مسکن ؛ محمدرضا عیوضی

کجا جا بذارم هوای تورو
چجوری تظاهر کنم محکمم
نفس تا نفس اسم تو با منه
دلم تنگ میشه منم آدمم
یک جوری نشون کردی احساسمو
که تا آخر عمر وابسته شه
دری که به دیوونگی وا بشه
تورو از تو میگیره تا بسته شه
به شوق پریدن کبوتر شدم
از آغوش تو آسمون ساختم
واسه لمس آرامشی که نبود
بجای تو جنگیدم و باختم
بجای تو هر روز عاشق شدم
شکستم که باشی به هر قیمتی
تو که دیدی بازی بلد نیستم
چرا اومدی که بری لعنتی
چراهای پی در پی از هر طرف
مث پتک هی توو سرم میخوره
منو تو نداریم حرف تو بود
یک چاقو کجا دسته شو میبره
به شوق پریدن کبوتر شدم
از آغوش تو آسمون ساختم
واسه لمس آرامشی که نبود
بجای تو جنگیدم و باختم
بجای تو هر روز عاشق شدم
شکستم که باشی به هر قیمتی
تو که دیدی بازی بلد نیستم
چرا اومدی که بری لعنتی
فرار از تو و خاطراتت
فقط دل تنگمو تنگ تر میکنه
گذشت زمان خیلی خوبه ولی
مسکن یک مدت اثر میکنه