محققان دانشگاه «آریزونا» موفق به تولید ماده‌ای شده‌اند که احتمالا نه تنها قادر به یافتن آسیب در مواد ساختاری مانند ترک‌خوردگی در کامپوزیت تقویت شده با فیبر است بلکه حتی می‌تواند آن را تعمیر کند.
به گزارش ایسنا هدف از ساخت «ساختارهای تطبیقی مستقل»، شبیه‌سازی توانایی سیستم‌های بیولوژیکی مانند استخوان برای احساس وجود آسیب‌دیدگی، توقف پیشرفت آن و دوباره‌سازی خود است.
این ماده جدید خودمختاراز پلیمرهای «شبه‌حافظه» با یک شبکه فیبرنوری تعبیه شده استفاده می‌کند که هم به عنوان سنسور تشخیص آسیب و هم سیستم تحویل تحریک حرارتی برای ایجاد یک واکنش که ویژگی‌های پیشرفته حسی و بهبود سیستم‌های بیولوژیک را شبیه‌سازی کرده، عمل می کند.
یک لیزر مادون قرمز، نور را از میان سیستم فیبر نوری برای گرم کردن منطقه‌ای مواد، تحریک منطقه مقاوم و ترمیم مکانیزم‌ها منتقل می‌کند.
سیستم مواد قادر است سختی یک نمونه را تا 11 برابر افزایش دهد. پس از سخت شدن نمونه، ترَک با استفاده ازاثر شبه‌حافظه برای ترمیم 96 درصد از مقاومت اصلی جسم از بین خواهد رفت.
پروسه ترمیم مواد را می‌توان در زمانی که ساختار در حال کارکردن است بر آن اعمال کرد.
این درحالی است که تاکنون این کار با تکنیک‌های ترمیمی موجود ممکن نبوده است.
به گزارش ایسنا هدف از ساخت «ساختارهای تطبیقی مستقل»، شبیه‌سازی توانایی سیستم‌های بیولوژیکی مانند استخوان برای احساس وجود آسیب‌دیدگی، توقف پیشرفت آن و دوباره‌سازی خود است.
این ماده جدید خودمختاراز پلیمرهای «شبه‌حافظه» با یک شبکه فیبرنوری تعبیه شده استفاده می‌کند که هم به عنوان سنسور تشخیص آسیب و هم سیستم تحویل تحریک حرارتی برای ایجاد یک واکنش که ویژگی‌های پیشرفته حسی و بهبود سیستم‌های بیولوژیک را شبیه‌سازی کرده، عمل می کند.
یک لیزر مادون قرمز، نور را از میان سیستم فیبر نوری برای گرم کردن منطقه‌ای مواد، تحریک منطقه مقاوم و ترمیم مکانیزم‌ها منتقل می‌کند.
سیستم مواد قادر است سختی یک نمونه را تا 11 برابر افزایش دهد. پس از سخت شدن نمونه، ترَک با استفاده ازاثر شبه‌حافظه برای ترمیم 96 درصد از مقاومت اصلی جسم از بین خواهد رفت.
پروسه ترمیم مواد را می‌توان در زمانی که ساختار در حال کارکردن است بر آن اعمال کرد.
این درحالی است که تاکنون این کار با تکنیک‌های ترمیمی موجود ممکن نبوده است.