اختصاصی تابناک از گاردین/
کاهش نرخ امید به زندگی؛ چند درصد زنان و مردان صد سالگی را خواهند دید؟
روزنامه گاردین گزارش داده است روند رشدی که امید به زندگی در برخی از کشورهاز حمله آمریکا جریان داشت، به نحو ملموسی رو به کاهش است.
محمدباقر محمدی؛ تابناک- گاردین در یک مقاله به قلم یان سمپل، سردبیر بخش علمی خود، به کند شدن چشمگیر سرعت افزایش امید به زندگی در برخی از کشورها به ویژه ایالات متحده آمریکا پرداخته است.
بر اساس این مقاله افزایش سریع امید به زندگی که در قرن بیستم حاصل شده بود، به طور قابل توجهی کند شده است و بر همین اساس دبه ویژه نرخ امید به زندگی در ایالات متحده آمریکا نیز روند کاهشی به خود گرفته است.
بنابر گزارش این مقاله که با تحلیلی از دادههای مرگ و میر در جمعیتهای با طول عمر بالا در جهان صورت گرفته، روند سریع افزایشی در امید به زندگی افراد که در قرن بیستم به دست آمده بود، در سه دهه گذشته به طرز چشمگیری کند شده است.
بر اساس این مطالعه، بیشترکودکان تازه متولد شده در مناطق دارای پیرترین افراد، به هیچ وجه به سن صد سالگی نمی رسند.
طبق این تحلیل، محققان پیشبینی میکنند که در بهترین حالت ۱۵٪ از زنان و ۵٪ از مردان در مناطق با طول عمر بالا در این قرن به سن ۱۰۰ سالگی خواهند رسید.

برنامه ریزی طولانی مدت نکنید!
مین راستا جی اولشانسکی استاد اپیدمیولوژی و بیوستاتیک در دانشگاه ایلینوی در شیکاگو می گوید: اگر برای بازنشستگی برنامهریزی میکنید، احتمالاً ایده خوبی نیست که فرض کنید به سن ۱۰۰ سالگی خواهید رسید.
افزایش طول عمر در قرن بیستم باعث شد برخی محققان بر این باور باشند که بیشتر افرادی که پس از سال ۲۰۰۰ به دنیا میآیند، به ۱۰۰ سالگی خواهند رسید. این درحالی بود که این پیش بینی در سال ۱۹۹۰ توسط اولشانسکی و همکارانش مورد تردید گرفت."
در اقع پیشرفت بهداشت عمومی و پزشکی در قرن بیستم باعث یک انقلاب طول عمر شد. در ۲۰۰۰ سال قبل از آن، امید به زندگی بهطور میانگین هر قرن یا دو قرن یک سال افزایش مییافت. اما در قرن بیستم، امید به زندگی بهطور قابلتوجهی افزایش یافت و افراد هر دهه سه سال بیشتر عمر میکردند.
اما این دیدگاه در سال۱۹۹۰ توسط جِی اولشانسکی و همکارانش به چالش کشیده شد، که استدلال کردند انسانها به سقف بیولوژیکی حدود ۸۵ سال رسیدهاند.
به همین خاطر وی به بررسی و تحلیل دادههای مربوط به هنگ کنگ، ژاپن، کره جنوبی، استرالیا، فرانسه، ایتالیا، سوئیس، سوئد و اسپانیا پرداخت و نتیجه گرفت که افزایش امید به زندگی به طرز چشمگیری کند شده است.این در حالی بود که امید به زندگی در ایالات متحده روند کاهشی به خود گرفته بود.
اولشانسکی براین باور است که برای دستیابی به یک انقلاب جدید در طول عمر، به درمانهای جدیدی نیاز است که روند پیری را کند کنند، زیرا پیری بزرگترین عامل خطر برای بسیاری از بیماریهاست.
تابناک را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید
نظرات بینندگان
پس دوباره قانون سن بازنشستگی را تغییر داده و کم نمایید در حالیکه هنوز اجرایی نشده
روند رشد امید به زندگی کاهش یافته
نه این که امید به زندگی کم شده باشد!
طبیعی هم هست.
چون اگر قرار بود به سرعت گذشته نرخ امید به زندگی افزایش یابد
شاید الان نرخ امید به زندگی باید بالای 150 سال می شد.
با این فشار زندگی و استرس و وضعیت درمانی کشور و آب و هوای آلوده امیدی به رسیدن به سن بازنشستگی هم نداریم
عرض زندگی مهمتر از طول انست
وقتی در کشوری زندگی می کنیم که تنها کشور غیر عادی دنیاست، همان بهتر بیشتر از ۶۰ سال زندگی نکنیم چون تا ۶۰ سالگی میشود دوید و لقمه ای خورد اما بعد از ۶۰ از پا در میایی و هیچ فریادرسی هم نیست. چون اگه بچه هم داشته باشی او هم گرفتار است. واقعا که ما در کشوری بسیار بسیار غیر عادی زندگی می کنیم .
؟ کشور غیر عادی یعنی چی
به 85 سال هم راضی هستیم
درحالی که جوانان خودکشی میکنند صدسالگی رسیدن تو این مملکت بی معنی است
کیفیت زندگی از کمیت آن مهمتره
صدف ایسلندی طول عمر 507 ساله دارد.
کوسه گریلند با عمر 400 ساله در میان مهرهداران بیشترین عمر را دارد.
لاکپشت گالاپاگوس هم با عمر 175 ساله در میان مسنترین حیوانات است.
تاسماهی نارنجی که از تیره ماهیان خاویار است طول عمر بیش از 150سال دارد.
سوسمار پلدماغی یا توآتارا هم بیش از 100 سال عمر می کند.
چرا بشر باید آرزوی عمر دراز داشته باشد، وقتی دنیای باقی در انتظار اوست؟
با پس اندار در دنیای فانی، می توان در دنیای باقی با خیال آسوده زیست.
کیفیت زندگی به مراتب از طول عمر مهمتر است.
زندگی همراه با رنج و عذاب و بدون رسیدن به آمال و آرزوها، شکنجه ای بیش نیست.
بشر هیچگاه صاحب عمر نوح نخواهد شد.
افزایش عمر، موجب افزایش جمعیت و کمبود مواد غذایی در جهان خواهد شد.
به صدسالگی برسیم که چه بشود انسان در سنین بالا بسرعت بدنش فرسوده میشود و محتاج دیگران ، تا جاییکه خود انسان آرزوی مرگ میکند
وقتیکه از کودکی تا نوجوانی و جوانی و بزرگسالی و میانسالی همش در تعب و محرومیت و حسرت بسر میبریم
طول عمر به چه دردی میخوره دقیقا؟؟
غیراز طولانی ترشدن زمان عذاب کشی ؟؟
ای مرگ بیا که زندگی ما را کشت
نظر شما
سایت تابناک از انتشار نظرات حاوی توهین و افترا و نوشته شده با حروف لاتین (فینگیلیش) معذور است.