قدس؛ 1) اسپانیا کشوری است در جنوب غربی قاره اروپا، سرزمینی که آندلوس ها و واندل ها (از شاخه های نژاد ژرمن) آن را برای زندگی برگزیدند و به خاطر همجواری با دریای مدیترانه و اقیانوس اطلس دریانوردان قابلی شدند.
مردمان این سرزمین سالها بعد اما تحت تأثیر سلطه مسلمانان، از تمدن جدید بهره مند شدند ولی با این حال، رفتار و افکار عجیبشان دست نخورده باقی ماند. گاوبازی، جشن پرتاب گوجه فرنگی، تنفر از رنگ زرد و... جزوی از فرهنگ بومی مردمان اسپانیاست. آنان که توسط کریستوف کلمب شان، قاره جدیدی را به مردمان سایر نقاط گیتی معرفی کردند و البته از هنر و موسیقی هم چیزهایی می دانند.
2) 28 می 1980 ، فینال جام قهرمانان اروپا، سانتیاگو برنابئو، شهر مادرید. قرار است فینال جام قهرمانان باشگاه های اروپا بین دو تیم هامبورگ و ناتینگهام فارست در پایتخت اسپانیا برگزار شود. هامبورگ نسبت به حریف انگلیسی، از بازیکنان برجسته و سرشناسی برخوردار است. بزرگانی چون کوین کیگان، فلیکس ماگات، هورست هروبش، مانفرد کالتس، دتمار یاکوبس و... در آن بازی می کنند، اما در تیم شگفتی ساز ناتینگهام، تنها مارتین اونیل و پیترشیلتون، چهره های بین المللی هستند.
ژرمنها در نیمه نهایی با 5 گل رئال مادرید را در خانه اش درهم می کوبند و ناتینگهام هم با نتیجه 2 بر 1 آژاکس بزرگ را شکست می دهد. اما در فینال و با وجود تصور همگان بر پیروزی هامبورگ، این تیم انگلیسی است که روی درخشش شیلتون می تواند با نتیجه 1 بر صفر حریف آلمانی را شکست دهد.
3) 11 جولای 1982 ، فینال جام جهانی، سانتیاگو برنابئو، شهر مادرید. آلمان غربی (سابق) به عنوان قهرمان اروپا قدم به سرزمین گاوبازها گذاشته و با وجود شروع ناامید کننده، خود را به مراحل پایانی جام می رساند، به طوری که در راه صعود به فینال از سد تیمهای اسپانیا میزبان و فرانسه - قدرت نوظهور اروپا- عبور می کند تا حریف لاجوردی پوشان ایتالیا شود.
ایتالیا هم با وجودی که در گروه مقدماتی دوم شده، اما در راه فینال بزرگانی همچون آرژانتین و برزیل را شکست می دهد و در نیمه نهایی انتقامش را از لهستان (سرگروه دور مقدماتی گروه ایتالیا) می گیرد. تصور آن بود که ژرمنها به عنوان قهرمان قاره سبز بتوانند مردمان شاعرمسلک ایتالیا را شکست دهند، اما... در پایان ایتالیاست که با جام قهرمانی به خانه اش بر می گردد.
4) 26 می 1999 ، فینال چمپیونزلیگ اروپا، نوکمپ، شهر بندری بارسلون. بایرن مونیخ در اوج اقتدار قدم به نوکمپ گذاشته تا شاید برای چهارمین بار فاتح جام قهرمانی باشگاه های اروپا شود. آنها در گروه مقدماتی با تیمهای بارسلونا، بروندبی و منچستریونایتد همگروه بودند و در پایان به عنوان سرگروه راهی مرحله بعدی شدند. شاگردان هیتسفیلد، آبی و اناری پوشان را در مجموع با نتیجه 3 بر 1 شکست دادند (در نوکمپ 2 بر 1 پیروز شدند). منچستریونایتد هم که پس از خاطرات خوش سالهای 50 و 60 میلادی با سرمتیو باسبی دیگر از صحنه روزگار فوتبال جهان محو شده بود، این بار با فرگوسن اسکاتلندی دوباره مزه حضور در جمع بزرگان و رسیدن به فینال معتبرترین جام قاره را می چشد.
بازی در حضور 100 هزار تماشاگر آغاز می شود و ماریو باسلر، نقره ای پوشان مونیخ را خیلی زود به گل می رساند، گلی که تا واپسین دقایق بازی همچنان حکم به قهرمانی بایرنی ها دارد، اما... یک اتفاق عجیب و غریب و درحالی که کولینا می خواهد سوت پایان بازی را به صدا درآورد، شیاطین سرخ که گویا با شیاطین هم درارتباط بودند! ناگاه روی 2 ضربه کرنر که با چاشنی شانس و اقبال هم همراه بود، دروازه بایرن را می گشایند تا قهرمان قاره عوض شود.
5) 22 می 2010، فینال چمپیونزلیگ، سانتیاگوبرنابئو، شهر مادرید. بایرن مونیخ و اینترمیلان به فینال چمپیونز رسیده اند. بایرنی ها از نظر بازیکنان با تیمهای دهه های 70، 80 و 90 شان اصلاً قابل قیاس نیستند، اما با ارائه بازیهای تهاجمی و تماشاگرپسند موفق شدند خود را به مادرید برسانند. حریف مقابل، اما تیمی است که با زشت ترین شکل ممکن در فوتبال (کاتانچو مشهور ایتالیایی ها) و البته با داشتن مربی نتیجه گرایی همچون مورینیو، به غیبت 38 ساله خود در فینال جام قهرمانان پایان داده است.
عقابهای باواریا امیدوارند این بار بتوانند با غلبه بر نراتزوری به ناکامی ژرمنها در اسپانیا پایان دهند، اما با وجود ارائه بازی زیباتر شاگردان فان خال؛ دست تقدیر و سرنوشت چیز دیگری را رقم زده بود. آلمانها بازنده می شوند تا همچنان طلسم سرزمین نفرین شده، برای آنان باقی بماند. بله، اینجا اسپانیاست، سرزمینی که بر خاک آن نوشته شده، قهرمانی آلمانها؛ ممنوع!
مردمان این سرزمین سالها بعد اما تحت تأثیر سلطه مسلمانان، از تمدن جدید بهره مند شدند ولی با این حال، رفتار و افکار عجیبشان دست نخورده باقی ماند. گاوبازی، جشن پرتاب گوجه فرنگی، تنفر از رنگ زرد و... جزوی از فرهنگ بومی مردمان اسپانیاست. آنان که توسط کریستوف کلمب شان، قاره جدیدی را به مردمان سایر نقاط گیتی معرفی کردند و البته از هنر و موسیقی هم چیزهایی می دانند.
2) 28 می 1980 ، فینال جام قهرمانان اروپا، سانتیاگو برنابئو، شهر مادرید. قرار است فینال جام قهرمانان باشگاه های اروپا بین دو تیم هامبورگ و ناتینگهام فارست در پایتخت اسپانیا برگزار شود. هامبورگ نسبت به حریف انگلیسی، از بازیکنان برجسته و سرشناسی برخوردار است. بزرگانی چون کوین کیگان، فلیکس ماگات، هورست هروبش، مانفرد کالتس، دتمار یاکوبس و... در آن بازی می کنند، اما در تیم شگفتی ساز ناتینگهام، تنها مارتین اونیل و پیترشیلتون، چهره های بین المللی هستند.
ژرمنها در نیمه نهایی با 5 گل رئال مادرید را در خانه اش درهم می کوبند و ناتینگهام هم با نتیجه 2 بر 1 آژاکس بزرگ را شکست می دهد. اما در فینال و با وجود تصور همگان بر پیروزی هامبورگ، این تیم انگلیسی است که روی درخشش شیلتون می تواند با نتیجه 1 بر صفر حریف آلمانی را شکست دهد.
3) 11 جولای 1982 ، فینال جام جهانی، سانتیاگو برنابئو، شهر مادرید. آلمان غربی (سابق) به عنوان قهرمان اروپا قدم به سرزمین گاوبازها گذاشته و با وجود شروع ناامید کننده، خود را به مراحل پایانی جام می رساند، به طوری که در راه صعود به فینال از سد تیمهای اسپانیا میزبان و فرانسه - قدرت نوظهور اروپا- عبور می کند تا حریف لاجوردی پوشان ایتالیا شود.
ایتالیا هم با وجودی که در گروه مقدماتی دوم شده، اما در راه فینال بزرگانی همچون آرژانتین و برزیل را شکست می دهد و در نیمه نهایی انتقامش را از لهستان (سرگروه دور مقدماتی گروه ایتالیا) می گیرد. تصور آن بود که ژرمنها به عنوان قهرمان قاره سبز بتوانند مردمان شاعرمسلک ایتالیا را شکست دهند، اما... در پایان ایتالیاست که با جام قهرمانی به خانه اش بر می گردد.
4) 26 می 1999 ، فینال چمپیونزلیگ اروپا، نوکمپ، شهر بندری بارسلون. بایرن مونیخ در اوج اقتدار قدم به نوکمپ گذاشته تا شاید برای چهارمین بار فاتح جام قهرمانی باشگاه های اروپا شود. آنها در گروه مقدماتی با تیمهای بارسلونا، بروندبی و منچستریونایتد همگروه بودند و در پایان به عنوان سرگروه راهی مرحله بعدی شدند. شاگردان هیتسفیلد، آبی و اناری پوشان را در مجموع با نتیجه 3 بر 1 شکست دادند (در نوکمپ 2 بر 1 پیروز شدند). منچستریونایتد هم که پس از خاطرات خوش سالهای 50 و 60 میلادی با سرمتیو باسبی دیگر از صحنه روزگار فوتبال جهان محو شده بود، این بار با فرگوسن اسکاتلندی دوباره مزه حضور در جمع بزرگان و رسیدن به فینال معتبرترین جام قاره را می چشد.
بازی در حضور 100 هزار تماشاگر آغاز می شود و ماریو باسلر، نقره ای پوشان مونیخ را خیلی زود به گل می رساند، گلی که تا واپسین دقایق بازی همچنان حکم به قهرمانی بایرنی ها دارد، اما... یک اتفاق عجیب و غریب و درحالی که کولینا می خواهد سوت پایان بازی را به صدا درآورد، شیاطین سرخ که گویا با شیاطین هم درارتباط بودند! ناگاه روی 2 ضربه کرنر که با چاشنی شانس و اقبال هم همراه بود، دروازه بایرن را می گشایند تا قهرمان قاره عوض شود.
5) 22 می 2010، فینال چمپیونزلیگ، سانتیاگوبرنابئو، شهر مادرید. بایرن مونیخ و اینترمیلان به فینال چمپیونز رسیده اند. بایرنی ها از نظر بازیکنان با تیمهای دهه های 70، 80 و 90 شان اصلاً قابل قیاس نیستند، اما با ارائه بازیهای تهاجمی و تماشاگرپسند موفق شدند خود را به مادرید برسانند. حریف مقابل، اما تیمی است که با زشت ترین شکل ممکن در فوتبال (کاتانچو مشهور ایتالیایی ها) و البته با داشتن مربی نتیجه گرایی همچون مورینیو، به غیبت 38 ساله خود در فینال جام قهرمانان پایان داده است.
عقابهای باواریا امیدوارند این بار بتوانند با غلبه بر نراتزوری به ناکامی ژرمنها در اسپانیا پایان دهند، اما با وجود ارائه بازی زیباتر شاگردان فان خال؛ دست تقدیر و سرنوشت چیز دیگری را رقم زده بود. آلمانها بازنده می شوند تا همچنان طلسم سرزمین نفرین شده، برای آنان باقی بماند. بله، اینجا اسپانیاست، سرزمینی که بر خاک آن نوشته شده، قهرمانی آلمانها؛ ممنوع!