دعای عرفه، دعای چهل و هفتم صحیفه سجادیه

نهم ذى الحجّة، و عرفات نام موضعى است دوازده میلى مكّه كه حاجّ روز عرفه در آنجا توقّف می‌ نمایند، از ابن عبّاس نقل شده: حضرت ابراهیم ـ علیه السّلام ـ در خواب دید كه فرزندش را سر می‌ برد، فاصبح یروى یومه اجمع، «پس صبح بیدار شده همه آن روز را می‌ اندیشید» كه آیا خواب او امرى است از جانب خدا، یا نه؟ از این رو آن روز ترویه نامیده شد، پس از آن در شب دوّم در خواب دید، فلمّا اصبح عرف انّه من الله «چون صبح شد دانست كه آن از جانب خدا است» از این رو آن روز عرفه نامیده شد. دعاى چهل و هفتم از دعاهاى امام علیه السّلام است در روز عرفه‏ را در تابناک می‌خوانید و می‌شنوید.