یه جور دیگه ؛ بابک جهانبخش

وسط مخمصه سقوط تو میون خاطره های له شده
واسه چی از غم و از غصه بگم وقتی که حتی گلایه بیخوده
میون این آدمک‌ها مگه هست یه نفر که مرهم زخم منه
فقط انگار توی لحظه‌های من یکی بی حوصله پرسه میزنه
تو برام تداعی خاطره‌ای من میخوام گذشته رو‌ پاک کنم
من میخوام تمام اون روزارو بسوزونم بکشم خاک کنم
اون همه خاطره ی بد دارم واسه چی قصه رو تکرار کنم
واسه چی گذشته تاریکو بیخودی رو سرم آوار کنم
با روزگاره من بدون تو دیگه وقتش شده رو به رو بشم
باید این قصه یه جا تموم بشه که یه جور دیگه‌ای شروع بشم
واسه منی که از تو زخمی‌ام رفتنت باید یه راه چاره شه
اونور این همه بغض و دغدغه واسه من تولد دوباره شه