متیو بان، استاد سیاستگذاری عمومی دانشگاه هاروارد و پژوهشگر ارشد پروژه مدیریت اتم، مراحل ساخت سلاح هستهای را تشریح میکند. او مسیرهای دستیابی به پلوتونیوم و اورانیوم با غنای تسلیحاتی را بهطور دقیق شرح میدهد؛ از جمله چگونگی استفاده کشورها از راکتورها، بازفرآوری شیمیایی و تأسیسات غنیسازی برای تولید این مواد. همچنین تفاوتهای فنی، چالشها و ریسکهای اشاعهای هرکدام از این مسیرها را بررسی میکند. برای مثال، او توضیح میدهد که اگر حتی اندکی عدم تعادل در جرم سانتریفیوژ وجود داشته باشد، این عدم تعادل در سرعتهای بسیار بالا میتواند منجر به تخریب کامل دستگاه شود. او همچنین به ماجرای کشف سانتریفیوژهای شبکه عبدالقدیر خان در لیبی اشاره میکند و میگوید یکی از همکارانش در آژانس بینالمللی انرژی اتمی، که متخصص سانتریفیوژ بود، پس از بررسی روتورهای آنها عنوان کرد: «نخستین کاری که کردم این بود که با دست خالی روتورها را لمس کردم، زیرا چربی طبیعی دست من بهقدری است که هرچقدر هم آنها را تمیز کنند، دیگر نمیتوان از آنها در سانتریفیوژ استفاده کرد.» این اقدام ساده، اما دقیق، نشاندهنده حساسیت شدید تجهیزات سانتریفیوژ به آلودگیهای بسیار جزئی و میزان دشواری استفاده از آنها در برنامههای واقعی هستهای است. برای آشنایی دقیقتر با این دو مسیر اصلی ساخت سلاح هستهای و پیچیدگیهای فنی آن، ویدیوی کامل را با زیرنویس اختصاصی تابناک تماشا کنید.