن و هم میهن از معنا تهی می‌شود و جای آن را «دوست من» یا «دشمن من» می‌گیرد؛ جامعه‌ای که ممکن است مردمش در ظاهر تفاوتی با هم نداشته باشند و در یک سرزمین و حتی در همسایگی هم زندگی کنند و، اما جز مرگ برای همدیگر، چیز دیگری طلب نکنند.

به دار کشیدن نوجوان ۱۶ ساله عراقی؛ یک عبرت برای سیاستمداران ایرانی!
تابناک؛سید مسلم بهشتی نژاد؛ تصویر نوجوان شانزده ساله به دار آویخته شده در مرکز یکی از شهر‌های عراق، آینده مجسم جامعه‌ای است که مردم آن در یک دو قطبی خشن و غیر قابل انعطاف تقسیم بندی شده اند؛ مردمی که برای آن‌ها جز «با ما» یا «علیه ما» بودن معنای دیگری ندارد.

به گزارش «تابناک»؛ در روز و شب گذشته تصویر و ویدیوی کشتن و به دار آویختن نوجوان عراقی، بار‌ها و بار‌ها در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشته شد؛ صحنه‌ای که در آن به شکل فجیعی این فرد توسط عده زیادی کشته و سپس به دار آویخته و در نهایت سر از بدنش جدا می‌شود؛ همه این اعمال در حضور تعداد زیادی از مردم که در حال تصویربرداری از این جنایت هستند، شکل می‌گیرد و جامعه عراقی آنقدر به این خشونت عریان بی تفاوت است که گویی دوره گردی.ی در حال اجرای نمایشی خیابانی است!

این سرنوشت جامعه و بی تفاوتی، فقط خاص جامعه عراقی نیست. در چند صد کیلومتر دورتر از بغداد در ایران هم هر لحظه این احتمال وجود دارد که چنین اتفاقی رخ دهد؛ در جامعه‌ای که مردمش در یک قطب بندی خشک تقسیم بندی شده باشند، معنای هموطن و هم میهن از معنا تهی می‌شود و جای آن را «دوست من» یا «دشمن من» می‌گیرد؛ جامعه‌ای که ممکن است مردمش در ظاهر تفاوتی با هم نداشته باشند و در یک سرزمین و حتی در همسایگی هم زندگی کنند و، اما جز مرگ برای همدیگر، چیز دیگری طلب نکنند.

این روز‌ها که در ایران به انتخابات مجلس نزدیک‌تر می‌شویم، تریبون‌های تریبون دار‌ها به شکل وحشتناکی خشن و ترسناک شده است؛ یک بخش علیه بخش دیگر! در تقسیم بندی خودی و غیر خودی؛ در تریبون‌هایی که شاید بنا بود در آن افرادی، چون مطهری، بهشتی، باهنر و ... از جوانمردی و اخلاق و مدارا سخن بگویند، سخنرانانی سخن می‌رانند که هر لحظه بیم آن می‌رود، جایی را یا عده‌ای را با آتش سخنان خود به آتش بکشانند! سخنرانان گویی به آنان تکلیف شده است که سخنران تفرقه و خشونت باشند؛ چنان به خاطر مسائل اقتصادی که بخشی زیادی از آن ناشی از تحریم هاست، مردم را به رویارویی فرا می‌خوانند که گویی آنان در خارج کشور نشسته اند و هیچ نقشی در این سرانجام کشور ندارند. چنان مردم را مذمت و سرزنش می‌کنند در قبال انتخاباتشان که گویی گزینه دیگری در اختیار مردم بوده و نمی‌دانند همین چند نفری هم که مردم برای انتخاب در دسترشان بوده است از لحاظ علم و تقوا و معرفت، تایید شده همین سیستم بوده و هستند.

این روز‌ها باید به سیاستمداران کشور یادآوری کرد، هجوم و حمله به ساختار‌های موجود در کشور، اگر حالتی افراطی به خود بگیرد، هرچند ممکن است در کوتاه مدت آنان را به اهداف شان برسانند و یک کرسی را در مجلس یا هر نهاد دیگری نصیب آنان کنند؛ اما با این حجم از حمله و تخریب به قصد بهره برداری شخصی یا جناحی، باید فکر فردای پس از انتخابات را هم کرده باشند؛ فردایی که در آن هیچ چشم اندازی از اجماع در مردم حول منافع ملی دیده نخواهد شد؛ فردایی که هر رقیبی دیگری را طعمه‌ای می‌بیند که برای موفقیت باید دریده شود. سرنوشت چنین جامعه‌ای جز خشونت عریان، نیست. آن هم جامعه‌ای که به دلیل تحریم ها، شرایط یک زندگی نرمال را از دست داده و هر بخش از جامعه بخش دیگر را مقصر این رویداد‌ها تلقی می‌کنند و در صدد است به هر نحوی از آنکه او را مسبب این اوضاع می‌داند، انتقام بگیرد.

در چنین شرایطی القای این حس به مردم در حالی که کشور دولت دارد، ولی گویا در وضعیت بی دولتی به سر می‌برد، اراده‌ها را سست می‌کند؛ چه از سمت دولت با سهل انگاری و بی خیالی و چه از سمت رقبا با حمله و هجوم برای ساقط کردن دولت.

همه فعالان سیاسی باید باور کنند که دو قطبی‌های خشن و ترسناک از جامعه ایرانی ساختن، مقدمه نابودی این جامعه است. همه باید باور کنند بی دولتی و یا احساس بی دولتی که از تریبون‌های مختلف، تبلیغ می‌شود زمینه سست کردن اراده‌ها و امید برای آینده کشور است؛ همه باید بپذیرند که سرنوشت عراق، فقط برای آن کشور محتوم نشده است. خشونت کلامی، به تدریج به خشونت عملی و خشونت در خیابان‌ها به آنارشی در کشور منجر می‌شود. این روز‌ها مسئولیت سیاستمدار بودن یا مسئولیت داشتن در جمهوری اسلامی، فقط برنده شدن در انتخابات نیست؛ یک مسئول این روز‌ها دغدغه اش باید حفط جامعه و هویت ایرانی باشد؛ آن «ما» که ایران را می‌سازد اگر از دست برود، مقام‌ها و مسئولیت‌ها جز خسران عایدی دیگری ندارد.

Googleافزودن تابناک به منابع ترجیحی گوگل

تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید

اشتراک گذاری

گزارش خطای خبر

اگر اشتباهی در این خبر دیدید، به تحریریه اطلاع دهید.

نظرات بینندگان

انتشار یافته:
۲۹۹
در انتظار بررسی:
۰
غیرقابل انتشار:
۰
علی اقا

خیلی خیلی زود دیر میشود باید بخودمان بیاییم

ناشناس

مسیولان به دنبال منافع شخصی هستند

محمد حسين

متاسفانه فرصت ها رو از دست داديد

شبلی
در پاسخ به محمد حسين

تابناک قدیما عناوین پر بحثت ۴۰۰- ۵۰۰ تا نظر داشت.... متوجه میشی که.....

ناشناس
در پاسخ به محمد حسين

1

ناشناس
در پاسخ به محمد حسين

10000

ناشناس

نظر آقای رحیم پور ازغدی رو بپرسید تا یک ساعت سخرانی کنه!!
البته احتمالا ایشون به فکر سخرانی اینده در فلان دانشگاه خارجی واسه 5 نفر هستند و عکس های یادگاریشون!!

آزاد

ایران سوریه عراق یمن افغانستان کشور بشو نیستند

ناشناس

اگر فرض کنیم مشکلات اقتصادی اکنون به خاطر تحریم هاست باید پرسش شود آن زمان که احمدی نژاد نفت را صد دلار می فروخت چرا گشایش اقتصادی نشد ؟ اون همه پول کجا رفت ؟ چطور مملکتی که چهل سال نفت، آب، خاک، و هر چیزی که خریدار داشته فروخته بعد از یک سال تحریم به این روز افتاده ؟

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

خودت جواب خوتو دادی اگه با تحریم به این روز افتاده پس قبلا اوضاع این نبوده جناب خان

سیدعلی

ای دوستان ما هر چی از این حرفها بگیم بیخودی خودمون اذیت میشیم

ناشناس

دیدگاه دقیقی بود بخصوص که با توجه به تعریف جدید از معنای مستضعفین و شفاف سازی آن

ناشناس

مستضعفین واقعی برای درمان و زایمان به انگلیس و آلمان میروند چراکه خداوند مسلمانان واقعی را با عزت احترام تقدیر نموده است

ناشناس

مردم بیخودی کسی رو نمیکشن
حتما چند نفرو با سلاح از راه دور باتیر زده وسط پیشونیشون

کیان

درسته که در داخل کشور دیگه چیزی به نام اعتماد وجود ندارد اما با این سیاست خارجی راه به جایی نمیبریم. لطفا مسئولان نظام تا دیر نشده از رفتارهاشون در گذشته درس بگیرند و به منافع مملکت و مردم توجه کنند نه منطقه. برای چی میگین تحریم مهم نیست؟ دیگه پولی واسه هزینه کردن نداریم میخواین به غیر از نفت چی صادر کنید!،

ناشناس
در پاسخ به کیان

چند وقت دیگه صادرات برده راه می اندازند .آخه خیلی مبتکرند.

ناشناس

106 نفر منفی دادن به نظر محمدی 106 نفر حامیان تکفیری ها هستن لعنت خدا بر ظالمان
اللهم عجل لولیک الفرج انشاالله می‌آید فقط باید برایش دعا کنیم تا کور شود هرکی نمی تواند دعا کردن ما شیعیان حضرت امیر المؤمنین صلوات الله علیه ببینه اللهم عجل لولیک الفرج انشاالله
اللهم عجل لولیک الفرج انشاالله
اللهم عجل لولیک الفرج انشاالله

ناشناس

تابناک محترم خبر را کامل منتشر کنید وبگویید که این نوجوان اسلحه دستش بوده و عدم اعلام مسئله باعث تحلیلهای غلط شده و قتل نوجوان را مظلومیت و وحشی گری عراقیها بدانند و این جو بد بینی ایرانیها نسبت به عراقیها را بوجود اورده پس اخبار را کامل و نه مثل صدا وسیما گزینشی و تقطیعی یا تحریفی منتشر کنید بیاید واقعیتها را برای مردم بگوییم بعد نظر مردم را بپرسید و خداوند راستگویان را دوست دارد و بر عکس دروغگویان دشمنان خدایند

رضا

خداوند سرنوشت هیج قومی را تغییر نمی دهد مگر اینکه خودشان بخواهند

علی اکبر کرم زاده

مخالفم چنین اتفاقی در ایران نمی افتد.این مقاله توهینی به سطح فرهنگ ایران می باشد.در حال حاضر نیز مخالفت ها و دشمنی های سختی در ایران در سطوح اجتماعی می افتد که در کشورهای دیگر به بحرانهای عجیب و کارهای مافیایی منجر می شود.ولی ایرانیان دست به توحش نمی زنند.ایرانی ها در هیچ دوره ای دچار بحران توحش نشدند.درگیری و جنگ مردانه موضوع جداگانه هست و این نوع بربریت چیز دیگر.

علی اکبر کرم زاده
در پاسخ به علی اکبر کرم زاده

یعنی شما هم مثل عراقی ها نوجوان را فجیعانه می کشتید؟

ناشناس

متاسفانه این اتفاقات در ایران هم خواهد افتاد اگر با همین فرمون مسولین بروند .

ناشناس

خداوند بزرگ و بلند مرتبه است . دعا کنید

ناشناس

جداسازي خيلي وقته انجام شده و به مرز نابودي اخلاقي رسيده فيزيكشم چيزي نمونده

ناشناس
در پاسخ به ناشناس

تابناک با این مدل سانسور کردن فقط خودت رو از چشم مخاطب انداختی تبدیل شدی به یک رسانه زرد بی خاصیت که فقط طرفدار یک طیف خاصه

دیدگاه خود را بنویسید

سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.

تابناک در صفحهٔ اصلی گوشی

با افزودن تابناک به صفحهٔ اصلی، همین نسخهٔ سایت را با یک لمس باز کنید.

  1. در مرورگر، دکمهٔ اشتراک‌گذاری را بزنید. این دکمه ممکن است داخل منوی مرورگر باشد.
  2. گزینهٔ افزودن به صفحهٔ اصلی (Add to Home Screen) را انتخاب کنید.
  3. اگر گزینهٔ Open as Web App نمایش داده شد، آن را روشن نگه دارید و افزودن (Add) را بزنید.

اگر این گزینه را نمی‌بینید، صفحه را در مرورگر Safari باز کنید.