روایت تلخ مجتبی شکوری از تجاوز جنسی به او

ناشناس۱۴۰۴/۰۷/۱۷ ۰۹:۴۹

بخشیدن خود قدم اول در راه رهایی و رسیدن به آرامش و زندگی سالم ???

فری۱۴۰۴/۰۷/۱۷ ۰۰:۰۸

ی ادم خیلی بزرگ میتونه اینجوری حرف بزنه

ناشناس۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۲۳:۰۸

باید آن شخص کثیف را پیدا کرده و اعدام کنند.

علی۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۱۴:۴۶

درود بر شرفت

ناشناس۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۱۴:۱۶

هزاران آفرین که اینقدر قوی هستی.

ناشناس۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۱۳:۴۰

درود به شجاعت و مردانگی تو.

ولی من با بخشیدن تجاوزگر موافق نیستم و باید باهاش همون کار انجام بشه

احمد۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۱۳:۱۳

اونهایی که میگن چرا اومده و داره این موضوع رو علنی میکنه باید بفهمن گاهی لازم هست یک نفر بیاد در چنین جایگاهی و به این وسعت این موضوع رو علنی کنه تا صدای خفته کلی آدم صدمه دیده در معرض دید قرار بگیره . ایشون خودش را فدا کرد برای دیگران .

ناشناس۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۱۱:۳۳

تجاوز جنسی واقعا رو ح اون انسان رو نابود میکنه

ناشناس۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۱۱:۲۴

ایشان میتوانستند به موضوع اشاره کنند بدون اینکه خود را مخاطب قرار دهند و راه حل بدهند
از شنیدن این موضوع حس بسیار بدی گرفتم

ناشناس۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۱۰:۲۲

برخی مسایل بهتره گفته شود. چون در کودکی، برخی تعرض ها جنبه بازی دارد و نه تعرض کننده نیت سویی داشته و نه تعرض شونده مقصر بوده. بهتر است اینها همین طور سربسته باقی بماند.

ناشناس۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۱۰:۱۹

بهتر بود نمی گفت. گفتن برخی رازها هیچ دردی را دوا نمی کند. برخی چیزها را بهتر برای همیشه فراموش کرد.

یاخدا۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۱۰:۱۷

یا ستار العیوب
خدایا یعنی این بشربه عواقب اجتماعی و روانی بیان این مسئله و رسانه به اثرات منفی نشر آن نیاندیشیده است!!!

ناشناس۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۱۰:۱۵

گفتن این مسائل خوب نیست شخصیت آدم را پیش دیگران تحت تاثیر قرار می دهد

ناشناس۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۱۰:۰۴

واقعا چه ضرورتی به افشا این سر وجود داشت؟

علیرضا طاهری۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۰۹:۵۸

هزینه روانی و اجتماعی این گفت‌وگو بر دوش چه کسانی است؟

در جامعه‌ای که هنوز آموزش کافی درباره سلامت روان ندارد، چنین روایت‌هایی می‌تواند زخم‌های پنهان بسیاری را دوباره فعال کند و موجب اضطراب جمعی شود. بسیاری از مخاطبان و حتی دوستان نزدیک شما آمادگی شنیدن این حجم از درد را نداشتند و ناخواسته وارد چرخه‌ای از ترس و اندوه شدند.

آیا این شکل از روایت عمومی را نمی‌توان شکلی از خشونت روانی علیه جامعه زخمی دانست؟ چهره‌های اثرگذار مسئولیت مضاعفی در نحوه‌ی گفتن دارند. بهتر است این تجربه با همکاری متخصصان و نهادهای مدنی به شکلی بازآفرینی شود که آگاهی‌بخش و ترمیمی باشد، نه تکثیرکننده‌ی رنج.

ناشناس۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۰۹:۴۴

الان چیز خوبی گفته
آبروی نیمچه خودش رابرد این اعتراف خیلی بدی هست
الان میخواست با این حرفها سر زبونا بیفته

ناشناس۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۰۸:۴۹

به نظرم بعضی دردها باید با خود ادم بمونه

حسین۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۰۸:۳۸

سلام تابی جون
یکی از بهترین آدمهایی است که تو زندگیم واقعا" از صحبتهاش لذت بردم .
وقتی پادکست های دکتر شکوری رو میشنوم حس دوباره زندگی ، حس امید بهم دست میده .
خدا انشاء الله حفظش کنه .

مهدی۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۰۸:۲۹

آفرین به شجاعت شما

هاشمی۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۰۸:۲۶

درود بر شهامتت، درود بر بزرگیت، درود بر مردانگیت که از خود گذشتی تا برای یک جامعه روشنگری کنی، ذرود بر شرفت ....

ناشناس۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۰۸:۰۸

خدا لعنت كنه ادمهاي حيوان صفت و نجس رو .

ناشناس۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۰۶:۵۵

حالا حتما باید این رو روایت کنه تا همه ببینن و بشنون

ناشناس۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۰۶:۱۵

گفتن این حرفها جلو دوربین چه دردی رو دوا میکنه؟

سعید۱۴۰۴/۰۷/۱۶ ۰۲:۳۴

طفلک

دلم سوخت