گل؛ چهار سال پیش در چنین روزهایی فدراسیون فوتبال ایران توسط محمد دادکان اداره می‌شد و تیم‌ملی در آستانه جام‌جهانی 2006 قرار داشت و می‌رفت تا خودش را برای حضور در این رقابت‌ها آماده کند. در چنین روزهایی بود که رسانه‌ها با تمام قوا از محمد دادکان – که خودش تمام کارها را رأساً انجام می‌داد و سرپرستی کاروان تیم ملی در آلمان را هم برعهده داشت – می‌خواستند که برانکو ایوانکوویچ سرمربی آن زمان تیم‌ملی را برکنار کرده و فرد نامدارتری را بر جای وی گمارد!
در همین روزها – و یا شاید چند روز بعد – بود که مردم آرزو می‌کردند علی دایی کاپیتان تیم‌ملی، در ارنج تیم قرار نگیرد و...! تمام این‌ها البته زاییده انتظار و توقعی بود که مردم از تیم‌ملی (و فدراسیونی که اداره‌اش می‌کرد!) داشتند و ادامه همین طرز تفکر بود که باعث شد محمد دادکان بعد از شکست‌های تیم‌ملی در جام جهانی عجولانه از کار برکنار شود.
اما گذشت زمان درس‌های زیادی را برای همه ما به همراه داشت. فوتبالدوستان ایرانی چهار سال قبل انتظار داشتند که تیم‌ملی کشورشان، مکزیک، پرتغال و آنگولا را شکست دهد و با شش امتیاز راهی مرحله بعد شود، اما امروز...! اگر زمان به عقب برگردد و همه ما، تجربه امروز را داشته باشیم، بی‌شک تاریخ فوتبال ایران طور دیگری رقم خواهد خورد. همانگونه که علی‌آبادی در مصاحبه‌ای گفت اگر زمان به عقب برگردد، دادکان را برکنار نخواهم کرد!
* * *
به بهانه نزدیک شدن جام‌جهانی 2010 تماسی داشتیم با محمد دادکان رییس فدراسیون فوتبال در آخرین حضور ایران در جام‌های جهانی. او که هنوز هم از کم‌لطفی‌ها دلگیر است، حاضر به مصاحبه در این رابطه نشد، اما از ما خواست تا شرایط امروز را عادلانه با چهار سال قبل مقایسه کنیم و قضاوت را به مردم واگذاریم!
فوتبال ما در آن زمان از بابت حضور در جام‌جهانی بیش از هفت میلیارد تومان درآمد داشت که شامل اسپانسر‌ها و کمک فیفا به تیم‌های حاضر در این مسابقات بزرگ بود. اما امروز فوتبال تضعیف شده کشورمان، نه تنها در ابعاد مدیریتی و فنی مشکل دارد که در بعد مادی هم نسبت به آن مسابقات به شدت افت کرده‌ایم. آنقدر که فدراسیون فوتبال کشورمان نمی‌تواند حتی هزینه اعزام چند خبرنگار به رقابت‌های ملی را تقبل کند!
در آن زمان آرزوی بردن مکزیک و پرتغال را در سر می‌پروراندیم و از باخت سه بر یک به مکزیک به اندازه یک فاجعه ناراحت و غمگین می‌شدیم و حالا از پیروزی عربستان در تهران و در برابر تماشاگران خودی عاجزیم!
* * *
در چنین روزهایی ارزش مردانی چون دادکان به مراتب بیش از پیش در چشم می‌زند. آنهایی که امروز دیگر دستی بر آتش فوتبال ما ندارند و به کناری رانده شده‌اند. اما انگار مردم، تماشاگران و هواداران فوتبال – که همیشه به جوزده بودن و هیجانی عمل کردن متهم بوده‌اند! – از مسوولان قدرشناس‌ترند و هنوز خادمان خود را از یاد نبرده‌اند.
مطلع شدیم که جمعیت حامیان هواداران فوتبال و تیم‌های ملی در نظر دارد برای تقدیر از عملکرد دادکان در فوتبال ایران، لوح تقدیری را به وی تقدیم کند و به همین دلیل از وی دعوت کرده که در مراسم مولودی امام محمد باقر(ع) که توسط این جمعیت برگزار می‌شود، شرکت کند. باز هم دم مردم گرم!
در همین روزها – و یا شاید چند روز بعد – بود که مردم آرزو می‌کردند علی دایی کاپیتان تیم‌ملی، در ارنج تیم قرار نگیرد و...! تمام این‌ها البته زاییده انتظار و توقعی بود که مردم از تیم‌ملی (و فدراسیونی که اداره‌اش می‌کرد!) داشتند و ادامه همین طرز تفکر بود که باعث شد محمد دادکان بعد از شکست‌های تیم‌ملی در جام جهانی عجولانه از کار برکنار شود.
اما گذشت زمان درس‌های زیادی را برای همه ما به همراه داشت. فوتبالدوستان ایرانی چهار سال قبل انتظار داشتند که تیم‌ملی کشورشان، مکزیک، پرتغال و آنگولا را شکست دهد و با شش امتیاز راهی مرحله بعد شود، اما امروز...! اگر زمان به عقب برگردد و همه ما، تجربه امروز را داشته باشیم، بی‌شک تاریخ فوتبال ایران طور دیگری رقم خواهد خورد. همانگونه که علی‌آبادی در مصاحبه‌ای گفت اگر زمان به عقب برگردد، دادکان را برکنار نخواهم کرد!
* * *
به بهانه نزدیک شدن جام‌جهانی 2010 تماسی داشتیم با محمد دادکان رییس فدراسیون فوتبال در آخرین حضور ایران در جام‌های جهانی. او که هنوز هم از کم‌لطفی‌ها دلگیر است، حاضر به مصاحبه در این رابطه نشد، اما از ما خواست تا شرایط امروز را عادلانه با چهار سال قبل مقایسه کنیم و قضاوت را به مردم واگذاریم!
فوتبال ما در آن زمان از بابت حضور در جام‌جهانی بیش از هفت میلیارد تومان درآمد داشت که شامل اسپانسر‌ها و کمک فیفا به تیم‌های حاضر در این مسابقات بزرگ بود. اما امروز فوتبال تضعیف شده کشورمان، نه تنها در ابعاد مدیریتی و فنی مشکل دارد که در بعد مادی هم نسبت به آن مسابقات به شدت افت کرده‌ایم. آنقدر که فدراسیون فوتبال کشورمان نمی‌تواند حتی هزینه اعزام چند خبرنگار به رقابت‌های ملی را تقبل کند!
در آن زمان آرزوی بردن مکزیک و پرتغال را در سر می‌پروراندیم و از باخت سه بر یک به مکزیک به اندازه یک فاجعه ناراحت و غمگین می‌شدیم و حالا از پیروزی عربستان در تهران و در برابر تماشاگران خودی عاجزیم!
* * *
در چنین روزهایی ارزش مردانی چون دادکان به مراتب بیش از پیش در چشم می‌زند. آنهایی که امروز دیگر دستی بر آتش فوتبال ما ندارند و به کناری رانده شده‌اند. اما انگار مردم، تماشاگران و هواداران فوتبال – که همیشه به جوزده بودن و هیجانی عمل کردن متهم بوده‌اند! – از مسوولان قدرشناس‌ترند و هنوز خادمان خود را از یاد نبرده‌اند.
مطلع شدیم که جمعیت حامیان هواداران فوتبال و تیم‌های ملی در نظر دارد برای تقدیر از عملکرد دادکان در فوتبال ایران، لوح تقدیری را به وی تقدیم کند و به همین دلیل از وی دعوت کرده که در مراسم مولودی امام محمد باقر(ع) که توسط این جمعیت برگزار می‌شود، شرکت کند. باز هم دم مردم گرم!