به گزارش تابناک، وی در ادامه این تحلیل نوشته است: غیر از حمایت علنی و وعده مداخله توسط ترامپ در روز‌های اول، اسناد بیشتری هم دارد فاش می‌شود. اما به یُمن بسته شدن کامل اینترنت (حتی پیامک) و استفاده حداکثری از تک گویی رسانه‌های رسمی (بخصوص برنامه‌های متراکم شبکه‌های متعدد رسانه ملی)، روایت اغتشاشات در همان فتنه آمریکایی_صهیونی و کماندو‌های موساد در ایران صورت بندی شد و تمام!
فقط رهبر انقلاب اسلامی در روز مبعث از عامل دوم اغتشاشات جدی‌تر سخن گفت: «نوجوانان»!
«نوجوان خامی که با رژیم صهیونیستی و فلان دستگاه جاسوسی ارتباطی نداشتند؛ اما تحت تاثیر قرارش می‌دهند، هیجان برایش می‌سازند... وارد میدان می‌شوند، شیطنت‌هایی می‌کنند که نباید بکنند. اینها پیاده نظام‌اند. آن سردسته (جاسوس و مرتبط با رژیم) اینها را جمع می‌کند. هر کدامشان ۱۰نفر، ۲۰نفر، ۵۰نفر را جمع می‌کنند، راهنمایی می‌کنند که باید بروید اینجا این جنایت را بکنید و متاسفانه می‌کنند!... اینها چند هزار نفر را به قتل رساندند بعضی‌ها را با شدتِ غیر انسانی یعنی کاملاً وحشیانه به قتل رساندند! (تلخیص فرمایشات رهبری)
پس رابطه، ۱به ۲۰ یا ۱به ۵۰ بین سرپل‌های مرتبط با بیگانه و نوجوانانِ هیجانیِ میدان بود که توانست چند هزارنفر کشته هم بگیرد!
ظاهراً دستگیر شدگان نیز عمدتاً نوجوان‌اند.
اما درصدی از همین نوجوانان آن جنایات عجیب را رقم زدند!
روایت رسمی با غلبه دادن دسته اول (عوامل دشمن)، از این دسته‌ی دومِ حداکثری به اشاره می‌گذرد!
جالب این که در ناآرامی‌های ۱۴۰۱ هم با این پدیده (محدودتر و کمی خفیف تر) مواجه بودیم! جانشین فرمانده کل سپاه متوسطِ سِنّی دستگیر شدگان ۱۴۰۱ را ۱۵ سال بیان کرد!
عجیب‌تر این بود که یک سال قبل از آن (آبان۱۴۰۰) «سامانه پایش و آسیب‌های اجتماعی دانش آموزان» متعلق به آموزش و پرورش گزارش داده بود:
در ۶ سال گذشته میزان خطرپذیری دانش آموزان با رشد سالانه ۵/۱٪ به رشد ۱۰ برابری نسبت به قبل رسیده است!
آن گزارش رسمی بیان کرده بود طی ۳سال گذشته، «خشونت» رتبه اول در بین خطر پذیری دانش آموزان است!
این واقعیت در اغتشاشات ۱۴۰۱ در خیابان‌ها مجسم شد و دستگیر شدگانِ عمدتاً نوجوانِ آن را جلوی چشم‌ها آورد.
لکن جای پرداختن به علل و توجه کردنِ دستگاه‌های تربیتی و #تبلیغی به این آسیب جدی، صرفاً شعار زده با آن مواجه شدیم.
اگر هم کسی از این آسیب سخن می‌گفت، پدیده «سلام فرمانده» و «اعتکاف‌های دانش آموزی» و... را به سرش کوبیدیم و «سیاه نما» و «غُر زن» خطابش کردیم!
حال آن که پدیده‌های اجتماعی را باید با هم دید؛ نه انکار آن کرد و نه این! به خصوص وقتی یکی (ولو با درصدِ جمعیتیِ کمتر) بتواند فتنه‌ای عظیم و خساراتی جبران ناپذیر موجب شود. کلیشه سازی از یکی و روایت غالب کردنش وقتی با غفلت یا تغافل و فرار ازمسئولیت در قبال دیگری باشد، بد و نکوهیده است.چیزی که متاسفانه رویه دستگاه‌های فرهنگی، تبلیغی و تربیتیِ عریض و طویل ما شده است.
قطعاً از امتیازات ایران اسلامی یکی جوان و نوجوان آن است. ۸۵٪ نوجوانان ایرانی از زندگی در ایران اسلامی دارای احساس سربلندی‌اند.
٪۸۴ حاضرند برای کشور خود مقابل دشمن بجنگند!
دیدار و گفتگوی دادستان اصفهان با بازداشت شدگان حوادث اخیر
بیش از ۷۰٪ آنان مایل به مقاومت حتی به قیمت از دست دادن زندگی راحت هستند و پس از جنگ ۱۲روزه این میل افزایشی هم بوده است! (پیمایش مرکز تحلیل اجتماعی - متا).
اما در همین پیمایش، این صنف، فقط ۷۵/۴٪ در اعتراضاتِ احتمالیِ۱۴۰۴، پاسخِ «قطعاً شرکت نمی‌کنند» دادند! (بقیه شرکتِ قطعی و احتمالی و بی جواب)
همان پاسخِ «زیر ۲درصدْ شرکتِ قطعی» در اعتراضاتِ احتمالی، با همراهی دیگران توانست در چند روز اغتشاش، آسیب‌هایی به شهر‌ها بزند که در جنگِ ۱۲روزه‌ی اف۳۵ها به خود ندیدند! بعضاً جنایت‌های وحشیانه‌ای بسازند که به نام «داعش در شهر» گوشه‌ای از آن را پخش می‌کنیم؛ اما در روایت رسمی رویمان نمی‌شود بگوییم نوجوانان خودمان با سردستگی لیدر‌های آموزش دیده چنین کردند!
باز دلمان را به معنویت و وفاداری درصد بالای دیگر خوش کرده، سرود‌های آنها را کلیشه‌ی غالب نوجوان ایرانی می‌کنیم تا باز هم نبینیم و از تجربت‌ها درس نگیریم و بالتبع تدبیری جدی نکنیم!